Sprawozdanie z pierwszego wejścia na szczyt Aj-Petri Wschodnia po wschodniej części ściany trasą (trasa „Zakonodawcy”) 6А kategorii trudności przez zespół (pgt Muchałatka) w okresie od 20.07.2019 r. do 20.07.2019 r.
I. Paszport wejścia
| 1. Informacje ogólne | ||
|---|---|---|
| 1.1 | Nazwisko i imię, kategoria sportowa kierownika | Lisin Aleksandr Aleksandrowicz, КМС |
| 1.2 | Nazwisko i imię, kategoria sportowa uczestników | Własenko Aleksiej Siergiejewicz — b/r, Umnow Anton Siergiejewicz — b/r, Lisin Aleksandr Aleksandrowicz — КМС |
| 1.3 | Nazwisko i imię trenera | Krugłow Jurij Igoriewicz — МС |
| 1.4 | Organizacja | nie |
| 2. Charakterystyka obiektu wspinaczkowego | ||
| 2.1 | Region | Federacja Rosyjska, Krymski Okręg Federalny, pgt Mischor |
| 2.2 | Dolina | |
| 2.3 | Numer rozdziału według klasyfikacyjnej tabeli z 2013 roku | |
| 2.4 | Nazwa i wysokość szczytu | szczyt Aj-Petri Wschodnia 1100 m, po wschodniej części ściany |
| 2.5 | Współrzędne geograficzne szczytu (szerokość–długość), współrzędne GPS | |
| 3. Charakterystyka trasy | ||
| 3.1 | Nazwa trasy | trasa A. Umnova, A. Lisina, A. Własenko „Zakonodavca” |
| 3.2 | Proponowana kategoria trudności | 6А |
| 3.3 | Stopień rozpoznania trasy | Pierwsze wejście |
| 3.4 | Charakter reliefu trasy | Skalny |
| 3.5 | Różnica wysokości trasy (wskazane są dane wysokościomierza lub GPS) | |
| 3.6 | Długość trasy (wskazana w m) | 220 m |
| 3.7 | Elementy techniczne trasy (wskazana jest łączna długość odcinków o różnej kategorii trudności z uwzględnieniem charakteru reliefu (lodowo-śnieżny, skalny)) | IV kat. trudn. skały – 38 m. V–VI kat. trudn. skały – 142 m. Skały VI, A3 – 42 m |
| 3.8 | Średnie nachylenie trasy, (°) | 80 |
| 3.9 | Średnie nachylenie głównej części trasy, (°) | 85 |
| 3.10 | Zejście ze szczytu | B/к po ścieżce Koreizskiej |
| 3.11 | Dodatkowe charakterystyki trasy | Obecność (brak) wody |
| 4. Charakterystyka działań zespołu | ||
| 4.1 | Czas przemarszu (godzin marszu zespołu, wskazany w godzinach i dniach) | 12 ч |
| 4.2 | Noclegi | nie |
| 4.3 | Czas opracowania trasy | nie |
| 4.4 | Wyjście na trasę | 20.07.2019 o 6:00 |
| 4.5 | Wyjście na szczyt | 20.07.2019 o 18:00 |
| 4.6 | Powrót do bazy | 20.07.2019 o 19:30 |
| 6. Osoba odpowiedzialna za raport | ||
| 6.1 | Nazwisko i imię, e-mail | Lisin A. A., lisinkaldun@yandex.ru |
II. Opis wejścia
1. Charakterystyka obiektu wspinaczkowego
Zdjęcie ogólne szczytu
Szczyt Aj-Petri Wschodnia jest położony nad osiedlem Mischor. Wysokość nad poziomem morza — 1100 m, maksymalna różnica wysokości ściany — około 450 m. Skała jest w większości monolityczna.
- W lewej części masywu przechodzą klasyczne trasy średniej trudności.
- Centralna część masywu jest rzadko odwiedzana, tutaj przechodzą najbardziej skomplikowane trasy.
- W prawej części ściany — Wschodni Bastion — bardzo rzadko odwiedzany i tajemniczy w kwestii tras.
W ogólnych zarysach o ścianie:
- Pod względem długości — porównywalna z Forckantom, tylko nieco szersza.
- Pod względem architektury — tutaj, być może, lider w Krymie. Szczególnie to zauważysz, gdy się pod nią przejdziesz w pobliżu.
