Paszport wspinaczki

I. Klasa wspinaczki: techniczna 2. Region wspinaczki: Kaukaz; 2,8; l-k Kolka 3. Szczyt, trasa: w. Dżimraj-choch (4773 m); I k/f S gr s l. Kołka 4. Przewidywana kat. trudn. — 3B kat. trudn.; pierwsze wejście 5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 2000 m, długość trasy — 2800 m, długość odcinków: 5 kat. trudn. — 20 m, 4 kat. trudn. — 200 m, średnie nachylenie głównej części trasy — 40°–45° 6. Wbijane haki: lodośruby — 50 szt., skalne — 3 szt., elementy zaklinowane — brak 7. Liczba godzin/dni marszu — 20/2 8. Liczba noclegów: 1-szy na podejściu, 1 — na trasie, 1 — na спуску 9. Kierownik: Lewkowski Jurij Wasiliewicz — 1-szy sp. разряд. uczestnicy: 1. Gudenko Jewgienij Władimirowicz — 3-й sp. разряд. 2. Kabisow Artur Rusłanowicz — 3-й sp. разряд. 3. Łuniow Aleksandr Władimirowicz — 3-й sp. разряд. 4. Surkow Dmitrij Anatolijewicz — 3-й sp. разряд. 10. Trener: Proskuriakow Rusłan Pawłowicz — MS. 11. Wyjście na trasę — 27 sierpnia 1995 r. Powrót na biwak — 30 sierpnia 1995 r. 12. Organizacja: KM FA RSO

Przygotowanie do wspinaczki

Podczas przygotowań do wspinaczki przeprowadzono:

rozpoznanie podejść do szczytu,
ustalono orientację trasy,
wstępną ocenę,
wykonano zdjęcia trasy i okolicy,
określono zasady zapewnienia łączności radiowej.

Podczas przygotowań ustalono, że najlepszy kontakt radiowy będzie z g. Władykaukaz — trasa: bezpośrednia widoczność, co zapewnia stabilną łączność radiową na biwaku i całej trasie.

Opis podejścia

Od g. Władykaukaz do sanatorium "Karmadon" — przejazd autobusem rejsowym — 1 godz. Dalej — przejazd drogą przez w. Tmenikaу przez Kosz nad r. Genałdon. Po 2 godz. droga schodzi do samej rzeki i znika wśród kamieni. Po ścieżce wśród kamieni lewego brzegu (orogr.) rzeki wznosić się do gorących mineralnych źródeł. Od san. Karmadon — 3,5–4 godz.

Od źródeł:

zjechać trawersem do rzeki,
przejść ją obok początku dużej moreny, schodzącej z centralnej części jęzora l. Majli,
dalej wznosić się po morenie,
wyjść na l. Majli w środkowej jej części,
stopniowo w trakcie ruchu udać się w prawo na osady morenowe,
po nich podejść do początku długiego zielonego grzbietu,
na początku po którym w górę,
następnie, zjechawszy w prawo do strumienia po ścieżce, wyjść do chaty na polanie Szelestienko — 3–4 godz.

Od chaty:

ruch po grzbiecie prawobrzeżnej moreny l. Kołka,
następnie, zjechawszy trawersem,
po morenach pod duży lawinowy stożek, leżący pod lodospadem l. Kołka — 2 godz.

Tu — początkowy biwak. Wysokość — 2800 m.

Krótki przegląd regionu wspinaczki

Region wspinaczki położony jest we wschodniej części Kaukazu Centralnego. Najwyższy szczyt regionu — Dżimraj-choch (4773 m) jest węzłowym szczytem Pasma Przedniego, połączony:

grzbietem z Majli-choch,
grzbietem z Szau-choch,
południowym grzbietem z Suatisi-choch.

Na zachód na l. Midagrabin opada stromym lodowo-skalnym Zachodnim żebrem, po którym poprowadzono trasę 4A kat. trudn. Na południe na l. Suatisi prowadzi trasa 3A kat. trudn. Z północnego grzbietu na wschód ku l. Kołka schodzą kilka nieprzejdźianych skalno-lodowych kontrafortów. Trasa została pokonana po I k/f Północnego grzbietu.

Opis trasy

1-szy dzień:

Od biwaku na morenie ruch w kierunku lawinowego stożka — 30 min. Po nim 150–200 m; 30°–40° pod lodospad l. Kołka. Lodospad spływa spod S–W ściany w. Dżimraj-choch, jest porozcinany szczelinami, ze S–W ściany i I k/f możliwe są obrywy lodu, kamieni. Przejście wskazane jest wczesnym rankiem. Dalej — prosto w górę w kotłach 40 m; 40° (firn, lód), przejść bergschrund po śnieżnym moście, skręcić w prawo-w górę. Przeszedłszy 2–3 szczeliny, wyjść pod lodowe zrzuty (z lewej). Pod nimi skręcić w prawo i wznosić się pod prawy narożnik I k/f po stromym śnieżno-lodowym stoku 300–400 m; 40°–45°, 2–3 kat. trudn., porozcieranym szczelinami, głębokimi żlebami, po których możliwe są spadające kamienie. Z I k/f — ubezpieczenie hakowe. Dalej — podjazd na duży skalny wysepkę. Od biwaku — 4–5 godz. Skalny wysep, podobnie jak i I k/f, składa się z żywych kamieni (łupki). Podjazd po nim prosto w górę 120–150 m; 45°; 2 kat. trudn., ubezpieczenie utrudnione do jego zakończenia. Przejść w lewo na skały I k/f i po nich w prawo-w górę 100–120 m; 50°; 3 kat. trudn., wyjść na lodowy stok prawej strony trójkąta I k/f. Podjazd prosto w górę po lodowym stoku 200 m; 40°; 3 kat. trudn., ubezpieczenie hakowe. Wyżej stromość wzrasta do 45°; 120 m; 4 kat. trudn., na końcu na wyjściu na śnieżno-lodowe ramię I k/f — 10 m do 50°. Na ramieniu — biwak (wyrąbać platformę w lodzie). Od wysepki — 6–8 godz.

