Baszkara — Gadył trawers, k 4A kat. sł., trasa K. Aggera, I4

Od „Zielonego Hotelu” ruszamy lodowcem Dżan-Kuat w kierunku płaskowyżu Dżantugan i przełęczy znajdującej się pomiędzy skałami Aristowa a granią wierzchołka Dżantugan. Omijając z lewej strony (w kierunku marszu) bergschrund, wychodzimy na płaskowyż Dżantugan.

Od miejsca biwaku droga do wierzchołka prowadzi na południowy zachód przez płaskowyż w kierunku na grzbiet północno-wschodni Baszkary. U podnóża ostatniego zbocza schodzącego z tego grzbietu (dalej wznosi się pionowa ściana masywu Baszkara), przekraczają bergschrund i idą po osypisku ze skałami wystającymi z niego. „Żandarma” obchodzą po nietrudnych skałach z lewej. Wychodząc na grzbiet, trzeba przejść przez niewielką śnieżną próg, który wyprowadza bezpośrednio do dość stromych skał grzbietu prowadzącego do wierzchołka. Nie wychodząc na sam grzbiet, ale trzymając się jego lewej strony, trzeba pokonać szereg szczelin i kominów po dość mocnych skałach (pęknięcia). Przeszedłszy ten pierwszy etap, pokonują drugi, lżejszy pas skał, trzymając się aż do samego wierzchołka lewej strony grzbietu. Wieża napotkana na drodze jest obchodzona z lewej. Wyżej znajduje się niewielki śnieżnik, który trzeba przejść u samych skał. Przeszedłszy około 20 metrów, skręcają na skały i po nich docierają do niewielkiego zapadliska dzielącego wierzchołek Baszkary na dwie części:

• Pierwsza część — północna — jest najwyższym punktem wierzchołka.
• Z najniższego punktu wierzchołka — południowego — biegnie grań do wierzchołka Gadyła.

Wspinaczka od biwaku na płaskowyż Dżantugan do wierzchołka zajmuje 9–10 godzin. Z wierzchołka Baszkara ścieżka prowadzi w lewo wzdłuż grani w kierunku wierzchołka Gadył. Na grzbiecie występuje duża ilość „żandarmów”:

• Pierwszy — jest brany frontalnie,
• Drugi — jest obchodzony z prawej strony.

Pod wierzchołkiem Gadył znajdują się platformy do noclegu. Droga od wierzchołka Baszkara do tych platform zajmuje 2–3 godziny. Po wejściu na Gadył rozpoczyna się zejście, które przechodzi z prawej strony w stosunku do grani biegnącej w kierunku Łekzyr-Tau, po lekkich, ale bardzo sypkich skałach. Przeszedłszy 2–3 liny, organizuje się zjazd na grań biegnącą do Łekzyr-Tau. Trzymając się grani, idziemy po lekkich, bardzo sypkich skałach. Konieczna jest duża ostrożność. Na tej grani:

• 1–3 „żandarmi” są brani frontalnie,
• 4 — z prawej strony.

Wychodzimy na Łekzyr-Tau. Nie dochodząc do wierzchołka, zaczynamy schodzić na płaskowyż Dżantugan z grani z czerwonymi polankami. Schodzimy, kierując się na próg Baszkara–Dżantugan. Po płaskowyżu idziemy w prawo ku skałom Aristowa i dalej wracamy do AUSБ.

Droga wzdłuż grani (widok wzdłuż grani)

1.

D.

Ryс i składowa st i-w