Sprawozdanie

z wejścia na wierzchołek Шхельда 3-я Западная (4229 m) po Północnej ścianie Północno-Zachodniej grani 5Б kat. trudn., dokonanego przez zespół a/l „Варзоб” УА ВС ДСО профсоюзов od 30 do 31 lipca 1984 r. Kapitan zespołu — Капитанов Олег Викторович, Trener zespołu — Капитанов Олег Викторович. Adresy:

• a/l „Варзоб” — 734003, г. Душанбе, а/я 362
• Kapitan zespołu — 734061, г. Душанбе, ул. 50 лет Таджикистана, д. II, кв. 4, Капитанов Олег Викторович Oznaczenie wysokości było wykonane za pomocą wysokościomierza АВ № 714568. Nachylenie określono wizualnie oraz za pomocą kątomierza. Profil trasy na wierzchołek Шхельда 3-я Западная (4229 m) po Północnej ścianie СЗ grani (widok z lewej) ФОТО-2 Data wykonania — 31 lipca 1984 r. Odległość — 1,5 km. Czas wykonania — 12:00. Punkt fotografowania — 2. Obiektyw — Индустар 52/2. Wysokość fotografowania — 4100 m. Profil trasy na wierzchołek Шхельда 3-я Западная (4229 m) po Północnej ścianie СЗ grani (widok z prawej)

SPRAWOZDANIE

O WSPINACZCE NA SZCZYT TYSIĄCLECIA JAROSŁAWIA DROGĄ PRZEZ ŻANDARMA WĘZŁOWEGO 2A KATEGORII TRUDNOŚCI WYKONANEJ PRZEZ GRUPĘ SZKOLENIOWĄ A/K „POLITECHNIK” POD KIERUNICTWEM SOBOLEWA A.A. 4 SIERPNIA 2022 ROKU.

I. PASZPORT WSPINACZKI

Paszport

1. Klasa techniczna
2. Kaukaz Centralny
3. Szczyt Chatyn Główny — 4368 m, „po rombie” Północnej ściany (trasa L. Myszlaewa)
4. 6B kategoria trudności
5. Przewyższenie — 770 m, długość — 880 m Długość odcinków 5–6 kat. sł. — 520 m Średnie nachylenie głównej części trasy — 83° (3600–4040 m), w tym 6B kat. sł. — 95° (3825–3860 m; 3935–4030 m)

I. Paszport wejścia

1. Klasa wejścia — techniczna.
2. Rejon wejścia — Kaukaz Centralny.
3. Szczyt — Ułłu-Kara lewą częścią północno-wschodniej ściany (pierwszego wejścia).
4. Kategoria trudności: 5B, orientacyjnie.
5. Charakterystyka marszrutu:

• całkowita długość — 1545 m.
• różnica wysokości — 1300 m.
• średnie nachylenie — 47°.
• długość odcinków 5,6 kat. trudn. — 500 m

154. Guma­czi po Za­chod­nim grzbie­cie (trasa 1B kat. sł). Droga od alplagieru „Dżan­tug­an” do po­la­ny „Zie­le­nia go­ści­ni­ca” opi­sa­na w tra­sie 146. Od „Zie­le­nej go­ści­ni­cy”:

• ruszać w gó­rę prze­łomem;
• wyjść na Dżan­kuat­ski lodowiec;
• po lodowcu, trzy­ma­jąc się jego le­wej stro­ny, pod­jąć się pod prze­łęcz Dżan­tug­an, le­wiej dwóch skal­nych żan­darmów w po­zio­mym grz­bie­cie mię­dzy szczy­ta­mi Dżan­tug­an z pra­wej i Guma­czi z le­wej;
• z lodowca po nie­stromym śnież­nym zbo­czu z nie­wielkim tra­wer­sem w pra­wo pod­jąć się

