Góry Piotra Pierwszego

Pasmo górskie5681,56 km²
SummitMateSSummitMate
15 listopada 2024
0
Opis trasy: С склону с л. Вальтера

Wspinaczka zespołu CZS DSS "Burewiestnik" na pik Komunizma od północy przez lodowiec Waltera.

Raport

O pierwszym wejściu na szczyt Komunizma (7495 m) od północy, z lodowca Waltera, drużyny CS DSO „Buriewiestnik” w kategorii techniczno-wysokościowej.

Kapitan drużynyJ. Borodkin
TrenerL. Dobrowolski
Moskwa 1968 r.

1. Krótki opis geograficzny i charakterystyka sportowa obiektu wspinaczki

Najwyższy szczyt Związku Radzieckiego — szczyt Komunizma (7495 m) — wznosi się na styku pasm Akademii Nauk i Piotra I (zdjęcie №4). Główne kwestie orografii węzła górskiego szczytu Komunizma zostały ostatecznie rozstrzygnięte w 1933 r. przez ekspedycję Akademii Nauk ZSRR. W tym samym roku dokonano pierwszego wejścia na wierzchołek od wschodu. Potężne zlodowacenie szczytu Komunizma należy do dorzeczy lodowców Bibačného, Garmo, Fortambeka. Na południe, na lodowiec Garmo, wierzchołek opada trzylekimetrową pionową ścianą.

0
0

Trawers wierzchołków Za­chod­niego Pa­mi­ru 6280–6600–6840–6701–7495, 6 k. tr., 14480 m, pierwoprzekroczenie 1990 r.

24 4234

Trawers Zachodniego Pamiru

Paszport

Klasa tras Zachodni Pamir Trawers szczytów 6280–6600–6840–6701–7495 Proponowany 6 k. tr. pierwoprzekroczenie Długość 14480 m, maks. różnica wysokości — 2895 m Zabito haki:

  • skalne — 42
  • lodowe — 144
0
0
Opis trasy: ц. кф. 3 стены

Wspinaczka zespołu DSO "Mehnat" na pik E. Korzhenevskiej (7105 m) środkowym żlebem zachodniej ściany w 1980 roku.

Sprawozdanie

Drużyny Centralnej Rady DSO „Mehnat” o wejściu na szczyt Pik Korżeniewskiej 7105 m n.p.m. centralnym filarem zachodniej ściany w ramach mistrzostw ZSRR w alpinizmie. m. Taszkent, 1980 r. Pik Korżeniewskiej znajduje się w północno-zachodnim Pamirze, w północnym odgałęzieniu łańcucha Akademii Nauk. Odkryty w 1906 roku przez N. L. Korżeniewskiego. Po raz pierwszy zdobyty w 1953 roku. Do chwili obecnej na wierzchołek prowadzi wiele ciekawych tras, w tym także przez zachodnią ścianę. Ściana została po raz pierwszy zdobyta w 1975 roku przez nasz zespół, ale jak wykazały dalsze badania ściany, obrana trasa była obiektywnie niebezpieczna w dolnej części, co dobitnie potwierdziło się 28 lipca, kiedy to szlakiem centralnego żlebu zeszła ogromna lawina kamienna. W tym roku zachodnią ścianę zgłosiły trzy drużyny. Wybraliśmy najbezpieczniejszy wariant wejścia na ścianę po centralnym niewyraźnie zarysowanym filarze. Dokonano dodatkowych badań trasy, opracowano schemat i zbadano rytm lawin kamiennych, wyznaczono miejsca noclegów. Drużyna uważa, że podobne trasy na ścianach powinny być zdobywane przez grupy o małym składzie, dlatego też postanowiliśmy iść w szóstkę. W celu uzupełnienia składu o młodych uczestników dokonano dodatkowego naboru. W skład drużyny weszli:

  • Putiniec A.W. - MS, kapitan drużyny
  • Woronin W.T. - MS
0
0
Opis trasy: ц. кф. 3 стены

Wspinaczka na pik E. Korzhenevskaya (7105 m) centralnym kontrforsemp ściany zachodniej, kategoria trudności 6A, wykonana przez zespół w składzie Shaferov G., Dementiev S., Shcheglovatykh S. i Shapovalenko I. w 1993 r.

Paszport wspinaczki

  1. Klasa wspinaczki: wysokościowa.
  2. Region wspinaczki, pasmo: Centralny Pamir, pasmo Akademii Nauk.
  3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczkowa: pik E. Korżeniewskiej, 7105 m, przez centralny kontrafort 3 ściany.
  4. Kategoria trudności: 6A.
  5. Charakterystyka trasy:
  • różnica wysokości: 1900 m;
  • różnica wysokości części ściennej: 1250 m;
  • długość odcinków:
  • 5 kat. trud.: 1040 m;
0
0
Opis trasy: центру 3 стены

Wspinaczka na pik E. Korżeniewskiej (7105 m) środkiem Zachodniej Ściany, 6 kategoria trudności, Pamir, pasmo Akademii Nauk.

Paszport wejścia

  1. Klasa wejścia — wysokościowa
  2. Rejon wejścia, grzbiet — Centralny Pamir, grzbiet Akademii Nauk
  3. Szczyt, jego wysokość, trasa wejścia — pik E. Korżeniewskiej, 7105 m, przez centrum Zachodniej ściany
  4. Proponowana kategoria trudności — 6
  5. Charakterystyka trasy:
  • różnica wysokości — 1605 m
  • różnica wysokości części ściennej — 1200 m
  • długość odcinków:
  • 5 k/tr — 715 m
0
0

Dokumentacja wspinaczki na pik E. Korzhenevskoi (7105 m) północną częścią zachodniej ściany, dokonanej przez zespół Centralnej Rady Kultury Fizycznej i Sportu.

Pa­sport wzniesienia

74

I. Klasa wzniesienia — wysokościowy 2. Rejon wzniesienia — Pami­rze Centralny 3. Trasa wzniesienia ze wskazaniem szczytów i ich wysokości — szczyt im. J. Korżeniewskiej 7105 m przez północną część zachodniej ściany 4. Charakterystyka wzniesienia: różnica wysokości — 2000 m średnie nachylenie części ściennej — 70°, długość odcinka śnieżnego — 1000 m 5. Wbite haki: skalne — 153 lodowe — 1, szczękowy­ch — 3 6. Liczba godzin marszu — 130

0
0
Opis trasy: левой части 3 стены

Relacja ze wspinaczki reprezentacyjnej drużyny ЦСФК i С na szczyt pik E. Korżenewskiej północną częścią zachodniej ściany w 1974 roku.

Отчёт

O wejściu na pik E. Korżeniewskiej północną częścią zachodniej ściany zespołu reprezentacyjnego CS FiS. Kapitan zespołu I.G. Chackiewicz, trener zespołu W.P. Popow 1974 r. Pik E. Korżeniewskiej od zachodu. Lewa (północna) część zachodniej ściany. Rejon Centralnego Pamiru z jego najwyższymi szczytami ZSRR — pikami "Komunizmu" i "Korżeniewskiej" — niezmiennie przyciąga uwagę zarówno

0
0
Opis trasy: через п. 6200 с л. Мушкетова

Relacja z trawersowania szczytów 6200, E. Korżeniewskiej i Czterech w 1969 roku przez alpinistów z Dniepropetrowska.

100-летию со дня рождения В. И. Ленина посвящается

Sprawozdanie

z traversu: Pik 6200 – Pik E. Korżeniewskiej – Pik Czterech, wykonanego przez zespół Dnipropietrowskiego Komitetu Obwodowego Kultury Fizycznej i Sportu w dniach 28 lipca – 15 sierpnia 1969 r. w ramach mistrzostw ZSRR w alpinizmie 1969 roku w kategorii traversów. Szczyty traversu znajdują się w północno-zachodnim Pamirze, w dorzeczu rzeki Muk-su. Najbardziej znaczący południkowy łańcuch Pamiru – łańcuch Akademii Nauk – w swojej północnej części rozdwaja się. Od szczytu Achmadi Donisza (6665 m) na północny zachód odchodzi potężny odrośl, niosący szczyty:

  • Pik Czterech (6380 m);
  • Pik E. Korżeniewskiej (7105 m);
  • Pik 6200. Po Pik 6200 odrośl gwałtownie obniża się w kierunku Muk-su.
0
0

Wiza wspinaczki na pik E. Korzhenevskoi (7105 m) drogą przez wschodnią-wschodnią ścianę, Północno-Zachodni Pamir, rok 1976.

Pa­s­port wzniesienia

1: Klasa wzniesienia — wy­sok­ościo­wy 2: Re­jon wzniesienia — Pół­noc­no-Za­chod­ni Pa­mir Л: Mos­kwi­na 3: Trasa wzniesienia ze wska­za­niem szczytów i ich wy­soko­ści — wschod­nio-wschod­nia ścia­na szczy­tu E. Kor­żeniew­skiej 7105 m 4: Cha­rak­te­rys­ty­ka wzniesienia: róż­ni­ca wy­soko­ści — 1900 m, śred­nia stro­mość (do wy­jścia na gra­nię) — 50°, dłu­gość trud­nych od­cin­ków — 423 m 5. Za­bi­to haków: ska­lnych — 51 szt., lo­do­wych — 6 szt., szlam­bu­ro­wych 6. Liczba go­dzin prze­jścia — 34 g 7. Liczba bi­waków i ich cha­rak­te­rys­ty­ka — pięć; trzy pół­le­żące, dwa le­żące. 8. Nazwa drużyny — Si­ły Zbrojne ZSRR.

0
0
Opis trasy: ЮВ стене

Wspinaczka na pik E. Korżeniewskiej (7105 m) południowo-wschodnią ścianą, dokonana w 1973 r. przez wyprawę Gruzińskiego Klubu Alpejskiego.

70 Б13

ГРУЗИНСКИЙ АЛЬПИЙСКИЙ КЛУБ им. А.ДЖАПАРИДЗЕ ВОСХОЖДЕНИЕ НА ПИК ЕВГЕНИЙ КОРЖЕНЕВСКОЙ (7105 м) ПО ЮГО-ВОСТОЧНОЙ СТЕНЕ ОТЧЕТ Тбилиси — 1973 год. руководитель Дангадзе Д. Массив пика Е. Корженевской (7105 м).

0
0
Wyświetlanie 41–50 z 104 wyników