Suatisi Glacier

Trawers Suatisi — p. Geologów — Dżimara — Szau-choch — p. Drużba — Zaihelan, lodowiec Midograby, 1965 r., sprawozdanie ze wspinaczki.

Sprawozdanie z traversu wierzchołków: Suatiсси — p. Geologów — Dżimaraй — Szau-хох-Druжba-Zajgeлан Druжyna Centralnego Sportowego Stowarzyszenia „CZERWONA FLAGa” Trener NARKIEWICZ F.W. Kapitan PRZESDNICOW W.A. Mińsk 1965 rok Schemat traversu wierzchołków „Suatiсси-хох — pik 4392 — Dżimaraй-хох — Szau-хох — pik Druжba — Zajgeлан”. Druжyna Centralnego Sportowego Stowarzyszenia „Czerwona Flaga”, m. Mińsk. Znaki umowne: droga widoczna, droga niewidoczna, miejsca biwaków, odcinki trasy. „Lepiej się kłócić z Kazbekiem, niż pić herbatę z Dżimarajem” Osetyńskie przysłowie

Opis pierwszego wejścia na pik 4312 na Kaukazie północnym kontrfors, kategoria trudności 3Б, dokonanego w 1994 roku przez grupę pod kierownictwem Andrieja Gorbunowa.

Paszport wejścia Klasa wejścia: techniczna Rejon wejścia: Kaukaz: 2,86 dolina rzeki Genaldon Szczyt, marszruta: p. 4312: pn. granią z lodowca Maili (im. T. Carachowa) Przewidywana kat. trud.: 3B — pierwszoprzejście Charakterystyka marszruty: różnica wysokości — 1800 m, długość marszruty — 2400 m, długość odcinków — 4 kat. trud. — 40 m, 3 kat. trud. — 600 m, średnie nachylenie zasadniczej części marszruty — 45° Zakładanie haków: skalnych — brak lodowych (śruby lodowe) — 16 Czas przejścia w godzinach (dni) — 30 (3)

Przejście szczytów Midagrabin-Choch i Tep-Choch na Kaukazie Centralnym, 4-5 kategoria trudności, opis szlaku i kluczowe cechy.

Trawersa wierzchołów Midagrabin-Choch (4040 m) – Tep-Choch (3926 m), 4–6 kat. trudn. (orientacyjnie). Rejon lodowca Midagrabin — sąsiedni z kazbeckim regionem wysokogórskim (od zachodu), położony we wschodniej części Kaukazu Centralnego. Najwyższy szczyt regionu (i Osetii Północnej) — Dżimara-j-Choch (4778 m). Masywy wierzchołków Midagrabin-Choch (4040 m) i Tep-Choch (3926 m) wchodzą w skład grzbietu ograniczającego od południa płaskowyż Midagraibinski i odgałęziającego się od Dżimara-j-Choch na zachód. Charakterystyka rzeźby terenu: Na północy grań opada stromymi lodowymi stokami i skalnymi ścianami. Na południe — skalnymi ścianami. Skały tworzące masywy tych szczytów są niezwykle nietrwałe, grań między nimi jest mocno zniszczona i bardzo ostra z gwałtownymi stromymi spadkami. Trawers został po raz pierwszy przebyty we wrześniu 1956 roku przez grupę „Lokomotiwu” pod kierownictwem L. Cypkina. Powtórnie został przebyty również przez grupę „Lokomotiwu” w tym samym roku. Klasyfikacja uczestników:

Trawers wierzchołków Dżimajraichoch i Suatisi choch na Kaukazie, 5B kategoria trudności, szczegółowy opis trasy.

OPIS TRASY Travers wierzchołków Dżimaraichoch (4778 m) — „4398” — Suatisichoch (4473 m) 5A kat. trudn. Wierzchołki Dżimaraichoch (4778 m), „4398” i Suatisichoch (4473 m) znajdują się w Bocznej Grani Kaukazu, na zachód od wierzchołka Kazbek. Ich masywy ograniczają Midałrabińskie Plato od wschodu i południowego wschodu. Dżimaraichoch jest najwyższym wierzchołkiem w górach Północnej Osetii. Lodowe masywy Dżimaraichoch i Suatisichoch łączy grań. Wierzchołki Dżimaraichoch, „4398” i Suatisichoch: zbudowane są z łupków, poprzecinanych dykami diabazu; posiadają znaczne zlodzenie. Zachodnie skalno-lodowe żebro Dżimaraia stromo opada do górnego cyrku lodowca Midałrabińskiego. Po raz pierwszy na Dżimaraichoch dokonano wejścia grań wschodnią grupą A. Dżaparidze w 1935 r. Travers wierzchołków Dżimaraichoch — Szau-Choch został sklasyfikowany jako 4A kat. trudn.

Przejście wierzchołków Dżimaj-koch, „4398” i Sautisi-koch w Osetii Północnej, kategoria trudności 5A, opis trasy z 1958 roku.

Szczyty Dżimraj-choch (4776 m), „4398” i Sautisi-choch (4473 m) znajdują się na zachód od szczytu Kazbek w bocznym odgałęzieniu jego śnieżnego masywu i ograniczają płaskowyż Midagra w kierunku wschodnim i południowo-wschodnim. Dżimraj-choch jest najwyższym szczytem w Górach Północnej Osetii. Jego skalno-lodowa północna ściana jest dobrze widoczna w pogodny dzień z miasta Ordżonikidze pomiędzy białymi czapami Kazbeka i Szau-chocha (4000 m). Szczyty Dżimraj-choch, „4398” i Sautisi-choch zbudowane są z łupków poprzecinanych żyłami diabazu i efuzyjami, i posiadają znaczne zlodowacenie. Zachodnie skalne żebro Dżimraja składa się ze skał efuzywnych. Po raz pierwszy na Dżimraj weszła grupa Z. Dżaparidze w 1935 r. od strony zachodniego skalnego żebra. W kolejnych latach: W 1950 r. na Dżimraju ponownie byli alpinisci towarzystwa „Medik” z Północnej Osetii. W 1955 r. grupa sekcji alpinizmu Północnej Osetii pod przewodnictwem Sużajewa dokonała przejścia granią pomiędzy wierzchołkami Dżimraj-choch – Szau-choch, co zostało ocenione jako przejście o kategorii trudności 5B. Na wierzchołek Sautisi jako pierwsi weszli w 1956 r. członkowie grupy S. W. Polakowa, wchodząc od strony przełęczy Tep granią. Na wierzchołku „4398”, który do tej pory pozostawał bezimienny, jak dotąd nikt nie był. Piękno wierzchołków Dżimraja, Sautisi i śnieżno-lodowej grani pomiędzy nimi z nawisa-mi i zlodowaceniami skłoniło alpinistów z towarzystwa „Łokomotiw” do dokonania opisanego poniżej przejścia.

Dokument opisuje ewidencję amunicji i magazynków do AK-74, przechowywanych w skrzyni, z podaniem ilości i daty produkcji.

24 kwietnia 2021 г. 18:01 Inwentaryzacja W załaczonej tabeli amunicji przechowywanej w skrzyni | № п/п | Nazwa amunicji | | | :---: | :------------------------------------: | :---: | | | | 25.11 | | 1 | 5,45 мм naboje z kulą PS nr270, 1987 г. | 6210 | | 2 | Magazynek do АК-74 | 104 | | 3 | Plany do ładowania magazyków | 206 | | | Podpis dowódcy kompanii o wprowadzeniu zmian | |

Opis trasy na szczyt Dżimraj-choch zachodnią krawędzią o stopniu trudności IV-A — IV-Б.

