Hmelnyckiego (4150 m)

Trawers z południowego zachodu na północny wschód — 2A kategorii trudności

Szczyt Hmelnyckiego jest położony w środkowej części grani, która rozdziela doliny Środkowego i Lewego Aksaja, odchodzącej na 8 km od głównego wododziałowego grzbietu Zailijski Ałatau w kierunku północnym. Na zachód i wschód grań opada wielometrowymi ścianami, na północ schodzi stromym zboczem. Podejście zaczyna się od pola namiotowego w górnym biegu wschodniego odgałęzienia lodowca Lewy Aksaj. Trzeba przekroczyć rzeczkę, starą morenę boczną i wyjść do zachodniego zbocza szczytu. Pierwszy etap marszruty — to wspinaczka po rumowiskach, za którymi znajduje się odcinek silnie zniszczonych skał. Dalej prowadzi korytem o nachyleniu do 45°. Po jego przejściu — wyjście na zniszczone skały. Następny odcinek — płyty o nachyleniu do 65°. Są one pokonywane wprost, ze stosowaniem ochrony na hakach (2–3 haki). Wznosząca się za płytami skalna ściana o wysokości 8–10 m jest obchodzona z lewej strony. Dalej jest odcinek łatwych skał, za nimi wznosi się druga skalna ściana, którą omija się z prawej strony. Następnie stromo nachylone koryto śnieżne (do 50°), które na początku sezonu jest wypełnione śniegiem i zagrożone lawinami, dlatego przemieszczanie się po nim wymaga dużej ostrożności. Pierwsi zdobywcy szczytu przemierzali go trzymając się lewej strony. Za tym odcinkiem następuje wyjście na grań, ciągnącą się w kierunku północnym na długości 350–400 m i posiadającą cały szereg niewielkich wzniesień. Na początku — zejście na przełączkę z nawisu¬jącymi w stronę wschodnią turniczkami. Potem należy obejść z lewej strony niewielkiego żandarma.

Paszport wspinaczki

I. Klasa wspinaczki

• skalna

2. Rejon wspinaczki

• Zailijski Ałatau

3. Szczyt

• B. Chmielnickiego, 4150 m; Grzbiet Wschodni.

4. Przewidywana kategoria trudności

• 1B

5. Charakterystyka trasy:

Paszport wejścia

I. Klasa wejścia 2. Rejon wejścia 3. Szczyt 4. Przewidywana kategoria trudności 5. Charakterystyka trasy:

• różnica wysokości
• długość odcinków 1 kat. trudn.
• długość odcinków 2 kat. trudn.
• charakter trasy

Физ­куль­тур­ник — Чка­ло­ва 2Б кат. сл., тра­верс

Опи­са­ние мар­шру­та.

Od wyjściowego biwaku w rejonie przełęczy Talgarskiej poruszać się po lodowcu Bogdanowicza w kierunku przełączki pomiędzy szczytem Komsomołu a wierzchołkiem Fizkulturnik. Od niej wspiąć się na grań wierzchołka Fizkulturnik, podejść do podnóża i wspiąć się na wschodni-wierzchołek. Po zejściu, poruszać się po nietrudnej grani w kierunku zachodniego wierzchołka masywu Fizkulturnik. Po wejściu i zejściu z niego przejść przez zagłębienie i wspiąć się na północno-wschodni wierzchołek Fizkulturnik. Następnie grań, się podnosząc, przewodzi do głównego wierzchołka.

Физкультурник 2А кат. сл. с ледника Аяк

Описание маршрута.

Исходный бивуак в районе Талгарского перевала, через который совершается подход к маршруту. Отсюда хорошо просматривается путь на вершину. Пересекая конечные морены ледника Богдановича, подойти к подножию гребня. Ориентиром может служить ледник Тиль. Подъём по сглаженным ледником скалам, бараньим лбам. От них продолжать подъём по осыпи и скалам средней трудности левой стороны ледника Тиль. Через 300 м перейти на ледник (ручьевая страховка, рубка ступеней). Преодолев на кошках ледник (имеются трещины), подойти к жандарму, который преодолевается в лоб.

Krótkie podsumowanie podejścia do trasy

Z miasta Ałma-Ata do obozu pionierskiego „Leniniec” należy dojeżdżać drogą szosową samochodem. Następnie prawą stroną (orograficznie) doliny dojść do połączenia się trzech rzek:

• Lewy Aksaj
• Środkowy Aksaj
• Prawy Aksaj od obozu pionierskiego 4 godz. marszu. Dalsza droga doliną rzeki Środkowy Aksaj, prawą stroną (orograficznie) prowadzi do dużego fragmentu skały (duży kamień), leżącego w korycie rzeki — od połączenia rzek 2 godz. marszu. Tutaj jest początkowy biwak. Powyżej miejsc postoju przy Wielkim Kamieniu przekroczyć rzekę Aksaj i po trawiastym stoku rozpocząć wspinaczkę w kierunku usypiska. Wyszedłszy na poziom usypiska, wspinać się po prawej krawędzi usypiska, po trawiastym stoku, częściowo po skalnych wychodniach zbocza, wspinać się do zielonego barku, od którego w lewo zaczyna się trasa.

Opis trasy wschodniego grzbietu na szczyt Bogdana Chmielnickiego

R1. Wspinaczka od rzeki po trawiastym stoku do zielonego barku.

Uszbas — Abaa Kunanbaeva, 45. Travers 3-ch wierszyn. M. Brykin, 1958 r. 18–22 pazdziernika Trasa grupy

I. Orografia

Północno-Zachodni odroże odchodzi od grzbietu Zailijskiego Ałatau w rejonie Ijijntau. Nad mocno porozrywanym grzebieniem odroża wznoszą się trzy wierzchołki:

• 1-szy Bezymianka „Tryzub” 4150 m n.p.m.
• 2-gi Bezymianka „Fałszywy wierzchołek” 4250 m n.p.m.
• Abaj Kunanbajew 4440 m n.p.m.

Opis trasy

Po­cząt­ek tras­y zo­stał pod­any w opi­sie wej­ścia na szczyt Uczitiel 2А kat. sł. od Wscho­du. Da­lej idzie­my wzdłuż gra­bie­nia łą­czą­ce­go obie ko­ron­ki. Pierw­sze­go i dru­gie­go żan­darm­ma omi­ja­my z le­wej stro­ny. Po­zo­sta­łe po­ko­nu­je­my wprost. Nasz­tej nie­trud­ny zjazd do prze­łę­czy, po­tem ru­chy wzdłuż gra­bie­nia aż do sa­me­go szczy­tu Pio­nier. Ze­j­ście ze szczy­tu w le­wo wzdłuż gra­bie­nia na prze­łę­cz Pio­niers­ki (3870 m n.p.m.), z nie­go na mo­renę lo­dow­ca Ma­me­to­woj i da­lej ścież­ką do­cho­dzi­my do wy­jściowe­go bi­wa­ku. Tra­wers za­ję­ło 7–8 go­dzin.

Reko­men­da­cje

1. Li­czba ucze­st­ni­ków — 8–10 osób.
2. Wy­jściowy bi­wak na po­wierzch­ni Alpin­gra­da.
3. Wy­ru­szać z bi­wa­ku o go­dz. 5:00.
4. Eki­pi­nek na gru­pę 4 osób:

• li­nie głów­ne — 2×40 m
• li­na po­mo­cni­cza — 5–6 m

Pi­k Uczy­tel

Po Юго-За­пад­но­mu

Kon­tro­for­sie, 4Б,

W. Szapowałow, 1978

Pójść obok Południowej ściany Pioniera i zaraz za nią skręcić w lewo do żlebu. W żlebie trzeba być uważnym — w zależności od sezonu mogą padać kamienie. Kaski lepiej założyć jeszcze pod Pionierem. Wspiąć się do wyraźnie zaznaczonego kontrforsu, dostać się do dolnej jego części można po śnieżniku leżącym po lewej. R0–R1: Z półki po zewnętrznym narożniku jakieś 35–40 metrów do następnej półki.

1. Klasa wspinaczki — skalna.
2. Region wspinaczki: Tienszan, Zailijski Ałatau, Dolina Małoałmaatińska.
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki: w. Ucitel, 4030 m, Południowo-Zachodni Kontrefort.
4. Proponowana kategoria trudności — 4B.
5. Charakterystyka trasy — trasa skalna, różnica wysokości 400 m, długość odcinków 5–6 kat. — 115 m, średnie nachylenie — 70°.
6. Zaklinowano haki: skalne — 32 (w tym dla stworzenia i.t.o. — 4); lodowe — nieużywane; śrubowane — nieużywane; zaciski — 2 szt.
7. Liczba godzin marszowych — 13 (w tym 3 godziny poświęcono na przetarcie trasy).
8. Nazwisko, imię, patronim lidera, uczestników, ich kwalifikacje.
9. Shapovalov Valerij Nikołajewicz — 1. sp. kat. (lider)
10. Merkeev Sułtan Nurtaewicz — 2. sp. kat. (uczestnik)