Northwestern Caucasus

Wspinaczka zespołu instruktorów alplageru "Domnaj" na szczyt Główną Karakaja od S-Z ściany lewej części w 1974 roku, opis tras 6 kategorii trudności.

Sprawozdanie ze wspinaczki w rejonie Głównego Kaukaskiego Grzbietu i jego odgałęzień od przełęczy Марух до przełęczy Нахар na szczyt Главная Каракая po północno-zachodniej ścianie (lewej części) (3896 m) przez zespół instruktorów a/l ДОМБАЙ w składzie: САВЧУК В.А. — KMS КОРОТКОВ В.А. — MS КАРПОВ Ю.Г. — KMS ПЕРКОВСКИЙ Л.И. — KMS МОЛОЧНИКОВ Е.И. — KMS АЗАРЬЕВ И.А. — 1-sza kategoria sportowa Trenerzy zespołu: МАГОМЕДОВ Х.К.; КУРОЧКИНА З.В. ДОМБАЙ — 1974 rok

Wspinaczka na szczyt Głownaja Karakaja (3890 m) Granią Wschodnią, kategoria trudności 3A, technicznie trudne drogi skalne na Kaukazie Zachodnim.

Klasa wspinaczki: technicznie złożone Region wspinaczki grzbiet: Zachodni Kaukaz, odgałęzienie Karvkejski Głównego Grzbietu Kaukaskiego, węzeł Kara-Kaja pomiędzy przełęczami Jujno-Karvkiejskij i Mvruchskij. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki: Główna Karakaja, 3890 m. Trasa skalna wzdłuż Wschodniego grzebienia. Przewidywana kategoria trudności: — 3А Charakterystyka trasy: różnica wysokości 570 m. Średnie nachylenie 33°. Długość odcinków 5 k.tr. — brak. Wbite haki: Dla ubezpieczenia

Opis pierwszego wejścia wschodnim grzbietem wierzchołka Głównym Кара-Кая 3 kategorii trudności, dokonanego w 1975 roku przez grupę alpinistów z a/л "Aksaut".

пр. № 431 от 1/3-77, п.4. 3А, пп. Sprawozdanie ze wspinaczki na szczyt Główna Kara-Kaja, pierwsze wejście Granią Wschodnią, orientacyjnie 3B kat. trudn., 8 sierpnia 1975 r. Szczyt Główna Kara-Kaja znajduje się w odnodze Kara-Kaja Głównego Kaukazu. Na szczyt prowadzą cztery granie: Wschodnia Południowo-Wschodnia Północna Południowo-Zachodnia Dobre warunki pogodowe, dogodne dojazdy, mnogość sklasyfikowanych i nie sklasyfikowanych tras różnych kategorii trudności sprawiają, że szczyt jest bardzo interesujący dla alpinistów. Na szczyt Główna Kara-Kaja sklasyfikowano następujące trasy: Granią Południowo-Wschodnią — 2B kat. trudn.

Opis trasy na szczyt KAP od strony Grzbietu Północno-Wschodniego, kategoria trudności 2Б, różnica wysokości 700 m, czas przejścia 6 godz.

OPIS trasy wspinaczki na szczyt KAP Od obozu "Alibek" ścieżką przez rzekę Alibek w górę do kanionu Белалакайский "Drogą Małp" na noclegi. 1,5 godz. Z noclegów przez most śnieżny w kanionie lub po zaklinowanym głazie na ścieżkę prawego brzegu moreny lodowca Белалакайский i nią na jęzor lodowca. Przecinając jęzor lodowca w dolnej części, podchodząc pod szeroki zielony żleb i nim w górę na przełęcz w północno-wschodnim grzbiecie szczytu KAP. 1,5 godz. od noclegu. PASZPORT WSPINACZKI Klasa wspinaczki — skalna Rejon wspinaczki — Kaukaz Zachodni od przełęczy Марух do przełęczy Нахар Szczyt

Opis trasy na szczyt U1 451 w rejonie Kaukaskiego pasma górskiego, kategoria trudności - 1A.

SPRAWOZDANIE ze wspinaczki, przeprowadzonej w rejonie gł. Kaukaskiego grzbietu i jego odnog od przeł. Maruch do przeł. Pachar na wierzchołek KAP PIK (3400 m) w lodowcu Belałakajskiego (od północy) Skład Grupy: Słezin J. — MS Owczarenko W.D. — 1-sza kategoria Pilipenko W.S. — 1-sza kategoria

Wspinaczka na szczyt Kap (3207 m) o 1B kategorii trudności: trzy warianty trasy, zalecenia dotyczące sprzętu i godziny wyjścia.

