Na stronie pojawiły się kilka przydatnych funkcji.

Dodawanie filmów wideo

Wcześniej do artykułów, opisów i komentarzy można było dodawać wyłącznie linki do zewnętrznych serwisów wideo (YouTube, Vimeo itp.). Teraz możliwe jest przesyłanie niewielkich filmów wideo bezpośrednio na stronę. Wideo zostanie osadzone bezpośrednio w artykule, opisie drogi lub obiekcie geograficznym. Przykład opisu drogi z filmami wideo można zobaczyć w opisie nowej drogi Ala-Archa: https://summitx.info/ru/routes/65022948/about

Edytor-asystent

Dla autorów artykułów dodano możliwość sprawdzenia jakości wprowadzanego tekstu. Pomoże wam to pisać teksty lepszej jakości, bez literówek i błędów. Na przykład, oto co asystent znalazł w tym artykule podczas jego edycji:

Pozostałe ulepszenia

• Przeprojektowano stronę główną. Zamiast kanału artykułów zawiera teraz podsumowanie ostatnich wydarzeń na stronie: artykuły, dyskusje, nowe drogi itp. Nowym odwiedzającym łatwiej będzie zorientować się w możliwościach portalu. Kanał artykułów mieści się teraz na osobnej stronie.
• Filtry stały się bardziej kompaktowe w wersji mobilnej strony.

Jesienią 2025 roku na północnej ścianie szczytu Korona namarzły dwie lodowe rzeczki. Przejście nową drogą prawą rzeczką (ocenianą jako 5A w rosyjskiej klasyfikacji) na początku 2026 roku dokonała drużyna Aleksandra Parfionowa. Przejście nową drogą lewą rzeczką w duecie z Aleksiejem Potockim w drugiej połowie marca 2026 roku przeszedł Konstantin Markiewicz. Dalej ze słów Aleksieja:

W zeszłym roku był bardzo gorący lipiec. I w wyniku tego na północnej ścianie szczytu Korona utworzyły się dwie nowe drogi. Przewagą tych dróg jest to, że w tym lub następnym roku może nie być takich warunków i te drogi mogą nie istnieć. Ale dopóki one są - trzeba iść w górę 😁 I my poszliśmy. Jedną drogę przeszli Parfionow z partnerem w lutym, a drugą - my z Kostią Markiewiczem w zeszłym tygodniu.

Prawdziwa 5B i to najstromszy lód w okolicy. Sam sopel 170 m 87 stopni ażurowego kaskadowego lodu. A przed tym jeszcze 30 metrów ИТО А3. Dolna część 450 m łagodnego lodu 55-70 stopni.

Loading video...

Praca na маршруcie

Często pytają o pogodę w Ała-Arcze, kiedy jest najlepszy sezon, kiedy bezpiecznie jest lazić po lodzie. Postanowiłem to ująć w mikro-artykul

Styczeń

Stabilna pogoda, dużo słonecznych dni, często bezwietrznie. Temperatura w schronisku Raceka -10..-20°C z rzadkimi wyjatkami poza tym zakresem. Jednak słońca jest tylko 2 godziny dziennie, nie ma się za bardzo czego ogrzać.

Luty

Prawie jak styczeń, ale pod koniec miesiąca stabilność się kończy – zbliża się marzec.

Marzec

Bardzo niestabilna pogoda. Mogą być sztormowe wiatry przez 2 dni z rzędu, 2 tygodnie może wisieć mgła. Silne opady śniegu są rzadkie, ale możliwe. W dobrą pogodę nawet na początku marca czasami można chodzić w koszulce, kiedy świeci słońce. Dniem -10..+5°C.

Kwiecień

Te same marcowskie wiatry, ale robi się cieplej.

Maj

Dwa lata po pierwszym swobodnym przejściu legendarnej drogi Riders on the Storm na Centralnej Wieży https://summitx.info/ru/objects/peaks/12763116/about, Stefano Ragazzo dokonał rzeczy niemożliwej: pierwsze solo-przejście drogi. Włoch spędził 15 dni w samotności na ścianie, pokonując technicznie bardzo trudne odcinki, okropną pogodę i problem z odmrożeniem palców stóp. Ragazzo wspinał się od 21 lutego do 7 marca. „Po raz pierwszy w życiu walczyłem o coś więcej niż tylko o szczyt: o swoje życie, lub raczej o stałą myśl, pragnienie powrotu w objęcia mojej dziewczyny” – wyznał Ragazzo w mediach społecznościowych. „Ta myśl trzymała mnie przy życiu i prawdopodobnie była głównym powodem, dla którego mogę teraz pisać te słowa”.

