Eurazja

Opis trasy o stopniu trudności 3Б na wierzchołek Siemionow-Basa (3602 m) południowym zboczem na Kaukazie Zachodnim.

PASAZPORT WSPINACZKI Klasa wspinaczki — skalna Rejon wspinaczki — Kaukaz Zachodni (od przeł. Maрух do przeł. Nachar) Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki — w. Siemionow-Baszy 3602 m przez centralny bastion południowej ściany Przewidywana kategoria trudności — 3A Różnica wysokości — 1100 m Wbite haki (skalne do asekuracji) — 4 Liczba godzin marszu — 5 Uczestnicy — Abarbarchuk Gieorgij Samuiłowicz, KMS, 2. sp. разряд. Bojko Wiktor Wiktorowicz, KMS, 3. sp. разряд. Data wyjścia drużyny na trasę i powrotu — 8 lipca 1981 r.

Opis trasy na wierzchołek Semenow-bashi przez przełęcz pomiędzy w. Semenow-bashi i w. Mały Semenow-bashi, kategoria trudności I-Б.

www.alpfederation.ru Krótki opis podejścia Od obozu alpinistycznego „Alibek” w kierunku przełęczy „73” ścieżką przez strumień pod wodospadem i dalej wzdłuż strumienia zbiegającego ze zboczy w. Semenow-Baszhi ścieżką w górę do stromego trawiastego stoku. Po jego przejściu wyjście na lewy grzbiet górnej moreny. Po ścieżce na morenie około 500 m i dalej trawers w lewo po stromym trawiasto-żwirowym stoku na wał dużej i średniej osypiska w niewielkiej wiszącej dolinie, biegnącej od przełączki między w. Semenow-Baszhi i w. Mały Semenow-Baszhi. Możliwe miejsce biwakowe, jest woda. Krótki opis trasy Od biwaku po średniej i dużej osypisku (na początku i w środku sezonu po śnieżnym stoku) 500 m w kierunku przełączki między w. Semenow-Baszhi i w. Mały Semenow-Baszhi i nie dochodząc 150 m do niej w prawo na półkę. Po półce o szerokości 0,5–2 m (1–2) 400 m do śnieżno-żwirowej dolinki, wyprowadzającej w lewo od żandarma „Łopata”. Po niej 100 m w górę i, obchodząc żandarma z lewej strony, 50 m po grzbiecie do 35-metrowej ścianki z niejednoznacznie zaznaczonym wewnętrznym kątem o nachyleniu 50–60°. Po ścianie prosto w górę z ubezpieczeniem hakowym (możliwy zrzut kamieni) na ostry grzbiet. Dalej trawers 5 m w prawo do wewnętrznego kąta o charakterze płyty o nachyleniu 40° i po nim w górę 35 m (haki), wyjście na grzbiet. Dalej po niezbyt stromym grzbiecie 60 m — wyjście pod czarną ściankę. Stąd trawers po półce w prawo 40 m na szeroki, żwirowy południowy stok wierzchołka i po nim 300 m w prawo i w górę na ząb. Dalej 100–120 m po grzbiecie (trasa 1B kat. trudn.) na wierzchołek. Zejsce trasą 1B kat. trudn. Punkt kontrolny znajduje się na półce przy obchodzeniu żandarma „Łopata”. Tu również jest dogodne miejsce na przymusowy biwak. Tabela podstawowych charakterystyk trasy wspinaczkowej

Wspinaczka na Semenow-bashi (3608 m) od południowego-zachodu, 1b kategorii trudności, 5-6 godzin od biwaku, z zaleceniami dotyczącymi sprzętu i bezpieczeństwa.

Wspinaczka na wierzchołek Semionow-bashi (3608 m) od południowego zachodu — 1b kategorii trudności (rys. 10) Od obozu alpinistycznego „Alibek” ścieżką przez strumień pod wodospadem do miejsca biwaku. Od polany Dombajskiej 2,5–3 godz. Od biwaku: wzdłuż strumienia ścieżką w górę do stromego trawianistego zbocza; po przejściu zbocza, wyjście na lewy grabien górnej morony; dalej po usypisku — do szerokiego kuluaru, rozdzielonego grabiem na dwie części. W górę po grabiu i przez silnie zniszczone skały — wyjście pod grabien przedsiodka (w kuluarze można podnosić się i lewiej grabiu, ale droga bardziej kamieniepadowypadkowagopasna!). W odległości 50–60 m niżej grabienia — trawers w prawo i przez niestromą ścianę (15 m) po półkach — wyjście na przedsiodek. Z przedsiodka — zjazd w przował (ubezpieczenie, hak!) i po zniszczonych skałach grabienia (50–60 m) — wyjście na wierzchołek. Od biwaku do wierzchołka: 5–6 godz. Cała droga jest kamieniepadowypadkowana! Zjazd po drodze na górę do Dombaja — 6–7 godz. Rekomendacje dla wchodzących

Opis trasу 1Б na w. Siemionow-Basz z Dombajskiej Polany przez przełęcz Chrustalną z zaznaczeniem odcinków zagrożonych spadającymi kamieniami i osobliwościami wejścia.

Z południowo-wschodniej, 1B sk. Od Dombajskiej polany lub a/l „Alibek” ścieżką oraz trawiastymi zboczami i usypiskami wyjście pod przełęcz Chrustalnyj, trawers stromych odrośli wschodniego grzebienia Siemienowbaszy. Miejsce na biwak — 3–4 godz. Z biwaku: Po łagodnym zboczu w kierunku przełęczy Chrustalnyj i, niedochodząc do przełęczy 100–150 m, w lewo do góry po rozgałęzionym korycie. Po korycie w górę na wschodni grzebień. Kamieniopad! Dalej w lewo po grzebieniu na szczyt. Żandarmy obchodź w głównej mierze z prawej strony. Na początku lata — śnieżne karnizy na północy.

Opis trasy na pik Razdelnyj (3300 m) południowo-zachodnim grzbietem, kategoria trudności 2А, na Kaukazie Zachodnim.

PASAZPORT WSPÓŁWSPINACZKI Klasa wspinaczki — skalna Rejon wspinaczki — Kaukaz Zachodni od przeł. Maruch do przeł. Nachar Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki: pik Razdelnyj, 3300 m południowo-zachodnim grzebieniem, skalna, pierwsze wejście Proponowana kat. tr. — 2A Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 200 m (od początku grzebienia) długość odcinków:

Opis pierwszego przejścia trawersu Ptysz-Dżuguturlucz przez grupę alpinistów w 1946 roku, z szczegółami dotyczącymi przebiegu trasy i danymi technicznymi.

FEDERACJA ALPINIZMU ROSJI RUSSIAN MOUNTAINEERING FEDERATION ① Klasyfikacja 5А+1 protokół nr 3 z 22/XI–46 r. 123 KLUB TURYSTÓW CZYTALNIA NR 797 REKORDOWE WSPINACZKA TRAWERSKA

Wspinaczka na Południowy Ptysz (3500 m) 2-6 kategorii trudności, opis trasy i zalecenia dla alpinistów.

Рис. 38 Wspinaczka na wierzchołek Jużny Ptyš (3500 m n.p.m.) 2–6 kat. trudn. (rys. 38) Od polany Dombajskiej przez dolinę Dombaju ( ścieżka) na prawo od wodospadów Czuczchurskich w kierunku nocówki Ptyšskiej. Dalej: przez pokrywy usypiskowe następnie na lewo od morony (ścieżka) w lewo — w górę do górnego cirku Lodowca Kruszewowego przez lodowiec w prawo — w górę na przełęcz Ptyšską (na lodowcu ubezpieczenie!) Od polany Dombajskiej 7–8 godz. Miejsce biwaku.

Wspinaczka na szczyt Główny Ptysz wschodnią granią, kategoria trudności 3Б, z zaleceniami i opisem ubezpieczenia oraz niezbędnego sprzętu.

Wejście na wierzchołek Główny Ptysz (3520 m) wschodnią granią — kat. trudn. 3B (rys. 39) Biwak na przełęczy Ptyskiej. Z przełęczy w prawo 30 m półkami do 3-metrowej ściany i po niej w lewo i do góry na poszarpaną grań zbudowaną z pochyłych płyt (uboczna!). Dalej bezpośrednio granią aż do najstromszej części wzniesienia (obejścia na południe nie są zalecane). U stromego odcinka wzniesienia: wyjście w lewo do wewnętrznego kąta, przez niego 15–18 m w górę (ostrożna lina!), wyjście na ramię.

Wspinaczka na szczyt Główny Ptyš trasą "krawat" kategorii trudności: szczegółowy opis ścieżki, ubezpieczenia i zalecenia dla alpinistów.

Рис. 39 Wspinaczka na wierzchołek Główny Ptyś po „krawacie” — za kategorie trudności (patrz rys. 39) Z przełęczy Ptyśki w prawo przez lodowiec (zabezpieczenie!) do dużej skalnej grani. Po skalnej grani 40–50 m w górę — biwak. Od przełęczy 1 godz. Z biwaku po zniszczonych skałach (niebezpieczeństwo spadających kamieni!) 90–100 m w górę, wyjście na lodowo-śnieżny stok o nachyleniu 35–40° i po nim w prawo-w górę do skalnej wyspy. Po skalnej wyspie (zabezpieczenie przez występy!) 50–60 m w górę, wyjście na stromy śnieżny stok (45°), po nim przez szczelinę brzeżną na skalną wyspę w żlebzie „krawata”. Po skałach 40 m w górę (zabezpieczenie przez występy!), następnie