7.2. 231

Паспорт восхождения

Klasa wejścia Region wspinaczki Szczyt Przewidywana kat. trudn. Charakterystyka trasy Czas przejścia Nazwisko Imię Otczestwo kier. Trener zespołu ОСО Data rozpoczęcia wejścia Organizacja

• skalna
• Tienszan, Zailijski Ałatau
• Szkolnik 3850 m przez Płn.-Wsch. grzb.
• 1B kat. trudn.
• różnica wysokości 550
• nachylenie 35°
• 6–7 godz.
• Uhow A.I. i Nowikow W.I. 1-sza kat. trudn.
• Czumakow W.D.
• 20 lipca 1985 r.
• KSP Zailijskiego rejonu

Opis trasy na pik Szkolnik przez Północno-Wschodni grzbiet (3900 m) — 1B kat. trudn.

Pik Szkolnik znajduje się w dorzeczu rzeki Mała A-Atyinka. Znajduje się w grzbiecie północnym, odchodzącym od piku Abaja, mniej więcej 1,5 km na północ. Od południa od piku Szkolnik w grzbiecie znajduje się przełęcz Abaja (3650 m), na północ w tym samym grzbiecie znajduje się przełęcz Tałgarskij (3200 m). Dokładnie na wschód od p. Szkolnik wznosi się p. Fizkulturaik (4000 m).

Trasa na p. Szkolnik prowadzi przez grzbiet północno-wschodni, zaczynający się po prawej stronie od moreny końcowej lodowca Bogdanowicza i mający długość około 800 m. Grzbiet wychodzi bezpośrednio na wierzchołek. Podejście pod trasę jest możliwe:

• przez przełęcz Tałgarskij;
• przez przełęcz Abaja.

W warunkach zimowych, przy niebezpieczeństwie zejścia lawin śnieżnych ze zboczy p. Abaja, należy od dać pierwszeństwo pierwszemu wariantowi.

Podejście przez przełęcz Tałgarskij zaczyna się od dolnej stacji kolei linowej wyciągów narciarskich kompleksu narciarskiego "Czimbulak". Wyjście na przełęcz zajmuje 2–3 godz. Z przełęczy iść w górę po morenie lodowca Bogdanowicza w kierunku "języka" lodowca po dobrze oznaczonej ścieżce (zajmuje 1–2 godz).

Podejście przez przełęcz Abaja zaczyna się od hydropostu Turk-Su w górę przez "Czortowo" wąwóz. Wyjście na przełęcz z "języka" lodowca Abaja. Od obozu do przełęczy 2–3 godz. Z przełęczy zejść w dół wzdłuż "języka" lodowca Bogdanowicza do początku trasy (30 min – 1 godz).

Początek trasy znajduje się nie u końca północno-wschodniego grzbietu, a 300 m na południe, bliżej wierzchołka z południowo-wschodniej strony grzbietu. Charakterystycznym punktem orientacyjnym dla wyjścia na początek trasy jest słupowaty żandarm-wieża w grzbiecie, po którym bliżej do wierzchołka idzie obniżenie-siodło. Dalej do wierzchołka grzbiet nie ma znaczących żandarmów.

Od żandarma-wieży w dół schodzą dwa żleby, prawy po prawej stronie jest ograniczony skalną ścianą, mającą kierunek na południe (dobry punkt orientacyjny). Po tym żlebie zaczyna się trasa.

W żlebie jest dużo półek z małymi ściankami. Łatwe wspinanie. Idzie się jednocześnie. Żleb wyprowadza na siodło grzbietu. Za nim otwiera się widok na przełęcz Tałgarską.

Od siodła trzeba iść w górę po grzbiecie w kierunku wierzchołka, trzymając się cały czas lewej strony. Półki pozwalające ominąć skalne odcinki wyprowadzają do żlebu - kluczowego odcinka trasy.

Żleb ma długość około 20 m i kończy się pionowym odcinkiem, przeciętym od lewej do prawej po przekątnej skalną półką (około 10 m). Tutaj wskazane jest zabezpieczenie "poręczami".

Dalej trasa prowadzi po żwirowych żlebkach i wychodniach skalnych praktycznie prosto w górę i wyjście na wierzchołek. Wierzchołek jest dużą pochyłą platformą. Kopiec jest ułożony w górnej części, dobrze widoczny. Zejście z wierzchołka ścieżką wejściową.

R4 15° 10 m II–p. Czimbulak 3400 m