Central Tian Shan

Opis trasy na wierzchołek Tulenińskiego (4100 m) Wschodnią Ścianą w Tienszanie o kategorii trudności 5A.

Paszport I. Klasa skalna. Tienszan, grzbiet Terkej Ala-Too. Szczyt Tiulenina, 4100 m, po Wschodniej ścianie. Proponowana 5A kat. trudn., 2-gie przejście. Przewyższenie: 705 m, długość odcinków 5 205 m, średnie nachylenie 58°, średnie nachylenie części ściennej 77°. Wbite haki: skalne 60, закладок 12, w tym dla ubezpieczenia: 72,

Opis marszrutu 3Б kategorii trudności na wierzchołek p. S. Irsenina (4240 m) w paśmie Terśkej Ałatoo wraz z podstawowymi charakterystykami technicznymi i składem grupy.

Rejon wspinaczki — Yan’ Man’; łańcuch górski Terskej Alatoo Szczyt — p. S. Irsenina, 4240 m, przełęcz Aszutor 114 Proponowana kategoria trudności — 3Б'32 н/н 1/хі-83. Charakterystyka marszrutu: różnica wysokości — 550 m. długość odcinków o I kat. tr. — 440 m. | | II | -380 | | :-: | :-: | :---: | | | III | - 215 | | | IY | — II8 |

Opis kombinowanej trasy na szczyt S. To­lenina (4240 m) przez przełęcz Apu­tor w paśmie Terskej-Ała-Too Tienszana, wraz z dokładną analizą drogi podejścia i zejścia.

TJAŃ-SZAN PASMO TERSKIEJ-ALATAU (dolina rzeki Karakol) p. S. Tiulenina (4240 m n.p.m.) z przeł. Ašutor Szlak orientacyjnie 3B kat. trudn., kombinowany Sitchichin J.W., Riabuchin A.G., Mieszkowa N.B., Karpenkow M.N., 12 sierpnia 1982 r. Fot. 1. Widok ogólny wierzchołka Fot. 2. Fragment widoku ogólnego (bastion)

Opis trasy na wierzchołek Taš-tujа (~3900 m) w paśmie Terkej-Ałatoo przez Bonur przez wschodni grań, kategoria trudności — ЭБ.

Paszport wejścia Klasa skalna. Dolina Tasztambek, pasmo Terskej-Ałatoo. Szczyt Taszuja (Wierbliud), wysokość ~3900 m, Głowna w. przez Południową w., z podniesieniem na Południową w. po Wsch. grzbiecie (pierwoprzejsćie) Przypuszczalna kategoria trudności — 3Б. Różnica wysokości 500 m, średnie nachylenie ~45° Zaklinowano haki dla asekuracji: skalne — 9, lodowe — brak. Data wyjścia i powrotu: 24 lipca 1977 r.

Opis przejścia grani wierzchołków Taštambektor — Onduučoku — Perchan z wejściem na Taštambe­ktor od strony Północnej ściany, dokonanego przez zespół w 1977 roku, kategorii trudności 5Б.

169 Opis przejścia trawersem w. Tasztambektor — Onduučoku — Šerchan J. — Šerchan C. — Šerchan Siew. z podjazdem na w. Tasztambektor po Północnej ścianie, dokonanego przez zespół sekcji MOS DSO "ZIENIT" 27 lipca 1977 r. – 31 lipca 1977 r. (około 5B kategorii trudności)www.alpfederation.ru Zdjęcie 1. Profilowo-szczegółowe ujęcie ściany w. Tasztambektor | Data | Oznaczenie | Średnie nachylenie, w ° | Długość, w m | Charakter terenu | Trudność | Stan | Warunki pogodowe | Sk. | Lod. | Szl. | | :------------------ | :--------- | :--------------------- | :----------- | :---------------------------------------- | :------- | :----------------------------------------- | :------------------------------ | :-- | :--- | :--- | | 28 lipca 1977 r. | R0–R1 | 35 | 80 | Lodowy stok | II | Stok zaśnieżony | dobra | - | 2 | - |

Opis wejścia na pik Ta Sztanbek (4710 m) północno-zachodnią ścianą w Tienszanie, dokonanego w 1977 roku przez grupę alpinistów pod przewodnictwem Władimira Żurzdina.

Paszport wejścia I. Klasa wejścia. Techniczna Rejon wejścia, pasmo. Tienszan, Terskej Ałatoo Szczyt, jego wysokość, trasa. Pik Tasztanbek 4710 m, północno-zachodnia ściana. Proponowana kategoria trudności. 6B Charakterystyka trasy: różnica wysokości 1070 m, długość odcinków Rн — R1 kat. trudn. 1040 m, średnie nachylenie 76° Wbite haki: do asekuracji, do utworzenia punktów sztucznych skalne — 157, 30

Relacja ze wspinaczki na szczyt Taštambektor (4710 m) północno-zachodnim filarem według trasy 5B kategorii trudności.

Pasport wejścia KATEGORIA WEJŚCIA: techniczna. REJON WEJŚCIA: Terkej-Ałatau u źródeł rzeki Turgen-Aksu. SZCZYT, JEGO WYSOKOŚĆ, TRASA WEJŚCIA: Tasztambektor, 4710 m, południowo-zachodnim kontrafortem 103 grzbietu. PROPONOWANA KATEGORIA TRUDNOŚCI: 5B. CHARAKTERYSTYKA TRASY: różnica wysokości — 1090 m, długość odcinków 5–6 kategorii trudności — 610 m, średnie nachylenie trasy 60° (bez uwzględnienia poziomego odcinka grzbietu). Liczba wbitych haków: | | do asekuracji | do sztucznych punktów oparcia | do zorganizowanych biwaków | | :------------: | :-------------: | :-----------------------------: | :---------------------------: | | skalnych | - | 74 | 12 |

Wspinaczka na szczyt Taštambektor-baši (4710 m) prawym przeciwstokiem NE ściany w paśmie Terskej-Ałatau w 1977 roku.

РАЙОН — ущелье Таштамбектор, хребет Терсей-Алатау. WIERZCHOŁEK, JEGO WYSOKOŚĆ, TRASA — wierzchołek Таштамбектор-баши, 4710 m, prawym контродфорсом Ściany Pn. PRZEWIDYWANA KATEGORIA TRUDNOŚCI — orientacyjnie 5Б kat. trud. CHARAKTERYSTYKA — różnica wysokości — 1400 m, średnie nachylenie — 55° (kontrforsu). ZBITO HAKÓW DO UBEZPIECZEŃ: skalnych — 103, lodowych — 46, na wznoszeniu śrubowych — 1, skalnych — 14, lodowych — 8. W sumie zbito 172 haki. DATY WYJŚCIA I POWROTU: Wyjście z bazy — 20 sierpnia 1977 r. Powrót do bazy — 28 sierpnia 1977 r. Liczba godzin marszu: 66 h, w tym na wejście na wierzchołek — 52 h. LICZBA NOCLEGÓW, ICH CHARAKTERYSTYKA: 7 noclegów, w tym 2 siedzące. Pozostałe noclegi wygodne (po przygotowaniu w ciągu 1–2 h). NAZWISKO, I., O.,

Wspinaczka na szczyt Ta­sztam­be­tor-ba­szi prawym kontrfor­sem północno-wschodniej ściany, kategoria trudności 5Б.

Sprawozdanie nr 104 Sprawozdanie o zdobyciu szczytu Tasztambektor-baszi (4710 m) prawym kontrforsem północno-wschodniej ściany. Skład zespołu: Kierownik: IWANCZIN I.A. — KMS Uczestnicy: RIABOW N.A. — 1. sp. roz., MACHNOWICZ L.A. — KMS, STRIKICA N.I. — KMS Trener: PENCZUK W.L. — MS ZSRR — 1977 r. — Opis geograficzny i charakterystyka sportowa rejonu doliny Tasztambektor Obiektem działania zbiórki Moskiewskiej Rady Obwodowej DSO "Zenit" w 1977 roku był pasmo Terskej-Ałatau (Wschodni Tienszan). Pasmo Terskej-Ałatau rozciąga się równoleżnikowo na południe od jeziora Issyk-Kul, na terytorium Kirgiskiej SRR.

Opis trasy wspinaczkowej na szczyt piku Tamma południowo-zachodnim grzbietem o 26 kategorii trudności, zawierający opis drogi podejścia, kluczowych odcinków oraz niezbędnego sprzętu.

Opis trasu o wejściu na szczyt Tammy Granią Południowo-Zachodnią, pasmo Terkey, trasa 2B kat. trudn. pod przewodnictwem Sałazko M.N. 23 sierpnia 1976 r. Wyruszywszy z a/l Ala-Too, przejść przez rzekę Oyuntör i po jej orograficznie lewej stronie iść w górę nurtu przez 1,5 godziny. Dalej po dużej skale-usypisku, przegradzającym rzekę, przejść na drugi brzeg i iść 20 minut w górę nurtu do dobrze widocznego strumienia, spływającego ze zbocza i miejscami przechodzącego w wodospad. Pozostawiając wodospad po lewej stronie, wspinać się w górę po granicy trawiany usypisko (po drodze — kamienny kopiec). Po godzinnej wspinaczce ruszać po trawiastych półkach w żleb między dwoma grzebieniami, które tworzą następnie Grań Południowo-Zachodnią szczytu Tammy. Przy podnoszeniu się po żlebie na skalnych odsłonięciach być czujnym (wygładzone płyty ze swobodnie leżącymi kamieniami). Po 1,5 godzinach przemieszczania się od rzeki podejść do wyraźnie widocznego czterdziestometrowego wewnętrznego kąta (1. punkt kontrolny). R1: przejść wewnętrzny kąt ze zmienną ubezpieczką, następnie wykorzystując dla asekuracji występy, przejść 5-metrową ścianę z głęboką szczeliną (2. punkt kontrolny). R2: dalsze przemieszczanie się po grani jednocześnie, miejscami ze zmienną asekuracją przez występy i z asekuracją hakową. Grań ostra z charakterystycznymi pióropuszopodobnymi żandarmami, głębokimi odłamami, płytami. Przemieszczanie się po grani zajmuje 2,5–3 godziny. R3: następnie grań przechodzi w skalne zbocze, przemieszczając się po którym jednocześnie po 30–40 minutach wyjście na grań podszczytową i wierzchołek. Przy przemieszczaniu się po skalnym zboczu być uważnym (duża ilość swobodnie leżących kamieni).