Bashkara

Trawers masywu Gaдыл — Baszkara, 4 kategoria trudności, 4 dni, wymagany specjalistyczny sprzęt.

Trawers masywu Gałdył - Baszkara (trasa O. Aristowa 4A kat. trudn., rys. 29, 30, 31). Droga od obozu alpinistycznego "Dżantugan" (grupa 4–8 osób) do wierzchołka Gałdył została opisana w relacji z przejścia nr 144. Z Gałdyłu prostymi, miejscami zniszczonymi skałami długiego, poszarpanego, prawie poziomego, zaśnieżonego grzbietu, omijając wszystkie żandarmy po lewej stronie, wyjść na południowe ramię wierzchołka Baszkara. Z ramienia dulpfer, następnie zejście po prostym grzbiecie na przełączkę. Dalej po śnieżnym grzbiecie wyjść pod 2-gi żandarm. Żandarm ominąć w lewo półkami (zabezpieczenie!). Dalej po skałach średniej trudności grzbietu, pokonując pierwszego żandarma frontalnie, wejść na wierzchołek Baszkara. Od wierzchołka Gałdył 3 godz. Zejście w kierunku północno-wschodnim (patrz trasa nr 142). Czas przejścia 4 dni. Specjalny ekwipunek na 4 osoby: lina główna — 2 × 30 m, lina pomocnicza — 4 m, haki skalne — 6–8, haki lodowe — 3–4, młotki skalne — 2, karabinki — 8–10, raki — 4 pary, namiot — 1. Miejsca na możliwe biwaki — na płaskowyżach po lewej stronie grani głównego masywu (patrz także trasy nr 142, 144).

Trawers wierzchołków Baszkara i Gadył (4А kat. sł.), szlak K. Aggera, opis ścieżki, cechy rzeźby terenu i zalecenia dotyczące przebiegu szlaku.

Baszkara — Gadył trawers, k 4A kat. sł., trasa K. Aggera, I4 Od „Zielonego Hotelu” ruszamy lodowcem Dżan-Kuat w kierunku płaskowyżu Dżantugan i przełęczy znajdującej się pomiędzy skałami Aristowa a granią wierzchołka Dżantugan. Omijając z lewej strony (w kierunku marszu) bergschrund, wychodzimy na płaskowyż Dżantugan. Od miejsca biwaku droga do wierzchołka prowadzi na południowy zachód przez płaskowyż w kierunku na grzbiet północno-wschodni Baszkary. U podnóża ostatniego zbocza schodzącego z tego grzbietu (dalej wznosi się pionowa ściana masywu Baszkara), przekraczają bergschrund i idą po osypisku ze skałami wystającymi z niego. „Żandarma” obchodzą po nietrudnych skałach z lewej. Wychodząc na grzbiet, trzeba przejść przez niewielką śnieżną próg, który wyprowadza bezpośrednio do dość stromych skał grzbietu prowadzącego do wierzchołka. Nie wychodząc na sam grzbiet, ale trzymając się jego lewej strony, trzeba pokonać szereg szczelin i kominów po dość mocnych skałach (pęknięcia). Przeszedłszy ten pierwszy etap, pokonują drugi, lżejszy pas skał, trzymając się aż do samego wierzchołka lewej strony grzbietu. Wieża napotkana na drodze jest obchodzona z lewej. Wyżej znajduje się niewielki śnieżnik, który trzeba przejść u samych skał. Przeszedłszy około 20 metrów, skręcają na skały i po nich docierają do niewielkiego zapadliska dzielącego wierzchołek Baszkary na dwie części: Pierwsza część — północna — jest najwyższym punktem wierzchołka. Z najniższego punktu wierzchołka — południowego — biegnie grań do wierzchołka Gadyła. Wspinaczka od biwaku na płaskowyż Dżantugan do wierzchołka zajmuje 9–10 godzin. Z wierzchołka Baszkara ścieżka prowadzi w lewo wzdłuż grani w kierunku wierzchołka Gadył. Na grzbiecie występuje duża ilość „żandarmów”: Pierwszy — jest brany frontalnie,

Pasport wejścia na szczyt Baškara (4241 m) północną ścianą 3. ramienia, kategoria trudności 6A, charakterystyka techniczna trasy i szczegóły wejścia.

Paszport wejścia Klasa wejścia — techniczna. Rejon wejścia — Kaukaz Centralny. Szczyt — Baškara (4241 m) po N. ścianie 3-go ramienia. Kategoria trudności — 6A. Charakterystyka trasy: ogólna długość — 935 m. długość części ściennej — 400 m. różnica wysokości — 741 m. średnie nachylenie 53°.

Relacja ze wspinaczki grupy alpinistów na szczyt Baškara północną ścianą o kategorii trudności 6B w ramach Mistrzostw WNP w alpinizmie w 1994 roku.

I. Paszport Klasa techniczna. Kaukaz Centralny, dolina Aдыл-Су. Wierzchołek Baškara od strony Północnej ściany 4241 m. Kategoria trudności 6A. Różnica wysokości 568 m; długość 693 m; średnie nachylenie 57°. Liczba użytych haków: | lodowych | skalnych | elementów | szlambur. | | :------: | :------: | :---------: | :--------: | | | | zakładkowych | |

Opis trasy o kategorii trudności 5B na wierzchołek Baškara (4241 m) przez północną ścianę na Centralnym Kaukazie, którą pokonał zespół alpinistów w 1984 roku.

II Akспорт Klasa wspinaczki skalnej. Centralny Kaukaz. Szczyt Baškara, 4241 m, po Północnej ścianie. Proponowana kat. sł. – 5B, zaliczeniowa. Charakterystyka marszrutu: różnica wysokości z uwzględnieniem lodospadu 600 m, długość odcinków 5 kat. sł. 510 m, śr.kr. 65°, 6 kat. sł. 80 m, śr.kr. 85°, średnie nachylenie części ściennej marszrutu 60,5° Zbite haki: skalne 53, szlamburne 7/7, lodowe 15, elementy zakładane 91/4 Godzin marszu 17,5 godz

Wspinaczka na szczyt Baškara (4241 m) północną ścianą po trasie Grigorienko-Przygody o kategorii trudności 5B.

Paszport wejścia Klasa wejścia — techniczna Region wejścia — Kaukaz Centralny, Prielbrusie Szczyt, jego wysokość i trasa wejścia — Baszkara (4241 m) po Północnej ścianie (trasa Ju. Grigorienko-Prigody) Kategoria trudności — 5B Charakterystyka trasy: różnica wysokości: od lodowca Baszkara — 920 m, od bergschrund — 670 m. średnie nachylenie: odcinka ściennego — 62°, całej trasy — 50°. długość odcinków: 1 kat. trudn. — 0 m, 2 kat. trudn. — 530 m, 3 kat. trudn. — 175 m, 4 kat. trudn. — 300 m, 5 kat. trudn. — 290 m, 6 kat. trudn. — 110 m.

Pasport i szczegółowy opis trasy 6A kategorii trudności na wierzchołek Baškara na Kaukazie Centralnym, zawierający szczegóły przejścia i informacje techniczne.

Paszport wejścia Kaukaz Centralny, dolina Adył-Su, sekcja 2.4 KMGV. Szczyt Baškara, 4241 m, przez Ścianę S. Przewidywana kategoria trudności 6A, pierwsze wejście. Charakter trasy — kombinowany. Różnica wysokości trasy 540 m. Długość trasy 926 m. Długość odcinków: 5 k.t. — 345 m; 6 k.t. — 51 m. Średnie nachylenie głównej części trasy 70°, całej trasy — 55°. Pozostawiono haków na trasie: w sumie 0

Baszkara przez Grzbiet Północno-Wschodni (trassą E. Iwanowa kat. III) Drogę od alplagieru «Dżantugan» (grupa 4–8 osób) do wyjściowego biwaku na przełęczy Dżantugan opisano w trasie 146. Z przełęczy wychodzimy (o 3:00–4:00 w nocy) na płytowinę Dżantuganską. Płytowinę omijamy wierzchołek Dżantugan z lewej strony i za nim wychodzimy do Grzbietu Północno-Wschodniego wierzchołka Baszkara pod ostatni (lewy) łagodny śnieżny stok, spuszczający się z siodła grzbietu, który łączy wierzchołki Baszkara z lewej i Dżantugan z prawej. Z płytowiny skręcamy w prawo i, pokonawszy bergszrund, podnosimy się prosto do góry po łagodnym śnieżnym, następnie po rupiciastym zboczu. Dalej po prostych zdewastowanych skałach, pozostawiając żandarmy-przemyczki z prawej strony, wychodzimy na skały

Baszkara poz południowego ramienia przez południowy grzbiet (trasa K. Tumanowa 3А kat. trudności). Droga od alplagieru „Dżantugan” (grupa 4–8 osób) do wyjściowego biwaku na przełęczy Dżantugan jest opisana w trasie 146. Z przełęczy wyjść na płaskowyż Dżantugan i po jego prawej stronie schodzić w dół. Lodospad lodowca obejść z prawej strony, następnie po morenie pod zboczami szczytu Lekzyr-Dżantuganski zsunąć się na lodowiec Lekzyr w miejscu zlicia się jego Zachodniej i Wschodniej odnógi. Po równej powierzchni prawej strony Zachodniej odnógi wejście do góry, omijając z południa masyw Baszkara Gadył, aż do miejsca wpadania do lodowca z prawej strony lodospadu beznazwego lodowca, który schodzi z