в. УЛЛУ-КАРА, 4302 m, według 3 k.f., k, za kat. sl., ma­рушрут Н. По­по­ва, 34 Od AUSB "Dżan­tugan" po do­brej ścieżce pra­wej (o­ro­gra­ficz­nie) brze­gowej mo­re­ne lodowca Ka­sz­ka­tasz. Prze­j­szzy­szy miej­sce no­clegu u "Ry­żych skał", spu­sz­cza­my się na lodowiec i i­dź­my po je­go ła­god­nym środ­ko­wym bie­gu, trzy­ma­jąc się je­go le­wej po dro­dze stro­ny. Na po­cząt­ku lata jest tu wie­le za­mknię­tych szcze­lin. Po­do­j­szzy do gór­ne­go lo­dospadu Ka­sz­ka-tasz­ka (na­prze­ciwko wi­sza­ce­go lo­do­wi­ka na zbo­czu szczy­tu Ge­r­moge­nowa), po­ko­nu­jąc je­go le­wą po dro­dze stro­nę pod zbo­czem Uł­łu — Ka­ry. Ten od­ci­nek jest nie­bez­piecz­ny ze względu na e­wentual­ne spa­d­nię­cie kamie­ni i lodu z roz­ło­żo­ne­go wy­żej łań­cu­cha grzbie­tu szczy­tu. Pod ko­niec lata prze­cho­dze­nie przez lo­dospad u­trud­nia­ją li­cz­be szcze­liny. Wy­szedłszy na śnie­ż­ne pla­to wy­żej lo­dospadu, prze­ci­na­ją pla­to w pra­wo i po nie­wy­so­kim

Paszport

1. Klasa — techniczna.
2. Kaukaz Centralny. 2.4
3. Czatyń Główny (4368 m), po rombie Północnej ściany.
4. Kat. trud. 6A.
5. Różnica wysokości w części ściennej trasy — 770 m. Długość — 1200 m. Średnie nachylenie głównej części trasy — 80°. Długość odcinków 5–6 kat. trud. — 580 m.
6. Pozostawione haki na trasie:

1. Klasa skalna.
2. Kaukaz Centralny.
3. Pik Szczurowskiego po bastionie północnej ściany.
4. 5B kat. sł.
5. Przewyższenie 825 m, długość 1109 m. Długość odcinków 5–6 kategorii trudności — 626 m. Średnie nachylenie — 49°, bastionu — 66°, z czego odcinki szóstej kategorii — 116 m.
6. Zaklinowano haki: skalne — 57, zapasowe — 5; закладki — 48, zapasowe — 1; lodowe — 42, zapasowe — 0.

Sprawozdanie

drużyny Taшgorспорткомитета о wejściu na w. Czatyń (gł.) 4368 m po rombie północnej ściany (wariant po kancie) UzbССР г. Taszkent 1981 г.

Profil części ściennej trasy

Orografia i krótka historia zagospodarowania

Wierzchołek Czatyń jest położony w odnodze Głównego Kaukaskiego Grzbietu, odchodzącej od ostatniego pomiędzy wierzchołkami Mała Użba i Szczurowskiego. Odnoga jest ostrym skalno-lodowym (śnieżnym) grzebieniem, w którym wyróżnione są trzy wierzchołki Czatyna: Zachodni, Główny, Wschodni. Po nie trudnej drodze z Użbińskiego płaskowyżu po raz pierwszy została zdobyta Zachodnia wierzchołka Czatyna w 1912 г. przez Gолубева.

Paszport

1. Klasa wspinaczki zimowej
2. Kaukaz Centralny, Główny Pasmo Kaukaski
3. Szhelda Centralna przez centrum lewego skalnego bastionu północnej ściany, pierwsze przejście
4. Kategoria trudności – proponowana 6A
5. Różnica wysokości – 1295 m, długość trasy – 1727 m
6. Długość odcinków 5–6 kat. trudn. – 872 m. Długość odcinków 6 kat. trudn. – 347 m. Średnie nachylenie części ściennej trasy – 65°
7. Zakładano haki: skalne – 118, lodowe – 88, elementy zakładane – 93, sztyftowe – 11
8. Godzin marszowych drużyny – 60, dni – 6
9. Biwaki: