Mistrzostwa Rosji w Alpinizmie 2014 r.

Klasa wysokościowo-techniczna Raport z wejścia zespołu Federacji Alpinizmu i Wspinaczki Moskwa na szczyt Kyzyl-Asker (5842 m) przez centrum południowo-wschodniej ściany „Wojna i pokój” pierwoprzejście, orientacyjnie 6B kat. trudn. St. trener: Kuzniecowa E.W. Kierownik: Niłow S.A. Moskwa 2014

Kyzyl-Asker przez centrum południowo-wschodniej ściany „Wojna i pokój”

Paszport wejścia

1. Klasa wejścia: wysokościowo-techniczna
2. Rejon wejścia: Tienszan, Zachodni Kok-Szaal-Too

Paszport wejścia

1. Klasa — wysokogórsko-techniczna.
2. Tienszan, pasmo Zachodni Kokszaltaū, p. Kyzyl Asker.
3. Pik Kyzyl Asker 5842 m, środkiem północno-zachodniej ściany.
4. Proponowana — 6B kat. trudn., pierwsze wejście.
5. Przewyższenie 1490 m, część ścienna 1170 m, długość części ściennej 1280 m, średnie nachylenie części ściennej 69–71° 4350–4800 — 82° 4800–5400 — 73–76° 5400–5550 — 45–50°
6. Wbijanych haków:

Paszport wejścia

1. Klasa wejścia — techniczna.
2. Rejon wejścia — Centralny Tienszan, grzbiet Zachodni Kokszaał-Tau.
3. Wierzchołek — p. Krylja Sowietow północnym grzebieniem.
4. Proponowana 5B kat. trud., pierwsze wejście.
5. Różnica wysokości — 1300 m. Długość odcinków 3–4 kat. trud. — 1750 m, 5 kat. trud. — 480 m. Średnie nachylenie głównej części trasy — 43°, Całej trasy — 37°.

Panorama lodowca Iсследователей www.alpfederation.ru

3. Warunki wspinaczki i taktyka

Dla regionu Zach. Kok-Szaał-tau, jak i dla całego Tienszan, charakterystyczne są:

• silnie zniszczone skały,
• zrzuty lodowe,
• obfitość suchego puszystego śniegu. W związku z tym należało przygotować się do pokonania kamienistych odcinków skalnych i do dużej pracy lodowej i śnieżnej. Pogoda w tym regionie nie jest zbyt stabilna. Często w drugiej połowie dnia pogoda psuje się i chmury otaczają wierzchołki Czon-Tarasu, Dankowa i pobliskie szczyty.

Szczyt Kabalczyca (wysokość 5450 m)

(około 4A kat. trudn.) C.C.3. Z lodowca „Iсследователей” w lewo na lodowiec „Королева”, który jest dość stromy (30–35°), dużo czystego lodu, trzymając się prawej strony, wychodzimy na lodowy płaskowyż, wejście w rakach. Ubezpieczenie na poszczególnych odcinkach hakowe, użyto śrub lodowych, wypróbowanych na treningach. Z lodowca w lewo wejście po zniszczonych i zlodowaciałych skałach, wzdłuż stromych ścian, do śnieżno-lodowego żlebu, ubezpieczenie przy użyciu występów. Odcinek ten został pokonany w ciągu 5 godzin przy złej pogodzie. Żleb o nachyleniu 30–40°, miejscami czysto lodowy, ubezpieczenie hakowe, wejście w rakach, zajęło 4 godziny. W górnej części żleb kończy się ścianą (5–6 m) silnie zniszczoną, stromą i pokrytą śniegiem, pierwszy idzie wspinaczką, używając zaczepów, wbito 2 skalne haki, pozostali z ubezpieczeniem górnym na zawieszonej linie. Wejście zajęło 1,5 godziny. Wyjście w lewo na śnieżny stok o nachyleniu 25–30° (ubezpieczenie na 2 liny przez czekan, dalej ruch jednoczesny), 400 m do przedwierzchołkowego grzbietu. Wejście na szczyt po śnieżnym grzbiecie dość proste (po prawej stronie wiszący płat śniegu). Zejście tą samą drogą. Pod koniec dnia w żlebie było jeszcze więcej lodu, zejście zajęło 4 godziny; wbito 8 skalnych i 15 lodowych (śrub) haków.

Rekomendacje dla wspinaczy

Biorąc pod uwagę surowy klimat regionu, można ruszyć z ostatniego zielonego biwaku o 11:00, czasu do 19:00 wystarczy, aby pokonać odległość do śnieżno-lodowego żlebu, gdzie pod przewieszonymi skałami w śnieżnej niecce można zorganizować doskonały biwak, rozstawiane są dwie namioty.

SPRAWOZDANIE

O pierwszym wejściu grupy alpinistów z г. Kaliningradu na bezimienny szczyt 4740 m z grani (szczyt Kaliningrad, droga 2B kat. trudn.)

Miejsce: Tienszan, zachodnia część pasma Kok-Szaal-Tau, rejon ujsćia Czоn-Tura-Su Data: Skład grupy:

1. Kremena W.P. — kierownik, KMS
2. Kurszin A.P. — uczestnik, KMS I zmiana
3. Głazczenko W.I. — « — », KMS
4. Ochrimienko S.W. — « — », KMS

Paszport.

1. Klasa: techniczna.
2. Tienszan, Kokszataū.
3. w. Zinaida (5350 m) granią NW.
4. Proponowana 2B kat. trudn., kombinowana.
5. Przewyższenie 500 m, długość 800 m. Średnie nachylenie części skalnej — 45 stopni, śnieżno-lodowej — 30 stopni.
6. Wbite haki: skalne – 2, lodowe – 0.
7. Godzin marszu: 4 godz.
8. Biwaki: nie było.
9. Kierownik: Achmatow F.A., KMS

16

Wspinaczka na pik Drużba północno-zachodnim grzbietem

(3A kat. sł.) O godz. 5:00 rano wyruszamy z obozu położonego nad l. Ototasz u podnóża pika Trezubiec. Podejście odbywa się po niezbyt stromym lodowcu zasypanym głębokim śniegiem. Z wierzchu śnieg pokryty jest skorupą lodu. Prawie na całej drodze nawis pod ciężarem człowieka zapada się i nogi zapadają się w śniegu po kolana. Poruszamy się w odległości 100–200 m od ścian Trezubca, stopniowo skręcając w prawo. Po 1 godz. 30 min marszu mijamy kilka szerokich, całkowicie zasypanych śniegiem szczelin. Po kolejnych 30 min wychodzimy na przeł. K-3. Charakterystyka przełęczy:

• Łagodny, zaśnieżony lodowiec łagodnie wznosi się w górę i równie łagodnie opada ku południowi.
• Na przełęczy nie ma ani jednej szczeliny.
• Po obu stronach lodowca znajdują się pionowe skały.
• Ze szczytu Trezubca schodzi stromy, wydający się pionowym, lodowiec. On również pozbawiony jest szczelin.

Opis trasy na wierzchołek pik Demientiewa (4500 m), orientacyjnie 4А kat. trudn. 7.5.713

Pik Demientiewa (4500 m) znajduje się w północnym odgałęzieniu pasma Zachodni Kokszaał-Tau (patrz mapę), który tworzy prawy (orograficzny) brzeg doliny rzeki Czon-Turasy.

Podejścia

Wyruszywszy z bazy (patrz mapę) wzdłuż ścieżki prowadzącej w górę rzeki Czon-Turasy, skręcamy w lewo przy trzecim (wzdłuż trasy) strumieniu, spływającym z odnogi i wpadającym do Czon-Turasy. Dalej podążamy po usypisku (wzdłuż prawego orograficznego brzegu strumienia) pod skalny masyw szczytu. Zacementowane usypisko przypomina lite firn, trzeba wyrąbywać stopnie kantem buta. U początku grani na usypisku można ustawić namiot, brak wody, jest śnieg. Podejście z bazy do strumienia zajmuje 1 godz., podejście po usypisku — 3–3,5 godz.

Wspinaczka

Omijając z prawej strony skalne ściany, po usypisku wychodzimy na grań (1 godz.), dalej droga prowadzi wzdłuż grani średniej trudności, asekuracja przez uskoki, skały dość mocno zniszczone (2 godz.). Grań przechodzi w ostry grzebień, który pokonuje się w sposób klasyczny, długość – 5–7 m. Grzebień prowadzi do ścianki (3–4 m) pionowej z minimalnymi chwytami, przewieszonej nad przepaścią. Asekuracja hakowa. Po ściance grań średniej trudności (asekuracja przez uskoki) wyprowadza do 40-metrowej ściany, rozczłonkowanej małą szczeliną. Przed ścianą równy plac, na którym można postawić namiot. Przejście przez ścianę — z hakową asekuracją bez plecaków:

Paszport

1. Klasa — wysokogórska techniczna
2. Tienszan, zachodni Kokszaltau
3. Pik Dankowa granią NNE (5982 m)
4. Przewidywana 5B kat. trud., pierwsze wejście
5. Przewyższenie — 1650 m Długość — 2200 m. Długość odcinków 5B kat. trud. — 580 m. Średnie nachylenie głównej części trasy — 62°
6. Zakładanie haków: skalnych 14/2, kostek 8, lodowych 74
7. Godzin marszu — 22 i dni — 3