Да­ль­ше дви­же­ние по не­боль­шо­му ку­луа­ру и по ска­лам з вы­хо­дом na kon­trfor­s. Me­тров przez dwie­ście wy­jazd na Głów­ną wie­rz­cho­łę Tal­ga­ra. Spu­ściz­na z wie­rz­cho­łek na po­łud­niowy-wschód po śnież­nym grze­bie­niu do sze­ro­kie­go ku­łua­ru, po któ­rym za­wie­r­sza się ma­rut:

• spu­ściz­na na lo­dow­iec Kor­że­new­skie­go
• da­lej przez prze­łęcz Su­rowy w re­jon obo­zu al­pi­ni­stycz­ne­go „Tal­gar” Przy ist­nie­niu na na­ście na lo­dow­cu cały спуск za­j­mu­je do dzie­wię­ciu go­dzin.

Re­ko­men­da­cje dla wy­sza­rzów

1. Li­czba uczest­ni­ków — nie wię­cej niż 4 oso­by.
2. Pierw­szy bi­wuak na mo­re­nie lo­dow­ca Połud­niowy Tal­gar.

TALGAR­ — główny wierzchołek (5017 m)

8

Wschodzenie na Główny wierzchołek Talgaru po Zachodniej ścianie, marszruta 4Б kat. sł. (рис. 41, 41a). Od obozu alpinistycznego „Tal­gar” w górę po ścieżce przez wąwóz Środkowego Talgaru do polany Edelweissów. Skręcić na lodowiec Południowy Talgar. Do jęz­y­ka lodowca — dwie godziny marszu. Stąd po prawej morenie bocznej lodowca, przemierzając mnóstwo szczelin, wyjście ku niedużemu (20°) zboczu lodowca, pokrytemu drobnymi kamieniami. Wszedłszy po tym odcinku lodowca, wyjść na lewą morenę boczną. Tu — miejsca możliwej nocy.

Paszport wejścia

1. Klasa wejścia — skalna
2. Rejon wejścia — Tienszan, pasmo Zailijski Ala-Tau, dolina Środkowy Talgar.
3. Szczyt TAGANAJ, 3800 m, grzbiet południowo-wschodni.
4. Przewidywana kategoria trudności — 2B
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 470 m, długość odcinków 5 kat. trudności — brak, średnie nachylenie — 35°.
6. Wbite haki: do asekuracji: skalne — 5, lodowe — brak, śrubowane — brak, do tworzenia sztucznych punktów podparcia — brak.
7. Liczba godzin marszu — 6 godz

Paszport wejścia

I. Klasa wejścia — skalna 2. Rejon wejścia — Tienszan, pasmo Zailijski Ala-Tau, dolina Środkowy Talgar. 3. Wierzchołek TAGANAJ, 3800 m, Zachodnia ściana. 4. Przewidywana kat. trud. — 2Б 5. Charakterystyka marszrutu:

• różnica wysokości — 430 m.
• długość odcinków 5 kat.trud. — brak
• średnie nachylenie — 60°.

6. Wbijanych haków:

Po grani N-W 3А kat. złoż. Prot. №3 z 15.10.1962. OPIS TRASY TRAWERS WIERZCHOŁKA SYPUCZAJA PO PÓŁNOCNO-WSCHODNIEJ GRANI Z noclegu, położonego na morenie lodowca Północny Tjeu, podnosić się po morenach, w kierunku osypiska schodzącego z Okrągłej baszty wierzchołka Sypuczaja. Po 30 min. osiąga się osypisko, po którym podnosić się, trzymając się prawej strony, gdzie osypisko jest większe. Po następnych 30 min. wznoszenia osiąga się przełączkę między żandarmem, mającym formę zęba, i czerwonym żandarmem. Dalej droga prowadzi w obejście żandarma Zęb z lewej strony w kierunku drugiego żandarma, mającego rudy kolor. Po 25 min. — wyjście na przełączkę przed żandarmem. Tutaj należy związać się. Rudy żandarm brany jest w лоб. Droga na żandarm prowadzi przez rozpadlinę z dokładnym hakowym ubezpieczeniem, na площадку, wznoszącą się na 15 m nad przełączką. Przy podnoszeniu należy wbijać 2–3 haki. Skały są monolitowe. Dalej — po skałach średniej трудности, z dokładnym hakowym ubezpieczeniem. Czas wznoszenia na żandarm — do półtorej godziny. Po drodze wznoszenia na niewielkiej platformie ułożony jest kopiec. Podnosić się po prawej stronie żandarma, skały są płytowe, są dobre zaczepy. Wysokość żandarma — do 80 m. Zejście: początkowo po pochyłej płycie, następnie po osypisku. Po zejściu — wyjście w „okno”, omijając z lewej strony trzeci żandarm. Żandarmy omija się po półkach, nie tracąc wysokości. Półki выводят w korytoобразny żleb, kończący się czopem. Po tym żlebie podnosić się na grań. Czas na wznoszenie — 1,5 godz. Grań składa się z zniszczonych skał. Iść można jednocześnie.

Pa­sport wzniesienia

1: Klasa wzniesienia — kombinowany 2: Rejon wzniesienia — Tienszan, pasmo Zailijski Ałatau 3. Wierz­chołek Sportiwnaja, wysokość 4000 m, zachodni grań 4. Prz­ypuszczalna kategoria trudności — 3Б 5. Charak­terystyka trasy:

• różnica wysokości — 700 m.
• długość odcinków 5 kat. tr. — 20 m.
• śred­nia stromizna — 40°

6. Zakładanie haków:

Protokół posiedzenia Uszczelskiej komisji klasyfikacyjnej

29 lipca 1978 r. Oboz alpinistyczny „Tałgar” Uszczelska komisja klasyfikacyjna, powołana przez pełnomocnika Komitetu Sportowego ZSRR ds. regionu Tienszan tow. Stroganowa R.P. (zarządzenie nr 6 z 28 lipca 1978 r.), w składzie:

1. Zapieka W.N. — st. instr., MS — przewodniczący komisji
2. Kielberg A.W. — st. instr., MS — członek komisji
3. Wardanow E.L. — st. instr., KMS — członek komisji
4. Ganialin W.A. — st. instr., KMS — członek komisji
5. Szabrukow W.I. — instr., 1-szy sp. razrjad — członek komisji

Pa­spor­t wcho­dze­nia

I. Klasa wcho­dze­nia — skal­ny (kom­bi­no­wa­ny) 2. Re­jon wcho­dze­nia — Tienszan, pas­mo Za­i­lij­skie 3. Wierz­cho­łek, jego wy­so­kość i mar­szrut wcho­dze­nia — w. Spor­tiw­na­ja, 4000 m, Pół­noc­no-Pół­noc­no-Za­chod­ni skraj 4. Pro­po­no­wa­na ka­te­go­ria trud­no­ści — 3Б 5. Cha­rak­te­ry­styka mar­szrutu — prze­pa­d wy­sok­o­ści — 600 m, śred­nia stro­mość ≥ 50°? roz­cią­gnię­cie od­cin­ków: I kat. tr. — 150 m, II kat. tr. — 405 m, III kat. tr. — 655 m, IV kat. tr. — 180 m, V kat. tr. — nie, VI kat. tr. — nie 6. Za­bi­ty haki: dla ubez­pie­cze­nia, dla stwo­rze­nia i.t.o.

Sprawozdanie z pierwszego przejścia granią СС-3

Grupa instruktorów a/l „TALGAR”

Rys. 46