Paszport wejścia

1. Klasa wejścia — skalna
2. Rejon wejścia — Centralny Tienszan, pasmo Zachodni Kokszaltau
3. Szczyt — 4758 m (szczyt Pożarnych Bohaterów Czarnobyla północną granią)
4. Przewidywana — 4B kat. trudn., pierwsze wejście
5. Różnica wysokości — 858 m. Długość odcinków:

• 3 kat. trudn. — 280 m
• 4 kat. trudn. — 355 m Średnie nachylenie:

Paszport

I. Klasa - techniczny 2. Tienszan, Zachodni Kokszaał-Tau 3. Pik Podmoskownyj przez Północny Grzebień 4. Proponowana 5B kat. trudności, pierwsze wejście 5. Przewyższenie 1133 m. Długość 1250 m. Długość odcinków 5–6 kat. trudności 730 m, z czego 6 kat. trudności 120 m. Średnie nachylenie głównej części trasy 65°. 6. Wbite haki: skalne - 32/3, szlamburne - 0/0, закладки - 51/8, lodowe - 12/0 7. Godzin marszu drużyny: 24 godz. i dni 3.

Izolowany wysoki szczyt w odnodze między środkowymi częściami lodowca Ototasz i lodowca Nalivkin. Od szczytu Piramida szczyt Обзорная jest oddzielony przełęczą П-2. Szczyt jest całkowicie śnieżno-lodowy, występy skał nawet na grzbietach są rzadkie. Wspinaczka na szczyt z lodowca Ototasz zajmuje 8–10 godzin i jest wykonywana po niewyraźnym południowo-zachodnim kontrafortem.

WSPINACZKA NA PIK OBOZORNY OD ZACHODU (2B kategorii)

Z obozu znajdującego się w górnej części lodowca Ototasz wyruszamy o 5:00 rano. Przecinamy dwukilometrową szerokość lodowca po głębokim śniegu i zaczynamy podchodzenie frontalnie. Stopniowo spod śniegu zaczyna wychodzić lód, dlatego kierujemy się w prawo (na południe). W tym miejscu szczyt opada do lodowca stromą skalną ścianą — droga prowadzi po grani utworzonej przez kocioł lodowcowy od południa i zsuwający się ze szczytu lodowiec. Odcinki niezbyt trudnych skał przeplatają się z głębokim śniegiem, tylko czasami trafiają się fragmenty lodu — staramy się je omijać. Poruszamy się związani, ale przemieszczanie się odbywa się głównie jednocześnie. Dopiero na samym końcu grani, podczas wychodzenia na śnieżną kopułę szczytu — 2 liny ciekawej, ale niezbyt trudnej wspinaczki po niezbyt stromej zaśnieżonej ściance.

Pik Moldova

Moldova to jeden ze szczytów bocznego grzbietu między wschodnią odnogą l. Grigoriewa a tylną ścianą cyrku l. Czonturasu. W stronę l. Czonturasu opada pionową ścianą o wysokości 1000 metrów: nad nią na wysokość 100–150 m wznosi się ostry piramidka, pokryta śniegiem, ku odnodze l. Grigoriewa szczyt jest zwrócony stromą śnieżno-lodową ścianą, w dolnej części posiadającą skalne zrzuty. W obie strony od wierzchołka boczny grzbiet posiada niezbyt stromy śnieżno-lodowy grań, na południowym wschodzie przechodzący w wierzchołek B.Sciena, zaś na północnym zachodzie - w rozwidlenie z przełęczami Czarny (na północnym zachodzie) i Moldova (na północnym wschodzie):

• Czarny (na północnym zachodzie)
• Moldova (na północnym wschodzie) Wspinaczka na szczyt prowadzona jest wzdłuż prawego zbocza l. Czonturasu (pod p.p. Skala i Snieżnaja Trapecija), przez wschodnią odnogę lodowca ku przełęczy Moldova i dalej bezpośrednio wzdłuż grani ku wierzchołkowi. Wszystkie wejścia można wykonać w ciągu jednego dnia.

Pik Mołodieżnyj

Szczyt jest położony w Głównej Grani i stanowi część masywu ograniczającego od południa środkową część l. Issledowatelej. Pik Mołodieżnyj jest całkowicie pokryty lodową zbroją, wierzchołek wyróżnia się w masywie. W dolnej części północnego zbocza znajdują się dwa charakterystyczne skalne wypiętrzenia:

• dolne — długie, w formie szkarpy, oddzielające zsuwający się ze szczytu lodowiec od l. Issledowatelej;

Pik Moldova

Moldova – jeden ze szczytów bocznego odnogu pomiędzy wschodnią odnogą l. Grigoriewa a tylną ścianą cyrku l. Czong-Turasu. W kierunku l. Czong-Turasu opada pionową ścianą wysokości 1000 metrów: nad nią na wysokość 100–150 m wznosi się ostry piramidka, pokryta śniegiem. W stronę odnogi l. Grigoriewa szczyt jest zwrócony stromą śnieżno-lodową ścianą, posiadającą w dolnej części skalne zrzuty. W obie strony od wierzchołka boczny grzbiet posiada niezbyt stromy śnieżno-lodowy grań, na południowym wschodzie przechodzący w wierzchołek B. Ściana, a na północnym zachodzie – w rozwidlenie z przełęczami:

• Czarny (na północnym zachodzie);
• Moldova (na północnym wschodzie). Wspinaczka na wierzchołek odbywa się wzdłuż prawego stoku l. Czong-Turasu (pod p.p. „Skala” i „Śnieżna Trapez”), przez wschodnią odnogę lodowca ku przeł. Moldova i dalej bezpośrednio po grani ku wierzchołkowi. Wszystkie wejścia można wykonać w ciągu jednego dnia.

Pik Mołodiożnyj 2931 m

Szczyt położony jest w Głównej grani i stanowi część masywu ograniczającego od południa środkową część l. Issledowatej. Pik Mołodiożnyj jest całkowicie pokryty lodową pokrywą, wierzchołek wyróżnia się spośród masywu. W dolnej części północnego stoku znajdują się dwa charakterystyczne skalne wyjścia:

• dolne — długie, w postaci ściany oporowej, oddzielający zsuwający się ze szczytu lodowiec od l. Issledowatej;

WSPINACZKA NA PIK MARONA PRZEZ PÓŁNOCNO-WSCHODNI GRAŃ (kat. sl. 3A) 2729 Z obozu położonego na płaskim, pokrytym żwirem terenie górnego współczesnego podłoża erozyjnego lodowców Iсследователей i Чон-Турасу kierujemy się ku skalnemu NNE grzbietowi wierzchołka p. Marona, zamkniętemu między r. Чон-Турасу i lodowcem Marona. Przecinamy ciągi starych moren bocznych i po 15 min docieramy pod zbocze grzbietu w miejscu, gdzie spod skalnego grzbietu schodzi potężny szlak średniej osypiska. Po lewej pozostają:

• potężne skalne wyjścia czarno-zielonej skały,
• osypiska z drobnego rumoszu skalnego, ciągnącego się od nich. Po średnim osypisku wznosimy się prosto w górę do skalnej ścianki, następnie poruszamy się:
• najpierw po zboczu,
• potem po tarasach w górę wzdłuż ściany,
• po drobnym osypisku, glinie zboczowej, od czasu do czasu — po lekkich skałach. Po 2 godz. wspinaczki dochodzimy do końca tarasu. Miejsce to łatwo rozpoznać po dwóch małych jaskiniach, ponadto prawie od razu taras się kończy.

Wejście na pik Marona od północy (2А kat. sł.)

