Ри­с. 1

1. Wspinaczka na wierzchołek Zachodnia Kara-kaja (3570 m) z Zachodnio-Karakajskiego przełęczy — kat. trudn. 6B (ryc. 1)

Podejście do masywu Kara-kaja można przeprowadzić dwoma wariantami: 1 wariant. Z polański Dombańskiej samochodem przez Karaczajewsk i stanicę Kardanikowską do osiedla Rudnicznyj. Niżej Rudnicznego przez przeprawę (kłoda) przejście przez rzekę Aksaut, dalej w górę wzdłuż rzeki 700–800 m i podjazd po stoku w prawo-w górę do pasterskiej ścieżki. Po ścieżce do miejsca starych koczowisk i dalej po lodowcu na Południowo-Karakajską przełęcz. Od Rudnicznego 6–7 godz. 2 wariant. Od polański Dombańskiej przez przełęcz Sułachatską lub Alibekską zjazd

104

CS DSO "Труд"

Alplagier "Krasnaja Zvezda"

Sprawozdanie

z pierwszego przejścia północno-zachodniej ściany wierzchołka Karа-Kaja Główna (około 6B kat. trudn.) Skład zespołu:

• Mistrz Sportu ZSRR Andriejew R.N. — kier.
• Assorow A.W. — uczestn.
• Szkrabkin A.S. — uczestn.

Sprawozdanie ze wspinaczki w rejonie

Głównego Kaukaskiego Grzbietu i jego odgałęzień od przełęczy Марух до przełęczy Нахар na szczyt Главная Каракая po północno-zachodniej ścianie (lewej części) (3896 m) przez zespół instruktorów a/l ДОМБАЙ w składzie:

• САВЧУК В.А. — KMS
• КОРОТКОВ В.А. — MS
• КАРПОВ Ю.Г. — KMS
• ПЕРКОВСКИЙ Л.И. — KMS
• МОЛОЧНИКОВ Е.И. — KMS
• АЗАРЬЕВ И.А. — 1-sza kategoria sportowa Trenerzy zespołu: МАГОМЕДОВ Х.К.; КУРОЧКИНА З.В. ДОМБАЙ — 1974 rok

1. Klasa wspinaczki: technicznie złożone
2. Region wspinaczki grzbiet: Zachodni Kaukaz, odgałęzienie Karvkejski Głównego Grzbietu Kaukaskiego, węzeł Kara-Kaja pomiędzy przełęczami Jujno-Karvkiejskij i Mvruchskij.
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki: Główna Karakaja, 3890 m. Trasa skalna wzdłuż Wschodniego grzebienia.
4. Przewidywana kategoria trudności: — 3А
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości 570 m. Średnie nachylenie 33°. Długość odcinków 5 k.tr. — brak.
6. Wbite haki: Dla ubezpieczenia

пр. № 431 от 1/3-77, п.4. 3А, пп.

Sprawozdanie ze wspinaczki na szczyt Główna Kara-Kaja, pierwsze wejście Granią Wschodnią, orientacyjnie 3B kat. trudn., 8 sierpnia 1975 r.

Szczyt Główna Kara-Kaja znajduje się w odnodze Kara-Kaja Głównego Kaukazu. Na szczyt prowadzą cztery granie:

• Wschodnia
• Południowo-Wschodnia
• Północna
• Południowo-Zachodnia Dobre warunki pogodowe, dogodne dojazdy, mnogość sklasyfikowanych i nie sklasyfikowanych tras różnych kategorii trudności sprawiają, że szczyt jest bardzo interesujący dla alpinistów. Na szczyt Główna Kara-Kaja sklasyfikowano następujące trasy:
• Granią Południowo-Wschodnią — 2B kat. trudn.

OPIS

trasy wspinaczki na szczyt KAP Od obozu "Alibek" ścieżką przez rzekę Alibek w górę do kanionu Белалакайский "Drogą Małp" na noclegi. 1,5 godz. Z noclegów przez most śnieżny w kanionie lub po zaklinowanym głazie na ścieżkę prawego brzegu moreny lodowca Белалакайский i nią na jęzor lodowca. Przecinając jęzor lodowca w dolnej części, podchodząc pod szeroki zielony żleb i nim w górę na przełęcz w północno-wschodnim grzbiecie szczytu KAP. 1,5 godz. od noclegu. PASZPORT WSPINACZKI

1. Klasa wspinaczki — skalna
2. Rejon wspinaczki — Kaukaz Zachodni od przełęczy Марух do przełęczy Нахар
3. Szczyt

SPRAWOZDANIE

• ze wspinaczki, przeprowadzonej w rejonie gł. Kaukaskiego grzbietu i jego odnog od przeł. Maruch do przeł. Pachar na wierzchołek KAP PIK (3400 m) w lodowcu Belałakajskiego (od północy)

Skład Grupy:

1. Słezin J. — MS
2. Owczarenko W.D. — 1-sza kategoria
3. Pilipenko W.S. — 1-sza kategoria

Wspinaczka na szczyt Kap (3207 m) — 1Б kat. trudn. (rys. 16)

Od schroniska „Alibek” ścieżką na lodowiec lub z biwaku nad Jeziorem Turzym po łagodnej części lodowca Alibek — podejście do skrajnego prawego żlebu zboczy szczytu Kap. W górę żlebem (niebezpieczeństwo spadających kamieni!) do karowego progu. Następnie istnieją trzy warianty wspinaczki:

1. wariant:

• Na prawo po śnieżniku do żlebu i płytami (asekuracja!) w lewo-w górę na grań.
• Następnie granią (asekuracja przez występy!).
• Górna część grani jest usypiskowa.
• Rude skały przedwierzchołka obchodzi się z prawej strony, następnie ponownie wyjście na grań i po niej na wierzchołek.
• Kopuła wierzchołka jest zaśnieżona.
• Droga od biwaku na wierzchołek zajmuje 5–6 godz.
• Zejście drogą podejścia — 3–4 godz.

Sprawozdanie

O wejściu drużyny KCR na szczyt Pik Mały Ine (Zołoto) 3060 m

prawym kontrforsem zachodniej ściany. Przypuszczalnie IV-B kat. trudn. Pierwsze wejście. Siemionow M. A. — kierownik, Popow M. L. — KMS

2. Kaukaz

2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar

Uczestnicy wejścia

1. Kierownik — Siemionow Michaił Aleksandrowicz, KMS. Trener — Szypiłow W. A. Adres: 144001, m. Elektrostal, ul. Oktyabrskaya, d. 8, кв. 117. Tel.: +7 (906) 724–94–53. E-mail aravigehc@mail.ru

Sprawozdanie

O wejściu drużyny KCR na szczyt Pik Inej 3455 m przez Wschodnie żebro. Przypuszczalnie IV-B kat. trudn. Pierwsze wejście.

Siemionow M. A. - kierownik, Popow M. L. - KMS

2. Kaukaz

2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar

Uczestnicy wejścia

1. Kierownik - Siemionow Michaił Aleksandrowicz. KMS. Trener - Szypiłow W. A. Adres: 144001, m. Elektrostal, ul. Oktiabrskaja, d. 8, kw. 117. Tel.: +7 (906) 724–94–53. E-mail: aravigehc@mail.ru