SummitX został zaktualizowany. W tym artykule opiszę zmiany, które zaszły w ciągu ostatnich trzech dni.

Edycja nazwy użytkownika

W panelu użytkownika (dla rosyjskiej lokalizacji strony jest to https://summitx.info/ru/account/profile) możesz teraz zmienić dziwną nazwę użytkownika, przydzieloną Ci podczas rejestracji, na coś ładnego i zwyczajnego:

Lista twoich artykułów w panelu użytkownika

Spójrz na obrazek powyżej: w panelu użytkownika pojawiła się sekcja Mój content → Artykuły. Tam będą wyświetlane wszystkie artykuły, które kiedykolwiek napisałeś na stronie.

Wgrywanie obrazów do artykułów i komentarzy

Teraz podczas wstawiania obrazu wyświetlany jest proces wgrywania obrazu: Pozwala to zrozumieć co się dzieje z obrazem i dowiedzieć się, kiedy zostanie całkowicie wgrany.

Wskaźnik nagłówka

W drugiej części dotyczącej wypadków będziemy analizować różne grupy według charakteru przebiegu trasy, zasobów i, ostatecznie, według tego, jak generują ryzyko. W poprzednim rozdziale ustaliliśmy, że największe znaczenie w zdarzeniach, które mają miejsce w grupie, mają generowane ryzyka. Jednak różne grupy generują ryzyka w różny sposób, przy czym ci sami uczestnicy w różnych zespołach są w stanie tworzyć ryzyka zupełnie odmiennie. Ponieważ rozważamy grupy jako całość, jako jednolitą całość – tylko dlatego, że grupa zmaga się ze zdarzeniami również jako jednolity organizm – to zasoby i generowanie ryzyka będziemy rozważać przede wszystkim w odniesieniu do grup. Niemniej jednak, na pewnych etapach, które na pewno rozważymy na przykładzie ambitnych uczestników i uczestników lubiących ryzyko, zobaczymy, że indywidualna generacja ma istotny czynnik, zwłaszcza jeśli jest to: a) klienci grup komercyjnych; b) liderzy grup. Na początku zdefiniujmy podział grup według wyniku przebiegu trasy.

Grupy według wyniku przebiegu trasy

W odniesieniu do wyników trasy, niezależnie od jej złożoności, grupy dzielą się na: a) te, które przebyły trasę; b) te, które opuściły trasę bez incydentów; c) te, które opuściły trasę z incydentami. Szczególne wyjątki potwierdzające regułę nie będą brane pod uwagę. Jest to bardzo logiczny, ale "dziecinny" podział, który jednak jest nam potrzebny do pośredniego połączenia grup z ryzykiem, zarówno nieodłącznym, jak i generowanym. Zatem, dlaczego pierwsza grupa przebyła trasę? Ponieważ:

Wideo-przewodnik po trasie Schwab (5A, skalna) na pik Baychechekhey autorstwa Dimy Pawlenko.

Jakie są ryzyka i czym się charakteryzują

Dla każdego rodzaju działalności człowieka można znaleźć konkretną definicję ryzyka. W tym, definicja ta zależy od kąta, pod którym bada się ryzyko. W naszym przypadku, dla alpinizmu i turystyki, ryzyka, które będziemy rozważać, reprezentują sobą pewien warunek, który w przypadku wystąpienia ma możliwość wywrzeć negatywny wpływ na grupę. Różnica tutaj od bardziej "klasycznych" schematów polega na tym, że nie rozważamy teoretycznych modeli, a kierujemy się praktycznymi, i dlatego przyjmujemy jako aksjomat, że warunki, które mogą wywrzeć negatywny wpływ, powstają nieuchronnie i na stałe. Po pierwsze, wiele z nich tworzymy świadomie i celowo, ustalając sobie pewne ramy i reguły przejścia trasy. Po drugie, w zasadzie nie jesteśmy w stanie wykluczyć wszystkich negatywnych warunków, ponieważ część z nich powstaje niezależnie od nas. Po trzecie, prawie nie rozważamy ryzyk jako warunków, które są w stanie wywrzeć również pozytywny wpływ na grupę, ponieważ nasze badanie idzie od awaryjności, a nie od bezauryjności. Prostymi słowami, nasze ryzyka to "przed tym, jak". Kiedy pracujemy z ryzykami jako z nieokreślonymi warunkami, zdarzenie jeszcze się nie stało. Jest potencjalne i stanie się tylko z pewnym prawdopodobieństwem, wysokim lub niskim. Niemniej jednak, ponieważ rozważamy schemat ryzyk w praktycznym aspekcie, samo prawdopodobieństwo w sensie matematycznym nas nie interesuje, ponieważ nie jest ważne. Równie mocno cierpimy od zdarzenia, które nastąpiło z "prawdopodobieństwem 100%" i z "prawdopodobieństwem 1%", jeśli siła tych zdarzeń jest równa. Tak więc, poniżej będziemy strukturalnie rozważać ryzyka, reprezentujące sobą nieokreślone warunki, które w przypadku wystąpienia są w stanie wywrzeć negatywne oddziaływanie.

Logistyka

Jak się dostać

Samochodem prywatnym

Od maja 2025 roku wjazd na teren parku narodowego jest zamknięty dla pojazdów z silnikiem spalinowym. Dla samochodów elektrycznych wjazd pozostaje otwarty i kosztuje 800 som. Na górze dostępny jest parking, koszt 50 som na nieograniczony czas.

Taksówką

Należy dojechać do wejścia do parku narodowego: https://www.openstreetmap.org/#map=19/42.655741/74.495202&layers=P. Jednak taksówkarze niezbyt lubią tam jeździć, co może spowodować pewne trudności. Koszt za samochód wynosi około 600-800 som od centrum Biszkeku.

Transportem publicznym

W maju 2025 roku uruchomiono darmowy autobus. Rozpoczyna on swój bieg od placu im. T. Usubalijewa (często określany jako stary centralny plac Biszkeku, obok pomników i budynków administracyjnych w centrum).

Transport wewnątrz parku narodowego

Jeśli nie ma się prywatnego transportu, za wstęp do parku narodowego trzeba zapłacić 200 som od osoby. Liczba dni pobytu w parku nie jest ograniczona. Płatność możliwa jest gotówką, kartą, krajowymi transferami QR. Od wejścia do parku narodowego do końca drogi wewnątrz parku kursują autobusy przez całą dobę. Interwał ruchu wynosi około 10 minut w dzień i 30-40 minut w nocy.

Sprawozdanie

ze wspinaczki na wierzchołek 3423 m n.p.m. (szczyt NPI) zachodnim grzbietem z przełęczy Otróg, prawdopodobnie 1B kat. trudn. Pierwopowznie

Paszport wspinaczki

1. Rejon: Kaukaz Zachodni, rejon Aksaaut, dolina Bolszaja Marka, sekcja 2.2 klasyfikatora tras na górskie szczyty.
2. Szczyt: 3423 m n.p.m. (szczyt NPI), zachodnim grzbietem.
3. Proponowana kategoria trudności: 1B, pierwowznie.
4. Charakter trasy: skalna.
5. Różnica wysokości: 150 m (ogółem – 650 m) Długość trasy (część techniczna): 250 m. Długość odcinków III kat. trudn.: 100 m.

Rys. 33

8. Wspinaczka na szczyt Mitnikowa (3700 m) po wschodnim żebrze — kat. trudn. 3B (rys. 33)

Od pola­ny Dom­bajskiej wzdłuż ścież­ki, na­stęp­nie przez przerośnię­te tra­wą stoki, usy­pia­mi i "baranimi łbami" po le­wej stro­nie lo­dow­ca Inэ (w wią­za­kach na lo­dow­cu!) do śnież­nej platou. Da­lej:

• W le­wo — w górę na przełęcz po­mię­dzy Ma­łym szczy­tem Inэ (szczyt Zo­łoto) i odro­giem Wschod­niej ko­rony Dżugu­tu­ru­czat.
• Przez przełęcz wy­jść na wschodni Dżugu­tu­ru­czat­ski lo­dowiec (lód kru­chy, za­bez­pie­cze­nie!).
• Po lo­dow­cu w le­wo — uko­śnie — w górę w kie­run­ku wschod­niego kon­trfor­su szczy­tu Mit­ni­kowa. Pod­czas prze­cho­dze­nia lo­dow­ca moż­li­we są lo­do­wo-śnież­ne lawi­ny w rejo­nie wy­jścia na fir­no­we platou! Na­stęp­nie:

PASAZSPORT

1. Klasa — skalna.
2. Kaukaz, dolina Aksaaut.
3. Wierzchołek Maruch-kaja zboczem S i grzbietem W.
4. Proponowana — 3А kat. złoż. (komb.), pierwsze przejście.
5. Różnica wysokości — 400 m, długość — 650 m. Średnie nachylenie trasy — 35–40°.
6. Haczyki na trasie nie były zostawiane.
7. Godzin marszu na trasie — 8.
8. Biwaki — I (na przeł. Maruchkajskim).

Paszport wejścia

I. Klasa wejścia — techniczna 2. Region wejścia — Główny Kaukaski grzbiet i jego odnogi od przełęczy Maрух do przełęczy Nachar. 3. Szczyt (wysokość, nazwa) — Maрух-Kая, 3700 m, północno-wschodnia ściana. 4. Proponowana kategoria trudności — 4A. 5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 700 m; średnie nachylenie — 60°; długość odcinków — 55 m, 5–6 p. 6. Liczba wbitych haków: dla asekuracji, dla utworzenia punktów kontrolnych skalnych — 22 lodowych — śrubowych —

Рис.­ 3

2. Wspinaczka na wierzchołek Maruch-baszy północnym grzbietem — 3B kat.­ złoż.­ (rys.­ 3Б)

Z przełęczy Jużno-Karakajskiej (nocleg na morenie pod przełęczą) podchodzi się w prawo do góry przez śnieg na prawą stronę grzebienia, do skał. Następnie w lewo przez skały 60 m i wyjście do głównego grzebienia. Przez mocno zniszczone skały głównego grzebienia (niebezpieczeństwo spadających kamieni!) 90 m do góry i dalej wyraźnie zarysowanym grzbietem do płyt. Obejście płyt z prawej strony (40–50 m) i wyjście do pierwszego wzniesienia. Z grzebienia w prawo, w obejście wzniesienia 8 m, następnie 20 m do góry po ściance wzniesienia (zabezpieczenie hakowe!) i wyjście