Wideo-przewodnik klasycznej trasy (5Б, przez przełęcz Дикого) na Победу autorstwa Dimy Pavlenko.

Paszport

1. Klasa wysokościowa.
2. Centralny Tienszan, pasmo Kokszaał-Too.
3. Zwycięstwa (Gł.) przez przeł. Dzikij na wierzch. Zwycięstwa (3) kat. 3 gr.
4. 6A kat. trud.
5. Przewyższenie: 3039 m, długość — 10090 m. Średnie nachylenie głównej części trasy (Grzbiet Zachodni od przełęczy Dzikij do 6700 m) – 44 ° (5230 m – 6700 m), całej trasy – 19 ° (4400 m – 7439 m).
6. Użyto wcześniej wbitych haków: 15 skał., 8 lod., 1 śnież. (nie wyjęte). Wbito haków: skalnych – 0, lodowych – 0, śnieżnych – 0.
7. Godzin marszu zespołu: 26 godz., 5 dni.

Pobeda Główna 7439 m. Przejście przez S-W kontrfors. Centralny Tienszan.

PASZPORT

1. Klasa wysokościowych wejść.
2. Centralny Tienszan, lod. Zwiezdoczka.
3. Pik Pobeda Główna przez S-W kontrfors.
4. Pierwsze wejście, proponowana kat. trudn. 5B.
5. Przewyższenie — 2639 m, długość — 3870 m. Długość odcinków 6А kat. trudn. — 290 m. Średnie nachylenie trasy — 44°. Średnie nachylenie odcinków 6А kat. trudn.: 50° (5192–5264); 70° (6026–6066); 50°, 65° (6144–6240); 60° (6608–6648); 75° (6816–6834).
6. Pozostawiono haki na trasie (nie wyciągnięte) — nie. Zorganizowano na trasie punkty asekuracyjne:

Białoruska Federacja Alpinizmu

Raport

o wejściu na wierzchołek Pik Pobiedy 7439, Zap. Pobiedy, Główna, od żebra z przełęczy Dziki, 5B, D. Medzmariashvili 2019

Paszport trasy

1. Region górski: Tienszan, Kirgistan.
2. Nazwa wierzchołka: Pik Pobiedy (7439 m).
3. Kat. sł.: 5B wysokościowa.
4. Charakter trasy: śnieżno-skalno-lodowa.
5. Trasa: – lodowiec Zwiezdoczska, przełęcz Dziki, Pik Pobiedy Zachodnia po północnym żebrze, Pik Pobiedy Główna, 7439 m, zejście po trasie wejścia;

406

Paszport wspinaczki

1. Rejon — Centralny Tienszan, № 7.5.
2. Szczyt — Pobiedy 7439 m, prawym bastionem lodowego balkonu północnej ściany.
3. Proponowana — 6B kat. sł., pierwsze wejście.
4. Charakter trasy — kombinowany.
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości trasy — 2639 m, różnica wysokości części ściennej trasy — 1850 m, długość trasy — 4000 m,

XVIII mistrzostwa EAAC (Wspólnota Niepodległych Państw) we wspinaczce wysokogórskiej w klasie wysokościowo-technicznej 2009 rok Opis wejścia na Pik Pobiedy Główna (7439 m) północno-wschodnim filarem, 6A kat. trudn. Trasa została pokonana przez zespół FASIL Sankt Petersburg Kapitan zespołu — Kowal Wiktor Aleksandrowicz. Trener zespołu — Kapitanow Oleg Wiktorowicz

Paszport wejścia

1. Centralny Tienszan, pasmo Kokszaał-Too, Południowy Inylczek, sekcja nr 7.5 klasyfikatora tras na szczyty górskie
2. Nazwa szczytu: Pobieda Główna (7439), nazwa trasy: północno-wschodnim filarem (W. Żurawlew, 1990)
3. Kategoria trudności: 6A
4. Charakter trasy: kombinowana
5. Różnica wysokości trasy: 2635 m (wg wysokościomierza)

Paszport

1. Klasa wysokościowa
2. Tienszan, dolina Inylczek
3. Szczyt Pobieda Wschodnia (7060 m) północną ścianą
4. Przypuszczalnie 6B, pierwsze wejście
5. Przewyższenie 2000 m, długość — 2560 m (ściany)
6. Długość odcinków 5–6 kategorii trudności — 2540 m średnie nachylenie głównej części trasy 68° (5000–7000 m), z tego 6 kategorii trudności — 92° (6170–6180 m), 90° (5180–5200 m, 5830–5865 m, 6022–6040 m, 6215–6250 m, 6363–6380 m, 6945–6955 m), 80° (5055–5070 m, 5142–5160 m, 5630–5785 m, 5885–6000 m, 6930–6945 m), 75° (6965–7000 m), 70° (5800–5818 m).
7. Zakotwiczono haki | Skalne | Drapinowe | Zakładki | Lodowe |

Federacja Alpinizmu ZSRR

Mistrzostwa w alpinizmie 1970 roku

Sprawozdanie

o wejściu na pik Zwycięstwa 7439 m przez Grzbiet Północny (Północno-wschodnie żebro) zespołu drużyny CS DSz „Spartak” w klasie wejść wysokościowych. m. Leningrad 1970 r.

I. Opis geograficzny i charakterystyka sportowa obiektu wejścia

Najbardziej południowym i największym łańcuchem Tienszanu radzieckiego jest łańcuch Kokshaal-tau, po którym przebiega granica Związku Radzieckiego z Chinami. Najwyższa część łańcucha, o długości 115 km, stanowi masyw piku Zwycięstwa, najbardziej na północ wysuniętego siedmiotysięcznika Ziemi (7439 m). Na północ od przełęczy Chon-Teren od łańcucha Kokshaal-tau na północny zachód odchodzi łańcuch Ak-tau, rozdzielający lodowiec Zvjozdka i górne partie lodowca Inylchek. Północne stoki piku Zwycięstwa wznoszą się nad lodowcem Zvjozdka od przełęczy Chon-Teren do przełęczy Dikij. Stanowią one ogromną, prawie pionową skalną ścianę z naprzemiennymi pasmami ciemnych i jasnych skał. Tylko na oddzielnych występach grzbietów i w mniej stromych partiach ściany może gromadzić się lód, tworząc potężne wiszące lodowce, od których nieustannie odłamują się duże fragmenty lodu, spadające ogromnymi lawinami.

XXXV mistrzostwa ZSRR w alpinizmie 1984 roku. Klasa wysokościowa SPRAWOZDANIE z wejścia na szczyt Pik Pobiedy (7439 m) północną ścianą wschodniego wierzchołka (pierwsze przejście) przez zespół Sił Zbrojnych ZSRR Kierownik — Chruszczaty W.N., trener — Iljinski E.T., ZMS, Zasłużony Trener ZSRR 1984 rok. Adresy i numery telefonów:

1. Kierownik zespołu — Chruszczaty Walery Nikołajewicz

• Adres: 480021, Ałma-Ata, ul. Kurmangazy, 15, kw. 8
• Telefon: 61-27-25, r. 63-39-62 Trener zespołu — Iljinski Erwand Tichonowicz
• Adres: 480012, Ałma-Ata, ul. Sejfullina, 537, kw. 4

Paszport wejścia

1. Klasa wejścia — wysokościowa.
2. Rejon wejścia — Centralny Tienszan.
3. Trasa wejścia — p. Neru – Zachodnia Pobieda.
4. Kategoria trudności — 6B (orientacyjnie).
5. Charakterystyka wejścia: długość trasy — ok. 10450 m. różnica wysokości — 2750 m. średnie nachylenie do wyjścia na północne ramię p. Neru — 60°.