Ameryka Południowa

Stefano Ragazzo dokonał pierwszego solowego przejścia drogi "Riders on the Storm" na Centralnej Wieży Torres del Paine, pokonując 1300-metrową ścianę w ciągu 15 dni w ekstremalnych warunkach.

Dwa lata po pierwszym swobodnym przejściu legendarnej drogi Riders on the Storm na Centralnej Wieży , Stefano Ragazzo dokonał rzeczy niemożliwej: pierwsze solo-przejście drogi. Włoch spędził 15 dni w samotności na ścianie, pokonując technicznie bardzo trudne odcinki, okropną pogodę i problem z odmrożeniem palców stóp. Ragazzo wspinał się od 21 lutego do 7 marca. „Po raz pierwszy w życiu walczyłem o coś więcej niż tylko o szczyt: o swoje życie, lub raczej o stałą myśl, pragnienie powrotu w objęcia mojej dziewczyny” – wyznał Ragazzo w mediach społecznościowych. „Ta myśl trzymała mnie przy życiu i prawdopodobnie była głównym powodem, dla którego mogę teraz pisać te słowa”. Najtrudniejsza droga Droga Riders on the Storm, po raz pierwszy przebyta w 1991 roku przez Niemców Kurta Alberta, Bernda Arnolda, Norberta Bätza, Petera Dittricha i Wolfganga Güllicha, reprezentuje 38-wejściową, 1300-metrową linię po wschodniej ścianie Centralnej Wieży Torres del Paine w Patagonii. Trudność drogi ocenia się na VI 5.12d (skala europejska 7c), A3. Częste spadające kamienie i lawiny śnieżne znacznie zwiększają niebezpieczeństwo. Droga obejmuje trudny odcinek z użyciem ITO, po którym następuje duży huśtawka przez gładką ścianę na 16. wejściu, oraz ogromny daszek na 26. wejściu. W ciągu 35 lat od pierwszego wejścia droga została powtórzona tylko trzy razy. Dopiero potężnemu zespołowi Seana Villanueva O'Driscolla, Nico Favresse, Ziba Vanha i fotografa Drew Smitha udało się w końcu przejść ją swobodnym wspinaniem. Wszystko to mówi o tym, że droga jest wystarczająco trudna, by odstraszyć wiele topowych zespołów. Solo-wspinaczka wydawała się niemożliwa. Cudem uniknąwszy śmierci

Mirko Grasso i Jernej Kruder wytyczyli nową drogę "Tarock" (7c, 750 m) w chilijskiej dolinie Cochamó, używając stylu mieszanego i zyskując wsparcie czeskiego fotografa Vladka Zumra.

Mirko Graffo z Włoch i Jernej Kruder z Czech wytyczyli nową drogę w chilijskiej dolinie Cochamó. Trasa o długości 750 metrów ma stopień trudności do 7c. Dolina Cochamó, pomimo rosnącej popularności, pozostaje dzika i oferuje doskonałe możliwości dla wspinaczy. Doskonała ilustracja potencjału Patagonii poza znanymi szczytami, takimi jak Torres del Paine i Fitz Roy. Graffo i Kruder rozbili obóz bazowy w La Junta, w centrum doliny, na początku roku. La Junta znajduje się w dwóch godzinach jazdy od chilijskiego miasta Puerto Montt i w trzech godzinach marszu wzdłuż szlaku. Podczas krótkiego okna pogodowego wspinacze określili odpowiednią linię na szczycie Cerro Valvalún, którą opisali jako najbardziej imponujący szczyt w okolicy. Przy wytyczaniu trasy wspinacze stosowali różne style. Na początku ustawili bolce i haki, a następnie przeszli trasę wspinaczką na free solo. Na realizację zaplanowanego potrzebowali dwóch okien pogodowych. Podczas pierwszego przeszli trasę z bolcami w ciągu trzech dni. Trasę można podzielić na dwie części: pierwsza prowadzi po gładkich, technicznie skomplikowanych płytach i wymaga przemyślanego ubezpieczenia i ostrożnego wspinania, druga część charakteryzuje się szczelinami i krawędziami, a także solidnym wspinaniem po granitach. „Górna część to przyjemność: niesamowite szczeliny, zawsze dostępne do wspinaczki, nigdy nudne” – zauważyli wspinacze. Podczas pierwszego wejścia użyli 29 bolców i 15 haków do wspinaczki i asekuracji, a także klasyczne punkty asekuracyjne.

Relacja ze wspinaczki na szczyt Noszak (7492 m) północno-zachodnim grzbietem w 2011 roku, kategoria trudności 5Б.

Mistrzostwa Klasa wspinaczki wysokościowej Sprawozdanie O wejściu na szczyt Noszak 7492 m przez grzbiet północno-zachodni. 2011 r. Kierownik: Cziżik D.W. Uczestnicy: Apraksin Denis Szafikow Renat Bachmurov Jurij Leontiew Walerij Gromow Andriej

Wspinaczka zespołu alpinistów na szczyt Fitz Roy w Patagonii południowo-wschodnią granią (francusko-argentyński wariant o trudności 6B).

Paszport Klasa wspinaczki zimowej Ameryka Południowa, Andy, Patagonia, masyw Fitz Roy Szczyt - Fitz Roy przez południowo-wschodnią grań Trasa 6B kat. trudności (francusko-argentyńska) Długość trasy - 1481 m Długość części ściennej trasy - 560 m Długość odcinków 5-6 kat. trudności - 576 m w tym 6 kat. trudności - 381 m Różnica wysokości - 1220 m

Relacja z przejścia trasy "Golaço" 6B kategorii trudności wschodnią ścianą Центральной башни Torres del Paine w Patagonii.

Sprawozdanie Centralna Wieża Torres del Paine, Trasa "Golaço", 6B, 2007 r. Paszport Klasa techniczna Ameryka Południowa, Chile, Patagonia Szczyt: Torres del Paine, Centralna Wieża Trasa: przez centrum wschodniej ściany („Golaço”), Drugie przejście Kat. trudn. 6B Wysokości:

**Trasa "Kompresor" na Cerro Torre**: szczegóły techniczne, taktyka zespołu oraz charakterystyka warunków pogodowych w Patagonii.

Paszport Klasa techniczna Ameryka Południowa, Patagonia Wierzchołek Cerro Torre przez południowo-wschodni grań według trasy „Kompresor”. Kategoria trudności szacunkowo 6B Długość części ściennej trasy — 1453 m. Długość odcinka od lodowca do siodła Col of Patience — 630 m. Długość trasy od lodowca do wierzchołka — 2233 m. Długość odcinków 6. kategorii trudności — 568 m. Długość odcisków wywierconych świdrami (nie wliczono do punktu 7) — 465 m.

Relacja ze wspinaczki na Aconcaqua (6962 m) północno-wschodnim grzbietem o trudnościach 4 k/тр, dokonanej w lutym 2009 roku.

Sprawozdanie z podchodzenia na szczyt ACONCAGUA (6962 m) po północno-wschodnim granicie 4 k/tr (oryg.) («klasyk») od 10 do 12 lutego 2009 r. połączonej drużyny gg. Moskwa-Sumy kierownik ekspedycji: Szatajew W.N. (MS, ztr ZSRR) W sprawach związanych ze SPRAWOZDANIEM prosimy zwracać się do Ławrinenki W.W. (8 916 439-0312) Pasport 11.5 . ACONCAGUA (6962 m) po północno-wschodnim granicie 1897 r. kat. sł.: 4A