Uzunkol

Wspinaczka na Dolomit Mały od zachodniej ściany, skalna droga o kategorii trudności 3Б z dokładnym opisem ścieżki i punktów orientacyjnych.

Dolomit Mały zachodnią ścianą, skalny, 3B Opis trasy Nie dochodząc do jęzora lodowca pod przełęczą Dolomit Południowy, przejść po osypiskowych zboczach do ścian Dolomit Mały. Wyznacznikiem trasy na ścianie jest ogromny żleb biegnący z dużej śnieżno-osypiskowej niecki głównego grzbietu wierzchołka. Na prawo od żlebu ku górze ciągnie się ściana. Jej dolna część składa się ze skał typu "baranich łbów". Pod nimi śnieżne zbocza ze skalnymi wysepkami. Dolny odcinek skał i zboczy na znacznej długości wygląda tak samo. Dlatego wejście na pierwszy duży osypiskowy taras biegnący pod całą ścianą Dolomitu Małego nie jest jednoznaczne. Jeden z bloków ściany jest przecięty serią wewnętrznych kątów. Wchodzić na taras R2 drugim od krawędzi kątem wewnętrznym wewnątrz wyraźnie widocznych czarnych zacieków, kierując się na zakończenie krawędzi ściany Dolomitu Małego biegnącej wzdłuż ogromnego żlebu z górnej niecki. Po drugim tarasie przejść w jego środkowej części i przez krótką ściankę R5 wyjść do krótkiej krawędzi. W jej środkowej części - trawers 40 m w lewo po skałach ku ścianie R8. Stąd po żlebie z "żywymi" kamieniami i 40-metrowej ścianie R10, następnie nieco poniżej kontrfors'u dużego żlebu, obchodząc nawisy na R11, wejść do połączenia dwóch żlebów R12 (wyznacznik - ruda skała na grzbiecie kontrforsu). Skała urywa się ku żlebom ogromną płytą. U zakończenia żlebów na wąskim postoju - kopiec kontrolny. Z postoju w lewo i ku górze po szerokim kącie wewnętrznym i półkach lewej strony grzbietu, następnie wzdłuż krawędzi zniszczonych skał po śnieżno-osypiskowych zboczach niecki wejść na wierzchołek. Od jeziora - 7–10 godz. w zależności od stanu trasy.

Paszport wejścia na w. Dalar prawą częścią Północnej ściany drogą W. Szopina o kategorii trudności 5B.

Pasport wzniesienia I. Klasa wzniesienia — skalna Kaukaz Zachodni, od przełęczy Nachar do przełęczy Cziperazau w. Dalar, prawa część Północnej ściany (trasa W. Szopina) 5B kat. trudn., trzecie przejście Przewyższenie trasy — 760 m, długość trasy — 1060 m, różnica wysokości ściany — 500 m, długość ściany — 640 m, długość odcinków 5–6 kat. trudn. — 370+280=650 m. Średnie nachylenie ściany — 70° (3270–3720 m) Zaklinowanych haków: skalnych śrubowych zaklinowanych 149/24 (0+7)/(–87/11)

Relacja z pierwszego wejścia na wierzchołek 40 lat TAССР — Южная południową granią z przełęczy Малый Кичкиникол, kategoria trudności 2А.

Sprawozdanie O pierwszym wejściu na wierzchołek 40 lat TAССР — Południowy południowym grzbietem z przełęczy Mały Kiczkinikol. Stawropolski Związek Alpinizmu Rosji. Informacje kontaktowe Wejście zostało dokonane przez alpinistów z Niewinomyjska i Stawropola, z zamiarem otwarcia nowej trasy. Kierownik wejścia Tierienszczenia Artiom Pawłowicz Skład grupy Piekin Andriej Nikołajewicz

Opis wejścia zespołu na szczyt Dalar trasą skalną o 5B kategorii trudności w rejonie Gwandry na Kaukazie.

Paszport wejścia Klasa wejścia — SKALNY. Rejon wejścia — GWANDRYŃSKI REJON KAUKAZU. Szczyt — DALAR, 3979 m, LEWA CZĘŚĆ ŚCIANY PÓŁNOCNEJ. Kategoria trudności — 5B. Charakterystyka marszrutu: a) różnica wysokości — 895 m, b) długość odcinków 5 kategorii — 430 m, 6 kategorii — 360 m, w sumie — 1100 m.

Trasa 1B kategorii trudności na wierzchołek 40-lecia Tatarskiej ASRR przez przełęcz Dolomit Południowy wraz z opisem drogi na przełęcz, podejścia i zjazdu.

М82. Вierzchołek 40-lecia Tatarskiej ASRR Główny z przełęczy Dolomit Południowy (trasa skalna, 1B kat. trudn., p/p M. Kadyrow, 1961 r.) Od biwaku na brzegu jeziora wspinać się po usypiskowych zboczach obok górnego jeziora Dolomit w kierunku przełęczy Dolomit Południowy. Po łagodnym śnieżnym stoku, bliżej zboczy wierzchołka 40-lecia TASRR, a następnie przez jego środkową część wyjść na przełęcz. Od jeziora - 2 godz. Gdy stok przełęczy jest wolny od śniegu, na przełęcz wchodzić po stromych usypiskach i tarasach u podnóża zboczy wierzchołka Dolomit Południowy aż do śnieżnych stoków, z których w poprzek w prawo wyjść na siodło przełęczy. Z przełęczy po zniszczonym grzbiecie (poniżej i na lewo od jego linii), pokonując żandarma „Słup” z prawej strony przez szczelinę, a żandarma „Igła” — z lewej po półce (z prawej strony są gzymsy!), wspiąć się na ramię grzbietu i następnie po półkach na Wierzchołek Główny. Z wierzchołka po 350-metrowym grzbiecie zejść w zapadlisko do żandarma. Obchodząc go po półce z lewej, kułuarami wejść na Wierzchołek Południowy. Od przełęczy — 4 godz. Z wierzchołka zejść po stromych skałach grzbietu na śnieżne siodło i dalej iść po grzbiecie, odchodzącym w stronę jezior. Po 500 m, odchodząc w lewo, sprowadzić do niewielkiego skalnego kotła pomiędzy tym grzbietem a dużymi trawiasto-usypiskowymi grzbietami, odchodzącymi w stronę przełęczy Kiczkinekоł Mały. Stąd po osypiskowych i trawiastych zboczach wyjść na drugi taras Dolomitów. Od Wierzchołka Południowego — 2,5 godz. 40-lecia TASRR

Wejście na wierzchołek Dolo­mit Sie­wier­nyj według szlaku 2А z przełęczy Dolo­mit Sie­wier­nyj przez zniszczony grzbiet i skaliste odcinki.

Dolomit Północny z przełęczy Dolomit Północny, 2А Opis trasy: Z noclegu Czat po prawej morenie i dużych osypiskach dostać się do osypiskowego kotła między wierzchołkami Czat-baszi (po lewej) i Dolomit Północny (po prawej). Stąd po prostej śnieżno-osypiskowej pochyłości wyjść na przełęcz Dolomit Północny. Z przełęczy po 300-metrowym zniszczonym grzbiecie dostać się do jego wyraźnego obniżenia. Stąd w lewo i w dół na półkę, potem przez komin R2 i grzbiet zbudowany z płyt dostać się do dużej płyty zwisającej nad grzbietem R4. Obiec ją od lewej po osypisku (kamienie!). Następnie po skałach wyjść do dużej płyty-,,dachu” leżącej górną krawędzią do góry — wytyczne trasy. ,,Dach” obiec z lewej przez żleb i dalej po grzbiecie wspiąć się na wierzchołek (na początku lata — gzymsy!). Z wierzchołka po prostych skałach zejść na dużą osypiskową przełączkę i po prostej pochyłości osypiskowej dostać się na wierzchołek. Od biwaku — 5,5 godz. Zejście z wierzchołka trasą ,,Dolomit Północny pośrodku bastionu Zachodniej ściany”, z wyjściem na przełęcz Ochotniczy. Następnie po osypiskowych i śnieżnych zboczach zejść do biwaku w kotle Czat-baszi (40 min od przełęczy).

Opis przejścia trawersem wierzchołków Zachodniego i Wschodniego góry Verina bliźniak (3800 m) ze szczegółowym wskazaniem szlaku oraz detali technicznych.

Szczyt Dwojnyashka — 3800 m Trawers Zachodniego i Wschodniego wierzchołka (Opis ścieżki w kierunku ruchu na szczyt) Z obozu “Uzukol” wzdłuż prawego brzegu rzeki Morды do pierwszych koszy, tu przejście przez most na lewy brzeg i ścieżką do dużego osuwiska w dolinie. Po osuwisku wzdłuż brzegu rzeki do początku podjazdu po lewej szarej dużej morenie. Podjazd grzbietem do wyraźnie zaznaczonego miejsca połączenia dwóch morenowych grzbietów. Stąd ścieżką zjazd w lewo z moreny i podjazd po trawiastym stoku na taras i dalej po stokach i osypiskach wyjście na wielkogabarytową morenę. Przez nią wyjście na płaskowyż lodowca Dalar. Przecinając płaskowyż, podchodzenie do stoków przełęczy Dalar. Po śnieżnym stoku podjazd na taras przed stromym śnieżnym wzniesieniem (80 m 50°). W cordée, w górę do bergschrund — przejście po mostku i rozerwanym lodzie (zabezpieczenie!). Za bergschrundem po śnieżnym stoku wyjście na przełęcz Dalar. Na skałach — platformy. Od obozu 5,5–6 godz. Z przełęczy Dalar w lewo-w dół, w obchód południowego żebra szczytu Dalar i po osypiskach lewiej “baranich łbów” w górną część kotła między szczytami Dalar i Dwojnyashka do 1. z lewej wąskiego komina. Po kominie (w cordée!) 50 m w górę i wyjście na osypiskowy taras. Z tarasu w prawo przez śnieżnik i dalej po “baranich łbach” (zabezpieczenie!) — wyjście prawiej i niżej przełączki między szczytami Dalar–Dwojnyashka. Stąd w prawo trawersem po dużym tarasie, przez śnieżnik, do skalnej wyspy i od niej w dół na obniżenie w południowym żebru Zachodniego wierzchołka Dwojnyashka. Po zniszczonych skałach 50 m prosto-w górę do podstawy żebra — miejsce biwaku. Od przełęczy Dalar — 4 godz.

Sprawozdanie ze wspinaczki na szczyt Dalar od Zachodu, przez skalisty trójkąt Zachodniej ściany, przeprowadzonej przez instruktorów obozu alpinistycznego w kwietniu 1975 roku.

Sprawozdanie ze wspinaczki na szczyt DALAR od Zachodu przez skalny trójkąt Zachodniej ściany grupa instruktorów obozu alpinistycznego C.S. DSO "Spartak" st. instruktor ŻEMCZUŻNIKOW J.A., instruktor LEONOWICZ O.A. 20–23 lipca 1975 r. Przebieg trasy 1 dzień (20 lipca) Wyszliśmy z obozu alpinistycznego "Uzuńkoł" o godz. 2:30, licząc na to, że wczesny (względnie) przyjazd na biwak pod trasę pozwoli na przetworzenie początku ściany. Jednak podejście zajęło nam więcej czasu, niż nam się wydawało: ciężkie plecaki znacznie spowolniły tempo naszego marszu. Na biwak u końca moreny na płaskowyżu pod ścianą trasy dotarliśmy o 17:30.

Relacja ze wspinaczki zespołu z obwodu samarskiego oraz Kraju Permskiego na szczyt Dalar (3988 m) północno-wschodnią ścianą wschodniego ramienia, 5B kategorii trudności.

MISTRZOSTWA OKRĘGÓW FEDERACJI PRZYWOLŻSKIEGO I URALSKIEGO W ALPINISMIE KLASA TECHNICZNO-WYSOKOŚCIOWA SPRAWOZDANIE Z WSPINACZKI NA SZCZYT DALAR (3988 m) PRZEZ PÓŁNOCNO-WSCHODNIĄ ŚCIANĘ WSCHODNIEGO RAMIENIA 5B KATEGORII TRUDNOŚCI (TRASA POROCHNI J. I.) PRZEZ ZESPÓŁ Z OBL. SAMARY I KRAJU PERMSKIEGO ZA OKRES OD 16 DO 17 SIERPNIA 2024 r. I. Dane paszportowe wspinaczki | | | | | :-- | :----------------------------------------------------------- | :---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- | | | 1. Informacje ogólne | | | 1.1 | Nazwisko, imię, stopień sportowy kierownika | Zankina Daria Wiktorowna, 1-szy stopień sportowy |

Pier­wo­szej wsp­ię­cie pół­noc­nej ści­any bas­ty­onu Da­la­ra wzdłuż wschod­niej krawę­dzi w 1964 ro­ku przez dru­żynę MGS „SPAR­TAK”, kie­row­nik Ka­wu­nen­ko W.D.

Dalar po północnej ścianie bastionu z wyjściem na wierzchołek po wschodniej krawędzi drużyna MGS „SPARTAK” Trener i kierownik MS ZSRR Kawunienko W.D. Rozpoznanie ściany Pierwsza znajomość ze ścianą odbyła się na podstawie zdjęć z różnych stron i szczegółowych konsultacji. To jednak pozwoliło na wyrobienie sobie o niej jedynie ogólnego wrażenia. W związku z tym jednym z bardzo ważnych zadań było szczegółowe zbadanie ściany. Pierwsze rozpoznawcze wyjście pod ścianę miało miejsce 15 czerwca 1964 r. Ściana bastionu zbudowana jest z szarych granitów, średnie nachylenie wynosi 75°, długość ściany około 500 m. Pierwsze obserwacje pokazały: Przebycie ściany bezpośrednio wzdłuż kąta będzie wymagało dużej pracy przy użyciu haków szlamburowych (150–200 m) bez połączenia z wolnym wspinaniem. Kilkadziesiąt metrów na wschód (40–60 m) rysowała się logiczna możliwość wyjścia w górę przez szczelinę, biegnącą pionowo w górę do górnej części bastionu, gdzie możliwe jest połączenie wolnego wspinania z koniecznością zastosowania sztucznych punktów podparcia. Od górnej części bastionu do wschodniego grzebienia przedwierzchołkowej turni Dalar wiedzie jedyny śnieżno-lodowy grzebiet.