Opis trasy

Z biwaku Мырды wznosić się w kierunku dolnej części wschodniej grani Пирамиды po trawiastych zboczach. Następnie skręcić w prawo na duże, szerokie stoki, poprzecinane łańcuchem żlebów i usypiskami, wznoszące się ku morenie końcowej lodowca Пирамида. Wyjść na lodowiec po długiej morenie. Następnie iść prosto w górę, w kierunku wyraźnie widocznego, najbardziej prawego, wąskiego siodła w grani Пирамиды. Grań łączy się z wierzchołkiem Ак-баши po prawej stronie. Wspinaczka na siodło prowadzi po śnieżnym stoku o nachyleniu do 40°, następnie przez wąski, 100-metrowy żleb (w drugiej połowie lata — lód). Z siodła zjechać 50 m na jego drugą stronę i po szerokiej, 400-metrowej półce usypiskowej, okrążającej podstawę Пирамиды od zachodu, podejść do dużej skalnej wyspy. Na wyspę wchodzić w górę w lewo, z niej przejść na nachylone półki biegnące powyżej białej kwarcowej żyły (zabezpieczenie!). Następnie obejść pierwszy skalny występ i poruszać się w kierunku kamienia-klina, który wystaje z drugiego skalnego występu grani. Do kamienia-klina wspiąć się po zniszczonych skałach, następnie przez wewnętrzny kąt — żleb (woda!) wyjść na górne stoki usypiskowe ponad ścianą po niewielkiej skalnej ściance R6. Po stokach usypiskowych i małych graniach wyjść na główną grań wierzchołka do dużej, poziomo leżącej płyty. Stąd w lewo — w dół do niewielkiego przełęczy i po żółtych skałach wspiąć się na wierzchołek. Od biwaku — 6 godz. Zejście z wierzchołka trasą «Пирамида po południowo-wschodniej grani».

• Czas wyjścia z biwaku — nie później niż o 5 rano.

Aj Petri Uzuńkoł — opis marszrutu alpinistycznego 1B od SK Greta

Opis marszrutu:

Z bazy «Uzuńkoł» przejść przez most na prawy brzeg rzeki Uzuńkoł, dalej w dół wzdłuż brzegu do trzeciego (od mostu) zielonego żlebu. Przez niego w lewo — do góry wzdłuż strumienia (tropu nie ma) do najwyższego trawiastego siodła w pierwszym (on jest cały czas po prawej) grzebiecie skalnym. Od bazy — 2 godz. Przez siodło wyjść do sąsiedniego kamiennego cyrku Aj-Petri, przeciąć go i podejść pod podstawę bocznego skalnego żlebu, który dzieli widoczną stąd część zbocza wierzchołka na pół. Punkt orientacyjny wejścia do żlebu — oddzielna skalna wyspa.

Ak-Bashi z przełęczy Ak, kombinowany, 2A

Opis trasy:

Z noclegu „Trud” wznosić się po śnieżno-usypiskowych zboczach ku podnóżu przełęczy Ak. Na przełęcz wyjść po usypiskowym stoku z niewielkimi półkami. Z przełęczy iść w lewo wzdłuż grani, obchodząc z prawej strony pierwszego żandarma. W pierwszej połowie lata, kiedy półki są pokryte śniegiem, żandarma przejść „w лоб” po jego grani. Dalej po półkach na prawo od grani wyjść na jego śnieżną część. Po 400-metrowym śnieżnym grzbiecie wspiąć się na przełęcz przed pierwszą kulminacją. Wyjście na wierzchołek po zniszczonych skałach. Z wierzchołka zjechać do zapadliska po prawej stronie grani (kamienie!). Stąd po usypiskowym żlebie i zniszczonej grani wspiąć się na główną kulminację Ak-Bashi. Od biwaku — 6 godz. Zjazd z kulminacji ścieżką wejściową do biwaku zajmuje 3 godz.

• Czas wyjścia z biwaku — nie później niż 5:00;
• Wyjście na przełęcz Łożnyj Ak nie jest zalecane, ponieważ na początku lata na zboczu są możliwe śnieżne deski, a pod jesień w stronę przełęczy odsłania się stromy lód.

Aktur Uzu­nk­oł — op­sa­nie al­pi­ni­stycz­ne­go szla­ku 1Б od SK Gr­yta

Op­sa­nie szla­ku: Ście­żka na prze­łęcz Ak roz­po­czy­na się od pierw­sze­go do­pły­wu rzeki Myr­dy, ni­żej pierw­sze­go od gó­ry most na pra­wy brzeg, i od­pro­wa­dza w le­wo w górę stro­mą tra­wia­stą po­wierzch­nią w kie­run­ku szczy­tu Pi­ra­mi­da. Po 1,5 godz po­wierzch­nia łagod­nie­je, ścież­ka pro­wa­dzi po nie­wiel­kich ska­listych i tra­wia­stych tar­sach. Jesz­cze po 40 min na jed­nym z tar­sów po le­wej stro­nie idąc ścież­ką zna­j­du­je się ła­two­ska­la na pra­ko­wi­ty obó­zow­isko z buj­ną tra­wą, obok prze­pły­wa­ją­ce­go po­toku, opa­łu brak. Kil­ka ska­listych i tra­wia­stych wzn­iesień pro­wa­dzi pod lo­dow­iec, spły­wa­ją­cy spod szczy­tów Pi­ra­mi­da i Ak-ba­szi.

37

ZAP. DWÓJNYASZKA

po Zachodniej ścianie z wyjściem na ramię po Północnej ścianie 19–26 lipca 1965 r. www.alpfederation.ru

Wstęp

I. Krótki opis geograficzny i charakterystyka sportowa

Masyw wierzchołka Dwojnyaszka (3900 m) wznosi się jako odrębna dwugarbna wieża w łańcuchu wierzchołków Głównego Kaukaskiego Grzbietu: Kirpicz–Dallar–Dwojnyaszka–Zamok. Północne stoki masywu, reprezentujące strome ściany o średnim nachyleniu 70–80°, zasilają duży lodowiec Kiczkinekolski, z którego wypływa rzeka Uzunkol. Południowe stoki są również strome, bardziej zniszczone.

Paszport wejścia

1. Klasa techniczna
2. Kaukaz, dolina «Uzunkol»
3. Dalar północno-wschodnią ścianą bastionu (wariant Korablina)
4. Proponowana 6A kat. trudn.
5. Różnica wysokości: 910 m, z czego część ścienna — 490 m; całkowita długość trasy 1330 m, z czego część ścienna 540 m. Długość odcinków: 5 kat. trudn. — 280 m 6 kat. trudn. — 180 m
6. Średnie nachylenie części ściennej — 68°

Mistrzostwa Centralnego i Północno-Zachodniego Federalnego Okręgu w alpinizmie. Klasa — wysokościowo-techniczna. 2024 r.

Raport o wspinaczce na wierzchołek Dalar (3988 m) po Grzbiecie Wschodnim (trasa W. Kawunienko, 1964), 5A kat. trud., kombinowana

Trasa została przebyta przez zespół FА SPb, a/k OGK. Kapitanem zespołu jest Kiczurczak A.W. m. Sankt-Petersburg 2024

Paszport wspinaczki

Paszport wejścia

1. Kaukaz Zachodni, dolina Uzunkol
2. Nazwa szczytu: Dalar lewą częścią Śc. ściany.
3. Proponuje się — 6A kategorii trudności (kombinacja Snesarewa — Szopina)
4. Charakter trasy: skalny
5. Różnica wysokości: 950 m. Długość trasy — 1200 m. Długość odcinków:

• 5. kat. trud. — 415 m
• 6. kat. trud. — 280 m

Szczyt Dwojnyashka — 3800 m

Trawers Zachodniego i Wschodniego wierzchołka (Opis ścieżki w kierunku ruchu na szczyt) Z obozu “Uzukol” wzdłuż prawego brzegu rzeki Morды do pierwszych koszy, tu przejście przez most na lewy brzeg i ścieżką do dużego osuwiska w dolinie. Po osuwisku wzdłuż brzegu rzeki do początku podjazdu po lewej szarej dużej morenie. Podjazd grzbietem do wyraźnie zaznaczonego miejsca połączenia dwóch morenowych grzbietów. Stąd ścieżką zjazd w lewo z moreny i podjazd po trawiastym stoku na taras i dalej po stokach i osypiskach wyjście na wielkogabarytową morenę. Przez nią wyjście na płaskowyż lodowca Dalar. Przecinając płaskowyż, podchodzenie do stoków przełęczy Dalar. Po śnieżnym stoku podjazd na taras przed stromym śnieżnym wzniesieniem (80 m 50°). W cordée, w górę do bergschrund — przejście po mostku i rozerwanym lodzie (zabezpieczenie!). Za bergschrundem po śnieżnym stoku wyjście na przełęcz Dalar. Na skałach — platformy. Od obozu 5,5–6 godz. Z przełęczy Dalar w lewo-w dół, w obchód południowego żebra szczytu Dalar i po osypiskach lewiej “baranich łbów” w górną część kotła między szczytami Dalar i Dwojnyashka do 1. z lewej wąskiego komina. Po kominie (w cordée!) 50 m w górę i wyjście na osypiskowy taras. Z tarasu w prawo przez śnieżnik i dalej po “baranich łbach” (zabezpieczenie!) — wyjście prawiej i niżej przełączki między szczytami Dalar–Dwojnyashka. Stąd w prawo trawersem po dużym tarasie, przez śnieżnik, do skalnej wyspy i od niej w dół na obniżenie w południowym żebru Zachodniego wierzchołka Dwojnyashka. Po zniszczonych skałach 50 m prosto-w górę do podstawy żebra — miejsce biwaku. Od przełęczy Dalar — 4 godz.

Dalar od północnego zachodu przez pik Szokładnyj, kombinowany, 4B

Opis trasy:

Z biwaku przez płaskowyż podejść do podnóża pika Szokładnyj. Po śnieżno-usypiskowych zboczach, w górnej części po zniszczonych skałach, wspiąć się na pik (2А kat. sł.). Od biwaku — 1,5 godz. Z wierzchołka pika zejść po stromych skałach w lewo w dół, omijając pierwszy zrzut grzbietu po kominach i wewnętrznych narożnikach. Z drugiego zrzutu grzbietu zjechać dülferem na ostrą przełęcz ku żandarmowi „Paleć”. Żandarm ominąć z lewej strony, następnie dülfer w lewo na półkę i po niej wyjść na grzbiet, potem zejść 25 m po stromych skałach i znowu dülfer po przewieszonej ściance. Zniszczone skały prowadzą na przełączkę między pikiem Szokładnyj i Dalar. Z lewej strony, pod przewieszeniami, miejsca na biwak. Od wierzchołka pika — 2 godz. Z przełączki iść w prawo po półkach, które przecinają zachodnią ścianę Dalar i wyprowadzają na główny grzbiet pod wierzchołkową wieżą. Półki różnej szerokości i z ogólnym nachyleniem w prawo. Od R8 do góry odchodzi wąska szczelina, u góry której jest półka pod żlebem z wodospadem. Po dnie żlebu-komina i serii półek R10, pokonując „w лоб” żandarm na grzbiecie, wspiąć się ku śnieżno-lodowemu podejściu na styku północno-wschodnich i północno-zachodnich ścian wierzchołkowej wieży. Od R13 (zakończenie podejścia) wzdłuż ściany idzie seria półek aż do R16 (nie wychodzić na krawędź półek — „żywe” kamienie!). Od górnej półki po wąskiej szczelinie wyjść na pionową ścianę R17–R19, następnie znów po szczelinie wspiąć się w zapadlisko wierzchołkowego grzbietu R21. Ze zapadliska zejść 5 m na drugą stronę grzbietu i po nieskomplikowanych skałach wyjść na wierzchołek. Od przełączki — 10–13 godz. Zejście z wierzchołka — trasą „Dalar od południa”.

• początkowy biwak — płaskowyż Dalar;