Dombai

Wspinaczka na szczyt Pik Mitnikova wschodnią granią, kategoria trudności 3Б, opis trasy i zalecenia dla alpinistów.

Rys. 33 Wspinaczka na szczyt Mitnikowa (3700 m) po wschodnim żebrze — kat. trudn. 3B (rys. 33) Od polany Dombajskiej wzdłuż ścieżki, następnie przez przerośnięte trawą stoki, usypiami i "baranimi łbami" po lewej stronie lodowca Inэ (w wiązakach na lodowcu!) do śnieżnej platou. Dalej: W lewo — w górę na przełęcz pomiędzy Małym szczytem Inэ (szczyt Zołoto) i odrogiem Wschodniej korony Dżuguturuczat. Przez przełęcz wyjść na wschodni Dżuguturuczatski lodowiec (lód kruchy, zabezpieczenie!). Po lodowcu w lewo — ukośnie — w górę w kierunku wschodniego kontrforsu szczytu Mitnikowa. Podczas przechodzenia lodowca możliwe są lodowo-śnieżne lawiny w rejonie wyjścia na firnowe platou! Następnie:

Relacja z pierwszego przejścia drogi kategorii IV-Б na szczyt Pik Mały Ine (Zołoto) 3060 m prawym kontforsem zachodniej ściany.

Sprawozdanie O wejściu drużyny KCR na szczyt Pik Mały Ine (Zołoto) 3060 m prawym kontrforsem zachodniej ściany. Przypuszczalnie IV-B kat. trudn. Pierwsze wejście. Siemionow M. A. — kierownik, Popow M. L. — KMS Kaukaz 2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar Uczestnicy wejścia Kierownik — Siemionow Michaił Aleksandrowicz, KMS. Trener — Szypiłow W. A. Adres: 144001, m. Elektrostal, ul. Oktyabrskaya, d. 8, кв. 117. Tel.: +7 (906) 724–94–53. E-mail [email protected]

Relacja ze wspinaczki zespołu klubu alpinistycznego "АРХЫЗ" na szczyt pik Iне 3455 m przez Wschodnie Żebro, kategoria trudności 4Б, pierwsze wejście.

Sprawozdanie O wejściu drużyny KCR na szczyt Pik Inej 3455 m przez Wschodnie żebro. Przypuszczalnie IV-B kat. trudn. Pierwsze wejście. Siemionow M. A. - kierownik, Popow M. L. - KMS Kaukaz 2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar Uczestnicy wejścia Kierownik - Siemionow Michaił Aleksandrowicz. KMS. Trener - Szypiłow W. A. Adres: 144001, m. Elektrostal, ul. Oktiabrskaja, d. 8, kw. 117. Tel.: +7 (906) 724–94–53. E-mail: [email protected]

Opis wejścia na szczyt Pik Inje (3409 m) północno-zachodnim grzbietem o 4A kategorii trudności, dokonanego przez grupę alpinistów w 1973 roku.

SPRAWOZDANIE o wejściu na pik Inje (3409 m n.p.m.), położony w rejonie Głównego Kaukaskiego Grzbietu i jego odgałęzień od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar, północno-zachodnim grzebieniem 4A kat. trudn. (orientacyjnie). Po raz pierwszy droga została pokonana w 1960 r. przez grupę MC Maciewitogo Ju.M. 30 lipca – 1 sierpnia 1973 r. wejście zostało dokonane przez grupę z a/l „Alibek” w składzie: Kokodij N.G. — 2 sp. rozrjad — kierownik Borodenko Ju.A. — 1 sp. rozrjad Czepielewa I.P. — 2 sp. rozrjad Kononenko W.I. — 2 sp. rozrjad Krótki opis geograficzny rejonu wejścia Pik Inje (3409 m n.p.m.) — niewysoka, piękna ostra wierzchołek, całkowicie uzasadniająca swoją nazwę („Igła”), jest położony w bocznym grzbiecie, odchodzącym na północ od podkowy Dżuguturluczatu w rejonie jej wschodniego wierzchołka. Pik jest dobrze widoczny z Polany Dombańskiej.

Wspinaczka na szczyt Inə (3409 m) z północnego wschodu, 2A kat. trudności, z doliny Dombańskiej przez lodowiec i skały na wierzchołek.

