Rys. 33

8. Wspinaczka na szczyt Mitnikowa (3700 m) po wschodnim żebrze — kat. trudn. 3B (rys. 33)

Od pola­ny Dom­bajskiej wzdłuż ścież­ki, na­stęp­nie przez przerośnię­te tra­wą stoki, usy­pia­mi i "baranimi łbami" po le­wej stro­nie lo­dow­ca Inэ (w wią­za­kach na lo­dow­cu!) do śnież­nej platou. Da­lej:

• W le­wo — w górę na przełęcz po­mię­dzy Ma­łym szczy­tem Inэ (szczyt Zo­łoto) i odro­giem Wschod­niej ko­rony Dżugu­tu­ru­czat.
• Przez przełęcz wy­jść na wschodni Dżugu­tu­ru­czat­ski lo­dowiec (lód kru­chy, za­bez­pie­cze­nie!).
• Po lo­dow­cu w le­wo — uko­śnie — w górę w kie­run­ku wschod­niego kon­trfor­su szczy­tu Mit­ni­kowa. Pod­czas prze­cho­dze­nia lo­dow­ca moż­li­we są lo­do­wo-śnież­ne lawi­ny w rejo­nie wy­jścia na fir­no­we platou! Na­stęp­nie:

Sprawozdanie

O wejściu drużyny KCR na szczyt Pik Mały Ine (Zołoto) 3060 m

prawym kontrforsem zachodniej ściany. Przypuszczalnie IV-B kat. trudn. Pierwsze wejście. Siemionow M. A. — kierownik, Popow M. L. — KMS

2. Kaukaz

2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar

Uczestnicy wejścia

1. Kierownik — Siemionow Michaił Aleksandrowicz, KMS. Trener — Szypiłow W. A. Adres: 144001, m. Elektrostal, ul. Oktyabrskaya, d. 8, кв. 117. Tel.: +7 (906) 724–94–53. E-mail aravigehc@mail.ru

Sprawozdanie

O wejściu drużyny KCR na szczyt Pik Inej 3455 m przez Wschodnie żebro. Przypuszczalnie IV-B kat. trudn. Pierwsze wejście.

Siemionow M. A. - kierownik, Popow M. L. - KMS

2. Kaukaz

2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar

Uczestnicy wejścia

1. Kierownik - Siemionow Michaił Aleksandrowicz. KMS. Trener - Szypiłow W. A. Adres: 144001, m. Elektrostal, ul. Oktiabrskaja, d. 8, kw. 117. Tel.: +7 (906) 724–94–53. E-mail: aravigehc@mail.ru

SPRAWOZDANIE

o wejściu na pik Inje (3409 m n.p.m.), położony w rejonie Głównego Kaukaskiego Grzbietu i jego odgałęzień od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar, północno-zachodnim grzebieniem 4A kat. trudn. (orientacyjnie).

1. Po raz pierwszy droga została pokonana w 1960 r. przez grupę MC Maciewitogo Ju.M. 30 lipca – 1 sierpnia 1973 r. wejście zostało dokonane przez grupę z a/l „Alibek” w składzie:

• 1. Kokodij N.G. — 2 sp. rozrjad — kierownik
• 2. Borodenko Ju.A. — 1 sp. rozrjad
• 3. Czepielewa I.P. — 2 sp. rozrjad
• 4. Kononenko W.I. — 2 sp. rozrjad

2. Krótki opis geograficzny rejonu wejścia Pik Inje (3409 m n.p.m.) — niewysoka, piękna ostra wierzchołek, całkowicie uzasadniająca swoją nazwę („Igła”), jest położony w bocznym grzbiecie, odchodzącym na północ od podkowy Dżuguturluczatu w rejonie jej wschodniego wierzchołka. Pik jest dobrze widoczny z Polany Dombańskiej.

Рис.­ 34

1.­ Wspinaczka na szczyt Inэ (3409­ m) od pół­noc­nego-wschodu — 2А­ kat.­ trud­ności (rys.­ 34)

Z pola­ny Domba­jskiej wzdłuż ścież­ki do do­liny Domba­jskiej aż do sta­rej mo­re­ny napro­ciwko lo­dow­ca Inэ — wska­źnik.­ Od wska­źni­ka w pra­wo, przez most po­przez rzekę Dombaj i le­wiej "baran­ich łbów" w górę po tra­wia­stych zbo­czach.­ Da­lej po usypisku na lo­dow­iec i po nim (w wią­za­kach) do czer­wo­nych skał.­ Na­stęp­nie w górę po mo­re­nie do lo­dow­ca-bi­wak.­ Od pola­ny Domba­jskiej 4–5­ go­dzin. Z bi­waku pod­niesie­nie się po lo­dow­cu do śnież­ni­ka o nachy­le­niu 35–40° i po nim w pra­wo-w górę ku przer­wie w pół­noc­no-wschod­nim grze­bie­ni­u szczy­tu Inэ. Od prze­rwy w le­wo-w górę po grze­bie­nie

TRA­WERS MA­SY­WU DOM­BAJ — UŁ­GEN Lipiec 1951 r.

Sprawozdanie

O wykonaniu traversa masywu Домбай-Ульген (wierzchołek Восточная — 3968 m, wierzchołek Главная — 4047 m, wierzchołek Западная — 4038 m) (W. Dawydow) o kategorii trudności 5Б Zespołem Krymskiego Republikańskiego Klubu Alpinistów, Wspinaczy i Łysolazów „Горная школа „Категория трудности“”

Za okres

Od 5 sierpnia 2023 r. do 7 sierpnia 2023 r. Semionow M. A. — MS, kierownik; Wwiedienskaja W. W. — 2. sp. roz.; Alpinklub — Горное безумие 2023 rok.

I. Paszport wejścia

| | 1. Informacje ogólne | |

— Мапуньпин лоцоходеэус na 6. Аорибай (N) — 3Б kat. сл. MARSZRUT WOSHOŻDENIJA NA WIERZCHOŁEK DOMBAJ (Y) z per. DOMBAJ 3Б kat. сл. Marszruta wchodzenia na Dombaj (Y) — 3А kat. сл. MARSZRUT WOSHOŻDENIJA NA WIERZCHOŁEK DOMBAJ (Y) z per. DOMBAJ 3А kat. сл. w. Dombaj (Y), 3585 m per. Dombaj 140 m, 10°, 1 30 m, 40°, 2 40 m, 50°, 3

Rys. 41

2. Wspinaczka na wierzchołek Jusznyj Dombaj-Ulgen południowym grzbietem z przejściem przełęczy Dombaj i Ptyśz — kat. 2B (patrz rys. 40–42)

Z noclegu Ptyśśkiego w górę moreną Lodowca Ptyśśkiego (15–20 minut) i w lewo — wyjście w stronę Przełęczy Dombajskiej. Wzniesienie się po żlebie (lub po jego prawej stronie) i wyjście do wschodniej krawędzi Krużewnego Lodowca. Dalej:

• Wzniesienie się po śnieżnym stoku
• Wzniesienie się po szerokim żlebie
• Ruch w prawą stronę skalnej grzędy
• Wyjście na Przełęcz Dombajską — biwak

Rys. 52

3. Wspinaczka na wierzchołek Małyj Dombaј-Ulgen północnym grzbietem — 4А kat. trudn. (rys. 52)

Od pola­ny Dombaјskiej wzdłuż ścieżki na lewo od wodospadów Czuczchur do przełęczy Czuczchurskiej — biwak. Od pola­ny Dombaјskiej — 4–5 godz. Od przełęczy po niezbyt trudnych urwistych skałach (zabezpieczenie!) ku czerwonym skałom. Najpierw północnym grzbietem, dalej wyjście na skały północno-wschodniego grzbietu i wąskimi półkami po wschodniej stronie grzbietu — wyjście ku szerokiej szczelinie z trzema­metrową czopem. Przez tę szczelinę przez czop — ku pierwszemu wzniesieniu. Wejście na pierwsze wzniesienie: