Białoruska Federacja Alpinizmu

Raport

o wejściu na wierzchołek Pik Pobiedy 7439, Zap. Pobiedy, Główna, od żebra z przełęczy Dziki, 5B, D. Medzmariashvili 2019

Paszport trasy

Region górski: Tienszan, Kirgistan.
Nazwa wierzchołka: Pik Pobiedy (7439 m).
Kat. sł.: 5B wysokościowa.
Charakter trasy: śnieżno-skalno-lodowa.
Trasa: – lodowiec Zwiezdoczska, przełęcz Dziki, Pik Pobiedy Zachodnia po północnym żebrze, Pik Pobiedy Główna, 7439 m, zejście po trasie wejścia;
Użyto na trasach haków i elementów skalnych: – nie użyto;
Dni marszu: – 8 dni.
Uczestnicy: Polanski Maksim (3. sp. разряд, Mińsk), Sviridov Nikolai (1. sp. разряд, instruktor 3 kategorii, Soligorsk).
Trener: Sviridov Nikolai (1. sp. разряд, instruktor 3 kategorii).
Organizacja: klub "Magadan" Białoruskiej Federacji Alpinizmu, m. Mińsk.

Wejście na Pik Pobiedy, 7439 m, 2–10 sierpnia 2019 r.

Krótki chronometraż:

2 sierpnia 2019 r.: lodowiec Zwiezdoczska, pierwszy obóz, 4200 m – 4 godz.;
3 sierpnia 2019 r.: wejście do drugiego obozu po lodowcu Zwiezdoczska, przez lodospad Dziki, na przełęcz Dziki, 5250 m – 7 godz., w tym:
- śnieżno-lodowy stok 40–60°, w zespołach – 3 godz.;
- śnieżno-lodowy stok 30° – 4 godz.
4 sierpnia 2019 r.: wejście po północnym żebrze Piku Pobiedy Zach., 6050 m:
- śnieżno-lodowy stok;
- śnieżno-skalny stok, liny.
5 sierpnia 2019 r.: kontynuacja ruchu po północnym żebrze Piku Pobiedy Zach., 6600 m:
- śnieżno-skalny stok;
- zespoły, liny.
6 sierpnia 2019 r.: wejście na Pik Wazhi Pszawela, 6914 m:
- śnieżno-skalny stok.
7 sierpnia 2019 r.: ruch po zachodnim grzbiecie Piku Pobiedy Główna do Obelisku, 7000 m:
- śnieżny stok, zespoły.
8 sierpnia 2019 r.: wejście na Pik Pobiedy Główna, 7439 m, zejście do Obelisku:
- śnieżno-skalno-lodowy stok, indywidualnie.
9 sierpnia 2019 r.: zejście do kotliny pod przełęczą Dziki po drodze wejścia.
10 sierpnia 2019 r.: zejście do bazy po drodze wejścia.

Nić trasy

Linia ruchu po lodowcu Zwiezdoczska:

Droga do pierwszego obozu prowadzi najpierw po prawej orograficznej morenie lodowca Zwiezdoczska.
Następnie ruch po centrum lodowca ze zwrotem w stronę lewego brzegu.
Obóz 1 znajduje się pod lodospadem lodowca Dziki po drodze na przełęcz Dziki z wschodu.
Lodowiec Zwiezdoczska jest mocno popękany, a w zamkniętej części roi się od szczelin.

Obóz 1, 4200 m

Panorama lodowca Zwiezdoczska

Droga do drugiego obozu prowadzi przez lodospad lodowca Dziki i dalej po górnym biegu lodowca. Podejście do podnóża lodospadu zajmuje przejście. Zatrzymaliśmy się, by odpocząć przed wejściem, założyliśmy kaski, zawiesiliśmy liny, przygotowaliśmy czekany. Dwie liny poręczowe, lód z cienką warstwą śniegu. Dalej zaczyna się manewrowanie między pęknięciami, szczelinami, ścianami z łagodnym nabieraniem wysokości. Trasa jest oznaczona, ale flagami oznaczone są mostki śnieżne lub dobrze widoczne wzniesienia. Kilka mostów przeszliśmy ze ubezpieczeniem. Dalej na przełęcz trasa podchodzi łagodnie, śnieg przykleja się, ale jest znośnie, idziemy w zespole, w jednym tempie. Potem indywidualnie. Podchodzimy pod przełęcz, rozbijamy namiot na tarasie przed grzbietem przełęczy.

Linia ruchu po lodospadzie lodowca Dziki

Przejście szczelin na lodospadzie

Panorama powyżej lodospadu

Obóz 2, 5250 m

Na północnym żebrze Piku Pobiedy Zachodnia

Linia ruchu po północnym żebrze Piku Pobiedy Zachodnia

Następnego dnia zaczynamy wejście do trzeciego obozu. Na początku jest łagodny teren. Są kilka pęknięć. Potem grań zaczyna nabierać wysokości i kąta. Szczelin brak. Dalej zaczynają się śnieżno-skalne stopnie. Są liny poręczowe, różnej jakości i wyglądu. Na niemal pionowych odcinkach liny są pewne. Wkrótce wychodzimy pod stromą ścianę śnieżną. Trawersujemy. Wychodzimy na półkę, wysokość 6050. Rozbijamy obóz.

Na drodze do obozu 3

Obóz 3, 6050 m.

Kontynuujemy ruch do obozu 4. Śnieżno-skalny stok, liny. Ruch bez zespołów. Dalej po stoku wyszliśmy do dużego kamienia, obok którego jest doskonałe miejsce, chronione z jednej strony przed wiatrem. Wysokość ~6600 m.

Linia ruchu z obozu 3 do obozu 4, 6600 m. Wejście z obozu 4 do obozu 5 odbywa się najpierw po śnieżno-skalnym stoku, przeszliśmy pas skał i wyszliśmy na stok bez skał, który prowadzi do śnieżnego kopuły, wyszliśmy na Pik Wazhi Pszawela (6914 m) po śnieżnym stoku.

Śnieżny stok przed wejściem na Pik Wazhi Pszawela. Do obozu 6 (7000 m) ruszamy po zachodnim grzbiecie Piku Pobiedy o długości 2,5 km. Po wzniesieniu się w górę, omijając ogromny gzyms — długie zejście. Brak ścieżki, twardy śnieg. W prawo w dół odchodzi stok. Ruch miejscami z przemiennym ubezpieczeniem. Na końcu zejścia stok przechodzi w szerokie siodło. Na tym siodle rozbijamy obóz.

Linia ruchu po zachodnim grzbiecie Piku Pobiedy

Obóz 6, 7000 m

Wejście na Pik Pobiedy Główna z obozu 6 indywidualnie, śnieżno-skalny stok. Wejście po stoku na prawo od Obelisku, śnieżny stok kończy się skałami. Dalej trawers w prawo po śnieżnym stoku i przed skałą — prosto w górę, na grań. Na grani w prawo, potem w górę, pod skałę. Zejście ze skały — na stromy śnieg i w górę na grań. Przed nami — ostra grań i wiatr. Przechodzimy przez śnieżną ścianę na grani: z prawej — z Chin, z lewej — do Kirgistanu. Idziemy dokładnie po granicy. Na dole stromy stok, znikający w chmurach, w przepaść, do lodowca Zwiezdoczska. Grań zwęża się w ostry nóż, stromo urywając się na boki. Po wierzchu — jak po ostrzu. Trzeba iść z boku: nogi w prawą ścianę, a czekan, przechyla się przez grań, — w lewą. Za plecami — Chiny, przed twarzą, za grzbietem — Kirgistan. Tak ze sto pięćdziesiąt metrów. Potem grań rozszerza się w łagodny stok. Wyżej widać skały na stoku. Góra kopuły to i jest wierzchołek. Z prawej podchodzi skalny grzbiet z Chin, z lewej widać górę stromego śnieżnego grzbietu z północy. Jesteśmy na wierzchołku. Omijamy skały. I oto zupełnie łagodna część, na niej wystaje czarna skała. Wejście zakończone.