Paszport wspinaczki

Klasa wspinaczki	— skalna
Rejon wspinaczki	— Zailijski Ałatau
Szczyt	— Szkolnik, 3850 m Półn.-Zach. grzbiet, 2A kat. złoż. (wstępnie)
Charakterystyka marszrutu: różnica wysokości średnie nachylenie	— 350 m — 40°–45°
Wbite haki	— dwa — dwie kliny
Liczba godzin marszu Liczba noclegów	— osiem — brak
Nazwisko i imię kierownika	— Piterow W.W. — 1-sza kat. sport.; Fiodorow W.L. — 1-sza kat. sport.
Trener drużyny	— Grupa ratownictwa publicznego przy KSP

7.2. 231

Паспорт восхождения

Klasa wejścia Region wspinaczki Szczyt Przewidywana kat. trudn. Charakterystyka trasy Czas przejścia Nazwisko Imię Otczestwo kier. Trener zespołu ОСО

PASAŻ WSPINACZKI

1. KLASA WSPINACZKI — śnieżno-lodowa.
2. REGION WSPINACZKI — Tienszan, wierzchołek znajduje się w głównym grzbiecie Zailijskiego Ałatau pomiędzy wierzchołkami ОПТЭ i Чокана Валиханова. Od południa od wierzchołka znajduje się lodowiec Богатырь, od północy — lodowiec Шоскальского.
3. WYSOKOŚĆ WIERZCHOŁKA — 4400 m. Trasa przebiega z północy przez lodowiec Шоскальского do przełęczy ОПТЭ, od przełęczy — wzdłuż wschodniego grzbietu do wierzchołka.
4. PRZEWIDYWANA KATEGORIA TRUDNOŚCI — 2A.
5. CHARAKTERYSTYKA TRASY — różnica wysokości: od podstawy lodowca Шоскальского do przełęczy ОПТЭ 450 m, od przełęczy ОПТЭ do wierzchołka 200 m. Trudność poszczególnych odcinków — od 1Б do 3А kat. trudn. Średnie nachylenie trasy 25°.
6. UŻYTE HAKI — 4 świdry lodowe do asekuracji.
7. LICZBA GODZIN CHODOWYCH — od noclegów pod w. Чекист («Fутбольного поля») do przełęczy ОПТЭ 4 godz., od przełęczy ОПТЭ do wierzchołka 1 godz., zjazd z wierzchołka do noclegów 2 godz.
8. NOCLEGI na trasie nie są przewidziane.
9. DANE O UCZESTNIKACH — kierownik Лобушкин Владимир Николаевич, 1-szy sp. разряд, Попов Александр Михайлович, 1-szy sp. разряд, Колоногоров Александр Валерианович, 2-gi sp. разряд, Петров Михаил Николаевич, 2-gi sp. разряд, Прехин Виктор Григорьевич, 2-gi sp. разряд.

Ч. Валиханова

Szczyt "Bezіmіannaja" (4200 m) znajduje się w bocznym grzbiecie, odchodzącym od głównego grzbietu Zailijski Ałatau, pomiędzy szczytami Sulejmana Stal’skogo i OPTE na północny wschód w stronę lodowca Szokal’skogo. Północne stoki szczytu — lodowe z odkrywkami skalnymi, południowe — strome skalne ściany i kontrforsami, przedzielone żlebami (zdjęcie nr 1). Podejście do szczytu z obozu "Tałgar" idzie aż do zielonej polany pod lodowcem Kroszka i dalej po morenie lodowca Szokal’skogo, podchodzimy do początku grzbietu, gdzie organizujemy nocleg. Czas podejścia: 4–5 godz.

Opis marszrutu wejściowego

Droga wejściowa idzie na północno-wschodni grzbiet. Wyjście na grzbiet jest wykonywane przez trzeci żleb, schodzący ze zbocza północnego, w kierunku charakterystycznego skalnego palca, mającego kształt głowy posągu Aku-Aku z wyspy Rapa Nui, opisanej przez Thora Heyerdahla. Dolna część żlebu:

• śnieżna
• szeroka Górna część żlebu:

Pik Chojbolsana (4191 m)

Wspinaczka od zachodu — 1B kat. sł. (rys. 6)

Pik Chojbolsana, podobny do skalnej wieży, jest położony w systemie grzbietu wododziałowego, w górnym biegu doliny rzeki Ozernoj. Północna strona jest pokryta lodem, z trzech stron dochodzą skalne grzbiety, które ją łączą:

• na wschodzie — z wierzchołkiem Ozernoj,
• na południu — z bezimiennym «4200 m»,
• na zachodzie — z Ałmaty Ałagir. Północna strona masywu opada niemal pionową ścianą, której nachylenie nieco maleje u podnóża. Rys. 6

Чкалова — Физкульник za k.t., trawers

Opis tras­y.

Po­cząt­ek tras­y po­dany jest w opi­sie wejś­cia na szczyt Чкалова od pół­no­co­wo-wschod­niej gra­ni. Zjazd ze szczy­tu Чкалова idzie w stro­nę szczy­tu Физкульник po zde­rwanej gra­ni, któ­ra wy­pro­wa­dza na górną częś­ć lo­dow­ca Тиль. Prze­ci­na­jąc jego ję­zor, pod­cho­dzimy pod sil­nie ze­rwo­ne ska­ły. Po prze­ko­na­niu żan­darma, idziemy ku głów­nemu, pół­noc­ne­mu pun­k­to­wi szczy­tu Физкульник. Wspin­ka po ze­wnętrz­nym na­roż­ni­ku (12–15 m), któ­ra pro­wa­dzi na po­la­ną, bie­gną­cą po za­chod­niej stro­nie wie­ży szczy­to­wej (ha­ki skal­ne). Od głów­nej pół­noc­nej kul­mi­na­cji zjeż­dżamy w kie­run­ku po­łu­d­ni­owym ku kul­mi­na­cji pół­noc­no-wschod­niej i po jej prze­ko­na­niu idziemy na po­łu­d­niowy za­chód prze­z fir­no­we ob­ni­że­nie ku kul­mi­na­cji za­chod­niej. Wspin­ka na kul­mi­na­cję za­chod­nią Физкульник po gra­ni, a od niej na od­le­głość 200 m

Paszport wspinaczki

1. Klasa wspinaczki — skalna
2. Region wspinaczki — Tienszan, pasmo Zailijski Ałatau.
3. Szczyt — pik Czkałow, wysokość — 3892 m, trasa — północnym grzbietem.
4. Przewidywana kategoria trudności — 2Б
5. Charakterystyka trasy:

• różnica wysokości — 700 m.
• średnie nachylenie — 45°.
• odcinki 5 kat. trudności nie występują

6. Liczba wbitych haków:

Czka­ło­wa 1B kat. sł. z za­cho­du

Opis mar­sz­ru­tu.

Od ba­zy nar­ciar­stwa gór­skie­go Czim­bu­łak wcho­dzić na prze­łęcz Tał­gar­ską. W kie­run­ku po­łu­d­niowo-wschod­nim za ję­zy­kiem lo­dow­ca Boh­da­no­wi­cza wi­docz­ny jest wi­sza­cy lo­dow­iec Til. Po ścież­ce po­mi­ędzy w. Szkol­nik (po pra­wej) i ska­li­stą wy­spą (po le­wej) wyjść na lo­dow­iec i, prze­cin­ając go, pod­chodź pod ska­ły le­we­go lo­dow­ca Til. Po przej­ściu oko­ło 50 m po ska­łach, do­jść do sko­śnej pół­ki. Po pół­ce wyjść do ku­łua­ru osu­pi­skowe­go, po nim wcho­dzić na śnie­żny taras. Prze­ciąć taras w kie­run­ku wschod­nim i pod­chodź pod ku­łuar, scho­dzą­cy po­mi­ędzy szczy­tem i gra­nią. Po­ru­szać się po ku­łua­rze (nie­bez­pie­czeń­stwo la­win!) do­jść do od­cho­dzą­ce­go w le­wo

Pa­sport wzniesienia

1. Pół­noc­ny Tienszan, Zailij­ski Ała-Tau, Mało-Alma­tyń­ski od­nog
2. szczyt Ho­łod­nyje Pier´ja (3850 m), środ­kiem Po­łud­ni­owej ściany
3. 3A kat. sł.
4. Cha­rak­ter tras­sy — skał­ny
5. Prze­pad wy­sokości tras­sy — 180 m Dłu­gość tras­sy — 256 m Dłu­gość od­cinków:

• V kat. sł. — 3 me­try Śred­nia stro­mość:
• głów­nej czę­ści tras­sy — 75 stop­ni
• ca­łej tras­sy — 55 stop­ni

Pod­chod przez przy­lą­dek Myn­żył­ki obok Czar­ne­go ka­mie­nia. Po ło­ży­nie po­mię­dzy mo­re­ną i osyp­nym wzgó­rzem pod­no­sić się na le­wo, w stro­nę szczy­tu O. Woj­ny. Da­lej iść po grzbie­cie mo­re­ny na poł­ud­nie po ścież­ce do pier­w­sze­go na le­wo (w kie­run­ku mar­szu) skal­nej gra­ni (szczy­tu Ho­łod­nie Per­ja). Tu­taj na ska­łach na­ma­lo­wa­ne są żół­tą farbą krzy­że, któ­re da­ły na­zwę noc­le­gom. Da­lej:

• Od „Krzy­żów” skrę­cić za ska­ła­mi na wschód,
• Tra­wers­ować osy­pi­sko,
• Iść wzdłuż lodow­ca Pół­noc­no-Za­chod­ni Or­dz­jo­ni­ki­dze.