Mistrzostwa Świata w Alpinizmie Klasa Wysokościowo-Techniczna Reprezentacja Republiki Kazachstanu

Pik Trud, 4635 m od zachodniej ściany, 5B kat. trudn. (pierwoprowadzenie)

Wspólne zdjęcie szczytu

Zrobione z lodowca Kroszka 26 maja o 19:00

Paszport wejścia

1. Rejon, dolina:

Tienszan, Zailijski Ałatau, Środkowy Tałgar

2. Nazwa szczytu, nazwa trasy:

Toksan-Attyn (4040 m)

Przejście z wschodu na zachód — 2A kat. trudn.

Szczyt Toksan-Attyn znajduje się w górnym biegu bocznego wąwozu o tej samej nazwie, wraz z niewielkim strumieniem, będącym lewym dopływem rzeki Kaskelen. Podążając lewym brzegiem rzeki Kaskelen, skręcić do wąwozu Toksan-Attyn i iść w górę*. Po 40–50 min wyraźnie widać trapezoidalny szczyt Toksan-Attyn. Jego północne zbocza pokryte są polami śnieżnymi, przeplatającymi się z fragmentami skał. U podnóża sterty niewielkich wałów starych moren. Wspinaczkę należy rozpocząć od dużego kamienia w centrum kotła lodowcowego. Przecinając moraine w kierunku północno-wschodniego grzbietu, kontynuować przemieszczanie się prawym źródłem rzeczułki Toksan-Attyn do podnóża grzbietu. Wspinaczkę na grzbiet rozpoczyna się po drobnym i średnim usypisku. W górnej jego części mocno zniszczone skały. Występujące żandarmy obchodzi się z lewej strony. Około godziny — podejście do śnieżno-lodowego żlebu (jego długość 70–80 m), otoczonego mocno zniszczonymi skałami (ostrożnie!). Lepszym jest przemieszczanie się po śniegu. Pod koniec sezonu w żlebie może być lód naciekowy. Kończy się on niewielkim nawisem, po wycięciu którego, dostaniem się na grzbiet wierzchołkowy. Z grzbietu otwiera się niezrównana pięknem panorama pasma Kungej Ałatau, oddzielonego od Zailijskiego Ałatau szeroką doliną rzeki Czongiemin. Dobrze widać majestatyczny szczyt Czoktał — najwyższy punkt pasma Kungej Ałatau. Grzbiet wierzchołkowy skalny, składa się z masywnych żandarmów i stert odłamków skalnych. Skały łatwe i średniej trudności. Pierwszy żandarm z płyt przechodzi się frontalnie; drugi, mający postać ogromnego sześcianu, przechodzi się po wyraźnie zaznaczonej szczelinie.

Тянь-Шань, Заилийский хребет

ТАЛГАР (Главная вершина), 4973 м, по западной стене Северной вершины с ледника Сев. Талгар (маршрут Пелевина) 5Б категории трудности. Команда спортклуба «Малахит». Капитан команды — ЮШКЕВИЧ Владимир Иванович, 1-й сп. разряд. Члены команды:

• АВЕРЬЯНОВ Герман Петрович, КМС
• АРТАМОНОВ Алексей Владимирович, 1-й сп. разряд
• ДАУТЕР Борис Владимирович, МС
• ЛЯХОВ Сергей Борисович, 1-й сп. разряд

Tалгар (ЮВ)

Krótkie położenie geograficzne i charakterystyka obiektu pod względem sportowym. Bezimianny wierzchołek o wysokości 4600 m, lub obecnie pik „Daugava”, jak nazwany został przez łotewską drużynę narodową po jego zdobyciu, znajduje się w Północnym Tienszanie, w bocznym grzbiecie odchodzącym na północny zachód od głównego grzbietu Zailijskiego Ałatau. W tym bocznym grzbiecie, położonym na południe od masywu Tалгар i oddzielającym lodowiec Крошка i Północny Tалгар, znajdują się dwa wierzchołki:

• pik „Труд”
• pik „Daugava” Północno-zachodni stok piku Daugava opada na północ stromą ścianą. Ograniczona z dwóch stron dużymi lodospadami, reprezentuje trzy oddzielne ściany i kilka trudnych do przebycia odcinków w środkowej części trasy. Północno-zachodnie stoki są prawie nieoświetlone przez słońce i wystawione na silne wiatry. W związku z tym na trasie występuje dużo lodu, a w górnej części dużo sypkiego śniegu, który pokrywa zarówno lód, jak i skały. Wysokość ściany wynosi 950–1050 m.

Charakterystyka regionu

Północny Tienszan charakteryzuje się dużą ilością śniegu i lodu, dlatego dużo tras jest śnieżnych, lodowych i kombinowanych. Działanie lodowców jest bardzo widoczne. Szczególnie dużo jest moren, które blokują drogę i utrudniają podejścia. W wyniku intensywnego topnienia znacznie zmienia się poziom wody w rzekach. Ten czynnik również należy uwzględnić planując wspinaczkę. Najlepszym czasem na wspinaczkę sportową jest lipiec–sierpień, choć czasami bywają wyjątki. Grupa bazowała w obozie alpinistycznym Tалгар, który znajduje się w wąwozie Средний Tалгар, 43 km od Ałma-Aty. Od bazy przeładunkowej do obozu jest 9 km wierzchowiną. Dalej od obozu większość podejść do obiektów wspinaczkowych zajmuje jeden dzień marszu. Podejście do piku Daugava zajęło 6 godzin.

Praca rozpoznawcza

PASZPORT WSPINACZKI

1. Klasa wspinaczki — techniczna.
2. Rejon wspinaczki — Tienszan, Zailijski Ałatau.
3. Trasa wspinaczki z podaniem wierzchołków i ich wysokości: Południowo-Zachodnia ściana w. Jużnyj Tałgar — 5000 m.
4. Charakterystyka wejścia:

• różnica wysokości 1000 m
• średnie nachylenie 65°
• długość odcinków trudnych 650 m.

5. Zabiто haków skalnych 68.

Paszport wejścia

1. Organizacja sportowa: Republikański Klub Alpinistów Kazachskiej SRR.
2. Klasa wejść: Technicznie trudne.
3. Kierownik szturmu: Akimienkow M.W. — KMS
4. Uczestnicy: — Bełowoł E.W. — 1. kat., Dienisow W.G. — 1. kat., Popenko J.S. — 1. kat.
5. Nazwa wierzchołka, wysokość: „Južnyj Tałgar”, 5017 m.
6. Region geograficzny: Zailijski Ałatau, Tienszan.
7. Trasa: Południowo-Zachodnia ściana.
8. Wysokość trasy: różnica wysokości części ściennej — 520 m, w tym najtrudniejszych odcinków — 450 m.
9. Ocena kategorii trudności — 5B.

1. Klasa wspinaczki: kombinowana.
2. Rejon wspinaczki: S. Tienszan, Zailijski Ala-Tau, a/l Talgar.
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki: J. Talgar, 5020 m, Ściana PD przez centrum.
4. Proponowana kategoria trudności: 5B.
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości 900 m, długość odcinków 5 kat. trudności 200 m, średnie nachylenie 45°.
6. Wbite haki: dla asekuracji, dla stworzenia I.T.O. | skalne | 53 | Iy | |------------|----|----| | lodowe | – | – | | śrubowe | – | – |

Pa­s­port

I. Klasa tech­nicz­na 2. Za­i­lij­ski Ała­ta­u, sz­czel­ina Sr. Tał­gar 3. Tał­gar, po Za­chod­niej ścia­nie z lo­dow­ca Kro­szka 4. 5 km/godz 5. Prze­pad: 180 m, roz­cią­głość — 1400 m Roz­cią­głość od­cin­ków 5 km/godz. 6. Za­bito haków ska­lnych ty­bur­nych za­kładów lo­do­wych 66⁄8 0⁄0 85⁄8 3⁄0 7. Go­dzin bie­głych ko­man­dy: 24 g; dni 2.

Sprawozdanie ze wspinaczki na pik Jużnyj Tałgar po Południowo-Zachodniej ścianie, 5A kat. sł. przez zespół Centralnego Sportowego Klubu Armii Kazachstanu

Trener zespołu Urućko D.W. Kapitan zespołu Dedeszko B.Je.

Ałma-Ata, 2010 r.

Paszport wspinaczki

1. Zailijski Ałatau, Środkowy Tałgar
2. Pik Jużnyj Tałgar — 4900 m
3. Lodowy żleb w centrum Południowo-Zachodniej ściany
4. Kat. sł. — 5A
5. Charakter trasy — lodowa

I. Klasa wejścia — techniczna 2. Rejon wejścia — Tienszan, pasmo Zailijskiego Ałatau 3. Szczyt — trawers z podjściem lewym lodowym żlebem Zachodniej ściany w. Głównego Tałgaru — J. Tałgar

• wysokość — 4973 m
• charakter marszrutu — lodowo-śnieżny

4. Przewidywana kategoria trudności — 4B
5. Charakterystyka marszrutu:

• różnica wysokości — 1000 m
• długość odcinków 4–5 kat. trudn. — 580 m