Sprawozdanie

o zdobyciu szczytu Ural (В) (4273 m) południowo-zachodnią ścianą, pierwszego przejścia, orientacyjnie 5A kat. trudn. przez zespół Сборная ФАСПб w okresie od 9 do 9 lipca 2022 r. Trener zespołu: Тимошенко Т.И. Skład zespołu:

• Болячкин Д.Л. — 1-й sp. разряд
• Матинян А.А. — МС
• Трикозов В.М. — МС

1. Paszport wejścia

Raport z pierwszego wejścia na pik Ural Wschodni (4273 m) lewą częścią południowo-wschodniej ściany, orientacyjnie 5B kat. trudn., zespołu reprezentującego CSKA im. Demczenko oraz KAiS MEI w okresie od 19 sierpnia do 20 sierpnia 2020 r. St. trener: Kuzniecowa E.W. Kierownik: Niłow S.A.

Ural Wschodni (4273 m) lewą częścią południowo-wschodniej ściany

Paszport wejścia

Paszport wejścia

1. Kaukaz, rejon Bezengi, dolina Uky. Rozdział 2.5 według tabeli klasyfikacyjnej z 2013 roku.
2. Na wierzchołek Saratowa J.S. o wysokości 3711 m północnym grzbietem 43.05.337 N 43.10.797 EO
3. Proponowana 1B kategoria trudności, pierwsze wejście.
4. Trasa skalna.
5. Przewyższenie 500 m.
6. Na trasie 1 pętla zjazdowa.
7. Godzin marszowych — 5 godz.
8. Kierownik — S. S. Sotiuk, KMS, w duecie z S. W. Kotaczkowem, KMS
9. Trener — S. S. Sotiuk.

3. Урал 3 — в, траверс, 4Б.

Od chaty „Укю-кош” w górę doliny ścieżką, do schroniska КСП «Голубятня», następnie lodowcem М. Укю do stoku prowadzącego na przełęcz Урал — 1,5–2 godz. W górę środkiem śnieżno-lodowego stoku (uwaga: zamknięte szczeliny, na brzegach niebezpieczne kamienie, szczególnie po lewej stronie pierwszego „żandarma” 3 grzebienia Uralu) do kotła pod przełęczą, z niego lodowo-śnieżnym stromym stokiem (30–40 m) na przełęcz, od lodowca — 1–1,5 godz. Z przełęczy w lewo wejść na „żandarma”, następnie grzebieniem jednocześnie do przełączki pod ścianą 3 wierzchołka; możliwe jest tutaj miejsce biwakowe. Od przełęczy — 1 godz. Z przełączki 4 m w lewo i w górę na kwadratowy kamień, po wewnętrznym rogu (lub na lewo od niego) na półkę, po niej 4–5 m, na prawo od skalnego daszku 5 m w górę na półkę-korytko, w górę w lewo pod czerwony kamień. Na prawo od niego w rogu w górę i po prawej stronie ściany do kontrolującego kopca (35 m od przełączki). Od kopca płytami w górę i półkami trawersem w lewo pod ścianę, grzebieniem do czerwonego „żandarma” i w obejście jego z lewej. Za „żandarmem” prosto w górę 5 m kominem i 15 m po wewnętrznym rogu, następnie 7–8 m po wygładzonych skałach na płytę o nachyleniu 40°. Po dolnej krawędzi płyty trawers 15–17 m wzdłuż szczeliny w prawo, wzdłuż pionowej ścianki płytą w górę, 3 m po przewieszonej ściance (pomoc sztuczna) i jeszcze 20 m po monolitycznych skałach na grzebień wierzchołkowy. Grzebieniem 60 m na 3 wierzchołek. Od przełączki 4–6 godz.

Pierwsze wejście na wierzchołki Zachodni i Wschodni oraz trawers masywu Uraloczka zostały wykonane w dniach od 14 do 18 lipca 1961 r. przez grupę w składzie:

1. Riazanow W.W. — kierownik grupy, mistrz sportu.
2. Riabuchin A.G. — 1-sza kat. sport.
3. Samochwałow W.W. — 1-sza kat. sport.
4. Benkin W. — 1-sza kat. sport.
5. Czernow W.I. — 1-sza kat. sport. Wierzchołek Uraloczka znajduje się w grani rozdzielającej cyrki Ułłu-Auz i M. Uky, pomiędzy wierzchołkami Archimedes (4100 m) i Думала-Тау (4557 m). Przewyższenie nad lodowcem M. Uky — 700 m, nad l. Ułłu-Auz — 800 m. Wierzchołek Uraloczka — dwugłowy: Zachodni (4270 m) łączy się 200-metrowym siodłem z Wschodnim (4300 m). Na północ (w cyrk M. Uky) z wierzchołka Zachodniego prowadzą dachówkowate płyty pokryte lodem i śniegiem narzutowym; na południe (w cyrk Ułłu-Auz) — ściany. Skały budujące masyw — granity z dużą zawartością kwarcu. Szczeliny płytkie, wypłukane. Powierzchnia skał chropowata, miejscami dziurkowata, przypominająca powierzchnię sjenitów.

Урал M przez grzbiet, 3Б

Od schroniska „Ukyu-kosh” wzdłuż ścieżki w górę wąwozu do schronienia KSP „Golubyatnya”, stąd wyjście na lodowiec Ukyu, po nim, trzymając się prawej strony, wchodzić (nie dochodząc 200 m) pod przełęcz Ukyu, 2 godziny (rys. 1). Z lodowca w prawo na „poduszkę” pod grzbietem, prowadzącym od p. Ural do Dumala, wchodzić po śnieżno-lodowym stoku między zsypami (z lewej) i lawinami (z prawej) przez zamkniętą szczelinę w strefie wygięcia stoku i dalej wzdłuż bergschrundu do W. krawędzi „poduszki”. Przez bergschrund, a następnie w górę 150 m po lodowo-śnieżnym stoku o nachyleniu od 50 do 30° wzdłuż skalnego kontrafortu ostatniego żandarma na grzbiet, asekuracja przez lodygi lodowe. Po śnieżnym grzbiecie z wyjściami skał do przełączki pod wierzchołkową basztą. Od granicy śnieżnego grzbietu ze skałami w lewo 5–6 m po płytach i w górę 15 m po pionowym wewnętrznym kąciku (asekuracja przez haki skalne) na półkę z występem. Stąd w górę 40 m po skalnym żlebie (uwaga: zniszczone skały, możliwy śnieg) w przełom wierzchołkowego grzbietu i w lewo — do wierzchołkowego turu. Od lodowca 4–5 godzin. Zjazd ścieżką podejścia, z półki na przełączkę — „dulfer” na podwójnej 40-metrowej linie. Do polany 2,5–3 godziny. Niebezpieczne miejsca:

• na „poduszcze” — zamknięte szczeliny;
• na wierzchołkowej baszcie — zniszczone skały;
• na śnieżno-lodowym stoku W. grzbietu (przy zjeździe) — rozmiękły śnieg, lawiniasto. Specjalne wyposażenie:

13. Wschodni wierzchołek piku Ural przez Północną ścianę — 4А kat. trudn. (A. Riabuchin, N. Lewczenko, W. Samochwałow i O. Trubnikowa — 15 lipca 1963 r.; rys. 3A). Droga od obozu alpinistycznego „Beziengi” do Zielonej Polany pod lodowcem Mały Ukju zobacz w opisie 1. Z polany wejście na morenę na prawo poniżej jej grani, obejście po niej lodowcowego jeziora, za nim wyjście na lodowiec Mały Ukju i po nim do góry. Za godzinę za południowym kontrafortem wierzchołka Ukju zejście z lodowca w lewo na morenę pod południowymi zboczami wierzchołka. Na morenie — biwak. Od obozu alpinistycznego „Beziengi” — 5–6 godz. Z moreny (w rakach! w wiązce!) przecięcie lodowca i wejście na prawo od centralnego żlebu piku Ural na 100–120 m po niezbyt stromym śnieżnym stoku do

200 198

1. Klasa wejścia: techniczna
2. Rejon wejścia: Kaukaz, Bezengi, Północny odroże GKХr. 2.3.
3. Szczyt: Ural (Zachodni) (4300 m).
4. Przewidywana kategoria trudności: 5Б. 45, pr. 507, p.4, 26/5–81.
5. Charakter trasy: kombinowana. Różnica wysokości: 520 m. Średnie nachylenie: 63°. Długość odcinków: 4 kat. trudn. — 155 m; 5 kat. trudn. — 265 m; (z tego 5Б i 6 kat. trudn. — 80 m)

Mistrzostwa Okręgu Północno-Zachodniego 2022 roku (klasa – wysokościowo-techniczny) Raport o zdobyciu szczytu Ural (В), 4273 m, południowo-wschodnią ścianą południowego sztoku, W. Makarowa, 1986 r., 5B kat. tr. Trasa została pokonana przez zespół Murmańsk–Woroneż

Paszport wejścia

1. Kaukaz Zachodni, 2.5. Od przełęczy Kitlod do przełęczy Gezewcek (od północy od Głównego Kaukaskiego Grzbietu).
2. Szczyt Ural (В), 4273 m, południowo-wschodnią ścianą południowego sztoku.
3. Charakter trasy – skalny.
4. Długość trasy ≈ 860 m.

Paszport wspinaczki

1. Klasa wspinaczki: skalna.
2. Region wspinaczki: Kaukaz Centralny, Bezengi.
3. Obiekt wspinaczki: szczyt Ural W. po południowo-wschodniej ścianie.
4. Zaproponowano — 5B kat. trud., pierwsze wejście.
5. Różnica wysokości — 550 m, długość — 684 m. Długość odcinków o 5–6 kat. trud. — 545 m. Średnie nachylenie głównych odcinków 70° (3600–4080), w tym 6 kat. trud. 87° (3600–3685); 85° (3715–3770).
6. Wbite haki: skalne 65, śrubowane 7, zaklinowane 72, 3.
7. Godzin marszu zespołu — 20 i dni — 2.