Sprawozdanie

z wejścia reprezentacyjnej drużyny rady regionalnej w alpinizmie na wierzchołek Hodzha Lokan na mistrzostwa Centralnej Rady

Opis

TRASY WEJŚCIOWEJ NA SZCZYT HODŻA-LOKAN /„SEN”, 4767/ PRZEZ POŁUDNIOWO-WSCHODNIĄ GRANIE. m. Duszanbe 1962 r. Jeśli lecisz samolotem z Duszanbe do Moskwy i samolot leci nie przez przełęcz Bajsunska, a prosto na północ, to będziesz mógł zobaczyć tę górę. Zaraz po starcie pod Tobą pojawiają się południowe fałdy łańcucha Hisarskiego. Pod samolotem jest rzeka Varzob. Wzdłuż strumienia wyrastają ciemnoszare skały. Wyżej pojawiają się góry. Wśród skał widać śnieg. Lód... Z lewej strony wyrasta wysoka, smukła góra na lodowym piedestale. Jak i okoliczne niższe szczyty, jest ona głównie ciemnoszara, ale wyróżnia się od sąsiadów elegancją i tym, że za jej „wierzchołek” „zaczepiła się” i wisi na północno-wschodnią stronę ogromna niebieskawa śnieżno-lodowa „poduszka”. Tę górę alpiniści nazywają „Snem”... W 1897 r., podróżując po Pamirze i Ałaju i wychodząc do górnego biegu rzeki Chanaka, akademik Lipski zobaczył ten szczyt i zrobił następujący zapis: „Z przełęczy... widoczny był wysoki śnieżny łańcuch, znacznie wyższy niż ten, na którym się znajdowaliśmy... Główny pik tego łańcucha, znacznie górujący nad łańcuchem, stożkowy..., ostro wyróżnia się swoją wysokością”. (Lipski W.I. „Górna Buchara. Wyniki trzech lat podróży po Azji Środkowej w latach 1897–1899”, Sankt Petersburg, 1902, cz. 1, str. 126). Uwagę wspinaczy ten rejon zaczął przyciągać od czasu, kiedy rozpoczęło się alpinistyczne zdobywanie Pamiru i Ałaju i, w szczególności, po otwarciu obozu alpinistycznego „Varzob”.

Fo­to 15. Widok na bas­tion dru­giego pię­tra z R16. Za­le­ca­na tras­ka pod­cho­du:

• Fo­to 15. Widok na bas­tion dru­giego pię­tra z R16
• Fo­to 16. Od­ci­nek R17–R18. Spusz­cza­nie się na li­nie. Fo­to 17. Wej­ście w ko­min R18–R19. Fo­to 18. Prze­chod­ze­nie ko­minu R19–R22.

PASAZPORT WSPINACZKI

1. Klasa wspinaczki — skalna.
2. Rejon wspinaczki — pasmo Hissar.
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki — Hodża-Lokan, 4767 m n.p.m., południowa ściana.
4. Przewidywana kategoria trudności — 5B.
5. Charakterystyka trasy: a) różnica wysokości — 1100 m, b) długość odcinków o 5B kat. trudności — 525 m, c) średnie nachylenie — 70 °.
6. Zakotwiczono:

2. Chodża Lokan (Мечта) ścianą wschodnią, marszruta 5А kat. trudn., rys. 2

Z biwaku na lewej morenie lodowca Wschodniego Białej Piramidy zjechać do strumyka Kadam-Tasz. Następnie w górę po usypisku dostać się na lodowiec, położony u wschodniej ściany wierzchołka. Rys. 2. Po płaskowyżu lodowca, przechodząc szczelinę brzeżną, wyjść do żlebu w kształcie litery Y. Wzdłuż lodu i skał w żlebie, następnie przeciąć żleb w lewo do góry i w lewym odgałęzieniu żlebu Y w kształcie w górę pod ścianę do końca żlebu po lodzie i śniegu. Wyjście z żlebu po ściance na wąską półkę jest trudne; dalej w lewo po półce i do góry po skałach po żlebie na szeroką pochyłą półkę. Na półce jest dogodne miejsce na rozbicie namiotu. Po półce w prawo, następnie do góry po lodowym żlebie — lód naciekowy. Ubezpieczenie hakowe. Żleb wyprowadza na przełączkę (odłam od głównej ściany). Z lewej strony "palec". Stąd podjazd kominem i dalej po skałach do lodowego groty. Trawers po półce, podjazd po krótkiej ściance i w lewo do góry po pochyłej, wąskiej (do 40 cm) półce 8–10 m. Trudnie! Stromość półki w lewo do góry do 45°. Ubezpieczenie hakowe. Do góry po wewnętrznym narożniku, skały zniszczone. Trawers w prawo do góry i po skałach do dogodnego miejsca na nocleg. Od miejsca w górę po skomplikowanej ściance, wyżej — łagodniejszy spadek, możliwy śnieg. Po zniszczonych skałach dostać się na stromy śnieżnik. W lewo urywa się ściana. Stromość wzrasta. Obiec w prawo skalną ściankę o wysokości 5 m i po stromym śnieżno-lodowym grzebieniu dostać się na wierzchołek. Zejście z wierzchołka — po grzebieniu na zachód — 4А kat. trudn. (marszruta 1). Czas trwania marszrutu 3 dni.

