І. Klasa wejścia — wysokogórsko-techniczna 2. Rejon wejścia — pasmo Jazgulemskie 3. Szczyt Szypka, 6254 m, centralny kontrfors s-w ściany 4. Przewidywana kategoria trudności — 5Б 5. Charakterystyka trasy Różnica wysokości — 2154 m, średnie nachylenie — 45°, średnie nachylenie części ściennej — 60°, długość odcinków: R0 — 0; R1 — 500 m; R2 — 1550 m; R3 — 710 m; R4 — 305 m; R5 — 150 m. 6. Wbite haki: do asekuracji, skalne — 96, lodowe — 0, szlamburskie — 0 do stworzenia ITO — 8 7. Liczba godzin marszowych — 42

Wspinaczka na pik Szypka (6247 m) południowo-zachodnim żebrem Centralnyj sowiet DOO „Zenit” 1970 r. Krótka charakterystyka geograficzna i geologiczna rejonu pika Szypka. Pik Szypka (6247 m) jest położony w centralnej części Pamiru, wchodzącej terytorialnie w skład Górno-Badachszańskiej Autonomicznej Obwodu Tadżyckiej SRR. Razem ze szczytami:

• pik 26 Bakijskich komisarzy (6834 m),

— 1970 — Schemat rejonu Uwaga: Zgodny z prodri̇go-rozografia 1. Należy wskazać miejsca noclegów na trasie i ich datę.

Pa­spor­t wej­ścia

1. Kla­sa wej­ścia: wy­sokiej wy­daj­no­ści-tech­ni­cz­na.
2. Re­jon wej­ścia: Cen­tral­ny Pa­mir, po­łu­dniowy gra­niec łań­cu­cha Ja­z­gu­lem­skie­go w re­jo­nie p. Re­wo­lu­cji.
3. Szczyt, jego wy­so­kość, tras­sa wej­ścia: p. Pin­ka, 6254 m, po­łu­dniowy gra­niec.
4. Pro­po­no­wa­na ka­te­go­ria trud­no­ści: 4B kat. sł.
5. Cha­rak­te­ry­styka trasy: róż­ni­ca wy­soko­ści — 1450 m, prze­cięt­ne na­chy­le­nie do wy­jścia na po­łu­dniowe ra­mię — 3°, prze­cięt­ne na­chy­le­nie po­łu­dniowe­go ra­mie­nia — 6–7°,
6. Za­bi­to haków: ska­lnych — 19, lo­do­wych — 12, szlam­bu­ro­wych —

Pa­spor­t wcho­dze­nia

1. Klasa wcho­dze­nia: wy­sot­no-tech­ni­cz­ny.
2. Re­jon wcho­dze­nia: Cen­tral­ny Pa­mir, po­łu­d­ni­owy od­noga Ja­z­gu­lem­skie­go łań­cu­cha w re­jo­nie szczy­tu Re­wo­lu­cji.
3. Szczyt, jego wy­sot­a, tras­sa wcho­dze­nia: szczyt Pin­ka, 6254 m, po­łu­d­ni­owy gra­niec.
4. Pro­po­no­wa­na ka­te­go­ria trud­no­ści: 4B kat. sł.
5. Cha­rak­te­ry­styka tra­sy: róż­ni­ca wy­sot — 1450 m, prze­cięt­ne nach­y­le­nie do wy­cho­du na po­łu­d­ni­owe ra­mię — 31°, prze­cięt­ne nach­y­le­nie po­łu­d­ni­owe­go ra­mie­nia — 6–7°,
6. Za­bi­to haków: ska­lnych — 19, lo­do­wych — 12, szlam­bu­ro­wych —

ОТЧЁТ

Краснознаменный Туркестанский военный округ О ПЕРВОПРОХОЖДЕНИИ НА ПИК «ШИПКА» 6254 м по ЗАПАДНОМУ РЕБРУ С Л.ЯЗГУЛЕМ-ДАРА 5Б кат. сл. Маршрут заявлен на первенство Вооружённых Сил Союза ССР по высотному классу. г. Ташкент – 1968 г. Вершина Шипка (6254 м) находится в верховьях р.Язгулем-Дара в южном отроге Язгулемского хребта в гребне, идущем от п. Октябрьская Революция (6974 м). Наиболее доступны подходы к пику с ледника Язгулем-Дара. На вершину был проложен лишь один маршрут 4Б кат. сл. (ориентировочно) по южному гребню с перемычки между п. Шипка и в. 5682 м. Группа считала, что самый интересный и трудный маршрут может быть проложен по западному гребню. Предварительная разведка маршрута показала: маршрут (фото № 1) на п. Шипка — круто взметнувшееся к небу ребро с двумя горизонтальными участками гребня. На гребне две башни:

• первая в средней части, высотой более 300 м;
• вторая, вершинная башня, более 600–700 м.

PASAŻ WSPINACZKOWY

1. Klasa wysokościowych wejść
2. Centralny Pamir, Jazgulemski łańcuch górski
3. Pik 26 Bakijskich Komisarzy (6834 m) przez centrum południowej ściany
4. Proponowana kategoria trudności — 6
5. Charakterystyka marszrutu: Różnica wysokości — 2550 m. Długość odcinków 5–6 kat. trudności — 1690 m. Średnie nachylenie ściany — 74°
6. Wbijono haki: dla ubezpieczenia — skalne 282, lodowe 52, śrub nie;

Na mistrzostwo ZSRR w alpinizmie w klasie wspinaczek wysokościowo-technicznych. Szczyt 26 Bakijskich Komisarzy po południowej ścianie. Drużyna sportowa Tomskiego Komitetu Obwodowego ds. Kultury Fizycznej i Sportu. Kapitan i trener drużyny (G. Andriejew), m. Tomsk, 1969 r.

Sprawozdanie

Z wyprawy na szczyt 26 Bakijskich Komisarzy po południowej ścianie.

1. Położenie geograficzne i charakterystyka sportowa szczytu 26 Bakijskich Komisarzy

Szczyt 26 Bakijskich Komisarzy o wysokości 6834 m zajmuje centralne położenie w paśmie Jazgołemskim, które otacza lodowiec Fedczenko od południa. Długość tego pasma, opadającego ku lodowcowi stromą ścianą, wynosi przynajmniej 10–15 km, a średnia wysokość sięga 6400–6800 m. Zbocza są obficie pokryte lodem i śniegiem. W wschodniej części ściany wznosi się masyw szczytu Rewolucji (6974 m), który poprzez niewielkie obniżenie łączy się ze szczytem 26 Bakijskich Komisarzy. W górnym biegu lodowiec Fedczenko od początku aż do miejsca, gdzie wpada do niego lodowiec Witkowskiego, naprzeciw którego znajduje się przełęcz Abduqagor II, na długości 10–12 km ma niemal niezauważalny spadek i pokryty jest grubą warstwą śniegu. Wzdłuż lewego brzegu lodowca ciągnie się pasmo Akademii Nauk, które w tym miejscu nie jest wysokie. Strona przeciwna wygląda znacznie bardziej okazale:

• wiele wierzchołków przekracza 6000 m;

I.­ Klasa wspinaczki

• wysokościowo-techniczna. 2. Rejon wspinaczki

3. Trasa wspinaczki z podaniem szczytu i jego wysokości.
4. Charakterystyka wspinaczki — różnica wysokości — 1200 m, średnie nachylenie — 63°, długość najtrudniejszych odcinków — 1010 m.
5. Wbite haki

• skalne — 117 Lodowe — 12, śrubowane — brak.

6. Liczba godzin marszu — 45,5 godz. (plus 9 godz. przygotowania).
7. Liczba noclegów i ich — 6 noclegów wiszących, półwiszących i charakterystyka:

Географический обзор

Вершина А. Грина (6525 м) расположена в Язгулемском хребте Центрального Памира в верховье ледника Федченко, северо-восточнее п. Революции. Довольно пологие гребни спускаются с вершины:

• к п. Революции
• к пику Омара Хайяма На северо-запад к леднику Федченко падает почти отвесная в нижней половине стена высотой 1200 м, на юго-востоке к леднику Грум-Гржимайло спускаются очень крутые ледовые склоны. Район характерен суровым климатом, большими перепадами температур, большим количеством осадков в виде снега, неустойчивой погодой. Район верховья ледника Федченко труднодоступен. Практически челноки начинаются от языка ледника Абдукагор и занимают около двух недель. До перевала Абдукагор (5070 м) все грузы переносили в рюкзаках. После перевала использовали сани, которые заранее были сделаны в г. Тольятти. Наряду с п. А. Грина в районе расположены: