Wschodnia część szczytu Aj-Petri. Opis trasy "Anomalny wrzesień"

Dobrze widoczny z drogi Wschodni Szczyt Aj-Petri przez wiele lat pozostawał niesłusznie zapomniany. Zaprawdę, to miejsce dla prawdziwych przygód! I oto w tym roku znów jest w centrum uwagi alpinistów. Zaraz trzy dobre trasy:

• trasa 1
• trasa 2
• trasa 3 Autor: Serej Pugaczow

"Anomalny wrzesień", czyli nostalgia po "Oczach".

Pomimo głośnej nazwy, Wschodni Szczyt Aj-Petri (1100 m) jest chyba najmniej uczęszczaną górą Krymu. Większość przebytych jeszcze w latach 70. tras nie miała drugiego przejścia. Jakoby daleko, jakoby nie ma opisów, a leśnicy - źli.

Aj-Pet­ri (Głów­na wierz­cho­łi­na) po po­łud­ni­owym grze­bie­niu 2a k/tr.

Od dro­gi Jał­ta–Se­wa­sto­pol (9 ki­lo­metr) trze­ba iść w kie­run­ku po­la­ny Cho­sta­Basz po le­ś­nej dro­dze przez 30–40 mi­nut. Do głów­ne­go ku­ła­ra masy­wu Aj-Petri na­le­ży pod­nieść się od po­la­ny Cho­sta-Basz po wy­so­kim kory­cie rze­ki. Tras­sa roz­po­czy­na się po pra­wej stro­nie od głów­ne­go ku­ła­ra i pro­wa­dzi w le­wo do gó­ry po po­chy­łej pół­ce w kie­run­ku po­cząt­ku grze­bie­nia. Da­lej:

• Trze­ba przejść 160 m po du­żych pły­tach do po­cząt­ku kon­tr­for­su,
• Pod­nieść się po kon­tr­for­sie, któ­ry wy­pro­wa­dza na po­łud­niowy grzebień. Dal­sza trasa bie­gnie po ska­łach po­łud­niowe­go grze­bie­nia (śred­niej trud­no­ści) w kie­run­ku wierz­choł­ko­wej wie­ży. Omij­jąc na­ty­ka­ne żan­darmy, trze­ba pod­nieść się po ku­łua­rze na

Aj-Petri (Główny wierzchołek) południowym grzebieniem 3B kat. sł.

R0–R1 Na prawo od głównego żlebu iść w lewo–do góry po pochyłym półce w kierunku początku południowego grzebienia. Na południowy grzbiet wyjść po 80–metrowej ścianie z bardzo trudnymi skałami. Gładką 8–metrową ściankę aż do szczeliny przejść wspinaczką, następnie po hakach po drabinkach. R1–R2 Dalej iść na prawo we wewnętrzny kąt na 7–8 metrów w kierunku przewieszonej czapy, pod którą można zorganizować asekurację. Przewieszona czapa jest pokonywana z pomocą:

• drabinek,

Wschodnia wierz­choł­ka Aj-Pe­tri. Opis tras­y „No­wo­łu­nie”

S. Cze­te­rik na od­cin­ku R4–R5

Wra­że­nia p/p „No­wo­łu­nie”.

Po­cząt­ek li­sto­pa­da, a na ze­wnątrz cie­pło — cie­pło, na­wet moż­na po­nie­żyć się na słoń­cu. Ale nie o tym. Cel wi­zy­ty na Kry­mie — zro­bić pierw­szo­pro­chod na Aj-Pet­ri. Or­ga­ni­za­to­rem wszyst­kich idei był Se­rio­ga Pu­gaczow. Dla nie­go iść pierw­szo­pro­chod, jak dla mnie, to zwy­kła sprawa ))), a dla mnie to ME­GA przy­goda! Jak­że pięć lat te­mu ma­rzy­łem o tym, by wziąć sprzęt i za­leźć tam, gdzie ni­gdy ni­kogo nie było. Ma­rze­nie speł­ni­ło się! Trasa roz­po­czyna się le­we­je od „grot”. Z pra­wej stro­ny pod po­cząt­kiem gro­tów idzie do­bra

Sprawozdanie z pierwszego wejścia na szczyt Aj-Petri Wschodnia po wschodniej części ściany trasą (trasa „Zakonodawcy”) 6А kategorii trudności przez zespół (pgt Muchałatka) w okresie od 20.07.2019 r. do 20.07.2019 r.

I. Paszport wejścia

Aj-Petri (Głów­na wier­sz­czy­na) po pier'­jam 5A k/­tr.

Ścia­na zwró­co­na jest na połud­niowo-wschód 500-me­tro­wym urwi­skiem i zna­j­du­je się w środ­ku masy­wu Aj-Pet­ri. Na trasie po­trzeb­ne będą:

• hak­ki pio­no­we
• hak­ki pozio­me
• hak­ki szel­le­ro­we
• hak­ki lo­dow­ce R0–R1: Z po­la­ny Ho­sta-Basz dojść do pod­nó­ża Aj-Pet­ri i po usy­pi­sku ru­szać w kie­run­ku du­żej ska­l­nej po­chy­łej pół­ki sze­ro­kiej na 40 m i dłu­go­ści 40–45 m. Tras­sa roz­po­czy­na się na pół­ce.

