200 198

1. Klasa wejścia: techniczna
2. Rejon wejścia: Kaukaz, Bezengi, Północny odroże GKХr. 2.3.
3. Szczyt: Ural (Zachodni) (4300 m).
4. Przewidywana kategoria trudności: 5Б. 45, pr. 507, p.4, 26/5–81.
5. Charakter trasy: kombinowana.

Różnica wysokości: 520 m. Średnie nachylenie: 63°. Długość odcinków: 4 kat. trudn. — 155 m; 5 kat. trudn. — 265 m; (z tego 5Б i 6 kat. trudn. — 80 m)

6. Wbijanych haków:

7. Liczba godzin marszu – 18

8. Liczba noclegów –

9. Uczestnicy:

   • Riabuchin A.G. — p.m.s.
   • Łusznikow A.N.
   • Tyrtyszny S.A.
   • Ulianow A.R. — 1-й sp. roz.

10. Trener drużyny: Riabuchin Aleksandr Grigoriewicz — zasłużony trener Rosyjskiej FSRR, p.m.s. ZSRR.

11. Data wyjścia na opracowanie trasy: 10 sierpnia 1980 r.

12. Data wyjścia na trasę i powrót: 11 sierpnia 1980 r.

Schemat rejonu wejścia.

1. Pamięci przyjaciół.
2. Uky.
3. Думала.
4. Ural (Mały).
5. Ural (Wschodni).
6. Ural (Zachodni).
7. Archimedes
8. Ułłu-Auz-Baszi.
9. Skalny.
10. Panoramiczny.

Profil trasy.

1. Trawers Z.–W. wierzchołków 5A kat. trudn.
2. Ural (Wschodni) po kontrforsie S. ściany 5Б kat. trudn.

Odcinki R0–R8. „Krab”. Pierwsze wejście na Zachodni i Wschodni wierzchołek i trawers masywu Ural dokonane od 14 do 18 lipca 1961 r. przez grupę w składzie:

• 1. Riazanow W.I. — MS — kierownik
• 2. Riabuchin A.G. — 1-й sp. roz.
• 3. Samochwałow W.W. — 1-й sp. roz.
• 4. Benkin W. — 1-й sp. roz.
• 5. Czernow W.I. — 1-й sp. roz.

Obecnie na wierzchołek Ural prowadzą następujące trasy:

• Trawers Z.–W. — 5A kat. trudn.
• Wschodni po kontrforsie S. ściany — 5Б kat. trudn.
• Wschodni lub Zachodni po S. ścianie — 4A kat. trudn.
• Mały Ural po W. grzebieniu — 3Б kat. trudn.

Pierwsze przejście na w. Ural (Zachodni) po kontrforsie S. ściany dokonane przez grupę a/л „Bezengi” w składzie:

• 1. Riabuchin A.G. — MS — kierownik
• 2. Tyrtyszny S.A. — 1-й sp. roz.
• 3. Łusznikow A.N. — 1-й sp. roz.
• 4. Ulianow A.R. — 1-й sp. roz.

od 10 sierpnia 1980 r. do 11 sierpnia 1980 r. Podejście od a/л „Bezengi” zajmuje 4 godziny do Zielonych noclegów pod lodowcem Mały Uky i dalej 1,5 godziny do noclegów na morenie lodowca Mały Uky pod wierzchołkiem Uky.

10 sierpnia 1980 r.

Grupa wyszła na noclegi pod w. Uky i od 8:00 prowadziła obserwacje trasy. Sama trasa nie jest zagrożona kamieniami, gdyż znajduje się pod osłoną skał kontrforsu. Niebezpieczne są obejścia początku trasy („kraba” i „piramidy”) po żlebach z lewej i prawej strony: widoczne są ślady kamieni wzdłuż żlebów i kamienie za brzegiem szczeliny brzegowej.

W drugiej połowie dnia dwójka Tyrtyszny — Łusznikow wyszła na opracowanie trasy (odcinki R0–R3).

Odcinek R0–R1.

Przez most śnieżny przez szczelinę brzegową do lewej kleszczy „kraba”; 30 m śniegu o nachyleniu – 40–45°.

Odcinek R1–R2.

W lewo do góry w szeroką szczelinę, a następnie w prawo po płycie (6 m), skały trudne. Dalej po lewej szczelinie komina do góry pod przewieszenie (4 m), skały trudne, miejscami pokryte mchem. Przewieszenie (1,5 m) z szeroką szczeliną, na закладку wieszamy drabinkę i wychodzimy na płytę – 80°. Po płycie (4 m) na złożone, porozdzielane skały, pokryte mchem. Idziemy po prawej szczelinie, zwężającej się ku górze komina (10 m), miejscami przewieszone. (1. punkt kontrolny, puszka zawieszona na haku). Dalej 10 m po zniszczonych, zaśnieżonych skałach. Organizujemy punkt odbioru. (6 sk. h. + 1 zakł.).