1. Klasa wspinaczki — techniczna
2. Rejon wspinaczki — Pasmo Hissar
3. Trasa wspinaczki — pierwsze wejście północnym grzbietem szczytu Hodża Lokan — 4764 m
4. Charakterystyka wspinaczki: różnica wysokości — 1000 m, średnie nachylenie — 57°, długość odcinków trudnych — 430 m
5. Wbite haki: skalne — 46, lodowe — 14
6. Czas przejścia — 12 godzin
7. Liczba noclegów — 1
8. Wspinaczka dokonana przez grupę instruktorów bazy "Warzob"
9. Nazwisko, imię, patronim lidera, uczestników i ich kwalifikacje.

1. Chodża Łokan (Meczta) zachodnim grzbietem, droga 4А kat. trudn., rys. 2.

Z bazy przez przełęcz Czterech dojść do potoku Kadam-Tasz. Następnie w górę po usypisku dostać się na lodowiec, położony pod wschodnią ścianą wierzchołka. Przejść przez płaskowyż lodowca w kierunku przełęczy Meczta, gdzie znajdują się dogodne miejsca na biwak. Z przełęczy zjechać w dół lodowcem przez 15–20 min. Nie dochodząc do jego zagięcia, wejść w kierunku:

• szczeliny podskalnej;
• dwóch skalnych wysp;
• żebra prowadzącego do śnieżnej przełączki w zachodnim grzbiecie wierzchołka. Wyjście po lodowym stoku odbywa się przy użyciu naprzemiennego ubezpieczenia przez liny zamocowane do lodowych haków. Wyżej ubezpieczenie organizowane jest przy użyciu skalnych haków, wbitych w skały wysp oraz żebra prowadzącego do przełączki. Wyjście od lodowca aż do przełączki wynosi 400 m. Ponad przełączką u góry ścianka strażnika jest zwieńczona trzema zębami, pomiędzy którymi w dół schodzą wzdłuż całej ściany dwa kominy. Idąc pod ścianą na prawo po szerokich poziomych półkach, wyjść do żlebu. Przejść żleb i po jego prawej części dostać się na grzbiet wierzchołkowy. Grzbietem (po skałach i śniegu) wyjść na wierzchołek. Wyjście na wierzchołek od przełęczy Meczta zajmuje 8–10 godz. Zjazd — z wierzchołka tą samą drogą, co podjazd. Od przełączki zjechać, wyciągając za sobą linę, aż do lodowca. Dalej po lodowcu przez przełęcze:

23. Hodża Łaizi od południa, marszruta 16 k/tr., rys. 10 (Muchamedowa J., z grupą – 1953 r.)

Marszrut rozpoczyna się od kurortu Hodża-Obi-Garm po trawiastym stoku na południowy grzbiet wierzchołka. Po grzebiecie wznosić się do skalnego żandarma, który nie stanowi szczególnych trudności. Następny żandarm przejść z prawej strony po żlebie z czarnymi kamieniami. Żleb wyprowadza na trawiasty stok, na którym u góry widać duży skalny palec. HODŻA ŁAIZI KARNIZY (WIOSNĄ)! 23 KURORT Rys. 10. Trawiasty grzbiet zwęża się i wyprowadza na skały. Grzbietem wyjść do przedwierzchołka. Na poszczególnych odcinkach przechodzić na lewo od grzbietu po osypiskach, omijając trudne odcinki. Przed wierzchołkiem grzbiet ma stromy uskok w dół o wysokości 5–7 m, gdzie należy zorganizować zjazd na linie. Strome, wygładzone skały wyprowadzają do wierzchołkowego grzbietu. Po łatwych skałach wyjść na wierzchołek. Wspinaczka zajmuje 6 godz. Zjazd z wierzchołka w lewo po osypiskach do kotła pod wierzchołkiem Ułar. Zimą zjazd ścieżką podejścia. Wspinaczka zajmuje 8–9 godz.

Opis

trasy 3B kat. sł. na wierzchołek „HARKÓW” po S-Z żebrze. Z noclegu, zorganizowanego na morenie zachodnich stoków wierzchołka „PESZIN”, grupa wychodzi do turu przełęczy „ŚNIEŻNY” (przejście zajmuje 30–40 minut), skąd dobrze widać trasę po S-Z żebrze na wierzchołek „HARKÓW”. Trasa zaczyna się od przełęczy „ŚNIEŻNY” po śniegu pionowo w górę, najpierw stoki o niewielkim nachyleniu, a następnie nachylenie osiąga 50–55°. Ominięcie dolnej wyspy skał:

Opis wejścia

Na wierch. Charków (80-c tr.) Z biwaku grupa powinna ruszyć o 6:00. Po ostatniej morenie trzeba się wspiąć na lodowiec szczytu Charków i po jego zboczach poruszać się w kierunku przełęczy Piaty, z której zaczyna się bezpośrednio wejście na wierzchołek. Wejście na przełęcz prowadzi po stromym śniegu (stromość 40–45°) z bergchrundem u podstawy, który bywa zamknięty na początku lata, a otwiera się w sierpniu–wrześniu. Długość podjazdu od bergchrunda do grani przełęczy wynosi około 60 m. Po wejściu na przełęcz:

• Pierwsze 10–15 m droga prowadzi po śniegu na prawo od skał.
• Pierwszego napotkanego po drodze „Żandarma” omija się z lewej strony po łatwych skałach.
• Następnie następuje wyjście na grań i poruszanie się po niej z prawej strony.
• Po lewej stronie grani znajduje się odpowiedni plac dla zorganizowania noclegu.
• Po grani droga prowadzi do drugiego żandarma.