Aj-Petri (wierzchołek zachodni). 4A kat. tr.

Trasa wiedzie na lewo od głównego żlebu oddzielającego zachodni wierzchołek od głównego masywu. W wewnętrznym kącie utworzonym przez dwie naroślowe skały na ścianie, idzie się w prawo w kierunku przewieszonej skały trawersem omijając ją po wąskiej pionowej szczelinie. Następnie zaczynają się pochyłe półki. Dalsza droga rozdwaja się:

• Pierwsza prowadzi po stromych skałach w górę prawym żebrem wąskiego żlebu przechodzącego w komin.
• Druga – po ścianie i w lewo trawersem do żlebu. Dalej idzie się jeszcze 25 m do komina, następnie do sosny, a potem 40 metrów do drugiej sosny po prawej. Tutaj na przełączce znajduje się kopiec kontrolny. Stąd idzie się w prawo do małego komina z suchą sosną, a następnie, obchodząc z lewej strony dużą skałę, podnosi się do półki i od niej – do sosny, gdzie znajduje się kolejny kopiec kontrolny. Następnie po niewielkim kociołku podnosi się w górę i w prawo do krzaka, a następnie – po ścianie lewej krawędzi żlebu. Wspinamy się po ścianie prosto do góry (80 m). Odcinek kończy się dużą półką, na której znajduje się kopiec kontrolny. Dalsza droga wiedzie w lewo wzdłuż półki do grani prowadzącej do podstawy wieńczącej turni. Długość grani wynosi 270 m.
• Pierwszego żandarma, stojącego oddzielnie na skale, należy przejść bezpośrednio przez środek.
• Drugiego należy obejść w górnej części z lewej strony. Na turnię wierzchołkową podnosi się po niewielkiej skośnej szczelinie.

Aj-Petri (główny wierzchołek) po centralnej ścianie z trawersem zębów 5a kat. sł.

R0–R1: Od sosny przy źródle Chosta-Basz widoczna jest ziemista pochyła półka, z której wyrasta sosna. Do sosny wchodzić po skałach średniej trudności z półkami, następnie po pionowym 40-metrowym kominie (bardzo trudne skały, haki). Od sosny:

• 10 m w prawo wzdłuż półki,
• następnie w górę po wewnętrznym narożniku 25 m do innej sosny po skałach średniej trudności. Dalej:
• przejść do dużego pochyłego wewnętrznego narożnika,
• wchodzić do groty 40 m, skały trudne. Z pra­wej stro­ny po­zo­sta­je gro­ta, za­ro­śnię­ta krzakami der­ży­dre­wa. 1-2

«Pió­ra» — nie­te­ch­niczne opi­sa­nie tras­y na szczyt Aj-Petri

Ency­klo­pe­dia Tu­ry­sta

Pió­ra (Aj-Petri)

Cały masyw Aj-Petri jest dobrze wi­docz­ny z au­to­stra­dy, je­śli za­trzy­mać się na niej nie­co nie do­je­ż­dża­jąc do miej­sca, gdzie nad dro­gą prze­cho­dzą li­ny wy­cią­gu linowo­tereko­wego (je­śli je­chać od stro­ny Si­me­izu). Jesz­cze wy­god­niej jest zaje­chać do środ­ko­wej sta­cji wy­cią­gu linowo­tereko­wego, któ­ra jest zlo­ko­lizowana po­wy­żej au­to­stra­dy. Sam wy­ciąg linowy idzie nad pra­wą czę­ścią masy­wu. W le­wej czę­ści ścia­ny:

• ogromny na­wis;
• wgłę­bie­nie o wy­so­ko­ści około stu me­trów, któ­re wa­run­kowo na­zwa­li­śmy „Te­le­wi­zo­rem”. Dwie czę­ści ścia­ny roz­dzie­la kontr­for­s, repre­zen­tu­ją­cy so­bo­ją stojące na so­bie skal­ne pió­ra. Wy­so­kość każ­de­go z nich — 30–40 m. Wła­śnie po nich prze­cho­dzi trasa. Od środ­ko­wej sta­cji wy­cią­gu linowo­tereko­wego pie­szo po dro­dze do góry, i mniej wię­cej po 300 m na le­wo po dro­dze do szla­gba­umu. Od szla­gba­umu przez las, za­bie­ra­jąc na le­wo, w kie­run­ku le­wej czę­ści masy­wu — do­jść do skal­nej gra­ni, ta­rze­ba­ją­cej przej­ście do ścia­ny. Grań omi­jać z le­wej stro­ny. Po niej — do góry i w pra­wo. Wszyst­kie pod­cho­dy do ścia­ny są ob­strze­li­wane ka­mie­niami, le­cą­cy­mi z żle­bu, któ­ry jest roz­ło­żo­ny po­wy­żej ścia­ny. Trze­ba prze­cho­dzić pod ścia­ną mak­sy­mal­nie szyb­ko. Ubierać się i zwią­zy­wać bez­po­śred­nio pod trasą.

Sprawozdanie ze wspinaczki na wierzchołek Aj-Petri Wschodni po wschodniej części ściany trasą "Prazdnik neposłušanija" 6A kat. złoż. drużyną z pgt. Muchałatka w okresie od 14:00 14 marca 2020 r. do 17:00 15 marca 2020 r.

I. Paszport wspinaczki