Рис. 34 1. Wspinaczka na szczyt Inэ (3409 m) od północnego-wschodu — 2А kat. trudności (rys. 34) Z polany Dombajskiej wzdłuż ścieżki do doliny Dombajskiej aż do starej moreny naprociwko lodowca Inэ — wskaźnik. Od wskaźnika w prawo, przez most poprzez rzekę Dombaj i lewiej "baranich łbów" w górę po trawiastych zboczach. Dalej po usypisku na lodowiec i po nim (w wiązakach) do czerwonych skał. Następnie w górę po morenie do lodowca-biwak. Od polany Dombajskiej 4–5 godzin. Z biwaku podniesienie się po lodowcu do śnieżnika o nachyleniu 35–40° i po nim w prawo-w górę ku przerwie w północno-wschodnim grzebieniu szczytu Inэ. Od przerwy w lewo-w górę po grzebienie

Trawers masywu Dombaj-Ulgen w lipcu 1951 roku: opis klasycznej trasy, jej historia i kluczowe cechy.

TRAWERS MASYWU DOMBAJ — UŁGEN Lipiec 1951 r.

Relacja z trawersu masywu Dombaj-Ulgen trasą o kategorii trudności 5B, wykonanego przez zespół Krymskiego Republikańskiego Klubu Alpinistów w sierpniu 2023 roku.

Sprawozdanie O wykonaniu traversa masywu Домбай-Ульген (wierzchołek Восточная — 3968 m, wierzchołek Главная — 4047 m, wierzchołek Западная — 4038 m) (W. Dawydow) o kategorii trudności 5Б Zespołem Krymskiego Republikańskiego Klubu Alpinistów, Wspinaczy i Łysolazów „Горная школа „Категория трудности“” Za okres Od 5 sierpnia 2023 r. do 7 sierpnia 2023 r. Semionow M. A. — MS, kierownik; Wwiedienskaja W. W. — 2. sp. roz.; Alpinklub — Горное безумие 2023 rok. I. Paszport wejścia | | 1. Informacje ogólne | |

Opis trasy na szczyt Domnaj z przełęczy Domnaj według kategorii trudności 3Б.

— Мапуньпин лоцоходеэус na 6. Аорибай (N) — 3Б kat. сл. MARSZRUT WOSHOŻDENIJA NA WIERZCHOŁEK DOMBAJ (Y) z per. DOMBAJ 3Б kat. сл. Marszruta wchodzenia na Dombaj (Y) — 3А kat. сл. MARSZRUT WOSHOŻDENIJA NA WIERZCHOŁEK DOMBAJ (Y) z per. DOMBAJ 3А kat. сл. w. Dombaj (Y), 3585 m per. Dombaj 140 m, 10°, 1 30 m, 40°, 2 40 m, 50°, 3

Wspinaczka na szczyt Jusznyj Dombaј-Ulgen południowym grzbietem z przejściem przełęczy Dombaј i Ptysz, kategoria trudności 2Б, z zaleceniami i opisem trasy.

Rys. 41 Wspinaczka na wierzchołek Jusznyj Dombaj-Ulgen południowym grzbietem z przejściem przełęczy Dombaj i Ptyśz — kat. 2B (patrz rys. 40–42) Z noclegu Ptyśśkiego w górę moreną Lodowca Ptyśśkiego (15–20 minut) i w lewo — wyjście w stronę Przełęczy Dombajskiej. Wzniesienie się po żlebie (lub po jego prawej stronie) i wyjście do wschodniej krawędzi Krużewnego Lodowca. Dalej: Wzniesienie się po śnieżnym stoku Wzniesienie się po szerokim żlebie Ruch w prawą stronę skalnej grzędy Wyjście na Przełęcz Dombajską — biwak

Wspinaczka na szczyt Mały Dombaj-Ulgen północnym grzbietem, kategoria trudności 4A, opis trasy i zalecenia dla alpinistów.

Rys. 52 Wspinaczka na wierzchołek Małyj Dombaј-Ulgen północnym grzbietem — 4А kat. trudn. (rys. 52) Od polany Dombaјskiej wzdłuż ścieżki na lewo od wodospadów Czuczchur do przełęczy Czuczchurskiej — biwak. Od polany Dombaјskiej — 4–5 godz. Od przełęczy po niezbyt trudnych urwistych skałach (zabezpieczenie!) ku czerwonym skałom. Najpierw północnym grzbietem, dalej wyjście na skały północno-wschodniego grzbietu i wąskimi półkami po wschodniej stronie grzbietu — wyjście ku szerokiej szczelinie z trzemametrową czopem. Przez tę szczelinę przez czop — ku pierwszemu wzniesieniu. Wejście na pierwsze wzniesienie: