Pierwowspinanie na wierzchołek Chazor-Mecz przez północno-wschodnią ścianę 3A kategorii trudności

MOSKWA — 1963 r. wierzch. Chazor-Mecz (Widok z doliny rzeki Szadón) Mapa-schemat rejonu gór Fan

Opis rejonu wspinaczki

W zachodniej części pasma Zarafszańskiego, pomiędzy dorzeczami rzeki Dán-Darjá i Kszut-Darjá, wznosi się dość odosobniony masyw — tak zwane Fánskie góry. Wierzchołki tego węzła górskiego osiągają wysokość 5500 m (Czimtarga — 5487 m, Bolszaja Ganza — 5415 m, Dukdon — 5208 m, Zenggija — 5105 m itd.) — łącznie do 10 wierzchołków przekraczających 5000 m. Fánskie góry zajmują przestrzeń pomiędzy pasmami Zarafszańskim i Gissarskim. Znaczne zlodowacenie w tym rejonie występuje głównie na północnych zboczach. Na południe od wierzch. Bolszaja Ganza, w górnym biegu rzeki Iskander-Darjá, na wysokości 2238 m znajduje się ogromne i bardzo piękne jezioro Iskander-Kul pochodzenia zaporowego. Rejon ten jest jeszcze słabo zbadany i wiele wierzchołków czeka na swoich odkrywców.

Centralna Rada „Zenit”

Travers masywu Dukdon (primo przejście)

N 418, 13 października 1970 r. 5B

Kapitan drużyny Moiseev Yu. Trener drużyny Baskin S.

2. Simonik A. G.
3. Druy M. G.
4. Pisarev K. L.
5. Solodkov Yu. K.
6. Kopenniineu L.

Dукдон — центральная werшина 5Б kat. сл.

Mapa-схема

Opis wejścia na wierzchołek «Dukdon» 5Б kat. сл.

Wierzchołek «Dukdon» o wysokości 5200 m znajduje się na Fanskych górach Pamiro-Ałaju. Fanskie góry zbrojeniowe i nie mają wyrażonej fałdowości. Wododzaiłowy łańcuch Zelewszanski leży na uboczu. Masyw «Dukdona» o długości około 15 km, jest rozciągnięty w kierunku równoleżnikowym i zawiera cały szereg wierzchołków o wysokości ponad 5000 m. Za cel swojego wejścia grupa obrała węzłowy wierzchołek, obok którego odchodzi południowy odrośl, przechodzący w równoległy grzebień. Podejścia pod wierzchołek «Dukdon» zaczynają się od kistłaku Dzi-Dżyk, gdzie kończy się droga samochodowa. Dalej:

1. Wzdłuż rzeki Iskander-Daria (3 ч).
2. W obejściu jeziora Iskander-Kul (1 ч).

Paszport wspinaczki

1. Klasa wspinaczki — techniczna.
2. Region wspinaczki, pasmo — Pamiro-Ałaj, Zeraśczański.
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki —

• Dukdon Główny, 5080 m, prawa część północnej ściany, pierwsze wejście.

4. Proponowana kategoria trudności — 5B.
5. Charakterystyka trasy:

• różnica wysokości — 1330 m,
• długość odcinków 5–6 kategorii trudności — 704 m,
• średnie nachylenie — 72°.

Paszport wejścia

1. Klasa wejścia — techniczna.
2. Rejon wejścia, grzbiet — Góry Fanna, grzbiet Zarafszanski.
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wejścia: szczyt Gardisz, 4590 m, północną ścianą, pierwsze wejście.
4. Proponowana kategoria trudności — 5B.
5. Charakterystyka trasy: długość odcinków 5–6 kat. trudn. — 1000 m, różnica wysokości — 1230 m, średnie nachylenie — 63°.
6. Wbite haki:

56. Якум od południo-zachodu, trasa 2А kat. sł., rys. 29.

Od biwaku lewym żlebem podchodź w kierunku wierzchołka. Następnie skręć w prawo na zbocze do przełączki między jendarmami na lewo od przełęczy Якум. Na zboczu możliwy śnieg. Od przełączki w górę po trawiastym stoku, omijając pojedyncze skalne wyjścia, posuwać się w kierunku najwyższej przełączki w drugim grzbiecie. Z przełączki wyjść w lewo pod ścianę, nie dochodząc do żlebu, stromo schodzącego z grani. Stromymi skałami 40 m ze страховką hakową wyjść ku żlebowi. Dalej żlebem do czarnych kamieni, skąd półkami na grań. Kontrolny kopiec. Rys. 29. Dalsza droga na wierzchołek prowadzi po zerwanym grzbiecie z trzema jendarmaми. Spust z pierwszego jendarma 5–6 m po pionowej ściance. Pozostałe jendarмы są pokonywane ze страховką na przemian. Wyjście na wierzchołek prowadzi po szerokim i łagodnym grzbiecie. Spust z wierzchołka na zachód — 1Б kat. sł. (trasa 55). Wspinaczka zajmuje 4–5 godz.

55. Якум od zachodu, marszruta 16 kat. złoż., rys. 29.

Od biwaku lewym żlebem podchodzić w kierunku wierzchołka. Główna część masywu wierzchołka posiada charakterystyczne rdzawe skały, a na lewo od niego grzbiet zachodni — szare. Następnie, skręcając w lewo w kierunku stoku, podchodzić ku zachodniemu grzbietowi wierzchołka. Na trawiastych stokach znajdują się pojedyncze występy skalne, dużo luźno leżących kamieni. Ukośne rdzawe skały wierzchołka pozostają po prawej stronie. Na stokach znajdują się koryta wyschniętych potoków. Wzdłuż jednego z nich, a następnie szerokim, usypiskowym żlebem wejść na grzbiet. Ruch wzdłuż grzbietu — po skałach i śniegu. Krótkie strome odcinki są przechodzone z jednoczesnym zabezpieczeniem. Wyjście na wierzchołek prowadzi po lekkich, zniszczonych skałach. Zejście z wierzchołka — szlakiem wejściowym. Wejście zajmuje 3–4 godz. Rys. 29.

9. Hełm zachodnią ścianą na północny grań, droga 46 k/trm, rys. 4.

Z obozu bazowego w górę przez Siame początkowo po morenach, a następnie, skręcając w prawo, wyjść na lodowiec Большой Сиамы. Pozostawiając po prawej stronie wierzchołki:

• Медвежий Замок
• Шлем podejść pod zachodnią ścianę północnej grani wierzchołka. Podejście od obozu bazowego pod wierzchołek zajmuje 4 godz. Na morenie — stanowiska do noclegu. Charakterystyczny kolor ściany północnej grani wierzchołka — żółto-zielony. Po ścianie z góry po prawej stronie na lewo idą trzy pochyłe żyły:
• Prawa żyła wychodzi na najwyższą widoczną z dołu część ściany,
• Środkowa żyła jest pośrodku,
• Lewa żyła wychodzi do skalnej bramy w grani.

Wnioski

1. Wejście na wierzchołek Szlem z podjściem po zachodniej ścianie na północny grzbiet jest skalną trasą 4B kategorii trudności.
2. Całkowita różnica wysokości: lodowiec — wierzchołek Szlem — 450 m.
3. Wysokość zachodniej ściany północnego grzbietu — 200 m.
4. Średnie nachylenie ściany — 70°.
5. Na ścianie wbito 25 haków skalnych.
6. Od lodowca do wierzchołka grupa potrzebowała 16 godzin marszu.
7. Najbardziej skomplikowane technicznie miejsca:
8. Skalny korytarz 150 m.
9. 80-metrowa ściana wieży Szlem.

8. Шлем с юга, маршрут 4А к/тр., рис. 4.

Z obozu bazowego (nie później niż 4 godz.) w górę po Сиаме przez moreny, a następnie, skręcając w prawo, wyjść do cyrku lodowca Большой Сиамы. Dalsza droga prowadzi do grzbietu, łączącego wierzchołki Шлем i Медвежий Замок, podjazd na przełęcz po piasku i śniegu. Punkt kontrolny. Z przełęczy po osypiskach po prawej stronie wyjść na słabo zaznaczony grzbiet i po płytach do ścianki o wysokości 4 m i szerokości do 12 m. Ściana jest pokonywana w jej prawej części. Ubezpieczenie hakowe, wspinaczka trudna. Ponad ścianą znajduje się półka, po której przejść do jej końca w lewo pod następną ścianę o wysokości 2 m. Za ścianą po półce przeciąć żleb i wyjść na nachylone płyty grzbietu. Рис. 4. Po grzbiecie poruszać się około 100 m z przemiennym ubezpieczeniem aż do obniżenia w grzbiecie. Zjeżdżać w zapadlisko po linie. Dalsze przemieszczanie się po lewej stronie grzbietu po płytach. Po 100–120 m wyjść na przełączkę pod ścianę wierzchołka. Wysokość ściany wynosi około 100 m. Pierwsze 10 m ściany od przełączki jest pokonywane pionowo w górę. Skały trudne. Następnie po półkach odejść w lewo w górę do podstawy rozpadliny, po której pokonuje się pozostałą część ściany. U góry rozpadlina prowadzi na szeroką (10–15 m) półkę z osypiskiem. Na całej ścianie ubezpieczenie hakowe. Z półki odejść w prawo w górę po szerokiej rozpadlinie (w dolnej części komin). Rozpadlina wyprowadza na nachylone płyty i osypisko wierzchołkowego kopuły. Zjazd z wierzchołka ścieżką wejściową. Na ścianie organizowane są przesiadki z wyciąganiem liny. Wejście zajmuje 12–14 godz.