Paszport
- Klasa wysokościowa.
- Centralny Tienszan, pasmo Kokszaał-Too.
- Zwycięstwa (Gł.) przez przeł. Dzikij na wierzch. Zwycięstwa (3) kat. 3 gr.
- 6A kat. trud.
- Przewyższenie: 3039 m, długość — 10090 m.
Średnie nachylenie głównej części trasy (Grzbiet Zachodni od przełęczy Dzikij do 6700 m) – 44 ° (5230 m – 6700 m), całej trasy – 19 ° (4400 m – 7439 m).
- Użyto wcześniej wbitych haków: 15 skał., 8 lod., 1 śnież. (nie wyjęte).
Wbito haków: skalnych – 0, lodowych – 0, śnieżnych – 0.
- Godzin marszu zespołu: 26 godz., 5 dni.
- Biwaki: 1-szy — 5800 m, leżący w jaskini. 2-gi — 6400 m, leżący w namiocie. 3-ci — 6918 m, leżący w namiocie. 4-ty — 7000 m, leżący w namiocie.
- Uczestnicy: Borisow Siergiej Wiktorowicz — MSМК. Żylin Nikołaj Fiodorowicz — MS.
- St. trener: Michajłow Aleksandr Aleksandrowicz — MS, ZT Rosji. Trener: Siwanow Andriej Fiodorowicz — KMS.
- Wyjście na trasę: 18 sierpnia 1999 r. Wierzchołek: 22 sierpnia 1999 r. Powrót: 22 sierpnia 1999 r.
- Organizacja: Tjumieński Oblsportkomitet.
Bazowy obóz «South Engilchek» 4100 m
Zwycięstwo (Gł.)
Foto 1. Widok ogólny wierzch. Zwycięstwa (7439 m).
| haki | SCHEMAT trasy w symbolach UIAA M 1:2000 | LN ucz-ów | kat. trud. | długość (m) | nachyl. (st.) | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| skał. | lod. | śnież. | |||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| - | - | - | + + + + + + + + + + + + | 5 | 2А | 50 | 10 |
| - | + | + | + + + + + + | 4 | 5Б | 50 | 70 |
| - | - | - | + + + + + + | 3 | 2Б | 100 | 10 |
| - | - | - |  | 2 | 5Б | 150 | 70 |
| - | - | - |  | 1 | 3А | 150 | 45 |
8a
| haki | SCHEMAT trasy w symbolach UIAA M 1:2000 | LN ucz-ów | kat. trud. | długość (m) | nachyl. (st.) | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| skał. | lod. | śnież. | |||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| - | - | - |  | 10 | 2Б | 200 | 10 |
| - | - | - |  | 9 | 3Б | 100 | 45 |
| - | - | - |  | 8 | 2А | 500 | 10 |
| - | - | - |  | 7 | 3А | 800 | 20 |
| + | + | + |  | 6 | 5А | 50 | 70 |
8б
| haki | SCHEMAT trasy w symbolach UIAA M 1:2000 | LN ucz-ów | kat. trud. | długość (m) | nachyl. (st.) | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| skał. | lod. | śnież. | |||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| - | - | - |  | 14 | 3Б | 100 | 35 |
| - | - | - |  | 13 | 4Б | 350 | 54 |
| - | - | - |  | 12 | 3Б | 50 | 40 |
| - | - | - |  | 11 | 3Б | 900 | 40 |
8в
| haki | SCHEMAT trasy w symbolach UIAA M 1:2000 | LN ucz-ów | kat. trud. | długość (m) | nachyl. (st.) | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| skał. | lod. | śnież. | |||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 2 | - | - |  | 18 | 5А | 50 | 60 |
| 3 | - | - |  | 17 | 4Б | 300 | 50 |
| - | - | - |  | 16 | 4А | 150 | 25 |
| - | - | - |  | 15 | 5А | 250 | 50 |
8г
| haki | SCHEMAT trasy w symbolach UIAA M 1:2000 | LN ucz-ów | kat. trud. | długość (m) | nachyl. (st.) | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| skał. | lod. | śnież. | |||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| Zwycięstwo (3) 6918 m | |||||||
| - | - | - | ++ ++ ++ +++ +++ +++ +++ | 20 | 4А | 200 | 20 |
| - | - | - | ++ + + + + | 19 | 3Б | 280 | 30 |
8д
| haki | SCHEMAT trasy w symbolach UIAA M 1:2000 | LN ucz-ów | kat. trud. | długość (m) | nachyl. (st.) | ||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| skał. | lod. | śnież. | |||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| Zwycięstwo (Gł.) 7439 m | |||||||
| - | - | - | +5 × 0,4 × | 24 | 5А | 1160 | 30 |
 | 23 | 4А | 750 | 7 | |||
| - | - | - | +4. Nocą 4 × 400 m. | 22 | 4А | 400 | 4 |
| - | - | - | +4+2+ | 21 | 3Б | 3000 | 2 |
Opis trasy po odcinkach
Odcinek R0–R1. Stok firnowy.
Odcinek R1–R2. Lodospad. Seria trzech ścian lodowych po ok. 50 m. Zamocowane poręcze podczas obróbki trasy.
Odcinek R2–R3. Trawers pod serakami w prawo.
Odcinek R3–R4. Ściana śnieżno-lodowa. Poręcze.
Odcinek R4–R5. Stok śnieżny.
Odcinek R5–R6. Ściana śnieżno-lodowa. Poręcze.
Odcinek R6–R7. Silnie zaśnieżony stok lodowy z zamkniętymi szczelinami.
Odcinek R7–R8. Płaskowyż śnieżny.
Odcinek R8–R9. Stromy stok śnieżny, wyprowadzający na przełęcz Dzikij.
Odcinek R9–R10. Łagodny grzbiet śnieżny, prowadzący do początku Grzbietu Zachodniego, po którym prowadzi główna część trasy.
Odcinek R10–R11. Szeroki grzbiet śnieżny z trzema stromymi wzniesieniami. Na końcu odcinka (5800 m) — tradycyjne miejsce biwaków w śnieżnych jaskiniach.
Odcinek R11–R12. Odcinek śnieżny, podchodzący do początku skalnej części Grzbietu Zachodniego wierzchołka.
Odcinek R12–R13. Zaśnieżony szeroki grzbiet skalny. Na poszczególnych odcinkach ubezpieczenie hakowe.
Odcinek R13–R14. Grzbiet śnieżno-lodowy.
Odcinek R14–R15. Zaśnieżony szeroki grzbiet skalny. Na poszczególnych odcinkach ubezpieczenie hakowe.
Odcinek R15–R16. Trawers po niezbyt stromym grzbiecie skalnym w prawo w kierunku dużego żlebu.
Odcinek R16–R17. Stromość grzbietu znów wzrasta. Na poszczególnych odcinkach trafiają się zachowane pętle i odcinki poręcz.
Odcinki R17–R18. Najbardziej stromy odcinek skalny grzbietu. Na końcu odcinka — miejsca na biwaki.
Odcinek R18–R19. Szeroki grzbiet śnieżno-lodowy z rzadkimi występami skalnymi.
Odcinek R19–R20. Szczytowa kopuła śnieżno-lodowa.
Odcinki R21–R24. Grzbiet śnieżno-lodowy zmiennej stromości, prowadzący od wierzchołka Zachodniego do Głównego.
Foto 3. Na szczycie Borisow. Foto Żylin.
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz