Sprawozdanie ze wspinaczki w rejonie

Głównego Kaukaskiego Grzbietu i jego odgałęzień od przełęczy Марух до przełęczy Нахар na szczyt Главная Каракая po północno-zachodniej ścianie (lewej części) (3896 m) przez zespół instruktorów a/l ДОМБАЙ w składzie:

• САВЧУК В.А. — KMS
• КОРОТКОВ В.А. — MS
• КАРПОВ Ю.Г. — KMS
• ПЕРКОВСКИЙ Л.И. — KMS
• МОЛОЧНИКОВ Е.И. — KMS
• АЗАРЬЕВ И.А. — 1-sza kategoria sportowa Trenerzy zespołu: МАГОМЕДОВ Х.К.; КУРОЧКИНА З.В. ДОМБАЙ — 1974 rok

1. Klasa wspinaczki: technicznie złożone
2. Region wspinaczki grzbiet: Zachodni Kaukaz, odgałęzienie Karvkejski Głównego Grzbietu Kaukaskiego, węzeł Kara-Kaja pomiędzy przełęczami Jujno-Karvkiejskij i Mvruchskij.
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki: Główna Karakaja, 3890 m. Trasa skalna wzdłuż Wschodniego grzebienia.
4. Przewidywana kategoria trudności: — 3А
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości 570 m. Średnie nachylenie 33°. Długość odcinków 5 k.tr. — brak.
6. Wbite haki: Dla ubezpieczenia

пр. № 431 от 1/3-77, п.4. 3А, пп.

Sprawozdanie ze wspinaczki na szczyt Główna Kara-Kaja, pierwsze wejście Granią Wschodnią, orientacyjnie 3B kat. trudn., 8 sierpnia 1975 r.

Szczyt Główna Kara-Kaja znajduje się w odnodze Kara-Kaja Głównego Kaukazu. Na szczyt prowadzą cztery granie:

• Wschodnia
• Południowo-Wschodnia
• Północna
• Południowo-Zachodnia Dobre warunki pogodowe, dogodne dojazdy, mnogość sklasyfikowanych i nie sklasyfikowanych tras różnych kategorii trudności sprawiają, że szczyt jest bardzo interesujący dla alpinistów. Na szczyt Główna Kara-Kaja sklasyfikowano następujące trasy:
• Granią Południowo-Wschodnią — 2B kat. trudn.

OPIS

trasy wspinaczki na szczyt KAP Od obozu "Alibek" ścieżką przez rzekę Alibek w górę do kanionu Белалакайский "Drogą Małp" na noclegi. 1,5 godz. Z noclegów przez most śnieżny w kanionie lub po zaklinowanym głazie na ścieżkę prawego brzegu moreny lodowca Белалакайский i nią na jęzor lodowca. Przecinając jęzor lodowca w dolnej części, podchodząc pod szeroki zielony żleb i nim w górę na przełęcz w północno-wschodnim grzbiecie szczytu KAP. 1,5 godz. od noclegu. PASZPORT WSPINACZKI

1. Klasa wspinaczki — skalna
2. Rejon wspinaczki — Kaukaz Zachodni od przełęczy Марух do przełęczy Нахар
3. Szczyt

SPRAWOZDANIE

• ze wspinaczki, przeprowadzonej w rejonie gł. Kaukaskiego grzbietu i jego odnog od przeł. Maruch do przeł. Pachar na wierzchołek KAP PIK (3400 m) w lodowcu Belałakajskiego (od północy)

Skład Grupy:

1. Słezin J. — MS
2. Owczarenko W.D. — 1-sza kategoria
3. Pilipenko W.S. — 1-sza kategoria

Wspinaczka na szczyt Kap (3207 m) — 1Б kat. trudn. (rys. 16)

Od schroniska „Alibek” ścieżką na lodowiec lub z biwaku nad Jeziorem Turzym po łagodnej części lodowca Alibek — podejście do skrajnego prawego żlebu zboczy szczytu Kap. W górę żlebem (niebezpieczeństwo spadających kamieni!) do karowego progu. Następnie istnieją trzy warianty wspinaczki:

1. wariant:

• Na prawo po śnieżniku do żlebu i płytami (asekuracja!) w lewo-w górę na grań.
• Następnie granią (asekuracja przez występy!).
• Górna część grani jest usypiskowa.
• Rude skały przedwierzchołka obchodzi się z prawej strony, następnie ponownie wyjście na grań i po niej na wierzchołek.
• Kopuła wierzchołka jest zaśnieżona.
• Droga od biwaku na wierzchołek zajmuje 5–6 godz.
• Zejście drogą podejścia — 3–4 godz.

Sprawozdanie

O wejściu drużyny KCR na szczyt Pik Mały Ine (Zołoto) 3060 m

prawym kontrforsem zachodniej ściany. Przypuszczalnie IV-B kat. trudn. Pierwsze wejście. Siemionow M. A. — kierownik, Popow M. L. — KMS

2. Kaukaz

2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar

Uczestnicy wejścia

1. Kierownik — Siemionow Michaił Aleksandrowicz, KMS. Trener — Szypiłow W. A. Adres: 144001, m. Elektrostal, ul. Oktyabrskaya, d. 8, кв. 117. Tel.: +7 (906) 724–94–53. E-mail aravigehc@mail.ru

Sprawozdanie

O wejściu drużyny KCR na szczyt Pik Inej 3455 m przez Wschodnie żebro. Przypuszczalnie IV-B kat. trudn. Pierwsze wejście.

Siemionow M. A. - kierownik, Popow M. L. - KMS

2. Kaukaz

2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar

Uczestnicy wejścia

1. Kierownik - Siemionow Michaił Aleksandrowicz. KMS. Trener - Szypiłow W. A. Adres: 144001, m. Elektrostal, ul. Oktiabrskaja, d. 8, kw. 117. Tel.: +7 (906) 724–94–53. E-mail: aravigehc@mail.ru

SPRAWOZDANIE

o wejściu na pik Inje (3409 m n.p.m.), położony w rejonie Głównego Kaukaskiego Grzbietu i jego odgałęzień od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar, północno-zachodnim grzebieniem 4A kat. trudn. (orientacyjnie).

1. Po raz pierwszy droga została pokonana w 1960 r. przez grupę MC Maciewitogo Ju.M. 30 lipca – 1 sierpnia 1973 r. wejście zostało dokonane przez grupę z a/l „Alibek” w składzie:

• 1. Kokodij N.G. — 2 sp. rozrjad — kierownik
• 2. Borodenko Ju.A. — 1 sp. rozrjad
• 3. Czepielewa I.P. — 2 sp. rozrjad
• 4. Kononenko W.I. — 2 sp. rozrjad

2. Krótki opis geograficzny rejonu wejścia Pik Inje (3409 m n.p.m.) — niewysoka, piękna ostra wierzchołek, całkowicie uzasadniająca swoją nazwę („Igła”), jest położony w bocznym grzbiecie, odchodzącym na północ od podkowy Dżuguturluczatu w rejonie jej wschodniego wierzchołka. Pik jest dobrze widoczny z Polany Dombańskiej.

Sprawozdanie

O wejściu drużyny KCR na szczyt Kluchor Baszi 3450 m

lodowcem północnego zbocza. 1B kat. tr. Przypuszczalnie 1B kat. tr. Wejście 08 września 2022 r. Siemionow M. A. — MS, kierownik Maksimow K. M. — doświadczenie drugiej kategorii Alpklub — «Gornyje Bezumije»

2. Kaukaz

2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar