Sprawozdanie

O wejściu drużyny KCR na szczyt Pik Inej 3455 m przez Wschodnie żebro. Przypuszczalnie IV-B kat. trudn. Pierwsze wejście.

Siemionow M. A. - kierownik, Popow M. L. - KMS

2. Kaukaz

2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar

Uczestnicy wejścia

Kierownik - Siemionow Michaił Aleksandrowicz. KMS. Trener - Szypiłow W. A. Adres: 144001, m. Elektrostal, ul. Oktiabrskaja, d. 8, kw. 117. Tel.: +7 (906) 724–94–53. E-mail: aravigehc@mail.ru
Popow Michaił Lwowicz, KMS, m. Jessientuki. Trener - Motienko N. I.

Paszport wejścia

Kaukaz Zachodni, rejon Dombański, sekcja 2.2 klasyfikatora tras na szczyty górskie.
Pik Inej 3455 m. Przez Wschodnie żebro.
Proponowana kategoria trudności: 4B. Pierwsze wejście.
Trasa skalna.
Przewyższenie: 700 m.

Długość trasy: 1010 m. Długość odcinków:
- IV kat. trudn.: 215 m
- V kat. trudn.: 45 m
- VI kat. trudn.: 40 m
Średnie nachylenie: 60–65°.
Pozostawiono "haczyków" na trasie: 2
Czas marszu drużyny: 12 godz., 1 dzień.
Zejście ze szczytu trasą 2A kat. trudn. z północnego wschodu.
Kierownik: Siemionow Michaił Aleksandrowicz, KMS, trener Szypiłow W. A.

Uczestnik: Popow Michaił Lwowicz, KMS, trener Motienko N. I.
Wyruszyli na trasę: 05:30 23 lipca 2016 r.

Weszli na szczyt: 17:30 23 lipca 2016 r.
Klub alpinistyczny "ARCHYZ", klub alpinistyczny "FRILAJN".
Osoba odpowiedzialna za sprawozdanie: Siemionow M. A., aravigehc@mail.ru

Opis rejonu wejścia

Szczyt Pik Inej 3455 m jest odnogą Głównego Pasma Kaukaskiego w dolinie Dombaj-Ulgen. Droga na szczyt zaczyna się z Polany Dombańskiej, przez dolinę Dombaj-Ulgen, nieco nie dochodząc do rozwidlenia na Czucchurskie wodospady i ścieżki w dolinę Ptycz. Do tego miejsca można dojechać nawet samochodem terenowym. Pieszo około 1,5 godz. Przejść rzekę wygodnie w najszerszym miejscu i dalej poruszać się po trawiastych zboczach obok wodospadu, spadającego między szczytami Pik Zoloto i Pik Inej. Wodospad przechodzi się z prawej strony i dalej w górę po trawiastych zboczach i morenie do podstawy lodowca pod Pik Inej, praktycznie pod sam początek trasy 4B, klasyczne noclegi, z których wchodzą 2A na Pik Inej z północy. Od Polany Dombańskiej 4–5 godz.

Zdjęcie zrobione 24.07.2016 r. z noclegu pod trasą Zdjęcie profilu zrobione ze szczytu Pik Zoloto

Opis trasy po odcinkach

R0–R1 — Z biwaku omijamy skomplikowaną część żebra po prostej śnieżnicy z prawej strony, początek trasy. Po prostych skałach grzbietu do niewielkiej wygodnej półki z lewej strony. 20 m, 40°, 20 m, 60°, III+.

R1–R2 — Od stacji po ścianie w górę przez przewieszenie, trudny odcinek, kluczowy na tej trasie; dalej nie będzie już trudniej. Stacja półwygodna pod przewieszeniem. Pozostawiono dwa haczyki na początku i na stacji. 40 m, 80°, VI-.

R2–R3 — Z pod przewieszenia trawers w prawo, 7 m VI wspinaczki, wąska pochylona półka i dalej po szerokim wewnętrznym kącie z prawej strony żebra w górę, wyjście na żebro. 45 m, 50°, III+.

R3–R4 — W górę po prawej stronie żebra, wchodząc w szeroki trawiasty żleb (trawersowanie); stacja na występie. 45 m, 70°, IV.

R4–R5 — W górę po żlebie (wewnętrznym kącie), przejście w prawy żleb (jest wariant nie przechodzić do prawego żlebu, ale wyglądał on na bardziej skomplikowany). 45 m, 70°, VI+.

R5–R6 — Dalej także po żlebie w górę, przechodzącym w komin; po kominie wyjście na prostą półkę, prowadzącą w prawo do prostego przejścia w grzbiecie; w przejściu złożono pierwszy KT nr 1. 65 m, 50°, III.

R6–R7 — W górę po prawym żlebie żebra. 50 m, 45°, III.

R7–R8 — Około 30 m w górę do szerokiej stopniowanej zielonej półki i po niej około 10 m trawers w prawo; poniżej 5 metrów bardzo szeroka półka, odpowiednia do noclegu pod dwie namioty. 40 m, 45°, II+.

R8–R9 — Najprostszą drogą, trzymając się Wschodniego żebra, w górę w prawo. 45 m, 50°, II+.

R9–R12 — Dalej najprostszym terenem po prawej części Wschodniego grzbietu, mniej więcej w 15 metrach od jego krawędzi, równolegle do niego, stale zbliżając się do jego krawędzi. 150 m, 50–60°, III+.

R12–R13 — Dalej w górę po żebru po wewnętrznym kącie (można go nazwać pochyloną półką). 45 m, 75°, V-.

R13–R14 — Kontynuujemy ruch w górę po tej pochylonej półce (ścianie, wewnętrznym kącie); ku końcowi łagodnieje do 40°. 50 m, 70°, IV+.

R14–R15 — Dalej po szerokiej pochylonej półce w górę 10 metrów, po czym ona skręca w prawo, właśnie na zakręcie i złożono KT nr 2. Półka wyprowadza na Południowy grzbiet. 40 m, 55°, IV+.

R15–R16 — W górę po nieskomplikowanym Południowym grzbiecie do szczytu. 20 m, 45°, II.

Kierownik wejścia: Siemionow M. A. Uczestnik: Popow M. L.

Trenerzy: Szypiłow W. A., Motienko N. I. Zdjęcie stacji R1