Бу­га­ра­тов Ксе­нец, Ара­си, Ва­лиа Ор­ге­неи Вер­шенье — 2006 (Ка­ра-Де­жи С-В), Ка­ра-Де­жи (3171), 3178 — 3201 (НРБ), 3226 (Тур­ге­не, Де­ни­сфо­на) (3227) Марш­рут: «Тра­ме­рс мер­шин 2006 (Ка­ра-Де­жи С-В) — Ка­ра-Де­жи (3171) 3178 — 3201 (НРБ)» Кро­вец, Іл­лан­до­та, 44 с.с. (Кла­бо­по­рго­низ­сы) Фо­то из ба­лиа Ор­ге­неи — Тре­тье уча­сток про­мер­се — мар­шрут 3.4 с.с. про­хож­де­ние цен­траль­ной ча­сти тра­ве­рса — Ка­ра-Джа­ш — 3170 — 3201 (НРБ)

Pa­s­port

1. Nu­mer roz­dzia­łu wg KMGW — 2010 r. — 2.1. Za­chod­ni Ka­ukaz, re­jon gór­ski — Ar­chyz, bel­ka Or­le­nok, ma­sy­w gór­ski (gra­bieni) Ka­ra-Dżasz
2. Na­zwa wierz­choł­ków: 2900 m (Ka­ra-Dżasz Pół­noc­no-wschod­ni) — Ka­ra-Dżasz (3171) — 3170 — 3201 (НРБ) — 3226 (Ta­ułan, „Di­mi­trow-100”)
3. Wy­sokość wierz­choł­ków: 2900–3171–3170–3201–3226
4. Tras­a: tra­wers wierz­choł­ków: 2900 m (Ka­ra-Dżasz Pół­noc­no-wschod­ni) — Ka­ra-Dżasz (3171) — 3170 — 3201 (НРБ) — 3226 (Ta­ułan, „Di­mi­trow-100”) z pół­no­cy-wschodu na poł­udnie

SPRAWOZDANIE Z WYPRAWY NA SZCZYT DAHTSAR. MARшруту PO TERRASACH ZACHODNIEJ ŚCIANY, 2A kategorii сложности. Zespołem Zarządzania Obozami Alpinistycznymi w okresie od 2 czerwca 2024 r. do 2 czerwca 2024 r.

I. Paszport wejścia

Sprawozdanie

o pierwszym przejściu traversu Tbau Główna – Tbau Północno-Zachodnia, 1B kategoria trudności zimą, zespołu KAT «Fatum» 14 lutego 2024 r.

I. Paszport wejścia

SPRAWOZDANIE

o pierwszym przejściu traversu Tbau Główna – Tbau Północno-Zachodnia, 1Bz kategorii trudności, przez zespół KAT Fatum 14 lutego 2024 r.

I. Paszport wejścia

1981

86

Szauchoch przez 10 kontrefort do grzbietu Anoszyn G.G. Kaukaz 2.8 PASZPORT

1. Klasa techniczna
2. Kaukaz, dolina Genaldon, lodowiec Kolka
3. Szauchoch przez 10 kontrefort do grzbietu
4. Proponowana 4B kat. trudn., kombinowana, pierwsze wejście
5. Przewyższenie — 1400 m. Wysokość odcinków skalnych: 2 kat. trudn. – 100 m, 3 kat. trudn. – 590 m, 4 kat. trudn. – 280 m, 5 kat. trudn. – 130 m. Wysokość lodowo-śnieżnego grzbietu: 2 kat. trudn. – 180 m, 3 kat. trudn. – 120 m. Średnie nachylenie: skalnej części trasy — 45°, lodowego grzbietu — 30–35°
6. Na trasie haków wcześniej nie było i nie pozostawiono

Ogólny opis szczytu i jego lokalizacja

Rejon płaskowyżu Midaagrabińskiego sąsiaduje z kazbeckim regionem wysokogórskim, od zachodu położony jest we wschodniej części Kaukazu Centralnego i terytorialnie w całości należy do Północnoosetyjskiej ASRR. Najbardziej znaczącymi szczytami regionu są tytani, tacy jak:

• Dżimaraichoch
• Szau-choch
• Suatisichoch
• Ziejgałanchoch
• Citi-choch
• Chirchatien

Opi­sa­nie sta­nu tra­sy na szczyt Szau-choch (4636 m) przez wschodni grań, 2B ka­te­go­rii trud­no­ści. Cha­rak­ter tra­sy na we­re­sień 2015 ro­ku:

• śnież­no-lo­do­wy
• od­cin­ki skal­ne nie sta­no­wią tech­nicz­nej trud­no­ści.

Pod­cho­dy

Do­brać się do s. Verchny Koni, za­re­je­stro­wać się na gra­nicz­nej pla­ców­ce (szczyt zna­j­du­je się w stre­fie przy­gra­nicz­nej, dla do­ko­na­nia wej­ścia na­le­ży uzy­skać prze­pust­kę do stre­fy przy­gra­nicz­nej usta­lo­nego wzor­ca, le­piej to zro­bić za­wczasu), da­lej pod­nieść się na górę do osie­dla Tme­ni­kau, 2 km wy­żej po wąwo­zie — gra­nicz­ny po­sting, to ostat­nia punkt, do któ­re­go moż­na do­je­chać sa­mo­cho­dem. Od gra­nicz­ne­go po­stu:

• W górę po wąwo­zie Ge­na­lon­skim od­cho­dzi ła­god­na sze­ro­ka ścież­ka (by­ła geo­lo­gicz­na dro­ga)
• Ścież­ka pro­wa­dzi do cie­płych źró­deł mi­ne­ral­nych przed ję­zo­rem lo­do­w­ca Maj­li
• W tym miej­scu znaj­du­je się ba­zo­wy obó­z dla wejść na g. Kaz­bek od pół­no­cy
• Są miej­sca na na­mety i woda