- Pod względem frekwencji — jeden z outsiderów wraz ze ścianą Ałupki, grupą Wielkiego Kanionu, Spiryda i Demerdżi.
Podejście pod ścianę ścieżką Koreizską, znaną również jako Miszorska, przy czym jest to najkrótsza trasa do szczytu Aj-Petri. Ścieżka jest nietrudna, dobrze wydeptana. Długość ścieżki — 11 km. Czas — 3–4 godziny. Wzniesienie na końcu ścieżki jest trudne i strome.
Główne punkty orientacyjne:
- rozwidlenie dróg na 8 km nowego Sewastopolskiego szosy
- źródło przy altanie leśnika
-
- źródło
- Skała Wronia
- sosna
- samolot
- tysiącletni cis
- zęby Aj-Petri
- stacja meteorologiczna
Z Ałupki, Mischoru, Gaspra i Koreizu najlepiej wspiąć się na Aj-Petri ścieżką Koreizską, która zaczyna się tam, gdzie od Sewastopolskiego szosy odgałęzia się droga na Gaspra, Mischor, Koreiz. Od rozwidlenia (kamienny drogowskaz „Sewastopol – 72 – Jałta – 9”) należy iść dobrze widoczną drogą gruntową. Punkty orientacyjne — drogowskazy i Skała Wronia. Jest ona dobrze widoczna z szosy po prawej stronie urwistej ściany masywu Aj-Petri.
Trasa przechodzi w prawej części masywu. Podejście ścieżką Koreizską. Punkt orientacyjny — duży wewnętrzny kąt, trasa J. Liszaewa 5Б kat. trudn. (początek linii 20 m na prawo od R0 J. Liszaewa).
Start według systemu głuchych szczelin „kątów” w postaci dziewiątej litery alfabetu rosyjskiego.
20 m na prawo od naszej trasy widać ślady po haku nie sklasyfikowanej linii „Gostewa – Ruszkowskiego”, g. Jałta. Punkt orientacyjny — hak zaraz po „kącie” 5 m nad ziemią.
Rysowany profil trasy
2. Charakterystyka trasy
Zdjęcie techniczne Odcinki R0–R5
Schemat trasy
- R4–R5, 50 m, VI, A1
- R4–R5, 30 m, VI, A1
- R3–R4, V, A3+, 45 m: 5 m IV 35 m A3+ 5 m V
Schemat trasy
- R2–R3, 20 m, VI, A3: 7 m VI, A3 13 m IV
- R1–R2, 35 m, VI–IV, A1: 5 m V+, A1 15 m VI 15 m IV–III
- R0–R1, 40 m, VI–V+, A1: 15 m VI, A1 15 m V+ 10 m IV
| Nr odcinka | Nazwa i ilość haków | Złożoność odcinka w symbolach | Długość odcinka, m | Nachylenie, ° | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Haki szlamburowе jako pośrednie punkty asekuracji | Haki kotwiczne i fif (w tym również ITO) | Friendy (w tym również ITO) | Zakładki (w tym również ITO) | Skayhuki | ||||
| 1 | 1 | 6 (3) | 3 | - | - | VI+, A1 | 40 | 85 |
| 2 | 1 | 4 | 2 | 1 | - | VI, A1 | 35 | 75 |
| 3 | 1 | 2 (1) | 3 (2) | - | - | VI, A2+ | 20 | 95 |
| 4 | 4 | 3 (3) | 4 (2) | 1 (1) | 13 | A3+ | 45 | 90 |
| 5 | 3 | 2 | 4 | - | - | VI | 30 | 85 |
| 6 | 3 | 3 | 2 | 1 | - | VI | 50 | 70 |
3. Charakterystyka działań zespołu
| Nr odcinka | Opis | Numer zdjęcia |
|---|---|---|
| R0–R1, 40 m VI+ (A1) | Poruszać się wzdłuż „kąta” do haka i dalej wzdłuż płyty do szczeliny (VI+). Następnie wzdłuż szczeliny w lewo do góry do otwartego wewnętrznego kąta (Kamienie!). Wzdłuż niego 6 m do góry, podejść pod skośną, zwisającą szczelinę, biegnącą w prawo do góry (V+). Travers w prawo do góry, przez serię półek do szczeliny u podstawy wewnętrznego kąta (IV). Stacja — hak plus własne punkty. | Zdjęcie 1, 2, 3 |
| R1–R2, 35 m VI (A1) | Od stacji 3 m do góry wzdłuż szczeliny (V+, A1) podejść do głuchych wewnętrznych kątów, wiodących do niewielkiego karnisza z rdzawym zaciekiem. Wzdłuż kąta trudnym wejściem (asekuracja utrudniona) i dalej wzdłuż szczeliny w lewej części karnisza wyjść do muldy nad karniszem (VI), hak. Następnie w prawo do góry wzdłuż prostych skał wyjść na półkę pod prawą częścią dużego karnisza (IV–III), tutaj stacja. | Zdjęcie 4 |
| R2–R3, 20 m VI (A2–A2+) | Od stacji w górę przez karnisz wzdłuż zwisającej szczeliny (A2–A2+, możliwe bezpośrednie opadnięcie na stację) do haka. Następnie wejściem do góry (IV) na dużą półkę. Wzdłuż niej travers w lewo do haka. Stacja — hak plus własne punkty. | |
| R3–R4, 45 m (А3+) | Kluczowy odcinek. Od stacji do góry na półkę (kamienie!) pod przewieszenie, zorientowawszy się na hak. Od haka trudne ITO wzdłuż płyty do góry i w lewo 8 m do drugiego haka (skayhuki). (Niebezpieczny odcinek! Asekuracja utrudniona, przy upadku możliwe spadnięcie na półkę). Od drugiego haku do (irmego) do góry do „worka” z trawą. Następnie w górę do haka, od niego ruch wzdłuż płyty z czarnym zaciekiem do półeczki z trawą (30 m A3+). Tutaj hak. Wspinaczką dostać się na dobrą półkę. Stacja. W tym miejscu trasa przecina się i dalej pokrywa z nie sklasyfikowaną linią „Gostewa – Ruszkowskiego”. | Zdjęcie 5–11 |
| R4–R5, 30 m VI | Wspinaczką do góry wzdłuż płyty z dobrymi chwytami do wewnętrznego „kąta” i dalej wzdłuż niego. Następnie w prawo do góry pod prawą część dużego karnisza. Spotyka się haki. Stacja wisząca w prawej części karnisza. | Zdjęcie 12–14. |
| R5–R6, 50 m VI | Od stacji wejściem do góry 2 m podejść pod szczelinę w prawej części karnisza. Obiec karnisz z prawej strony. Następnie poruszać się do góry, zorientowawszy się na haki „Gostewa – Ruszkowskiego”. Wyjść na szczyt (2 haki). |
Zdjęcie 1. A. Własenko R0–R1
Zdjęcie 2. A. Lisin R0–R1
Zdjęcie 3. A. Umnow R0–R1
Zdjęcie 4. A. Lisin — A. Własenko na R1–R2
Zdjęcie 5. A. Umnow R3–R4
Zdjęcie 6. A. Umnow R3–R4
Zdjęcie 7, 8. Punkty asekuracji R3–R4
Zdjęcie 9. A. Lisin R3–R4
Zdjęcie 10. A. Lisin, A. Własenko, A. Umnow R3–R4
Zdjęcie 11. Punkty asekuracji R3–R4
Zdjęcie 12. A. Lisin R4–R5
Zdjęcie 13. A. Własenko, A. Umnow R4–R5
Zdjęcie 14. A. Lisin R5
3.2. Zdjęcie zespołu na szczycie przy punkcie kontrolnym
3.3. Trasa jest raczej monolityczna, z minimalną ilością zniszczonych skał.
- Na początku drugiego odcinka występuje dość trudne wejście (około 6А+) wzdłuż płyty o ubogiej asekuracji.
- Na 4. odcinku dość duże odstępy między hakami ze skayhucznymi przejściami między nimi. Istnieje ryzyko spadnięcia na półkę.
- Występuje bardzo skomplikowany odcinek — 4. lina. Na niej od wspinaczy będzie wymagało dobrej znajomości techniki ITO na skayhukach.
Trasa jest nierównomierna.
Łączność komórkowa jest dobra na całej długości trasy. Po wyjściu na płaskowyż zejść w lewo w dół. Wyjść na urządzoną ścieżkę turystyczną (ścieżka Koreizska), która wyprowadza na szosę Południowego Brzegu w rejonie przystanku Koreiz. Zejście zajmuje około 1,5 godziny.
W porównaniu z innymi krymskimi „szóstkami” trasa jest dość skomplikowana, ze względu na 4. pitcz, wyróżniający się dość trudnym ITO. Nie jest zalecana jako pierwsza 6Б.
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz