Paszport wspinaczki

1. Klasa wspinaczki — wysokościowa.
2. Rejon wspinaczki: Chiny, Tybet — Himalaje, przełom Rongbuk.
3. Szczyt: Everest (8848 m) po Północno-Wschodniej Grani przez Przełęcz Północną.
4. Kategoria trudności — 5B.
5. Różnica wysokości (od obozu ABC) 2450 m, odległość (od ABC) 6000 m. Długość odcinków 5. kat. trudn. — 25 m 6. kat. trudn. — brak

6. Wbite haki:

skałkowe закладki lodowe śrubowe kotwy śniegowe

Pozostawiono na trasie dla kolejnych grup wspinaczy 14 haków lodowych, 21 kotew śniegowych, 1350 m liny poręczowej.

7. Dni marszu drużyny (od ABC do ABC) — 5 dla każdej czwórki. Biorąc pod uwagę różnicę w dniu wyjścia wynoszącą 4 dni pomiędzy pierwszą i trzecią czwórką — łącznie 9 dni.
8. Noczegi: 1-sza — Przełęcz Północna — obóz 1 — platforma wyrąbana w śnieżno-lodowym stoku. 2-ga — 7800 m — obóz 2 — platforma oczyszczona w skalnym grzebieniu. 3-cia — 8300 m — obóz 3 — platforma wyrąbana w śnieżno-lodowym stoku. 4-ta — 8300 m — obóz 3.

9. Skład drużyny:

10. Wyjście na trasę (z ABC): 12 maja 2000 r. Powrót (do ABC): 20 maja 2000 r.

11. Organizatorzy wyprawy Krasnodarski Instytut Prawny — ul. Jarosławskiego, 128. Klub Górski „Ekstrem” — ul. Kommunarow, 221

OGÓLNE ZDJĘCIE TRASY. Widok z Przełęczy Północnej (obóz pośredni 1)

POCZĄTEK TRASY MAPA-SZKIC REJONU WSPINACZKI

Profil

trasy wspinaczki na szczyt Everest po północno-wschodniej grani przez Przełęcz Północną 5B kategoria trudności

Uwaga:

1. Daty noclegów są podane dla 1-szej czwórki. Dla 2-giej i 3-ciej czwórki poprawki wynoszą odpowiednio plus dwa i cztery dni.

Działania taktyczne drużyny

Plan taktyczny wspinaczki był budowany na podstawie następujących czynników:

• uzyskanych konsultacji
• osobistego doświadczenia wysokościowego uczestników wyprawy
• wizualnej oceny charakteru i trudności trasy

Wspinaczka była planowana jako główny moment 2,5-miesięcznej wyprawy, z następującymi głównymi etapami:

1. Przygotowania przedwyprawowe trwały około 1,5–2 lat. W tym czasie został określony podstawowy skład drużyny, przeprowadzono sportowe i techniczne przygotowania drużyny do wysokościowej wspinaczki w Himalajach, zostało zakupione i wypróbowane wyposażenie dla wspinaczki oraz zakupiono i zapakowano podstawowe produkty żywnościowe dla wyprawy.
2. Właściwa wyprawa, która odbyła się od 24 marca do 31 maja 2000 roku:
   • podróż Krasnodar — Moskwa — Katmandu 24–26 marca 2000 r.;
   • zakup brakujących produktów i wyposażenia dla obozu bazowego 27–31 marca 2000 r.;
   • podróż Katmandu — obóz bazowy (BC) na lodowcu Rongbuk (wysokość 5150 m) z postojami w drodze dla aklimatyzacji 1–5 kwietnia 2000 r.;
   • założenie obozu bazowego i wyjścia aklimatyzacyjne 5–9 kwietnia 2000 r.;
   • 3 wyjścia drużyny w górę dla aklimatyzacji wysokościowej i założenia przedniego obozu bazowego (ABC) i obozów wysokościowych, a także podniesienia do tych obozów wyposażenia i produktów dla wspinaczki.
   • 4-te wyjście — wspinaczka całej drużyny na szczyt, likwidacja wszystkich obozów pośrednich i спуск całego wyposażenia do obozu bazowego.
   • powrót do domu w Krasnodarze.

