Paszport wejścia

I. Klasa technicznych wejść 2. Kaukaz Centralny, Główny Kaukaski Grzbiet 3. Pik Szczurowskiego, 4259 m prawą krawędzią Północnej ściany 4. Przypuszczalnie 5B kat. trudn., pierwsze wejście 5. Różnica wysokości: marszrutu — 979 m, bastionu — 219 m Długość: marszrutu — 1240 m, bastionu — 230 m, odcinków 5–6 kat. trudn. — 270 m Średnie nachylenie: marszrutu — 57°, bastionu — 87° 6. Wbite haki: ogółem — 186 szt., z czego | skalne | закладок | śrubowane | lodowe |

Raport

O wejściu na pik Szczurowskiego nową trasą północno-zachodnią 5B kat. trudności

KIEROWNIK GRUPY: SZABALIN B.I. — KMS TRENING: SZATAJEW W.N. — MS Moskwa 1969 r.

Skład grupy sportowej

110. Szczyt Szczurowskiego Granią Północno-Wschodnią (szlak W. Pielewina, 4B kat. sł.). Droga od obozu alpinistycznego „Szhelda” (grupa 4–8 osób) przez lodowiec Szheldy do „Szheldińskich noclegów” została opisana w relacji ze szlaku nr 105. Od „Szheldińskich noclegów” przekroczyć lewą odnogę lodowca Szheldy w górę — w prawo i wyjść spod prawej strony fałszywego przełęczy Czatyń. Z lodowca podnosić się po stromym śnieżnym stoku i przez szczelinę brzeżną wyjść na skały. Po zaśnieżonych skałach średniej trudności, dalej prostymi skałami, wejść na prawą stronę przełączki grani — fałszywą przełęcz Czatyń. Z przełączki skręcić w prawo i poruszać się w górę po prostych skałach Północno-

105. Pi­k Szczu­row­skie­go po­dobrze­niem grzbietu Południowo-Wschodniego z Płaskowzgórza Uszbińskiego (trasa 2A kat. trud.) Od obozu alpinistycznego „Shkhelda” (grupa 4 - 20 osób) podnós się ścieżką prawej orograficznie strony doliny Shkheldy, najpierw przez gęsty las, potem przez trawiaste zbocza, do lodowca Shkheldy. 300 m powyżej jęzora lodowcowego wyjść na morenę powierzchniową. Prawą moreną około 500 m w górę doliny. Następnie wyjść z lodowca w prawo i ścieżką na trawiastym stoku wznosić się wzdłuż lodowca, obok polany u podnóża skał z czarnymi pasami — „Nocleg Aristowa”, do miejsca, gdzie od prawej strony wpada do lodowca Shkheldy lodowiec Akhsu. Tu skręcić w lewo i po morenie środkowej lodowca podejść do „Shkheldyńskich noclegów” —

293. Шхельда Западная — Вторая Западная (szlak kombinowany, O. Aristowa, 3B kat. trud., rys. 32, 41). Ze Шхельды Zachodniej (pkt 290) prostym zniszczonym Wschodnim grzbietem zejście do przełęczy. Następnie prostym porozcinanym grzbietem, pokonując lamele wprost („żywe” skały, ubezpieczenie), do przełęczy pod Zachodnim grzebieniem Шхельды Drugiej Zachodniej. Od Zachodniej wierzchołka 1,5–2 godz. Z przełęczy prostymi skałami Zachodniego grzbietu, pokonując lamele wprost, wspiąć się po skałach średniej trudności (od strony żlebu) pod skalną ścianę. Ścianę obchodzić z prawej (od strony żlebu) po stromym lodowo-śnieżnym stoku. Następnie po żlebie

101. Tra­wers masywu Шхе­ль­да z za­cho­du na wschód (trasa L. Na­dież­di­na 5B kat. sł.). Droga od al­plag­ieru «Шхе­ль­да» (grupa 4–8 osób) do wierz­choł­ku Вто­рая За­пад­ная Шхе­ль­да z wyjściowym bi­wuak­iem na «Но­че­вке Ари­сто­ва» i drugim na usy­piach Вто­рой За­пад­ной Шхе­ль­ды opi­sana jest w trasie №86. Z wierz­choł­ku Вто­рая За­пад­ная Шхе­ль­да zjazd po usypach, na­stęp­nie po pro­stych znisz­czonych ska­łach Wschod­niego grze­bie­nia, po­ko­nu­jąc nie­wiel­kie żan­da­rmy po znisz­czo­nych ska­łach śred­niej trud­no­ści wprost, wy­jście na nie­wiel­kie ra­mię. Od ra­mienia w pra­wo i w dół po żle­bie, od któ­re­go tra­wers w le­wo po za­śnieżo­nych po­łkach i po­chy­łych pły­tach na grze­bień. Od­tąd po pro­stym za­śnieżo­nym skal­nym

102. Tra­wers masy­wu Шхе­ль­да z wschodu na zachód (trasa W. Nie­ste­ro­wa 5B kat. sk.) Droga od alplageru «Шхель­да» (gru­pa 4–8 osób) do wierz­choł­ku Шхельда Wschod­nia opi­sa­na w tra­sie 100. Z wierz­choł­ku zjazd 40 m po pro­stych ska­łach Za­chod­nie­go grze­bie­nia do pla­ców­ki. Z pla­ców­ki, omi­ja­jąc grze­bień, zje­chać do ogrom­nych ska­łnych wrót mię­dzy dwu­ma żan­dar­ma­mi. Z wrót 35-me­trowy spor­towy zjazd po za­lode­nia­łym ku­lua­rze, da­lej dwa 40-me­tro­we dül­fe­ry i po za­śnie­żo­nych stromych ska­łach śred­niej trud­no­ści zje­żdżać 70–80 m na pla­ców­kę pod 2-gi (z wscho­du — 1-szy) żan­dar­m prze­mycz­ki. Na pla­ców­ce bi­wak. Z pla­ców­ki omi­nąć 2-gi i 1-szy żan­dar­my, roz­ło­żo­ne na grze­bie­niu mię­dzy Wschod­nią i

Paszport

1. Klasa wspinaczki zimowej
2. Kaukaz Centralny, Główny Pasmo Kaukaski
3. Szhelda Centralna przez centrum lewego skalnego bastionu północnej ściany, pierwsze przejście
4. Kategoria trudności – proponowana 6A
5. Różnica wysokości – 1295 m, długość trasy – 1727 m
6. Długość odcinków 5–6 kat. trudn. – 872 m. Długość odcinków 6 kat. trudn. – 347 m. Średnie nachylenie części ściennej trasy – 65°
7. Zakładano haki: skalne – 118, lodowe – 88, elementy zakładane – 93, sztyftowe – 11
8. Godzin marszowych drużyny – 60, dni – 6
9. Biwaki:

Adresy i numery telefonów

Organizacja i adres, na który należy kierować pytania:

• 361603, Republika Kabardyno-Bałkarska, poczta Elbrus, KSP. Trener: Tilov Boris Osmanowicz Shkhelda (C) lewym kantem S. ściany, 4295 m n.p.m. 6A kat. trudn., pierwsze zimowe przejście. Przewyższenie: 1290 m, długość — 1950 m. 5 kat. trudn. — 520 m; 6 kat. trudn. — 200 m. Średnie nachylenie głównej części trasy — 57°. Pozostawiono haków na trasie (nie wyrwanych) — 12 szt.

XIV Otwarte Mistrzostwa WNP (EAAC) w Alpinizmie

w klasie technicznej 2005 r.

Raport

o wejściu na wierzchołek Szhelda Centralna po „Zwierciadle” od strony S ściany, droga G. Polewego, 71 r., drugie przejście, 6A kat. tr. Drużyna miasta Niżny Tagil. Kierownik drużyny: Rawiłow R.A. Trener drużyny: Rawiłow R.A.

Adresy kontaktowe i numery telefonów