Mistrzostwa Rosji w alpinizmie

w klasie wysokościowym 2018 r.

Sprawozdanie

zespołu obwodu rostowskiego o wejściu na pik Pobiedy Gł. (7439) od północy trasą Abalakowa, 6A kat. trudn.

Paszport wejścia

1. Rejon: Centralny Tienszan, pasmo Kokszaltau
2. Szczyt, trasa: pik Pobiedy Gł. (7439) od północy (trasa W. Abalakowa)

Отчёт

О восхождении на пик Победы (7439,3 м) объединённой экспедиции общества «Спартак» и Казахского альпклуба в июле–августе 1956 г.

1. Описание района, краткое описание прежних попыток восхождения и задачи экспедиции

Пик Победы (7439,3 м) расположен на восточном Тянь-Шане, в хребте Восточный Кок-Шаал-Тау, по которому проходит государственная граница Советского Союза и Китайской Народной Республики. Участок хребта, в котором расположен пик Победы, вытянут в широтном направлении. Он представляет собой громадный обледенелый массив — стену протяжённостью около пятнадцати километров, резко возвышающуюся над окружающими горами. Даже наименьшие высоты стены превышают 6,5 км. У подножья северных склонов стены располагается ледник Звездочка — крупнейший приток ледника Инылчек. Стена возвышается над ледником Звездочка на всём своём протяжении на 2,5–3 км.

Federacja Alpinizmu ZSRR

Mistrzostwa w alpinizmie 1970 roku

Sprawozdanie

o wejściu na pik Zwycięstwa 7439 m przez Grzbiet Północny (Północno-wschodnie żebro) zespołu drużyny CS DSz „Spartak” w klasie wejść wysokościowych. m. Leningrad 1970 r.

I. Opis geograficzny i charakterystyka sportowa obiektu wejścia

Najbardziej południowym i największym łańcuchem Tienszanu radzieckiego jest łańcuch Kokshaal-tau, po którym przebiega granica Związku Radzieckiego z Chinami. Najwyższa część łańcucha, o długości 115 km, stanowi masyw piku Zwycięstwa, najbardziej na północ wysuniętego siedmiotysięcznika Ziemi (7439 m). Na północ od przełęczy Chon-Teren od łańcucha Kokshaal-tau na północny zachód odchodzi łańcuch Ak-tau, rozdzielający lodowiec Zvjozdka i górne partie lodowca Inylchek. Północne stoki piku Zwycięstwa wznoszą się nad lodowcem Zvjozdka od przełęczy Chon-Teren do przełęczy Dikij. Stanowią one ogromną, prawie pionową skalną ścianę z naprzemiennymi pasmami ciemnych i jasnych skał. Tylko na oddzielnych występach grzbietów i w mniej stromych partiach ściany może gromadzić się lód, tworząc potężne wiszące lodowce, od których nieustannie odłamują się duże fragmenty lodu, spadające ogromnymi lawinami.

406

Paszport wspinaczki

1. Rejon — Centralny Tienszan, № 7.5.
2. Szczyt — Pobiedy 7439 m, prawym bastionem lodowego balkonu północnej ściany.
3. Proponowana — 6B kat. sł., pierwsze wejście.
4. Charakter trasy — kombinowany.
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości trasy — 2639 m, różnica wysokości części ściennej trasy — 1850 m, długość trasy — 4000 m,

XXXV mistrzostwa ZSRR w alpinizmie 1984 roku. Klasa wysokościowa SPRAWOZDANIE z wejścia na szczyt Pik Pobiedy (7439 m) północną ścianą wschodniego wierzchołka (pierwsze przejście) przez zespół Sił Zbrojnych ZSRR Kierownik — Chruszczaty W.N., trener — Iljinski E.T., ZMS, Zasłużony Trener ZSRR 1984 rok. Adresy i numery telefonów:

1. Kierownik zespołu — Chruszczaty Walery Nikołajewicz

• Adres: 480021, Ałma-Ata, ul. Kurmangazy, 15, kw. 8
• Telefon: 61-27-25, r. 63-39-62 Trener zespołu — Iljinski Erwand Tichonowicz
• Adres: 480012, Ałma-Ata, ul. Sejfullina, 537, kw. 4

Paszport

1. Klasa wysokościowa
2. Tienszan, dolina Inylczek
3. Szczyt Pobieda Wschodnia (7060 m) północną ścianą
4. Przypuszczalnie 6B, pierwsze wejście
5. Przewyższenie 2000 m, długość — 2560 m (ściany)
6. Długość odcinków 5–6 kategorii trudności — 2540 m średnie nachylenie głównej części trasy 68° (5000–7000 m), z tego 6 kategorii trudności — 92° (6170–6180 m), 90° (5180–5200 m, 5830–5865 m, 6022–6040 m, 6215–6250 m, 6363–6380 m, 6945–6955 m), 80° (5055–5070 m, 5142–5160 m, 5630–5785 m, 5885–6000 m, 6930–6945 m), 75° (6965–7000 m), 70° (5800–5818 m).
7. Zakotwiczono haki | Skalne | Drapinowe | Zakładki | Lodowe |

Paszport wejścia

1. Klasa wejścia — wysokościowa.
2. Rejon wejścia — Centralny Tienszan.
3. Trasa wejścia — p. Neru – Zachodnia Pobieda.
4. Kategoria trudności — 6B (orientacyjnie).
5. Charakterystyka wejścia: długość trasy — ok. 10450 m. różnica wysokości — 2750 m. średnie nachylenie do wyjścia na północne ramię p. Neru — 60°.

I. Klasa wysokościowa

2. Centralny Tienszan, pasmo Kokszaał-Tau
3. Pik Neru lewą częścią północno-wschodniej ściany
4. Proponowana 6 k/tr., pierwsze wejście
5. Różnica wysokości – 2430 m, długość – 2960 m Średnie nachylenie głównej części trasy – 55° (4300–6744), z czego 6 k/tr – 360 m
6. Wbite haki: skalne 65, śrubowe – 0, zakładki 27,

7.5.71

Etykieta trasy

Pik Дикий, po wschodnim stoku i północnym grzbiecie	Kategoria trudności
Пугачёв Иван Анатольевич
Pasmo Кокшаал–Тоо
№7.5, 71

Sprawozdanie

O pierwszym przejściu na pik Дикий (4930 m) po wschodnim stoku i północnym grzbiecie

0­–I	35	300	grzebień, żandarm	II	zniszczony. Dobre
I­–2	40	90	-"-	-"-	-"-	-"-
2-3	35	IIО	-"-	-"-	-"-	-"-
3-4	35	90	grzebień, kąt wewnętrzny	-"-	-"-	-"-
4-5	35	I30	grzebień, żandarm	III	monolit	-"-	4
5-6	70	60	ścianka	IV	zniszczony. Dobre	-"-	8
6-7	30	IOO	grzebień	II	-"-	-"-
7-8	20	I20	-"-	III	śnieżny	-"-
8-9	-30	20	-"-	-"-	-"-	-"-