Najtrudniejsza droga

Droga Riders on the Storm, po raz pierwszy przebyta w 1991 roku przez Niemców Kurta Alberta, Bernda Arnolda, Norberta Bätza, Petera Dittricha i Wolfganga Güllicha, reprezentuje 38-wejściową, 1300-metrową linię po wschodniej ścianie Centralnej Wieży Torres del Paine w Patagonii. Trudność drogi ocenia się na VI 5.12d (skala europejska 7c), A3. Częste spadające kamienie i lawiny śnieżne znacznie zwiększają niebezpieczeństwo. Droga obejmuje trudny odcinek z użyciem ITO, po którym następuje duży huśtawka przez gładką ścianę na 16. wejściu, oraz ogromny daszek na 26. wejściu. W ciągu 35 lat od pierwszego wejścia droga została powtórzona tylko trzy razy. Dopiero potężnemu zespołowi Seana Villanueva O'Driscolla, Nico Favresse, Ziba Vanha i fotografa Drew Smitha udało się w końcu przejść ją swobodnym wspinaniem. Wszystko to mówi o tym, że droga jest wystarczająco trudna, by odstraszyć wiele topowych zespołów. Solo-wspinaczka wydawała się niemożliwa.

Cudem uniknąwszy śmierci

Pytanie od czytelnika (czytelników ExplorersWeb – przypis redakcji) planującego podróż do Górnego Mustangu, zwróciło naszą uwagę na przeszkody, na jakie napotykają niezależni alpiniści planując swoje himalajskie projekty, zwłaszcza solowe wspinaczki lub próby zdobycia niezdobytych szczytów w zamkniętych regionach. Skontaktowaliśmy się z nepalskim operatorem turystycznym w celu uzyskania wyjaśnień dotyczących uzyskiwania takich zezwoleń.

Pytania i odpowiedzi

Matt Powell ze Stanów Zjednoczonych zapytał:

Mam nadzieję, że będziecie w stanie mi wyjaśnić zasady Nepalu dotyczące samotnych wspinaczy, szczególnie w zamkniętych regionach, takich jak Górny Mustang i dolina Nar-Phu. Czy możliwe jest uzyskanie zezwolenia na wspinaczkę na szczyt w zamkniętym regionie, jeśli skorzystam z usług nepalskiego przewodnika? I jeśli tak, to jak to zrobić? Dawa Steven Sherpa wyjaśnił, że jest to możliwe. Dodał jednak, że wspinacz musi uzyskać zezwolenie za pośrednictwem zarejestrowanej i certyfikowanej agencji turystycznej w Nepalu. Jednak głównym problemem jest to, jakie zezwolenia są potrzebne wspinaczowi i jakie są wymagania dla każdego z nich. Okazuje się, że zależy to od wysokości szczytu i obejmuje różne zezwolenia i procedury.

Szczyty dla ekspedycji

Szczyty powyżej 6 500 m są uważane za szczyty dla ekspedycji i wymagają zezwolenia oraz obecności w ekspedycji sirdara/przewodnika i oficera łącznikowego, co zwiększa koszty. Zezwolenia na te szczyty są wydawane przez Departament Turystyki, wchodzący w skład Ministerstwa Kultury, Turystyki i Lotnictwa Cywilnego Nepalu.

Mirko Graffo z Włoch i Jernej Kruder z Czech wytyczyli nową drogę w chilijskiej dolinie Cochamó. Trasa o długości 750 metrów ma stopień trudności do 7c. Dolina Cochamó, pomimo rosnącej popularności, pozostaje dzika i oferuje doskonałe możliwości dla wspinaczy. Doskonała ilustracja potencjału Patagonii poza znanymi szczytami, takimi jak Torres del Paine i Fitz Roy. Graffo i Kruder rozbili obóz bazowy w La Junta, w centrum doliny, na początku roku. La Junta znajduje się w dwóch godzinach jazdy od chilijskiego miasta Puerto Montt i w trzech godzinach marszu wzdłuż szlaku. Podczas krótkiego okna pogodowego wspinacze określili odpowiednią linię na szczycie Cerro Valvalún, którą opisali jako najbardziej imponujący szczyt w okolicy. Przy wytyczaniu trasy wspinacze stosowali różne style. Na początku ustawili bolce i haki, a następnie przeszli trasę wspinaczką na free solo. Na realizację zaplanowanego potrzebowali dwóch okien pogodowych. Podczas pierwszego przeszli trasę z bolcami w ciągu trzech dni. Trasę można podzielić na dwie części: pierwsza prowadzi po gładkich, technicznie skomplikowanych płytach i wymaga przemyślanego ubezpieczenia i ostrożnego wspinania, druga część charakteryzuje się szczelinami i krawędziami, a także solidnym wspinaniem po granitach. „Górna część to przyjemność: niesamowite szczeliny, zawsze dostępne do wspinaczki, nigdy nudne” – zauważyli wspinacze. Podczas pierwszego wejścia użyli 29 bolców i 15 haków do wspinaczki i asekuracji, a także klasyczne punkty asekuracyjne.

