Bolszaja Marka

Rys. 11

Wspinaczka na szczyt Bolszaja Marka (3768 m n.p.m.) — 1B kat. trudn. (rys. 11)

Od Polany Dombańskiej drogą do obozu alpinistycznego „Alibek” i dalej ścieżką na przełęcz „Siedemdziesięciu Trzech”. Od Polany Dombańskiej 5–6 godz. Z przełęczy zstąpienie na północ po stromym śnieżnym stoku (ubezpieczenie!), a następnie po piargach i trawiastych zboczach — wyjście na polanę w dolinie rzeki Kicze-Tieberda. Biwak. Od Polany Dombańskiej 8–9 godz. Dalej — trawers trawiastego zbocza (pod znakiem triangulacyjnym) w górę w lewo w

Pa­spor­t we­schó­dze­nia

1. Za­chod­ni Ka­ukaz, do­li­na Da­ut, nu­mer w kla­sy­fi­ka­cyj­nej ta­bli­cy 2.2
2. Szczyt Kysz­ka­dzier 3837 m (wg GPS), po 3 gra­ni­cie
3. Ka­t. s­l. — 4A (prz­yp­usz­czal­nie), pierw­szo­pr­ze­jécie
4. Cha­rak­ter szla­ku — ska­lny
5. Prze­pad wy­so­ko­ści szla­ku — 260 m Pr­ze­dłuż­ność szla­ku — 760 m. Śre­dnia str­miz­na szla­ku — 28°
6. Uży­to ogó­łem: Hak ska­lny — 7, Za­kład­ki — 37
7. Po­zo­sta­wio­no na szla­ku przy spusz­cz­aniu — 1 hak szlam­bu­ro­wy

Paszport wejścia

1. Klasa wejścia — technicznie trudne
2. Rejon wejścia — Kaukaz Zachodni
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wejścia —

• Zachodnia Kłuchor-Kaja, 3500 m, północno-zachodnim grzebieniem

4. Kat. trud. — 3B
5. Charakterystyka trasy — różnica wysokości 800 m, średnie nachylenie trasy 40–45 stopni
6. Liczba godzin marszu — 16–18
7. Biwak — na lodowcu Hokkel
8. Skład grupy:

Рис.­ 1

3.­ Wspinaczka na wierzchołek Uzlовая Kа­ra­ka­ja (Zachodnia Dwuuschka, 3620­ m) z przełęczy Juzhno-Karakajskiej — za kat. sł. (patrz rys. 1)

Z przełęczy Juszno-Karakajskiej początkowo po stromym (45–50°) śnieżnym stoku, a następnie po półkach w górę do płyty (ubezpieczenie!). Pod płytą po półkach w prawo i po prawej stronie płyty (ubezpieczenie hakowe!) — wyjście w górę na grań. Dalej po prawej stronie grani (skały niezbyt trudne, ale mocno zniszczone, zagrożenie spadającymi kamieniami!) — podjazd do występu z kilkoma piórami. Pod występem wyjście na lewą stronę grani i po skałach średniej trudności (ubezpieczenie poprzez występy!) — podjazd do żółtego wzniesienia. Obejście żółtego wzniesienia najpierw z lewej strony 5–6 m, a następnie przez szczelinę w górę (hak!) i wyjście pod żandarm. Podjazd na żandarm czołowo (ubezpieczenie!) i dalej po zniszczonych skałach (zagrożenie spadającymi kamieniami!) — na wierzchołek. Od przełęczy 4–5 godz. Podczas zjazdu ze śnieżnego stoku należy uważać na spadające kamienie!

Reko­men­da­cje dla wspinaczy

1. Liczba uczestników w grupie — nie więcej niż 6 osób.
2. Bivouac początkowy — morena pod przełęczą Juszno-Karakajskiej.
3. Czas wyjścia z bivouac — nie później niż o 4–5 rano.
4. Specjalne wyposażenie dla grupy 4 osób: a) lina główna — 2×30 m; b) sznur pomocniczy — 2 m; c) haki skalne — 5; d) haki lodowe — 2 (w drugiej połowie lata); e) młotki skalne — 2; f) karabinki — 8; g) raki — 4 pary (w drugiej połowie lata)
5. Miejsca możliwych bivouac: 1-szy — na morenie; 2-gi — na wierzchołku.

Ри­с. 1

1. Wspinaczka na wierzchołek Zachodnia Kara-kaja (3570 m) z Zachodnio-Karakajskiego przełęczy — kat. trudn. 6B (ryc. 1)

Podejście do masywu Kara-kaja można przeprowadzić dwoma wariantami: 1 wariant. Z polański Dombańskiej samochodem przez Karaczajewsk i stanicę Kardanikowską do osiedla Rudnicznyj. Niżej Rudnicznego przez przeprawę (kłoda) przejście przez rzekę Aksaut, dalej w górę wzdłuż rzeki 700–800 m i podjazd po stoku w prawo-w górę do pasterskiej ścieżki. Po ścieżce do miejsca starych koczowisk i dalej po lodowcu na Południowo-Karakajską przełęcz. Od Rudnicznego 6–7 godz. 2 wariant. Od polański Dombańskiej przez przełęcz Sułachatską lub Alibekską zjazd

104

CS DSO "Труд"

Alplagier "Krasnaja Zvezda"

Sprawozdanie

z pierwszego przejścia północno-zachodniej ściany wierzchołka Karа-Kaja Główna (około 6B kat. trudn.) Skład zespołu:

• Mistrz Sportu ZSRR Andriejew R.N. — kier.
• Assorow A.W. — uczestn.
• Szkrabkin A.S. — uczestn.

Sprawozdanie ze wspinaczki w rejonie

Głównego Kaukaskiego Grzbietu i jego odgałęzień od przełęczy Марух до przełęczy Нахар na szczyt Главная Каракая po północno-zachodniej ścianie (lewej części) (3896 m) przez zespół instruktorów a/l ДОМБАЙ w składzie:

• САВЧУК В.А. — KMS
• КОРОТКОВ В.А. — MS
• КАРПОВ Ю.Г. — KMS
• ПЕРКОВСКИЙ Л.И. — KMS
• МОЛОЧНИКОВ Е.И. — KMS
• АЗАРЬЕВ И.А. — 1-sza kategoria sportowa Trenerzy zespołu: МАГОМЕДОВ Х.К.; КУРОЧКИНА З.В. ДОМБАЙ — 1974 rok

1. Klasa wspinaczki: technicznie złożone
2. Region wspinaczki grzbiet: Zachodni Kaukaz, odgałęzienie Karvkejski Głównego Grzbietu Kaukaskiego, węzeł Kara-Kaja pomiędzy przełęczami Jujno-Karvkiejskij i Mvruchskij.
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki: Główna Karakaja, 3890 m. Trasa skalna wzdłuż Wschodniego grzebienia.
4. Przewidywana kategoria trudności: — 3А
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości 570 m. Średnie nachylenie 33°. Długość odcinków 5 k.tr. — brak.
6. Wbite haki: Dla ubezpieczenia

пр. № 431 от 1/3-77, п.4. 3А, пп.

Sprawozdanie ze wspinaczki na szczyt Główna Kara-Kaja, pierwsze wejście Granią Wschodnią, orientacyjnie 3B kat. trudn., 8 sierpnia 1975 r.

Szczyt Główna Kara-Kaja znajduje się w odnodze Kara-Kaja Głównego Kaukazu. Na szczyt prowadzą cztery granie:

• Wschodnia
• Południowo-Wschodnia
• Północna
• Południowo-Zachodnia Dobre warunki pogodowe, dogodne dojazdy, mnogość sklasyfikowanych i nie sklasyfikowanych tras różnych kategorii trudności sprawiają, że szczyt jest bardzo interesujący dla alpinistów. Na szczyt Główna Kara-Kaja sklasyfikowano następujące trasy:
• Granią Południowo-Wschodnią — 2B kat. trudn.

OPIS

trasy wspinaczki na szczyt KAP Od obozu "Alibek" ścieżką przez rzekę Alibek w górę do kanionu Белалакайский "Drogą Małp" na noclegi. 1,5 godz. Z noclegów przez most śnieżny w kanionie lub po zaklinowanym głazie na ścieżkę prawego brzegu moreny lodowca Белалакайский i nią na jęzor lodowca. Przecinając jęzor lodowca w dolnej części, podchodząc pod szeroki zielony żleb i nim w górę na przełęcz w północno-wschodnim grzbiecie szczytu KAP. 1,5 godz. od noclegu. PASZPORT WSPINACZKI

1. Klasa wspinaczki — skalna
2. Rejon wspinaczki — Kaukaz Zachodni od przełęczy Марух do przełęczy Нахар
3. Szczyt