Z obozu położonego na płaskim, żwirowym podłożu przed szczytem Badaczy i Czong-Turasu, kierujemy się przez pasma starych moren bocznych ku skalnemu grzbietowi NNE piku. x) Opis opracował A. Perelman. Sam grzbiet, począwszy od części śnieżnej w dół, jest równy i tylko w jednym miejscu ma wyrwę w kształcie odwróconej litery „П”. Grzbiet po obu stronach opada stromymi skałami. Z wschodniej strony pod grzbietem ciągnie się osuwisko, z zachodniej - lodowiec Marona. Ominąć grzbiet od północy po stromym, kamienistym, trawiastym stoku (45–50°). Lepiej wspinać się stopniowo, nie schodząc do trawiasto-cyrkowej polany w dolinie rzeki Czong-Turasu. Potok płynący z lodowca Marona pozostaje po prawej stronie marszu w kanionie. Po 300 m podejścia docieramy do dolnej, płaskiej części cyrku. Potok płynie między kamieniami. Po lewej stronie znajdują się trawiaste stoki (pod grzbietem), po prawej zaś zaczyna się długa i wąska (na początku) morena. Morena biegnie w lewo, na południowy zachód. Między moreną a podnóżem ściany zaczyna się jęzor o szerokości 300 m. Jęzor chowa się pod powierzchniową morenę. Po prawej stronie moreny otwiera się duży osypiskowy cyrk, w górnej jego części widoczna jest przełęcz. Morena górnym końcem uпира się w skałę, dość zniszczoną i zerodowaną. Lodowiec w tym miejscu rozszerza się do 500–600 m. Jest mocno zaśmiecony, pokryty brudem, kamieniami i piaskiem oraz podziurawiony potokami. Dalej skała znacznie się rozszerza, przechodząc w niski skalny grzbiet, schodzący, jak się wydaje, ze szczytu Rewolucji Lutowej. W dolnej części skały, na wysokości dwóch metrów, znajduje się niewielki, bardzo równy, pokryty piaskiem i drobnymi kamieniami płaskowyż. Jest dobrze chroniony przed wiatrem, suchy. Wbijamy kilka haków i stawiamy na lodowcach namiot. Podejście do miejsca noclegu zajęło mniej niż 5 godzin.

Sprawozdanie

O pierwszym wejściu zespołu z Petersburga na szczyt Kyzył-Asker, 5842 m, południową granią (ok. 6B kat. tr.) Kierownik: Jewgienij Grigorjewicz Murin Uczestnik: Ilja Nikołajewicz Peniajew Trener: Tatiana Iwanowna Timoszenko Petersburg 2018 r. Pasport wspinaczki

1. Informacje ogólne 1.1 Murin Jewgienij Grigorjewicz MC

Mistrzostwa Rosji w alpinizmie klasa wysokościowo-techniczna 2018 rok

Raport

O wejściu na pik Kyzył-Asker po centralnym k/f SE ściany — wariant "Franko-Belgia". Przez zespół reprezentujący Sankt Petersburg. 2. przejście. Proponowana 6B kategoria trudności. Od 25 lipca do 3 sierpnia 2018 r. Trener zespołu: Timošenko T.I. Kierownik: Nagaev R.R. Uczestnicy:

• Matinjan A.A.
• Trikozov V.M. Sankt Petersburg, 2018

Paszport wejścia

MINISTERSTWO SPORTU, TURYSTYKI I POLITYKI MŁODZIEŻOWEJ KRAJU KRAŚNOGORSKIEGO KRAŚNOGORSKA KRAJOWA FEDERACJA ALPINIZMU

Mistrzostwa Rosji w Alpinizmie 2016

Klasa wysokościowo-technicznych wejść

Raport

Drużyna reprezentacyjna Kraju Krasnojarskiego na Pik Kyzyl-Asker 5842 m przez centrum południowo-wschodniej ściany "Kopje" Proponowana kategoria:

• 6B kat. trud.
• Pierwsze przejście Krasnojarsk 2016