Odcinek R2–R3.

Po zaśnieżonych skałach (15 m) wyjście na górną część „kraba” i do góry po śniegu – 30–35° z lodowym podłożem pod podstawę rudej piramidy (25 m). (2 sk. h.).

Na opracowanie poszło 3 godziny.

11 sierpnia 1980 r.

Wyjście z noclegów o 5:20. Od noclegów do początku trasy 10 min. O 6:00 grupa przeszła opracowane odcinki i kontynuowała ruch po trasie.

Odcinek R3–R4.

Pod rudą piramidą w lewo po śniegu na zaśnieżoną półkę i dalej po zaśnieżonych skałach średniej trudności (35 m). (4 sk. h.).

Odcinek R4–R5.

Po skomplikowanych skałach, miejscami zaśnieżonych, wyjście na wierzchołek piramidy (40 m) — 2. punkt kontrolny. Dobra platforma dla noclegu. Obejście piramidy po skałach jest bezpieczne, gdyż znajduje się pod osłoną samej piramidy, a potem pod osłoną prostokątnej skały.

Odcinek R5–R6.

Do góry po lewej stronie niewyraźnie zaznaczonego kontrforsu. Przebywszy 40 m porozdzielanych skał średniej trudności, miejscami lód naciekowy, śnieg, wychodzimy pod podstawę śnieżno-lodowego żlebu, uchodzącego w lewo do góry. (3 sk. h. + 1 l. h.).

Odcinek R6–R7.

Przecinając stromy lodowy żleb (15 m), „Ostrożnie! Z góry możliwe kamienie!”, uchodzimy w prawo na trudne skały (miejscami lód naciekowy, śnieg) i po nich 25 m idziemy w kierunku charakterystycznego obniżenia w S.Z. żebrze. Wychodzimy na wierzchołek trójkąta ze skalnych wysp w odległości 40 m. (4 sk. h. + 1 l. h.). Tu cała grupa zakłada raki i już ich nie zdejmuje do wyjścia na przełączkę między w.w. (Wschodnim) i (Zachodnim) Uralem.

Odcinek R7–R8.

9:00. Od wierzchołka trójkąta ze skalnych wysp do góry i w lewo przecinamy stromy lodowy żleb, rozdzielający kontrforsy (20 m). „Ostrożnie! Z góry możliwe kamienie!”.

Iść trzeba na przednich zębach z użyciem lodowego młotka. Wychodzimy na skalne wyspy, w kierunku wschodniej krawędzi w. Ural (Zachodni) 25 m. Skały zniszczone, średniej trudności. (2 sk. h. + 2 l. h.).

Odcinek R8–R9.

9:35. Początek po skałach średniej trudności 20 m, następnie po stromym lodowo-śnieżnym żlebie do góry w kierunku obniżenia w grzebieniu. 25 m. Pierwszy idzie na przednich zębach z lodowym młotkiem. (3 l. h.).

Odcinek R9–R10.

Stąd przechodzimy 40 m do góry po skomplikowanym lodowym żlebie o nachyleniu 60° między skalnymi wygładzonymi wyspami. Wychodzimy w prawo z żlebu na 2–3 m bliżej czopu po oblodzonałych stromych, skomplikowanych skałach. Z lewej strony obejście jest bardzo złe po wygładzonych, przewieszonych skałach. (1 sk. h. + 4 l. h.).

Odcinek R10–R11.

Dalej 40 m po kontynuacji lodowego żlebu. Nachylenie 60°, wspinaczka skomplikowana. (4 sk. h. + 4 l. h.).

Odcinek R11–R12.

12:30. Po stromym lodowym stoku – 55° między skalnymi wyspami wychodzimy na przełączkę między w.w. (Zachodnim) i (Wschodnim) Uralem 80 m. (Trasa wyprowadza prosto pod wierzchołkową turnię). (1 sk. h. + 4 l. h.). Tu w kotlinie możliwy jest dobry nocleg.

Odcinek R12–R13.

Po skałach średniej trudności 6 m i dalej prostym wyjściem na w. Ural (Zachodni) 40 m.

Czas 13:50.

Zjazd z wierzchołka Ural (Zachodni) pokrywa się z trasą 5A kat. trudn. — trawers masywu Ural (przez Wschodni wierzchołek). Grupa rekomenduje zjazd z wierzchołka (pokrywający się z początkiem trawersu Z.–W.) na przełączkę między wierzchołkami Ural (Zachodni) i Archimedes.

W lodowym żlebie.

Wyjście na skalne wyspy.