Jeśli nie mieszkasz na Syberii lub w Kanadyjskiej Arktyce, to prawdopodobnie nie wiesz o zimnie tyle, co Maciej Berbeka, polski specjalista od informatyki i podróżnik, który od ponad dekady prowadzi samotne wspinaczki w miejscach, które określa jako jedne z najzimniejszych i najbardziej niedostępnych pasm górskich i płaskowyżów na świecie. Ostatnia ekspedycja Berbeki miała miejsce w lutym. Było to pierwsze zimowe solo na https://summitx.info/ru/objects/peaks/12625907/about, i doskonale ilustruje jego długotrwałe zainteresowanie ekstremalnym zimnem i autonomicznymi podróżami.

Najzimniejsza góra na planecie?

Pokój, najwyższy szczyt Jakucji, został wcześniej zdobyty zimą w 2018 roku przez alpinistów Simone Moro i Tamarę Lunger. Moro nazwał to "najzimniejszym wejściem w historii, na najzimniejszej górze planety", ponieważ w regionie odnotowano temperatury sięgające -70˚C. Swoje zimowe solo Berbeka rozpoczął z tego samego punktu, co Moro i Lunger. Wszedł na szczyt w ciągu jednego dnia, torując drogę w głębokim, sypkim śniegu na całej trasie. "Ze wszystkich moich samotnych zimowych wspinaczek w północnej Syberii, to było zdecydowanie najtrudniejsze" – powiedział. "Inne były równie zimne, może nawet zimniejsze, ale żadna z nich nie była nawet blisko pod względem trudności technicznych i warunków śnieżnych" – dodał. Berbeka dotarł do początku trasy na nartach, po czym przeszedł na raki i wspiął się południową ścianą, powtarzając trasę przez centralny żleb, którą przebyli w 2018 roku.

Wejście na szczyt w ciemności

Borge Ousland, największy polarnik ostatnich 30 lat, podzielił się składem swojej apteczki. Lista ta była używana przez niego podczas przekraczania wyspy Ellesmere z północy na południe w 2025 roku. Wydawało mi się, że niektóre pomysły będą przydatne również w alpinizmie ekspedycyjnym. Apteczka została skomponowana na podstawie rzeczywistych problemów, z którymi zetknął się Ousland lub jego partnerzy. Przed użyciem jakiegokolwiek leku zawsze należy skonsultować się z lekarzem. Uwaga, niektóre leki są niedozwolone w wolnym obrocie w większości krajów!

• Apocillin 660 mg 50 tabletek. Antybiotyk o szerokim spektrum działania, szczególnie przydatny przy infekcjach stawów.
• Flagyl 400 mg 10 tabletek. Antybiotyk stosowany w leczeniu infekcji bakteryjnych i pasożytniczych. Również przydatny w zapobieganiu problemom z wyrostkiem robaczkowym i zębami.
• Azitromax 500 mg 6 tabletek. Antybiotyk stosowany w leczeniu różnych infekcji bakteryjnych, szczególnie oddechowych, takich jak zapalenie płuc i zapalenie oskrzeli.
• Doxylin 100 mg 18 tabletek. Antybiotyk o szerokim spektrum działania, skuteczny przy infekcjach skóry.
• Paralgin Forte 50 tabletek. Lek przeciwbólowy do łagodzenia umiarkowanego i silnego bólu.
• Paracetamol 50 tabletek. Bezrecepturowy lek przeciwbólowy do łagodzenia lekkiego i umiarkowanego bólu.
• Ibux 400 mg 40 tabletek. Łagodzi bóle głowy, reumatyczne i mięśniowe.
• Kwas acetylosalicylowy 1 tabletka dziennie. Aspiryna.

W pięknym filmie Sasza Moroz opisuje swoje wrażenia o Nepalu, a także szczegółowo opowiada o trasie do Mera Pik przez przełęcz https://summitx.info/ru/objects/passes/12617730/about, oraz o zdobyciu szczytu. Dalsze plany – wejście na https://summitx.info/ru/objects/peaks/12763468/about  trasą American Direct po zachodniej ścianie.

Коннор Херсон зі США встановив новий стандарт у тредовому лазанні, пройшовши маршрут Drifter’s Escape у Скамiші, Британська Колумбія. Маршрут, оцінений ним у 5.15a (9a+ у європейській класифікації), претендує на звання найскладнішого тредового маршруту у світі. Маршрут пролягає по мізерних тріщинах на https://summitx.info/ru/objects/peaks/17292453/about, 700-метровому гранітному моноліті. Це дуже популярна стіна, по якій прокладено безліч мультипітчей. Ключовим моментом Drifter’s Escape є складний динамічний рух, названий "пого".