Paszport

1. Klasa wspinaczki skalnej.
2. Andy, Masyw Fitz Roy (Argentyna, Patagonia).
3. Wierzchołek Saint-Exupéry 2680 m przez Północny Grzbiet i Wschodnią ścianę.
4. Proponowana kategoria trudności 5B, pierwsze wejście.
5. Różnica wysokości – 500 m; długość trasy – 860 m; w tym trawers na 3 ścianie z grzbietu o stromiźnie 70° – 340 m; długość odcinków 5–6 kat. trudn. – 760 m; z tego 6 kat. trudn. – 240 m. Średnia stromość trasy (bez trawersu) – 73°.
6. Wbijanych haków: skalnych — 49/11 śrubowych — 2/2 elementów zaklinowanych — 112/17

SPRAWOZDANIE Z WYPRAWY NA SZCZYT FIKKERA (6718 m n.p.m.) GRUPY KLUBU SPORTOWEGO AN ZSRR Pamir, lipiec–sierpień 1960 r. Szkic sytuacyjny rejonu pracy ekspedycji: 1 — Obóz bazowy, 2 — Pierwsza jaskinia, 3 — Druga jaskinia.

Rejon pracy

Szczyt Fikkera (patrz rys. 1, 3) o wysokości 6718 m n.p.m. jest położony mniej więcej w środku pasma górskiego południowej grupy Fedczenki, otaczającego prawy (orograficznie) brzeg górnego biegu lodowca Fedczenki (patrz fotoszkic). Zarówno na północ, jak i na południe od szczytu Fikkera odchodzą główne grzbiety ku innym szczytom południowej grupy Fedczenki. Wschodnie stoki szczytu Fikkera opadają bezpośrednio na lodowiec Witkowskiego, który wpada do lodowca Fedczenki znacznie bardziej na północ, a zachodnie — zasilają niewielki (bezimienny) lodowiec, będący również dopływem lodowca Fedczenki. Poniżej będziemy nazywać go lodowcem Fikkera.

4.12 44851 Komitet do spraw Kultury Fizycznej i Sportu przy Radzie Ministrów ZSRR

Wydział Alpinizmu

![img-1.jpeg]({"width":565,"height":182,"format":"Jpeg","uri":"https://summitx.info/media/1/hIutENbE3ZoiLdcQQ3v6FEeBT8Bipn rXE/img-1.jpeg","id":64770581})

Wspinaczka na szczyt Pik "Wspomagaczy"

Pik "Wspomagaczy" jest położony w południowo-zachodnim konforcie zachodniego grzbietu Piku Fikkera.

1 dzień

Od obozu bazowego trasa grupy prowadziła wzdłuż lewobrzeżnej moreny lodowca Abdukgor do miejsca, gdzie wpada do niego lodowiec Kaskadowy i Obwałow. Tutaj morena obniża się i jest dość wygodne wyjście na lód. Grupa przeszła przez połączone lodowce Kaskadowy i Obwałow i wyszła na lewobrzeżną morenę lodowca Abdukgor, który w tym miejscu ostro skręca na północny wschód (1 godz.). Wzdłuż moreny prowadzi ścieżka (wzdłuż strumienia), która wyprowadza na płaski plac z wodą (1 godz.). Nieco wyżej placu grupa zeszła z moreny lodowca i ruszyła w kierunku środkowej części lodospadu utworzonego przez lewe (orograficznie) ramię lodowca Abdukgor, rozdzielone skalnym grzbietem na 2 części (30–40 min). Lodospad został pokonany w dolnej części nieco na prawo, a w górnej — nieco na lewo od środka (w kierunku marszu) (1 godz.). Powyżej lodospadu zostały pokonane trzy niezbyt strome wzniesienia, przeplatane bardziej łagodnymi odcinkami.

4.12.44.54

Opis pierwszego wejścia na Pik 6150 m

Coleencreux Kosmonawtow.

I. Informacje geograficzne

Pik 6150 m (zdjęcie 1 i 2) znajduje się w południowo-wschodniej części lodowca Fedczenko, w paśmie Pik Fikkera, w tak zwanej "Południowej grupie gór Fedczenko". Z jego zboczy biorą początek dopływy lodowców:

• Witkowski
• Fedczenko Na wschód od Piku 6150 m znajduje się jeden z wierzchołków Piku Fikkera.

Pa­spor­t wcho­dze­nia

I. Klasa wcho­dze­nia 2. Re­jon wcho­dze­nia 3. Szczyt, jego wy­sokość 4. Przewi­dy­wa­na kate­go­ria trud­no­ści 5. Cha­rak­te­ry­styka tras­y: róż­ni­ca wy­soko­ści, dłu­gość od­cinków, 6B kat. sł., śred­nia stro­mość 6. Za­bi­to haków: ska­lnych, lo­do­wych 7. Li­czba go­dzin marszu

Pamiro

Pik imeni Oktyabrskoy Revolyutsii (6974 m) północna ściana (pierwsze wejście)

Komenda Komitetu Sportowego Leningradu Klasa wysokościowa

Skład komendy

1. Chunowkin G.A., MS — kapitan, trener 2. Borзов Ю.В., MS — zastępca kapitana 3. Bałyberdin W.S., KMS — uczestnik 4. Tiemirow A.M., KMS — —"– 5. Nosow А.P., MSМК — —"–

Pa­sport wzniesienia

I. Klasa wzniesienia — wysokościowy 2. Re­jon wzniesienia — Pa­mir Cen­tral­ny, łańcuch Ja­zgu­lem­ski 3. Szczyt, jego wysokość i tras­sa wzniesienia — szczyt Re­wo­lu­cji 6974 m po środ­ku płn.-zach. ściany 4. Pro­po­no­wana ka­te­go­ria trud­ności — szósta 5. Cha­rak­te­ry­styka trasy — prze­pad wy­sokości: ściany — 140 m., trasy — 1674 m.; śred­nia stro­mość ściany — 63°; roz­cią­gnię­cie od­cinków:

• III — 1200 m.,

SPRAWOZDANIE

komitetu sportowego Uzbekistanu o wejściu na szczyt Pik Rewolucji 6974 m przez PłN ścianę w ramach mistrzostw ZSRR w alpinizmie w klasie wysokościowej. m. Taszkent, 1979 r. Pik Rewolucji 6974 m, szósty co do wysokości szczyt ZSRR, znajduje się na Centralnym Pamirze w paśmie Jazgulemskim. Po raz pierwszy zdobyty 17 sierpnia 1954 r. przez zespół pod kierownictwem A. Ugarowa od wschodu. W latach sześćdziesiątych na szczyt wytyczono jeszcze siedem tras, z których jedna – przez lewy kontrfors płn. ściany, kilometrowym urwiskiem wznoszącym się nad kotłem lodowca Fedczenko. Już w 1968 r. w archiwach zespołu pojawiły się fotografie tej ściany i zaczęliśmy się przyglądać tym materiałom, analizując przyszły obiekt. W połowie lipca tego roku zespół rozpoczął dostawy sprzętu w rejon działania. Zrzucono zaopatrzenie i prowiant pod ścianę i na przełęcz Abdukagor. Dokonano desantu ludzi i rozbity został obóz bazowy na lodowcu Abdukagor na wysokości około 3900 m. Podczas podziału tras, naszej ekipie przypadła centralna część ściany. Przeprowadzono szczegółową analizę planowanej trasy, opracowano jasny, etapowy plan taktyczny wejścia, opracowano kilka wariantów zejścia, ustalono ostateczny skład zespołu. Ściana jest względnie kamieniołonna, miejsc dla biwaków praktycznie nie ma. Aby ją przebyć w sposób mobilny, zdecydowano się iść w jednym namiocie w pięcioro. W skład zespołu weszli: Putincew A.W. – kapitan Gromow L.W. – zastępca kapitana

PASAZPORT

1. Klasa wysokościowa
2. Centralny Pamir, pasmo Jazgulemskie
3. Pik Rewolucji, 6974 m, ścianą NW (met. Czerwienko), 2 przejście
4. 6B kat. trudn.
5. Charakterystyka trasy: | | | | | :---------------- | :----------------------------------------- | :-------------- | | różnica wysokości | | 1530 m | | długość | | 3800 m |

Pa­sport wcho­dze­nia

I. Klasa wcho­dze­nia — wy­sot­ny. 2. Re­jon wcho­dze­nia, grzbiet — Pa­mir, Jaz­gu­lem­skij grzbiet. 3. Szczyt, jego wy­sokość, tras­sa wcho­dze­nia — pik Re­wo­lu­cji (6974 m) po po­łu­dnio­wo-za­chod­niej ścia­nie prze­z trój­kąt. 4. Pro­po­no­wa­na ka­te­go­ria trud­no­ści — 6. 5. Cha­rak­te­ry­styka tr­asy: prze­pa­d wy­sot pro­cią­głość od­cin­ków 5–6 k/tr. śred­nia stro­mość ścia­ny 6. Za­bi­to haków: ska­lnych — 357, lo­do­wych — szlam­bur­nych —