Paszport wejścia

1. Klasa wejścia — wysokościowa.

2. Rejon wejścia — Centralny Tienszan.

3. Trasa wejścia — p. Neru – Zachodnia Pobieda.

4. Kategoria trudności — 6B (orientacyjnie).

5. Charakterystyka wejścia: długość trasy — ok. 10450 m. różnica wysokości — 2750 m. średnie nachylenie do wyjścia na północne ramię p. Neru — 60°. długość odcinków 5 i 6 kategorii trudności — 1010 m.

6. Zastosowane haki:

   • skalne — 7
   • закладок — 8
   • lodowe — 164

7. Liczba dni marszowych: 8 (bez uwzględnienia dnia podejścia).

8. Liczba godzin marszowych: 45,5 godz.

9. Biwaki: 7 (wszystkie leżące, 6 — w namiocie, jeden — w jaskini).

10. Nazwa zespołu: Drużyna a/k „Bars” Uniwersytetu Petersburskiego.

11. Kapitan drużyny: Reznik W.A. — MS Rosji.

    Uczestnicy:

    • Paszyn A.W. — MS Rosji
    • Uspienski S.M. — KMS
    • Kniaźow P.W. — 1-sza kategoria

    Trenerzy drużyny:

    • Krasnouchow Jurij Wasiliewicz — MS ZSRR
    • Semiletkin Siergiej Aleksiejewicz — MS ZSRR

12. Wyjście na trasę: 19 sierpnia 1995 r. Wyjście na p. Neru: 24 sierpnia 1995 r. Wyjście na Zachodnią Pobidę: 26 sierpnia 1995 r. Powrót do b/l: 28 sierpnia 1995 r.

ZDJĘCIE №3. Wykonane z lodowca Diki 17 sierpnia 1995 r.

ZDJĘCIE №4. Wykonane z Zachodniej Pobiedy 19 sierpnia 1995 r.

Działania taktyczne drużyny

Plan taktyczny wejścia uwzględniał bardzo niestabilny charakter pogody w rejonie wejścia. Wyjście drużyny z MACa było zaplanowane na 17 sierpnia 1995 r. Wraz z drużyną wychodzi grupa pomocnicza, wyposażona w środki łączności radiowej i obserwacji wizualnej. Obóz szturmowy miał być zlokalizowany pod trasą na lodowcu Dikij.

Na większej części trasy do p. Neru stosowano technikę poręczową. Jako pierwsi podczas wejścia pracowali wszyscy członkowie drużyny. Na grani od p. Neru do Zach. Pobiedy stosowano technikę jednoczesnego poruszania się z asekuracją, głównie poprzez śruby lodowe.

Największą trudność stanowiły odcinki R8–R9 („falista” grań) ze względu na ich rozległość i liczne ścianki śnieżno-lodowe, a także odcinki R3–R5 (górna część wyjścia na północną grań p. Neru).

Wszystkie biwaki zostały zorganizowane w bezpiecznych miejscach. Posiadanie łopaty pozwoliło na dość szybkie organizowanie leżących biwaków.

Zaopatrzenie grupy było zapewnione w wysokokaloryczne produkty, takie jak:

• miód
• orzechy
• kiełbasa
• suszone owoce
• puree ziemniaczane
• zupy „KNORR”
• napoje energetyczne i witaminizowane
• inne

Zejście z Zach. Pobiedy odbywało się północną granią. Podczas wejścia drużyna utrzymywała stałą łączność radiową z obozem bazowym za pomocą radiostacji „ALAN-38”.

Opis przebiegu trasy

17 sierpnia. O 11:00 drużyna i grupa pomocnicza wyszła z MACa, przeszła przez lodowiec Południowy Inylczek i dalej lodowcem Dikim podeszła do biwaku u początku trasy (16:00). Pozostałą część dnia wykorzystano na obserwację trasy.

18 sierpnia. Z powodu złej pogody i zagrożenia lawinowego wyjście zostało odłożone na dzień.

19 sierpnia. Na trasę drużyna wyszła o 6:00, co pozwoliło przejść lawinowy odcinek na początku trasy wcześnie rano.

Odcinek R0–R1. Snieżny stok. Ruch jednoczesny. Na przedzie para Reznik–Paszyn.

Odcinek R1–R2. Lodowy stok, przechodzony z użyciem dwóch młotków lodowych. Asekuracja poprzez śruby lodowe.

Odcinek R2–R3. Szeroki śnieżno-lodowy żleb. Ruch po prawej stronie, a w górnej części przejście na lewą stronę do skalnych wychodni. Asekuracja poprzez śruby lodowe.

Odcinki R3–R6. Lina po skałach wyprowadza do lodowych ścian. Dwie liny pionowego lodu. Bardzo trudne wspinanie. Dalej po lodzie wyjście na poduszkę śnieżną i następnie na grań.

Odcinek R6–R7. Ruch jednoczesny po zachodniej stronie grani. Głęboki śnieg. O 17:00 po 12 godz. pracy zaczęli organizować biwak w jaskini na wysokości 5200 m.

20 sierpnia. Wyszli z biwaku o 9:30.

Odcinek R7–R8. Ruch jednoczesny po grani. Po jednym rappelu na lodzie podeszli do bardzo ostrej grani (11 godz.).

Odcinek R8–R9. Ruch po bardzo ostrej „falistej” grani z licznymi przewieszeniami, śnieżnymi i lodowymi ściankami. Jako pierwszy pracuje Kniaźow. Poręcze. Ruch utrudniony silnym śniegiem i wiatrem. Asekuracja poprzez śruby lodowe.

Odcinki R9–R11. Zboczyli z grani w prawo na skały do dwóch „Żandarmów”. Po skałach wyjście na poduszkę śnieżną. Biwak w namiocie na wysokości 6000 m.

21 sierpnia. Wyjście o 9:00.

Odcinki R11–R14. Ruch po lodzie:

• ścianki lodowe, przechodzone z użyciem dwóch młotków lodowych;
• asekuracja poprzez śruby lodowe.

Po lodzie — wyjście na śnieżny stok pod skałami p. Neru. O 14:00 zaczął padać silny śnieg, widoczność zerowa, dlatego podjęto decyzję o biwaku. Wysokość 6300 m.

22 sierpnia. Pogoda nie uległa poprawie, silny śnieg i wiatr. Na trasie nie pracowali.

23 sierpnia. Wyjście z biwaku o 8:00. Po skałach przeszli 5 lin i wyszli na półkę. Dalej stało się jasne, że jedyny możliwy sposób podjazdu wyprowadza pod duże przewieszenia na grani leweje wierzchołka, przejście których jest obiektywnie niebezpieczne. W związku z tym podjęto decyzję o zejściu na biwak i następnego dnia iście po lodzie na prawo od wierzchołka.

24 sierpnia. Wyjście z biwaku o 9:00. Na przedzie Uspienski. Odcinki R14–R18.

Po śniegu podchodzimy do lodowych ścian. Ścianki lodowe i dalej śnieżny stok, wyprowadzający na skały na prawo od wierzchołka p. Neru. Na wierzchołku o 14:00.

Odcinki R18–R21. Ruch jednoczesny w kierunku Zach. Pobiedy po „chińskiej” stronie grani. Wychodnie skalne. Rappel na skałach. Travers po lodzie.

Wstali na biwak o 19:00.

25 sierpnia. Niepogoda. Widoczność zerowa, front burzowy. Pewna poprawa pogody pod wieczór. Wyszli o 17:00. Odcinek R21–R22. Ruch jednoczesny po grani. Wstali na biwak o 19:00 w skalnej niszy.

26 sierpnia. Wyjście o 9:00. Bardzo silny wiatr. Odcinki R22–R24. Ruch po grani, „noże” lodowe. Wyjście na Zachodnią Pobidę o 14:00. Biwak w jaskini.

27 sierpnia. Zejście z Zach. Pobiedy północnym stokiem.

W sumie do wierzchołka 45,5 godz. marsz.

ZDJĘCIE №6. „Falista grań” (odcinek R8–R9).

ZDJĘCIE №7. Pik Neru. Wykonane z Północnego stoku Zach. Pobiedy na wysokości 5900 m.