Wyposażenie i produkty z obozu bazowego do obozu ABC na wysokości 6400 m i z powrotem były dostarczane za pomocą jaków i lokalnych tragarzy.

Taktyka pracy drużyny na górze: Cała drużyna liczącą 12 osób została podzielona na trzy grupy po 4 osoby w każdej. Skład grup zmieniał się od wyjścia do wyjścia, biorąc pod uwagę:

• stan fizyczny
• poziom aklimatyzacji uczestników.

1-sze wyjście do obozu ABC wszystkie trzy grupy wykonały jednocześnie, z przejściową noclegą na wysokości 5900 m — tam został założony jeden namiot dla kolejnych noclegów podczas przechodzenia z obozu bazowego do ABC. Ale w dalszym ciągu był on mało używany, ponieważ większość uczestników drużyny pokonywała drogę z obozu bazowego do ABC w ciągu jednego dnia.

12 kwietnia 2000 r. drużyna osiągnęła wysokość 6400 m i założyła obóz ABC. 13 kwietnia 2000 r. wszyscy członkowie drużyny wyszli na wyjście aklimatyzacyjne w kierunku Przełęczy Północnej. Na początku podjazdu zanieśli całe niezbędne wyposażenie, a także zdołali przetworzyć 4 liny trasy. Liderem była para Kadosznikow — Jakimow. Po noclegu w ABC następnego dnia zostały przetworzone jeszcze trzy liny trasy i zanie-sione wyposażenie na wysokość około 6800 m. Większa część grupy zeszła do ABC, a para Aleksandrow — Fukołow wyrąbała platformę i zanocowała w namiocie na wysokości 6800 m. Następnego dnia, liderując na zmianę, ta para zabezpieczyła 7 lin do obozu 1 na Przełęczy Północnej na wysokości 7050 m. Ubezpieczenie i mocowanie poręczówek było wykonywane za pomocą duralowych haków firnowych o długości 50 cm. Mimo planowanej pracy w tym rejonie na tej trasie ponad 20 ekspedycji z całego świata, nasza drużyna zawiesiła odcinek poręczówek do Przełęczy Północnej autonomicznie, jako pierwsza w tym sezonie osiągając wysokość 7050 m. Dalej cała drużyna zeszła do obozu bazowego na odpoczynek. W dalszym ciągu plan pracy na górze był następujący: 5 dni odpoczynku, następnie siedem dni pracy na górze. Cechą odpoczynku pomiędzy wyjściami drużyny było to, że był on aktywny — praktycznie każdego dnia wszyscy członkowie drużyny wykonywali wyjścia na 2–3 godz po okolicznych rejonach i trasach. W dalszym ciągu, dzięki temu, a także dostępności rosyjskiej łaźni dla naszej ekspedycji nikt z członków drużyny poważnie nie zachorował i do wspinaczki na szczyt była gotowa cała drużyna sportowa. W drugim wyjściu wszyscy członkowie drużyny wykonali po jednym-dwa wyjścia towarowe do obozu 1, a pierwsza czwórka zdołała wspiąć się na wysokość 7500 m i zanieść tam część wyposażenia. Wyjściom pozostałych uczestników powyżej 7000 m przeszkodziły złe warunki pogodowe — obfite opady śniegu skomplikowały sytuację na trasie. W trzecim wyjściu drużyna zanie-sła cały niezbędny ładunek do obozu 1 i wykonała wyjście do 7500 m — dalej warunki pogodowe nie pozwalały na wyjście — przeszkadzał bardzo silny wiatr. Do decydującego 4-tego wyjścia w drużynie zostały sformowane następujące czwórki: 1-sza — Aristow, Kadosznikow, Aleksandrow, Fukołow; 2-ga — Berszow, Krawczenko, Niedielkin, Jakimow; i 3-cia — Zacharow, Siedusow, Afanasjew, Bokow. Pierwsza czwórka wychodzi z obozu bazowego do ABC 9 maja. 10-go i 11-go musi spędzić w ABC z powodu złej pogody. 12 maja pierwsza czwórka wspina się na Przełęcz Północną. Pozostałe grupy idą za nią z odstępem dwudniowym — zostało to zrobione dla optymalnego rozmieszczenia na noclegach w obozach wysokościowych i dla wzajemnego ubezpieczenia. 13 maja pierwsza grupa założyła obóz 2 na wysokości 7700 m. 14 maja:

• Do 16:00 pierwsza grupa osiągnęła wysokość 8300 m i wyrąbała w lodzie platformę pod namiot dla obozu 3.
• Tamże pod koniec dnia tragarze wysokościowi przynieśli 24 butle tlenowe.
• Jeszcze po jednej butli przyniósł każdy z uczestników.
• Noczleg na 8300 m i dalsza wspinaczka były wykonywane z użyciem tlenu. 15 maja:
• O 3:00 pierwsza grupa rozpoczęła wspinaczkę.
• Grupa wzięła ze sobą 3 liny.
• 2 liny zostały zawieszone przy wyjściu na grań dla ułatwienia zejścia i przejścia kolejnym grupom.
• Liderami na zmianę byli Aristow — Kadosznikow.
• Trudne odcinki były pokonywane z naprzemiennym ubezpieczeniem, łatwe — jednocześnie.
• Do 15:00 wszyscy uczestnicy pierwszej czwórki zebrali się na szczycie.
• Śladów obecności innych drużyn nie stwierdzono — nasza czwórka wspięła się na szczyt jako pierwsza w tym sezonie. 16 maja:
• O 20:00 pierwsza grupa zeszła na 8300 m, a do 15:00 16 maja — do obozu ABC.

Z odstępem 2 dni druga i trzecia grupa — odpowiednio 17 i 19 maja — wspinały się na szczyt i schodziły do ABC, gdzie na ich ubezpieczenie czekała 1-sza grupa, która 20 maja wchodzi do obozu 1 i pomaga trzeciej grupie zwinąć obóz i sprowadzić go do ABC. W ciągu następnych trzech dni wszyscy uczestnicy i cały ładunek za pomocą jaków i tragarzy został sprowadzony do obozu bazowego.

Stabilna łączność radiowa pomiędzy grupami, ABC i obozem bazowym była utrzymywana za pomocą radiostacji Vertex i Motorola. Dla zapewnienia nieprzerwanej łączności pomiędzy obozem bazowym i ABC zostały skonstruowane specjalne anteny bazowe.

Dla zapewnienia bezpieczeństwa i ubezpieczenia pracy grup na górze w składzie ekspedycji pracowali dwaj lekarze wysokościowi — Aleksiej Bokow w 3-ciej grupie i Andriej Aleksandrow w 1-szej. Wszystkie grupy i obozy wysokościowe były wyposażone w apteczki ze wszystkimi niezbędnymi lekami dla udzielenia pierwszej pomocy. Główna apteczka, znajdująca się w ABC, była skompletowana ze wszystkim niezbędnym do udzielenia wykwalifikowanej pomocy medycznej aż do czynności reanimacyjnych włącznie. Każdy uczestnik miał przy sobie pakiet pierwszej pomocy na wypadek odmrożeń.

Na trasie drużyna używała namiotów wysokościowych konstrukcji Jefimowa, a także namioty wysokościowe i nowoczesne wyposażenie firmy „Marmot”.

Założenie obozu pośredniego 7050 m.

Początek podjazdu na Przełęcz Północną (wysokość 6500 m).

Przejście 7050–7700 m.

Obóz pośredni na wysokości 8300 m.

Grań powyżej 8500 m.

W podejściu do 2-giego stopnia