2-gi dzień:

Ruch prosto w górę po lodowym stoku lewej strony grzbietu I k/f — 260 m; 45°; 3–4 kat. trudn. pod nawisy na grzbiecie, który przebiega prosto w lob — 4–5 m; 70°–80°; 5 kat. trudn., ubezpieczenie hakowe. Dalej w lewo podjazd po grzbiecie (śnieg, firn) (ostrzegać się dużych nawisu z lewej). Przez 1,5–2 godz. wyjść na skały grzbietu — 60 m; 45°–50°; 2–3 kat. trudn. Po skałach podjazd na ramię grzbietu, na którym możliwy jest biwak. Z ramienia zjazd 20 m; 35° i za nim podjazd po lodowej ścianie 15 m; 50°; 5 kat. trudn. Dalej po niezbyt stromym śnieżnym grzbiecie, na końcu po zaśnieżonych skałach 2 kat. trudn. podjazd na w. Dżimraj-choch. Od biwaku na ramieniu — 6–8 godz.

Najłatwiejszy zjazd ze szczytu — po Wschodnim grzbiecie ku chacie na polanie Szelestienko.

Detalizacja odcinków trasy (wg schematu)

R0–R1 — lawinowy stożek; 1 kat. trudn.; 150–200 m; 30°–40°
R1–R2 — śnieg, lód; 2 kat. trudn.; 200 m; 30°–40°
R2–R3 — firn, lód; 2–3 kat. trudn.; 300–400 m; 40°–45°
R3–R4 — zniszczone skały; 2 kat. trudn.; 120–150 m; 45°
R4–R5 — skały; 3 kat. trudn.; 100–120 m; 50°
R5–R6 — lód; 3 kat. trudn.; 200 m; 40°
R6–R7 — lód; 4 kat. trudn.; 120 m; 45°
R7–R8 — lód; 3–4 kat. trudn.; 260 m; 40°–45°
R8–R9 — nawisy; 5 kat. trudn.; 4–5 m; 70°–80°
R9–R10 — firn; 1–2 kat. trudn.; 300–400 m; 30°
R10–R11 — skały; 2–3 kat. trudn.; 60 m; 45°–50°
R11–R12 — lód, ścianka; 5 kat. trudn.; 15 m; 50°
R12–R13 — śnieg, skały; 1–2 kat. trudn.; 80 m; 30°–45°

Rekomendacje

Trasa jest dostępna w letnich warunkach, w zimie — zagrożona lawinami. W dolnej części — niebezpieczeństwo spadających kamieni, obrywów lodu. Interesująca ze względu na trudność wspinaczki na wysoki szczyt, ważne jest prawidłowe opracowanie planu taktycznego.

Zalecana dla wysokokwalifikowanych grup.

Widok ze Wschodu

1960

Widok ze Wschodu

Opis zjazdu

Wschodni grzbiet nie jest sklasyfikowany, przez daną grupę został oceniony jako 2B kat. trudn.

Z w. Dżimraj-choch dalszy ruch zgodnie z kierunkiem po W grzbiecie w dół. Grzbiet prosty, śnieżny, z wyjściami zniszczonych skał, 1–2 kat. trudn. Przez 1,5–2 godz. zjechać do śnieżnej kotliny śnieżno-lodowego W grzbietu. Dobry biwak. Dalej zjazd w dół po lodowym stoku W grzbietu 350–400 m, o stromości 30°–40° do jego wypłaszczenia, ubezpieczenie hakowe, ostrzegać się lodowych zrzutów, w dolnej części — szczelin. Po wypłaszczeniu zjazd 1000 m, dalej w lewo-w dół po stromym śnieżnym stoku z głębokim śniegiem 40 m; 50° i następnie w dół po łagodnym, bardzo szerokim W grzbiecie (ostrzegać się szczelin) do dużego, silnie zniszczonego skalnego ostanica na grzbiecie. Dobry biwak. Od wierzchołka — 6–8 godz. Stąd zjazd prosto w dół po lodowym stoku 250–300 m o stromości 40°–30° do wyjścia skał skalnego kontrafortu. Zjazd w dół dylfertem 40 m po stromych zniszczonych skałach na niezbyt stromy śnieżny stok, po którym zjechać na dolną część skalno-zwaliskowego kontrafortu. Stąd w dół zjazd po osypiskach do moreny prawej strony l. Kołka, po której wyjść ku chacie na p. Szelestienko. Od skalnego ostanica — 6–7 godz.

Powiązany z

Spis treści