Wspinaczka na szczyt Kap (3207 m) — 1Б kat. trudn. (rys. 16) Od schroniska „Alibek” ścieżką na lodowiec lub z biwaku nad Jeziorem Turzym po łagodnej części lodowca Alibek — podejście do skrajnego prawego żlebu zboczy szczytu Kap. W górę żlebem (niebezpieczeństwo spadających kamieni!) do karowego progu. Następnie istnieją trzy warianty wspinaczki: wariant: Na prawo po śnieżniku do żlebu i płytami (asekuracja!) w lewo-w górę na grań. Następnie granią (asekuracja przez występy!). Górna część grani jest usypiskowa. Rude skały przedwierzchołka obchodzi się z prawej strony, następnie ponownie wyjście na grań i po niej na wierzchołek. Kopuła wierzchołka jest zaśnieżona. Droga od biwaku na wierzchołek zajmuje 5–6 godz. Zejście drogą podejścia — 3–4 godz.

Relacja z pierwszego przejścia drogi kategorii IV-Б na szczyt Pik Mały Ine (Zołoto) 3060 m prawym kontforsem zachodniej ściany.

Sprawozdanie O wejściu drużyny KCR na szczyt Pik Mały Ine (Zołoto) 3060 m prawym kontrforsem zachodniej ściany. Przypuszczalnie IV-B kat. trudn. Pierwsze wejście. Siemionow M. A. — kierownik, Popow M. L. — KMS Kaukaz 2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar Uczestnicy wejścia Kierownik — Siemionow Michaił Aleksandrowicz, KMS. Trener — Szypiłow W. A. Adres: 144001, m. Elektrostal, ul. Oktyabrskaya, d. 8, кв. 117. Tel.: +7 (906) 724–94–53. E-mail [email protected]

Relacja ze wspinaczki zespołu klubu alpinistycznego "АРХЫЗ" na szczyt pik Iне 3455 m przez Wschodnie Żebro, kategoria trudności 4Б, pierwsze wejście.

Sprawozdanie O wejściu drużyny KCR na szczyt Pik Inej 3455 m przez Wschodnie żebro. Przypuszczalnie IV-B kat. trudn. Pierwsze wejście. Siemionow M. A. - kierownik, Popow M. L. - KMS Kaukaz 2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar Uczestnicy wejścia Kierownik - Siemionow Michaił Aleksandrowicz. KMS. Trener - Szypiłow W. A. Adres: 144001, m. Elektrostal, ul. Oktiabrskaja, d. 8, kw. 117. Tel.: +7 (906) 724–94–53. E-mail: [email protected]

Opis wejścia na szczyt Pik Inje (3409 m) północno-zachodnim grzbietem o 4A kategorii trudności, dokonanego przez grupę alpinistów w 1973 roku.

SPRAWOZDANIE o wejściu na pik Inje (3409 m n.p.m.), położony w rejonie Głównego Kaukaskiego Grzbietu i jego odgałęzień od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar, północno-zachodnim grzebieniem 4A kat. trudn. (orientacyjnie). Po raz pierwszy droga została pokonana w 1960 r. przez grupę MC Maciewitogo Ju.M. 30 lipca – 1 sierpnia 1973 r. wejście zostało dokonane przez grupę z a/l „Alibek” w składzie: Kokodij N.G. — 2 sp. rozrjad — kierownik Borodenko Ju.A. — 1 sp. rozrjad Czepielewa I.P. — 2 sp. rozrjad Kononenko W.I. — 2 sp. rozrjad Krótki opis geograficzny rejonu wejścia Pik Inje (3409 m n.p.m.) — niewysoka, piękna ostra wierzchołek, całkowicie uzasadniająca swoją nazwę („Igła”), jest położony w bocznym grzbiecie, odchodzącym na północ od podkowy Dżuguturluczatu w rejonie jej wschodniego wierzchołka. Pik jest dobrze widoczny z Polany Dombańskiej.

Relacja ze wspinaczki na szczyt Kluchor-Baszi 3450 m przez lodowiec północnego zbocza o kategorii trudności 1Б.

Sprawozdanie O wejściu drużyny KCR na szczyt Kluchor Baszi 3450 m lodowcem północnego zbocza. 1B kat. tr. Przypuszczalnie 1B kat. tr. Wejście 08 września 2022 r. Siemionow M. A. — MS, kierownik Maksimow K. M. — doświadczenie drugiej kategorii Alpklub — «Gornyje Bezumije» Kaukaz 2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar