Opis trasu wejściowego na wierzchołek Iz Zachodnia Schieldy Tau przez północną ścianę.

9–10 od miejsc noclegowych, idąc w górę po zniszczonym grzbiecie z niewielkimi osypiskami, o długości około 200–220 m, z wyjściem na skalne półki. Po półkach, idąc w lewo, omijamy skalną ścianę o długości około — lin. Po obejściu ściany, idąc w górę z lewej strony grzebienia skalnego o długości 150–150 m z hakowym zabezpieczeniem. Dalej trasa prowadzi po ścianie, która jest kaskadą półek, zaśnieżonych i zlodowaconych. Skały wystające ze ściany nie mają występów dogodnych do asekuracji. Hakowe zabezpieczenie, długość 3,0–4,0 liny.

4.

Opis tras­y na P — 10 «Za­pad­nu­ta» z 1018 szel­nu i prze­łęcz Kur­santów

kat. sl. 3–6, wy­sokość wierz­choł­ku 4310 m (4) (4) (4) (4) (4) (4) (4) (4) (4) (4) Od obo­zu «Spartak» wy­cho­dzimy na ścież­kę, pro­wa­dzącą po zbo­czu do­liny Sz­chel­dy do schroniska Arn­sto­wa. Dro­ga od obo­zu do schroniska Arn­sto­wa za­jmuje 3–5 go­dzin, tu­taj są wy­god­ne pla­ców­ki dla no­czego i woda. Od schroniska Arn­sto­wa ścież­ka idzie na strome wznie­sienie ku mo­re­nie, na­stęp­nie prze­cho­dzi przez poto­czek, pły­ną­cy z wi­sza­cego lo­dow­ca, i idzie pro­sto w kie­run­ku Mę­l­kiej Sz­chel­dy. W gór­nej czę­ści (z pra­wej stro­ny) ist­nieje ska­l­ny ma­syw, gdzie są do­bre pla­ców­ki dla no­ców­ki. Dro­ga od obo­zu «Spar­tak» do

Г. Аграновский + 3 (19747)

14/VII. Obudził Gera. Rosół, pomidory i herbata w holu. Wyszliśmy pożegnać G. Sоłowiewa, B. Tałanowa i Lusia Agranowską. Odprowadzamy ich aż do okolicy. Jest jasno i chłodno. Dobry nastrój. 5 rano. Na ścieżce różne myśli... Pod lodopadem między І a II Zachodnią - podwieczorek. Wychodzimy o 10:30. O 13 - na płaskowyżu pod szlakiem. Biwak i obfite jedzenie. Dalsza droga (Owczarowa W., 40 к.т.) na І Zachodnią wiedzie:

• przez płaskowyż do stromego i szerokiego lawinowego stożka, położonego po lewej stronie Północnej ściany wierzchołka Szhelda Zachodnia;
• stromym śnieżnym stokiem lawinowego stożka (kamieniste zejścia!) szczelinę omijamy z prawej strony i ruszamy do góry wzdłuż skał ściany do potoku;
• od śnieżnego stoku 8–10 m do góry przez "baranie łby" wzdłuż potoku;
• następnie 30–40 m po skałach średniej trudności w prawo na niewielki taras… My wyraźnie widzimy drogę Owczarowa, ale wolelibyśmy dostać się na północny kontforfort І Zachodniej. Z prawej strony, przez szeroki śnieżno-lodowy kuloar. Nie mamy raków (są na płaskowyżu Użbińskim), ale warto spróbować zbocza. Gęsty śnieg. Stopnie wybite perfekcyjnie – i w godzinę my z Walentym wychodzimy na grań. Jutro pójdziemy tą trasą! Wracamy do namiotu, gdzie German i Alik czekają na nas. Herbata. I oto pierwsza noc w czterosypialnym śpiworze – zadziwiająco swobodnie. 15/VII. Wychodzimy o 5:00. Pierwsi Walentin i ja. Wychodząc na grań po wczorajszych śladach, widzimy, że Gera i Alik również opuszczają kuloar – wkrótce będzie słońce. O 13:00 zaczynają się trudne skały – rzeczywiście, bardzo ciężkie są nasze plecaki, ważące ponad dwadzieścia.

83. Szchelda Zachodnia od południa (trasa 2B kat. sł). Droga od obozu „Szchelda” do przełęczy pomiędzy Szcheldą Zachodnią a pikiem Profsojuzow z punktem wyjściowym na lodowcu Juszno-Szcheldinskim opisana jest w trasach 72 i 80. Skład grupy 4–20 osób. Na przełęczy:

• Skręcić w prawo i podnosić się po prostych skałach Zachodniego grzebienia wierzchołka Szchelda Zachodnia pod żandarm „Paleć”.
• Żandarm obchodzić po półkach prawej strony (ubezpieczenie!) z wyjściem na próg pod skalną ścianę wierzchołka.
• Z progu w prawo i 60–80 m w dół po rumowiskowym żlebie.

84. Szchel­da Za­chod­nia po Za­chod­nim grze­bieniowi z północy (trasa 2Б kat. sł.). Droga od alplag­e­ru «Szchel­da» do siod­łowi­ny po­mię­dzy szczy­tem Pro­f­zwią­zkow i Szchel­dą Za­chod­nią z wyj­ściow­ym bi­wuak­iem na «No­c­leg­u Ari­sto­wa» opi­sa­na w trasie 82. Skład gru­py 4–20 osób. Droga od siod­łowi­ny do szczy­tu Szchel­da Za­chod­nia opi­sa­na w trasie 85. Zjazd drogą pod­jazdu. Czas trwa­nia trasy 3 dni. Ko­niecz­ne wy­po­sażne­nie:

• 4–5 lodowych ha­ków
• ra­chy dla wszyst­kich uczest­ni­ków

97. Шхельда Восточная po Północnej ścianie (trasa 5B kat. sł.) Droga od alplageru "Шхельда" (grupa 4–5 osób) do "Шхельдинских ночевок" przez Шхельдинскому ущелью jest opisana w trasie 111. Od "Шхельдинских ночевок" (wyjście nie później niż 1:00) przeciąć lodowiec i wyjść do szerokiego lodowo-śnieżnego Centralnego północnego kuluara, schodzącego z Wschodniego grzbietu — "piły" wierzchołka Шхельда Восточная. Po lawinowym wlewie wyjść do kuluara i podnieść się 600–700 m po prawej jego stronie (lawiny!) do dużej lodowej szczeliny w 100–120 m poniżej ogromnego bergshrundu, przecinającego całą górną część kuluara od lewych do prawych skał. Po la­win­nych ryn­nach pra­wej stro­ny ku­lua­ra przejść przez du­żą szcze­li­nę i po

98. Shkhel­da Wschodnia z pod­j­azdem na «pi­łę» Wschodniego grzbietu przez Centralny pół­nocny żleb (trasa B. Garfa 5A kat. sł.). Droga od alplagieru «Shkhel­da» (4–5 osób) przez dolinę Shkhel­dy do «Shkhel­dinski noclegów» opisana jest w relacji 111. Od «Shkhel­dinski noclegów» (wyjście nie później niż 1:00 w nocy) prze­kr­acuje się lodowiec i wychodzi do sze­ro­kiego lodowo-śnieżnego Centralnego pół­nocnego żlebu, spływającego ze Wschodniego grzbietu — «pi­ły» wierzchołka Shkhel­da Wschodnia. Po lawinowym zmywie pod­j­azd w żlebie i przez jego środek, potem, trzymając się lewej strony, 400–500 m w górę (lawiny, kamienie!) do szczelin i lodowych zrzutów. Dalej między szczelinami i zrzutami 200 m w górę-w lewo.

Сер­гей Дидо­ра. http://4sport.ua/articles?id=28268 Опи­са­ние мар­шру­та na Шхель­ду В. po Ю. гр. 4Б к tr. (R. Gel­bling 1903 g). na Шхель­ду В. po Ю. гр. 4Б k tr. (R. Gel­bling 1903 g) Z go­ri­zon­tal­nej czę­ści usz­bin­skie­go lo­do­wi­ca lo­do­wo-śnież­ny wzbi­esz na nu­na­tek. Ob­chód skał z le­wej stro­ny. Na nu­na­ta­ke są płasz­czy­zny na wy­pa­dek nie­po­go­dy. Wzrost wy­so­ko­ści 250 m — 1–2 g. Pod­chód pod ska­ły wschod­nie­go zbo­cza Ю. grzbie­tu — 300 m — 20–50 min; 2–3 kat. sl. Wyj­ście na ska­ły i ru­ch do gó­ry, wy­bie­ra­jąc bez­piecz­ne czę­ści do no­ców­ki pod żan­dar­mem — 700 m — 5–8 g, 3–3+ kat. sl.

4. Чотчат главная по Северо-восточному контрфорсу — Восточному гребню

(маршрут комбинированный, 2А кат. сл., рис. 1, 2). От альплагеря «Уллутау» (группа 4–20 человек) перейти по мосту реку Адырсу, свернуть вправо и вниз, по тропе достигнуть потока Койавган, перейти его и тропой правого берега потока, пройдя зеленые площадки, подойти к правобережной морене. По морене, обойдя справа язык ледника Койавган и его разорванную часть, выйти на верхнее плато ледника. Отсюда пересечь ледник вверх — влево (закрытые трещины) и по крутому ледово-снежному склону выйти на седловину (карниз) длинного Восточного гребня большого Черного жандарма, стоящего в Адылском хребте между вершинами:

• Внатау (справа)