Sprawozdanie

o pierwszym przejściu traversu Tbau Główna – Tbau Północno-Zachodnia, 1B kategoria trudności zimą, zespołu KAT «Fatum» 14 lutego 2024 r.

I. Paszport wejścia

№ poz.	1. Informacje ogólne
1.1	Imię i Nazwisko, stopień sportowy kierownika	Jegorin S.W. — MC
1.2	Imię i Nazwisko, stopień sportowy uczestników	Tolistikowa J.Y. — 2. sp. разряд
1.3	Imię i Nazwisko trenera	Jegorin S.W.
1.4	Organizacja	KAT «Fatum»
2. Charakterystyka obiektu wejścia
2.1	Region	Kaukaz, Skalisty chrebet
2.2	Dolina	Kotlina Dargawska
2.3	Numer sekcji według klasyfikacyjnej tabeli z 2020 roku	2.8
2.4	Nazwa i wysokość wierzchołka	Tbau Gł. (3007 m) – Tbau PZ (2980 m)
3. Charakterystyka trasy
3.1	Nazwa trasy	travers, od Południa
3.2	Proponowana kategoria trudności	1B zimą
3.3	Stopień opanowania trasy	Pierwsze przejście
3.4	Charakter reliefu trasy	Skalny
3.5	Różnica wysokości trasy	600 m od punktu R0
3.6	Długość trasy	około 1,5 km od punktu R0
3.7	Techniczne elementy trasy	I kat. sl. lód/skały/kombinacja – 500 m. II kat. sl. lód/skały/kombinacja – 300 m. III kat. sl. lód/skały/kombinacja – 80 m. IV kat. sl. lód/skały/kombinacja – 2 m. Nie ma ruchu po zamkniętym lodowcu.
3.8	Zejście z wierzchołka	z Tbau PZ, po Północno-Wschodnim stoku, lub drogą podejścia.
3.9	Dodatkowe informacje o trasie	Na wierzchołkach jest telefonia komórkowa. Wody na trasie nie ma.
4. Charakterystyka działań zespołu
4.1	Czas marszu	6 godzin marszu
4.2	Nocy	Nie
4.3	Wyjście na trasę	8:00, 14 lutego 2024 r.
4.4	Wyjście na drugi wierzchołek	14:00, 14 lutego 2024 r.
4.5	Zejście do drogi	18:00, 14 lutego 2024 r.
5. Osoba odpowiedzialna za raport
5.1	Imię i Nazwisko, e-mail	Jegorin S.W., e.s.128@mail.ru

II. Opis wejścia.

1. Charakterystyka obiektu wejścia.

Zdjęcie 1. Widok z Południowego-Zachodu, z wierzchołka Uacilachoch. Grudzień. Na czerwono zaznaczono trasę pierwszego przejścia.

Zdjęcie 2. Widok z północnego-wschodu. Marzec. Na czerwono zaznaczono trasę pierwszego przejścia. Na niebiesko — zejście z Tbau PZ, jego widoczna część.

Zdjęcie 3. Widok z południa. Listopad. Zaznaczono trasę na Tbau Główną po n.k.

Zdjęcie 4. Widok na wieżę Tbau PZ, z południa. Luty. Zaznaczono trasę pierwszego przejścia.

Zdjęcie 5. Mapa-schemat rejonu wejścia. Na czerwono zaznaczono trasę pierwszego przejścia.

2. Techniczna charakterystyka odcinków trasy:

№ odcinka	Charakter reliefu	Kategoria trudności	Długość, m	Rodzaj i ilość haków
R0–R1	Trawiasto-osypiskowy żleb, z pojedynczymi skałami.	n.k. – 1	700 m	-
R1–R2	Trawiasto-osypiskowy stok, z pojedynczymi skałami.	n.k. – 1	350 m	-
R2–R3	Skalno-osypiskowy grań.	1–3	350 m	Ubezpieczenie przez występy.
R3–R4	Ściana, ze szczeliną.	3–4	5 m	2 kliny (friendzy)
R4–R5	Skały typu «baranich łbów».	2–3	45 m	2 kliny (friendzy). 3 kotwy. Dla organizacji stanowiska — kotwy.
R5–R6	Skały typu «baranich łbów», osypiskowy stok.	1–2	50 m	1–2 kliny (friendzy). 2 kotwy.

Zdjęcie 6. Zaznaczono ścieżkę ruchu po grani, na odcinku R2–R3. Zdjęcie z R5.

3. Charakterystyka działań zespołu.

3.1 Opis podejścia do trasy:

Od Władykaukazu do osiedla Lamarddon dojeżdżamy w 1,5 godziny. Po zachodniej stronie wsi, drogą gruntową, można dojechać do wysokości 1650 m. Dalej poruszamy się po pastwiskowych ścieżkach, w stronę początku południowego żlebu masywu Tbau.

Podchodząc pod żleb, wychodzimy na osypiskową ścieżkę, wyprowadzającą na wschodni grań masywu, i dalej na wierzchołek Główny — trasą n.k. Współrzędne dolnej części żlebu: Szerokość: 42.860853°, Długość: 44.398971°

3.2 Krótkie opis przejścia trasy.

№ odcinka	Opis	№ zdjęcia
R0–R1	Poruszamy się po osypiskowym żlebie, miejscami wyraźnie widoczną ścieżką, omijając występy skał. W górnej części żlebu, na rozwidleniu przed grotą, idziemy w prawo, i wychodzimy na główną grań masywu Tbau.	3
R1–R2	Po wyjściu na grań, skręcamy na Zachód, i poruszamy się w górę, po stoku, w stronę wierzchołka Tbau Główna. Z wierzchołka widać na północy wieżę Tbau PZ.	4
R2–R3	Schodzimy z wierzchołka Głównego, w dół na Północny-Zachód. Lepiej iść prosto po linii grani, mniej śniegu i bezpieczniej. Pojedyncze występy skał — omijamy, lub schodzimy z nich, z ubezpieczeniem. Uwaga! Z lewej strony zrzuty, na 400 m.	6–9
R3–R4	Podchodzimy pod południową stronę wieży Tbau PZ. Omijamy pierwszą skałę, i za nią wchodzimy na przełęcz, pod ścianę z ukośną szczeliną. W szczelinie dobrze stawiać elementy klinowe, dużych rozmiarów.	10,11
R4–R5	Dalej prosto w górę, po wygładzonych skałach, typu «baranich łbów». Krótkie ścianki i płyty przeplatają się z osypiskowymi półkami. Organizacja stanowiska bez kotew jest utrudniona.	12,13
R5–R6	W lewo po półce, do końca. Na dole zrzuty Południowo-Zachodniej ściany! Potem w prawo w górę po skałach, w stronę wierzchołka. Stanowisko na występie. Na końcu odcinka — osypiskowy stok.	14

Zdjęcie 7. Poruszanie się przez krótkie ścianki skalne, na odcinku R2–R3. Ubezpieczenie gimnastyczne.

Zdjęcie 8. Poruszanie się przez krótkie ścianki skalne, na odcinku R2–R3. Ubezpieczenie przez występ.

Zdjęcie 9. Poruszanie się przez krótkie ścianki skalne, na odcinku R2–R3. Ubezpieczenie przez występ.

Zdjęcie 10. Przejście odcinka R3–R4. Organizacja pośredniego punktu.

Zdjęcie 11. Wyjście po szczelinie, na odcinku R3–R4.

Zdjęcie 12. Poruszanie się na odcinku R4–R5.

Zdjęcie 13. Poruszanie się na odcinku R4–R5.

Zdjęcie 14. Poruszanie się na początku odcinka R5–R6.

Zdjęcie 15. Na wierzchołku Tbau Gł.

Zdjęcie 16. Na wierzchołku Tbau PZ.

Zdjęcie 17. Notatki z wierzchołków.

Zdjęcie 18. Zaznaczono ścieżkę zejścia z Tbau PZ — jego widoczna część. Widok z Wschodu, z wierzchołka Tbau Centrum. Luty.

3.3 Wnioski i zalecenia dla trasy.

Zejście z Tbau PZ prowadzi zwykłą (klasyczną) drogą wejścia na wieżę, czyli po Północno-Wschodnim stoku. W dolnej części stoku — śnieżny kąt wewnętrzny 1–2 kategorii.

Przebyta trasa traversu dwóch wierzchołków Tbau jest logiczna i bezpieczna jako ścieżka ruchu, głównie po grani masywu. Trasa odpowiada 1B kategorii trudności. Przebyta przez kierownika wejścia jeszcze w ubiegłym wieku, obecnie jest podobna do fotografowania kluczowych odcinków.

Trasę lepiej klasyfikować dla warunków zimowych ze względu na niskie wysokości wierzchołków.

Technicznie trudna część trasy — skały południowej ekspozycji, czyli szybko zwalniają się od śniegu po złej pogodzie.

Na odcinku R2–R3 i przy zejściu z wierzchołka Północno-Zachodniego:

Przy dużej ilości śniegu należy poruszać się tylko z ubezpieczeniem.
Z północy możliwe jest formowanie się śnieżnych płyt.

Powiązany z

Spis treści