Nowe zasady wspinaczki na Mount Everest: konieczność wcześniejszego zdobycia 7 000-metrowej góry w Nepalu. Zgromadzenie Narodowe Nepalu przyjęło nowy projekt ustawy o turystyce, który wymaga od alpinistów wcześniejszego zdobycia 7 000-metrowej góry w Nepalu, zanim podejmą próbę zdobycia Mount Everestu. To nowe rozwiązanie ma na celu zapobieganie wspinaczkom niedoświadczonych lub nieprzygotowanych alpinistów na górę i rozwój biznesu ekspedycyjnego w kraju. Co roku w Nepalu proponowane są nowe przepisy dotyczące trekkingu i alpinizmu, i teraz są one na granicy przekształcenia w prawo krajowe. Wymóg posiadania doświadczenia we wspinaczce na 7 000-metrową górę w Nepalu dla wszystkich, którzy zamierzają zdobyć Mount Everest, jest najbardziej znaczącym novum. Według urzędników przepis ten ma na celu powstrzymanie rosnącej liczby niedoświadczonych alpinistów, próbujących zdobyć najwyższą górę świata, co często prowadzi do zatorów, wypadków i obciążenia służb ratunkowych. W Nepalu znajduje się 86 gór o wysokości od 7 000 do 7 999 metrów, a opłata za wspinaczkę na nie dla obcokrajowców wiosną waha się od 500 do 800 dolarów. Niektóre z przepisów zawartych w projekcie ustawy pojawiły się również w innych niedawnych rozporządzeniach, takie jak wymóg przedstawienia niedawnego zaświadczenia lekarskiego w celu uzyskania pozwolenia na wspinaczkę. Projekt ustawy stanowi również podstawę dla wspólnego funduszu środowiskowego, który będzie gromadził pieniądze od alpinistów.

Ogólne wskaźniki (według stanu na grudzień 2025)

Według stanu na grudzień 2025 na Everestcie odbyło się 13 737 wejść na szczyt, co odpowiada 43% skuteczności wejść. Spośród tych, którzy osiągnęli szczyt, 7 563 różnych osób było na szczycie. 339 osób zmarło na wszystkich trasach. Nepal pozostaje bardziej popularną i bardziej śmiercionośną stroną. 9 887 wejść i 229 zgonów odnotowano po stronie nepalskiej, co daje poziom śmiertelności około 2,3%. Po tybetańskiej stronie odnotowano 3 850 wejść i 110 zgonów, przy poziomie śmiertelności 2,8%. Użycie dodatkowego tlenu pozostaje jednym z najsilniejszych predyktorów przeżycia. 180 z 339 zgonów miało miejsce wśród wspinaczy wchodzących bez dodatkowego tlenu.

Tybet czy Nepal?

Strona nepalska pozostaje najbardziej popularną trasą i odnotowała najwyższą bezwzględną liczbę ofiar. Strona tybetańska odnotowała nieco wyższy odsetek zgonów — 2,8%, ale porównywalną znormalizowaną śmiertelność — 1,05.

Śmierci rosną wraz z liczbą wspinaczy

Od 2000 roku Everest doświadcza bezprecedensowego napływu wspinaczy. 15 781 osób weszło powyżej obozu bazowego w Nepalu w latach 2000-2025, co stanowi prawie trzykrotność ogólnej liczby za poprzednie 80 lat. W całej historii Everestu (1921–2025) 339 osób zmarło na górze. Średnia liczba zgonów wzrosła do około siedmiu zgonów rocznie w latach 2010-2025.

Standardowe trasy — 98% vs. niestandardowe trasy — 2%

Sprawozdanie

Z pierwszego wejścia na szczyt Rowaling Kang Shar 6645 m, proponowana 6A kat. sł., za okres od 20 października 2023 r. do 23 października 2023 r.

I. Paszport wejścia

Paszport wspinaczki

1. Klasa wysokościowa.
2. Himalaje, Tybet, Chiny, lodowiec Rongbuk.
3. Everest 8848 m przez środek Północnej ściany.
4. Proponowana — 6B kat. trudn., pierwsze wejście.
5. Różnica wysokości na trasie: 2648 m. Długość trasy: 5350 m. Długość odcinków: U kat. trudn. – 740 m, U1 kat. trudn. – 150 m. Średnie nachylenie głównej części trasy – 46°.
6. Pozostawiono haków na trasie: 140 w przybliżeniu; w tym haków ekspansywnych: 0. Użyto haków na trasie: ponad 300. Użyto ogółem sprzętu ITO: 40.

PASAZPORT

I. Klasa wysokościowa 2. Himalaje 3. Pik Everest, 8848 m, w ścianie NNE. 4. Proponowana — 6B kat. trud., pierwsze wejście. 5. Różnica wysokości: 2328 m, części ściennej 1780 m;

• długość 3738 m, części ściennej 2238 m; długość odcinków 5–6 kat. trud. 1790 m; średnie nachylenie głównej części trasy 52°.

6. Wbite haki: | Skałkowe | Zakładki | Lodowe i śniegowe |

Paszport wspinaczki

1. Klasa wspinaczki — wysokościowa.
2. Rejon wspinaczki: Chiny, Tybet — Himalaje, przełom Rongbuk.
3. Szczyt: Everest (8848 m) po Północno-Wschodniej Grani przez Przełęcz Północną.
4. Kategoria trudności — 5B.
5. Różnica wysokości (od obozu ABC) 2450 m, odległość (od ABC) 6000 m. Długość odcinków 5. kat. trudn. — 25 m
6. kat. trudn. — brak

6. Wbite haki:

skałkowe закладki lodowe śrubowe kotwy śniegowe

1. Klasa — wysokość-techniczna.
2. Centralne Himalaje.
3. Mount Everest północno-wschodnim grzbietem ze wejściem przez Przełęcz Północną (8848 m). 4,5–6B kat. trudn.
4. Przewyższenie: 2210 m, długość trasy — 5150 m. Długość odcinków 5 kat. trudn. — 920 m, 6 kat. trudn. — 60 m.
5. Wbite haki: | skalne | закладок | lodowe | firnowe | | :--------: | :-------: | :------: | :--------: | | 26+39* | 0 | 8 | 40+9* |

Paszport

1. Klasa wysokościowa
2. Himalaje, Centralny Tybet, l. Wschodni Rongbuk
3. Mount Everest po Północno-Wschodnim grzbiecie
4. 6B kat. trudn.
5. Przewyższenie – 3698 m
6. Zakładano haki | skalne | lodowe | firnowe | | :------- | :------ | :------ | | 35 | 40 | 40 |

Paszport wejścia

1. Klasa wejścia: wysokościowe.
2. Rejon wejścia: Himalaje, Tybet.
3. Szczyt, droga: Dżomolungma (Everest 8848 m) Granią Północno-Wschodnią.
4. Kategoria trudności: 5Б.
5. Różnica wysokości:

• z tego właściwa część ścienna — 2348 m
• całkowita długość drogi — 2168 m
• długość części ściennej — 5900 m
• z tego 5 kat. trudn. — 4300 m

Paszport wejścia

1. Klasa wejść — wysokościowa
2. Himalaje
3. Szczyt Everest 8848 m przez grani NE
4. Kategoria trudności 5Б
5. Różnica wysokości — od obozu ABC do wierzchołka 2448 m
6. Liczba dni marszowych — przygotowanie — 33 dni

• wejście — 6 dni

7. Obozy pośrednie: | | |