Przejdź do treści

Bez tytułu

img-0.jpeg

  1. Ba­szka­ra przez Pół­noc­ny kon­tr­fors i Za­chod­ni gra­nie­c (tras­są K. Egg­gera, 4А kat. trud­no­ści). Od obo­zu al­pin­istycz­ne­go „Dżan­tu­gan” (gru­pa 4–8 osób) pod­no­sić się po ścież­ce le­we­go brze­gu rze­ki Adył­su, na­stęp­nie prze­jść po na­tu­ral­nym ka­mien­nym mo­ście na jej pra­wy brzeg i po ścież­ce wzdłuż rze­ki po­ru­szać się w górę do­li­ną do cha­ta­ry na po­la­nie „Zie­lo­ny ho­tel”, nie­da­le­ko od ję­zy­ka lo­dow­ca Dżan­kuat. Od „Zie­lo­ne­go ho­te­lu” skrę­cić w pra­wo i iść w górę po ła­twej ścież­ce w za­głę­bie­niu mię­dzy mo­re­ną le­wo-brzeż­ną lo­dow­ca Ba­sz­ka­ra z pra­wej stro­ny i ska­ła­mi Pół­noc­ne­go cy­pla szczy­tu Dżan­tu­gan z le­wej. Na­stęp­nie pod­nieść się w pra­wo na mo­re­nę. U kon­ca mo­re­ny — wy­ści­gi do bi­wa­ku. Z mo­re­ny wy­jść na le­wą stro­nę lo­dow­ca Ba­sz­ka­ra. Po lo­dow­cu iść w górę, prze­ciąć jego le­wą od­nógę, któ­ra scho­dzi z prze­łę­czy gra­ni­cznej, łą­czą­cej Ba­sz­ka­rę i Dżan­tu­gan, i wy­jść do pod­nó­ża skał le­wej stro­ny Pół­noc­ne­go kon­tr­for­su, któ­ry scho­dzi z po­ni­że­nia gra­ni­cy, łą­czą­cej szczy­ty Ba­sz­ka­ra z le­wej i Uł­łu­ka­ra z pra­wej. Od „Zie­lo­ne­go ho­te­lu” 1,5–2 go­dzi­ny. Z lo­dow­ca po stromym śnież­nym zbo­czu, omi­ja­jąc dol­ną skał­ną wy­spę kon­tr­for­su z le­wej, wy­jść pod skał­ną ścianę. Ścia­nę omi­nacć z pra­wej stro­ny z wy­jściem w żle­bie i po ła­twej, czę­ścio­wo zaśnież­nej, pro­stych i śred­niej trud­no­ści ska­łach żle­bu pod­nieść się 80–100 m (ubez­pie­cze­nie!) na płas­zczy­znę gra­ni­cy. Od lo­dow­ca 3–4 go­dzi­ny. Da­lej po sil­nie znisz­czo­nych ska­łach gra­ni­cy lub jego pra­wej stro­ny — pod­jazd na płas­zczy­znę pod lo­do­wo-śnież­nym zbo­czem. Na płas­zczy­źnie — bi­wak. Od wy­jścia na gra­ni­cę 3–4 go­dzi­ny. Z płas­zczy­zny (w ra­mach i na hak­ach!) po stromym lo­do­wo-śnież­nym zbo­czu pod­jazd 120–150 m na ska­ły gór­nej czę­ści kon­tr­for­su. Stąd w górę po zaśnież­nych, sil­nie znisz­czo­nych, pro­stych i śred­niej trud­no­ści ska­łach, na­stęp­nie lo­do­wo-śnież­nym 120-metro­wym gra­nie­cu (wi­sza­ki, ubez­pie­cze­nie na hak­ach!) na siod­ło gra­ni­cy mię­dzy szczy­ta­mi Uł­łu­ka­ra z pra­wej i Ba­sz­ka­ra z le­wej. Od bi­wa­ku na kon­tr­for­sie 4–5 go­dzin. Z siod­ła skrę­cić w le­wo i po śnież­nych po­lach i zboczach wy­jść na ska­ły Za­chod­nie­go gra­ni­cu szczy­tu Ba­sz­ka­ra. Po pro­stych zaśnież­nych ska­łach — pod­jazd na Za­chod­nie ra­mię szczy­tu. Z wie­ży ra­mie­nia w dół po pro­stych ska­łach gra­ni­cu, na­stęp­nie nie­wiel­ki spon­siar­ski zjazd w prze­rwę. Da­lej po pro­stym, ostrym, znisz­czo­nym, z kil­ko­ma pro­sty­mi żan­dar­ma­mi, gra­nie­cu — wy­jście pod wierz­cho­łek szczy­tu. Po lo­do­wo-śnież­nym żle­bie lub ska­łach śred­niej trud­no­ści Za­chod­nie­go gra­ni­cu — pod­jazd na wierz­cho­łek Ba­sz­ka­ra. Od wy­jścia na głów­ny gra­niec 2–2,5 go­dzi­ny. Zjazd po Pół­noc­no-wschod­nim gra­nie­cu (patrz tras­sa 142). Czas przej­ścia tra­sy — 4 dni. Sprzęt spe­cjal­ny na 4 osoby: lina głów­na — 2 × 30 m, lina po­mo­cni­cza — 3 m, haki ska­lne — 8–10, haki lo­do­we — 3–4, młot­ki ska­lne — 2, kar­abi­ny — 10–11, ra­chi­ty — 4 pa­ry, na­met — 1. Miejs­ca moż­li­wych bi­wa­ków — na wszyst­kich płas­zczy­znach i śnież­nych ob­sza­rach kon­tr­for­su i gra­ni­cu. („Doli­na Baksan­ska”, A.F. Na­umow)

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz