Mistrzostwa Rosji w alpinizmie

w klasie wysokościowej

2018 rok

SPRAWOZDANIE zespołu obwodu Rostowskiego-Archangielskiego o wejściu na pik Komunizmu trasą Borodkina

Paszport wejścia

1. Rejon: 4. PAMIĘĆ 4.1. łańcuch Akademii Nauk (zachodni brzeg l. Fedczenko od przeł.

I. Klasa wysokościowa. 2. Pamir. Pasmo Akademii Nauk. 3. Wierzchołek p. Komunizmu, 7495 m, trasą od północy przez p. 6950 m (Borodkina) 4. Kategoria trudności — 5A 5. Różnica wysokości: 3300 m średnie nachylenie trasy 40° długość odcinków:

• R2 — 1200 m
• R3 — 4000 m
• R4 — 600 m

Pasport wejścia

1. Region, dolina, numer sekcji według tabeli klasyfikacyjnej (2001) r. – 4.1 Region górski: Pamiro (Tadżykistan) Grzbiet: na styku grzbietów Akademii Nauk i Piotra Pierwszego.
2. Nazwa wierzchołka: Komunizm (7495 m), nazwa trasy: po południowej ścianie z lodowca Waltera przez BPP i „Wielką Barierę” (wariant trasy Borodkina przez przełęcz Duszanbe)
3. Kategoria trudności – 5Ba
4. Charakter trasy: śnieżno-lodowcowa
5. Różnica wysokości trasy: 3000 m Długość trasy: 7250 m.

Sprawozdanie

Z wejścia zespołu wspinaczkowego Obwodowej Rady Sportowej "Zenit" z Czelabińska na Szczyt Komunizmu trasą o 5B kategorii trudności na mistrzostwo Centralnej Rady "Zenit" w klasie wysokogórskiej Czelabińsk, 1972 r.

Opis geograficzny i charakterystyka sportowa trasy

Szczyt Komunizmu (7495) wznosi się na styku grzbietów Piotra Pierwsze go i Akademii Nauk (rys. I). Główne kwestie orografii węzła górskiego Szczytu Komunizmu zostały rozstrzygnięte w 1932 roku przez ekspedycję Akademii Nauk ZSRR. Na północnym wschodzie od szczytu znajduje się potężny Lodowiec Biwacznyj, na południowy wschód od wierzchołka na wysokości 6000–6100 m leży płaskowyż Szczytu "Prawdy". Na północnym zachodzie od wierzchołka na wysokości 5700–6000 m na przestrzeni dziesięciu kilometrów wzdłuż grzbietu Piotra Pierwszego rozciąga się Pamierski Firnowy Płaskowyż, reprezentujący prawie równą pole śnieżne. Wieżowata korona Szczytu Komunizmu stromymi skalnymi stokami opada na północ i zachód. Z zachodu na wysokości 6900 m (fot. I, R11) przylega do niej poziomy stok – "Ramię" Szczytu Komunizmu – który tworzy "Wielki Barrier" płaskowyżu. Od "Ramięnia" na płaskowyż opada lodowo-śnieżny stok (północno-zachodni) z wyraźnie zaznaczonym kontraforsem (fot. I, R8–R10). Tą drogą na Szczyt Komunizmu po raz pierwszy weszła ekspedycja Wszechzwiązkowej Centralnej Rady Związków Zawodowych pod kierownictwem K. Kuźmina w 1957 r. Wejście na płaskowyż zostało zbadane i dokonane od strony Lodowca Garmo. W 1968 roku trzema ekspedycjami towarzystwa sportowego "Burewiestnik" Szczyt Komunizmu został zdobyty od strony Lodowca Fortambek, wchodząc na płaskowyż przez grań "Burewiestnika". Ta sama trasa została obrana przez nasz zespół do zdobycia najwyższego punktu Związku Radzieckiego.