Opis trasy

Z biwaku Мырды wznosić się w kierunku dolnej części wschodniej grani Пирамиды po trawiastych zboczach. Następnie skręcić w prawo na duże, szerokie stoki, poprzecinane łańcuchem żlebów i usypiskami, wznoszące się ku morenie końcowej lodowca Пирамида. Wyjść na lodowiec po długiej morenie. Następnie iść prosto w górę, w kierunku wyraźnie widocznego, najbardziej prawego, wąskiego siodła w grani Пирамиды. Grań łączy się z wierzchołkiem Ак-баши po prawej stronie. Wspinaczka na siodło prowadzi po śnieżnym stoku o nachyleniu do 40°, następnie przez wąski, 100-metrowy żleb (w drugiej połowie lata — lód). Z siodła zjechać 50 m na jego drugą stronę i po szerokiej, 400-metrowej półce usypiskowej, okrążającej podstawę Пирамиды od zachodu, podejść do dużej skalnej wyspy. Na wyspę wchodzić w górę w lewo, z niej przejść na nachylone półki biegnące powyżej białej kwarcowej żyły (zabezpieczenie!). Następnie obejść pierwszy skalny występ i poruszać się w kierunku kamienia-klina, który wystaje z drugiego skalnego występu grani. Do kamienia-klina wspiąć się po zniszczonych skałach, następnie przez wewnętrzny kąt — żleb (woda!) wyjść na górne stoki usypiskowe ponad ścianą po niewielkiej skalnej ściance R6. Po stokach usypiskowych i małych graniach wyjść na główną grań wierzchołka do dużej, poziomo leżącej płyty. Stąd w lewo — w dół do niewielkiego przełęczy i po żółtych skałach wspiąć się na wierzchołek. Od biwaku — 6 godz. Zejście z wierzchołka trasą «Пирамида po południowo-wschodniej grani».

• Czas wyjścia z biwaku — nie później niż o 5 rano.

Aj Petri Uzuńkoł — opis marszrutu alpinistycznego 1B od SK Greta

Opis marszrutu:

Z bazy «Uzuńkoł» przejść przez most na prawy brzeg rzeki Uzuńkoł, dalej w dół wzdłuż brzegu do trzeciego (od mostu) zielonego żlebu. Przez niego w lewo — do góry wzdłuż strumienia (tropu nie ma) do najwyższego trawiastego siodła w pierwszym (on jest cały czas po prawej) grzebiecie skalnym. Od bazy — 2 godz. Przez siodło wyjść do sąsiedniego kamiennego cyrku Aj-Petri, przeciąć go i podejść pod podstawę bocznego skalnego żlebu, który dzieli widoczną stąd część zbocza wierzchołka na pół. Punkt orientacyjny wejścia do żlebu — oddzielna skalna wyspa.

Ak-Bashi z przełęczy Ak, kombinowany, 2A

Opis trasy:

Z noclegu „Trud” wznosić się po śnieżno-usypiskowych zboczach ku podnóżu przełęczy Ak. Na przełęcz wyjść po usypiskowym stoku z niewielkimi półkami. Z przełęczy iść w lewo wzdłuż grani, obchodząc z prawej strony pierwszego żandarma. W pierwszej połowie lata, kiedy półki są pokryte śniegiem, żandarma przejść „w лоб” po jego grani. Dalej po półkach na prawo od grani wyjść na jego śnieżną część. Po 400-metrowym śnieżnym grzbiecie wspiąć się na przełęcz przed pierwszą kulminacją. Wyjście na wierzchołek po zniszczonych skałach. Z wierzchołka zjechać do zapadliska po prawej stronie grani (kamienie!). Stąd po usypiskowym żlebie i zniszczonej grani wspiąć się na główną kulminację Ak-Bashi. Od biwaku — 6 godz. Zjazd z kulminacji ścieżką wejściową do biwaku zajmuje 3 godz.

• Czas wyjścia z biwaku — nie później niż 5:00;
• Wyjście na przełęcz Łożnyj Ak nie jest zalecane, ponieważ na początku lata na zboczu są możliwe śnieżne deski, a pod jesień w stronę przełęczy odsłania się stromy lód.

Гван­драУзун­ко­л — опи­са­ние альпи­ни­стско­го мар­шру­та ЗА от СК Грэ­та

Opis trasy:

Z biwaku Мыр­ды po osypach i morenach pod­nieść się ku śnież­nym zbo­czom na pra­wo od kie­run­ku mar­s­zru­tu. Po nich wyjść na pla­to lodow­ca Мыр­ды. Z pla­to ruszyć w kie­run­ku Za­chod­niej szczy­towej Мыр­ды. Po śnież­nych zbo­czach i sze­ro­kim ku­lua­rze na pra­wo od szczy­tu pod­nieść się na prze­łęcz Лож­ный Мыр­ды. Wschod­nia grań (od­liczając od prze­łę­czy Ак-Тю­бе) jest położona na­prze­ciw tej prze­łę­czy. Jes­li pod­cho­dzić do skał gra­ni od prze­łę­czy, to trze­ba:

• Prze­ciąć pla­to pro­sto­pad­le do siod­ła prze­łę­czy

Ри­с. 39

3. Wspinaczka na wierzchołek Główny Ptyś po „krawacie” — za kategorie trudności (patrz rys. 39)

Z przełęczy Ptyśki w prawo przez lodowiec (zabezpieczenie!) do dużej skalnej grani. Po skalnej grani 40–50 m w górę — biwak. Od przełęczy 1 godz. Z biwaku po zniszczonych skałach (niebezpieczeństwo spadających kamieni!) 90–100 m w górę, wyjście na lodowo-śnieżny stok o nachyleniu 35–40° i po nim w prawo-w górę do skalnej wyspy. Po skalnej wyspie (zabezpieczenie przez występy!) 50–60 m w górę, wyjście na stromy śnieżny stok (45°), po nim przez szczelinę brzeżną na skalną wyspę w żlebzie „krawata”. Po skałach 40 m w górę (zabezpieczenie przez występy!), następnie

Aktur Uzu­nk­oł — op­sa­nie al­pi­ni­stycz­ne­go szla­ku 1Б od SK Gr­yta

Op­sa­nie szla­ku: Ście­żka na prze­łęcz Ak roz­po­czy­na się od pierw­sze­go do­pły­wu rzeki Myr­dy, ni­żej pierw­sze­go od gó­ry most na pra­wy brzeg, i od­pro­wa­dza w le­wo w górę stro­mą tra­wia­stą po­wierzch­nią w kie­run­ku szczy­tu Pi­ra­mi­da. Po 1,5 godz po­wierzch­nia łagod­nie­je, ścież­ka pro­wa­dzi po nie­wiel­kich ska­listych i tra­wia­stych tar­sach. Jesz­cze po 40 min na jed­nym z tar­sów po le­wej stro­nie idąc ścież­ką zna­j­du­je się ła­two­ska­la na pra­ko­wi­ty obó­zow­isko z buj­ną tra­wą, obok prze­pły­wa­ją­ce­go po­toku, opa­łu brak. Kil­ka ska­listych i tra­wia­stych wzn­iesień pro­wa­dzi pod lo­dow­iec, spły­wa­ją­cy spod szczy­tów Pi­ra­mi­da i Ak-ba­szi.

SZCZYT GWANDRA – 3993 m

1. Wejście na Wschodni Szczyt Gwandra z przełęczy Ak-Tiube – 1B kat. sł.
2. Wejście na Wschodni Szczyt Gwandra północną granią z lodowca Ak-Tiube – 2B kat. sł. (Opis ścieżki w trakcie ruchu w stronę szczytu) Trudności
3. Wejście na Wschodni Szczyt – 1B kat. sł. Droga do biwaku patrz w opisie szczytu Kara-Baszi. Od biwaku:

• prosto przez morenę do lodowca Morды;

PASAZSPORT

1. Klasa — skalna.
2. Kaukaz, dolina Aksaaut.
3. Wierzchołek Maruch-kaja zboczem S i grzbietem W.
4. Proponowana — 3А kat. złoż. (komb.), pierwsze przejście.
5. Różnica wysokości — 400 m, długość — 650 m. Średnie nachylenie trasy — 35–40°.
6. Haczyki na trasie nie były zostawiane.
7. Godzin marszu na trasie — 8.
8. Biwaki — I (na przeł. Maruchkajskim).

Rys. 33

8. Wspinaczka na szczyt Mitnikowa (3700 m) po wschodnim żebrze — kat. trudn. 3B (rys. 33)

Od pola­ny Dom­bajskiej wzdłuż ścież­ki, na­stęp­nie przez przerośnię­te tra­wą stoki, usy­pia­mi i "baranimi łbami" po le­wej stro­nie lo­dow­ca Inэ (w wią­za­kach na lo­dow­cu!) do śnież­nej platou. Da­lej:

• W le­wo — w górę na przełęcz po­mię­dzy Ma­łym szczy­tem Inэ (szczyt Zo­łoto) i odro­giem Wschod­niej ko­rony Dżugu­tu­ru­czat.
• Przez przełęcz wy­jść na wschodni Dżugu­tu­ru­czat­ski lo­dowiec (lód kru­chy, za­bez­pie­cze­nie!).
• Po lo­dow­cu w le­wo — uko­śnie — w górę w kie­run­ku wschod­niego kon­trfor­su szczy­tu Mit­ni­kowa. Pod­czas prze­cho­dze­nia lo­dow­ca moż­li­we są lo­do­wo-śnież­ne lawi­ny w rejo­nie wy­jścia na fir­no­we platou! Na­stęp­nie:

2. Wejście na wierzchołek Główny Ptysz (3520 m) wschodnią granią — kat. trudn. 3B (rys. 39)

Biwak na przełęczy Ptyskiej. Z przełęczy w prawo 30 m półkami do 3-metrowej ściany i po niej w lewo i do góry na poszarpaną grań zbudowaną z pochyłych płyt (uboczna!). Dalej bezpośrednio granią aż do najstromszej części wzniesienia (obejścia na południe nie są zalecane). U stromego odcinka wzniesienia:

• wyjście w lewo do wewnętrznego kąta,
• przez niego 15–18 m w górę (ostrożna lina!),
• wyjście na ramię.