Sprawozdanie

ze wspinaczki na wierzchołek 3423 m n.p.m. (szczyt NPI) zachodnim grzbietem z przełęczy Otróg, prawdopodobnie 1B kat. trudn. Pierwopowznie

Paszport wspinaczki

1. Rejon: Kaukaz Zachodni, rejon Aksaaut, dolina Bolszaja Marka, sekcja 2.2 klasyfikatora tras na górskie szczyty.

2. Szczyt: 3423 m n.p.m. (szczyt NPI), zachodnim grzbietem.

3. Proponowana kategoria trudności: 1B, pierwowznie.

4. Charakter trasy: skalna.

5. Różnica wysokości: 150 m (ogółem – 650 m)

   Długość trasy (część techniczna): 250 m. Długość odcinków III kat. trudn.: 100 m. Średnie nachylenie technicznej części trasy: 30°.

6. Pozostawiono haków na trasie: 0

   Użyto "haków" na trasie: 6 (pętle). Haki skalne i ITO nie były używane.

7. Czas przejścia: 10 godz., 1 dzień.

8. Zejście ze szczytu: południowo-zachodnim żlebem.

9. Kierownik: Dergaczow Andriej Wiktorowicz, II sp. rozr., instr. III kat. trudn.

   Uczestnicy:

   • Smolin Andriej, III sp. rozr.
   • Dudka Aleksandr, z.n.
   • Poliakowa Tatiana, z.n.
   • Pawliczenko Anna, z.n.
   • Bogusławskaja Julija, z.n.

10. Data wspinaczki: 17 sierpnia 2003 r. (1 sierpnia 2006 r.)

    Wyjście z bazy: 8:00 Wyjście na przełęcz Otróg: 10:00 Wyjście na grań (początek trasy): 11:00 Wyjście na szczyt: 13:00 Powrót do bazy: 18:00

11. Federacja Alpinizmu i Wspinaczki Rostowskiej Obwodu.

12. Osoba odpowiedzialna za sprawozdanie Dergaczow A.W. aderg@narod.ru

Rys. 1. Widok ogólny z północnego zachodu (z przełęczy Orjučat). 6 listopada 2003 r.

Rys. 2. Widok ogólny z północnego wschodu. 16 sierpnia 2003 r.

Opis geograficzny rejonu i obiektu wspinaczki

Obiekt wspinaczki – bezimienny szczyt o wysokości 3243 m n.p.m. – znajduje się w rejonie Zelenczukskim Republiki Karaczajsko-Czerkieskiej, w paśmie górskim Teberda na Kaukazie Zachodnim. Faktycznie masyw szczytu jest nunatakiem rozdzielającym wschodnią i zachodnią odnogę lodowca Bolszaja Marka, podobnie jak masyw Pazarjik w Arxizie. Jako obiekt pierwowzniesienia szczyt został wybrany w 2002 r. w ramach przygotowań do alpinady klubu górskiego w Nowoczerkasku, z okazji jubileuszu Nowoczerkaskiego Instytutu Politechnicznego – NPI, obecnie oficjalna nazwa – JuRGPU(NPI). Alpinadę planowano przeprowadzić w dolinie Aksaaut latem 2003 r., i w ramach niej planowano dokonanie pierwszego wejścia na bezimienny szczyt i nazwanie go na cześć NPI. W końcu planowane wejście zostało dokonane 17 sierpnia 2003 r.

Wspinaczka została dokonana od strony doliny rzeki Bolszaja Marka, prawego dopływu rzeki Aksaaut. Baza znajdowała się przy jeziorze Bolszaja Marka, z którego wypływa prawy źródłowy odcinek rzeki o tej samej nazwie.

Do miejsca bazy najwygodniej dojść wzdłuż doliny rzeki Bolszaja Marka od auru Krasnyj Karaczaj (16 km, jeden dzień marszu). W dolinie Bolszaja Marka znajdują się pasterskie koše, są dobre ścieżki (oprócz górnej części, około 3 km). Do auru Krasnyj Karaczaj doliną Aksaaut prowadzi droga gruntowa. Najbliższa miejscowość z regularnym połączeniem autobusowym – stanica Kardonikskaja, 40 km od auru Krasnyj Karaczaj.

Rys. 3. Mapa przeglądowa rejonu

Rys. 4. Mapa-schemat trasy

Tabela 1. Wykaz technicznych odcinków trasy

Rys. 5. Zdjęcie trasy

Opis podejścia do początku technicznej części trasy

Szczyt 3423 jest widoczny na zachód od bazy przy jeziorze Bolszaja Marka. Wchodzić po usypiskowym stoku w kierunku podnóża szczytu, do lodowca Bolszaja Marka. Pod koniec lata lodowiec jest otwarty. W košach (nachylenie 15°) wchodzić wzdłuż ściany szczytu 3422 do przełęczy rozdzielającej ją i szczyt Bolszaja Marka. Jest to przełęcz Otróg (3275 m n.p.m., 1B). Od bazy 2 godz. Następnie po średniej, miejscami dużej osypie i łagodnych płytach skalnych poruszać się w stronę zachodniego grzbietu. Wchodzić na grań w stronę charakterystycznego "zęba". Na grzbiecie początek technicznej części trasy (od bazy 3 godz.).

Opis przejścia trasy

Odcinek R0–R1. Po grzbiecie usypiskowym z wychodniami zniszczonych skał, trzymać się prawej strony grzbietu, wejść do skalnych ścianek. 130 m, I–II.

Odcinek R1–R2. Po skale o nachyleniu 50° lub kominem wejść na skalny grzbiet. Następnie poruszać się grzbietem, trzymać się prawej części. Duży żandarm jest omijany z lewej. 120 m, II–III.

Zejście ze szczytu na południowy zachód. 40 m rappelu do osypiskowego żlebu, następnie w dół żlebem.

Zdjęcia trasy

Rys. 6. Wejście po lodowcu na przełęcz Otróg (2003 r.)

Rys. 7. Wejście na grań (2006 r.)

Rys. 8. Odcinek R0–R1 (2006 r.)

Rys. 9. Odcinek R1–R2 (2003 r.)

Rys. 10. Odcinek R1–R2. Wejście na skalny grzbiet (2006 r.)

Rys. 10. Odcinek R1–R2 (2006 r.)

Rys. 11. Grupa na szczycie (2003 r.)

Rys. 12. Widok ze szczytu na wschód (2006 r.)

Rys. 13. Widok ze szczytu na południe (2006 r.)

Rys. 14. Zejście ze szczytu (2006 r.)

Wnioski ogólne

Trasa ta była przez nas powtórzona 1 sierpnia 2006 r., również pod kierownictwem A. Dergaczowa (skład grupy – Smolin Andriej, III sp. rozr.; S. Niefiodow, III sp. rozr.; Jelena Niestierowa, III sp. rozr.; Aleksiej Boliesow, z.n.; Wiaczesław Rogaczow, z.n.; Aleksiej Ponomariow, z.n.). Sprawozdanie zostało opracowane na podstawie materiałów z obu wspinaczek.

Najbliższa sklasyfikowana trasa w rejonie – 1B kat. trudn. na szczyt Bolszaja Marka – jest technicznie prostsza, ale dłuższa. Podobna pod względem trudności trasa – Sułachat północnym grzbietem 1B kat. trudn. Charakterem rzeźby bardziej podobna jest trasa 2A kat. trudn. na Pazarjik (Arxiz).

Biorąc pod uwagę obiektywną trudność technicznej części trasy na szczyt 3423 m zachodnim grzbietem i porównując ją z innymi trasami, które uczestnicy wspinaczki przeszli wcześniej, proponujemy sklasyfikować ją jako 1B kat. trudn.

Proponujemy nazwać szczyt szczyt NPI na cześć Nowoczerkaskiego Instytutu Politechnicznego i jego klubu górskiego.