Wspinaczka na Dżimraj-choch (4778 m) po zachodniej krawędzi 4A–4B kat. trudn. Rejon lodowca Midagrabin — sąsiadujący z kazbeckim rejonem wysokogórskim od zachodu — położony jest we wschodniej części Kaukazu Centralnego. Najwyższy szczyt rejonu i Osetii Północnej — Dżimraj-choch — położony jest u źródeł lodowca Midagrabyński. Dżimraj-choch, będąca węzłowym szczytem przedniego grzbietu, jest połączona: wschodnim grzbietem — z Majli-choch (4602 m), północnym grzbietem — z Szau-choch (4646 m), południowym grzbietem — z Suatisi-choch (4453 m). Na lodowiec Midagrabyński opada stroma lodowo-skalna zachodnia krawędź. Po raz pierwszy zachodnia krawędź Dżimraj-choch została zdobyta przez grupę północnoosetyjskich alpinistów pod przewodnictwem I. Sużajewa w 1955 roku. W 1958 roku grupa alpinistów DSO „Lokomotiw” pod przewodnictwem L. Cybina dokonała drugiego przejścia trasy. Wszyscy uczestnicy obu grup — 1. sp. разряд, KMS. I dzień. Punktem wyjściowym dla wspinaczki jest miasto Ordżonikidze, skąd drogą samochodową jadą przez osiedla: Gizel, Dargavs,

Opis trasy na szczyt Szau-choch (4636 m) wschodnią granią, kategoria trudności 2Б, z informacjami o podejściach i technicznym przejściu trasy.

Opisanie stanu marszruty na szczyt Szau-choch (4636 m) wschodnim grzbiecie, 2B kategorii trudności. Charakter marszruty na stanie na wrzesień 2015 roku: śnieżno-lodowy odcinki skalne nie stanowią technicznej trudności Podejście Dobrać się do wsi Wierchnij Koni, zarejestrować się na strażni granicznej (szczyt znajduje się w strefie przygranicznej, dla wykonania wejścia należy uzyskać przepustkę do strefy granicznej ustalonego wzorcu, lepiej to zrobić zawczasna), dalej podnieść się na górę do osiedla Tmenikau, 2 km wyżej w górze po wąwozie — strażnica graniczna, to ostatnia część, do której można dojechać samochodem. Od strażnicy w górę po wąwozie Genaldońskim odchodzi łagodna szeroka ścieżka (była geologiczna droga), prowadząca do ciepłych źródeł mineralnych przed jęzorem lodowca Majli. W tym miejscu rozłożony jest bazowy obóz dla wejścia na górę Kazbek od północy. Są miejsca na nametry i woda. Odległość od strażnicy do źródeł — około 9 km, około 4 godzin marszu. Dalej ścieżka prowadzi przez wiszacy most przez rzekę Genaldon na morenę lodowca Majli, do jęzora lodowca, tam ścieżka się kończy. Dalej należy: podnieść się na jęzor lodowca Majli (morfologia często się zmienia, od stromej ściany lodowej do łagodnego przejścia, pokrytego osadami morenowymi) około jego zachodniej krawędzi, przejść na boczną morenę i poruszać się po niej wzdłuż rzeki Genaldon, do miejsca, gdzie w nią wpada lewy (orograficznie) dopływ,

Opis trasy na szczyt Dżimraj-choch (4773 m) północnym grzbietem, kategoria trudności 3Б, zawierający szczegółowy opis podejścia, wspinaczki i zejścia.

Paszport wspinaczki I. Klasa wspinaczki: techniczna Region wspinaczki: Kaukaz; 2,8; l-k Kolka Szczyt, trasa: w. Dżimraj-choch (4773 m); I k/f S gr s l. Kołka Przewidywana kat. trudn. — 3B kat. trudn.; pierwsze wejście Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 2000 m, długość trasy — 2800 m, długość odcinków: 5 kat. trudn. — 20 m, 4 kat. trudn. — 200 m, średnie nachylenie głównej części trasy — 40°–45° Wbijane haki: lodośruby — 50 szt., skalne — 3 szt., elementy zaklinowane — brak Liczba godzin/dni marszu — 20/2