Opis wejścia na szczyt Ułłu-Auz-Baszi (4679 m) z przełęczy Kjundium-Miżyrgi, kategoria trudności 3А, z dokładnym opisem trasy i kluczowych odcinków.
Wspinaczka na szczyt Ullu-Auz-Baszi z przełęczy Kjudum-Miżyrgi. Szczyt Ullu-Auz-Baszi (4679 m) położony jest w bocznym odgałęzieniu grzbietu, rozdzielającym dorzecza rzek Dumała i Miżyrgi. Wspinaczka na Ullu-Auz-Baszi z przełęczy Kjudum-Miżyrgi klasyfikowana jest jako 3 kategoria trudności. Opis marszrutu. 1 dzień. 1 dzień. Od bazy "Bezenge" ścieżka prowadzi wzdłuż lewobrzeżnej moreny lodowca Miżyrgi aż do zaniknięcia ścieżki i obniżenia moreny do poziomu lodowca (około półtorej godziny marszu), następnie należy wyjść na lodowiec i wspinać się po jego środku do pierwszego stopnia lodospadu Kjudum-Miżyrgi. Pierwszy stopień przechodzi się w prawej części, podążając w górę po najbardziej łagodnym lodowym stoku. Nie należy podchodzić zbyt blisko do stoków Miżyrgi z powodu możliwych lawin śnieżnych, i po przejściu pierwszego stopnia, należy szybko udać się w lewo i w górę, w kierunku lewej krawędzi drugiego stopnia lodospadu. Dolna część drugiego stopnia lodospadu jest omijana (z lewej strony) po osypisku (50–60 m), następnie ścieżka prowadzi w prawo i wyprowadza na lód powyżej stromego lodowego stoku. Tutaj zazwyczaj zakłada się raki. Dalej ścieżka prowadzi: prosto w górę po lodospadzie, około 20–50 m od jego lewej krawędzi (w kierunku marszu); liczne szczeliny są zawalone fragmentami seraków i nie stanowią większego problemu.
Wspinaczka na Ułłu-Auz północną ścianą, kategoria trudności 5A, z opisem trasy i szczegółami technicznymi.
Ułłu-Auz, ściana północna, 5A kat. sł. Wychodzimy z nocówki na morenie l. Ułłu-Auz o 1:00 w nocy i, przechodząc przez środową część lodowiska, podchodzimy pod stożek. Na stoku jest twardy, firnowy śnieżno-lodowy pokrój. Dalsze przesuwanie się na ramach. Prosto do góry: Na początku drogi — jednocześnie. Wraz ze zwiększeniem stromizny stoka — asekkuracja naprzemiennie przez cakramy i lodowe haki. Odcinek jest męczący. Po około 400 m wychodzimy na poziom śnieżnej poduszki, z lewej widać ją wyraźnie, powyżej której przebiega śiana bergschrundu (2–3 m). Tutaj możliwa jest organizacja biwaku.
Wspinaczka na Ułłuauz południowym zboczem i wschodnim grzbietem, kategoria trudności 5A, z opisem trasy i zaleceniami dla alpinistów.
23 Ułłauuz zboczem W grani — 5A kat. złoż. (W. Samochwałow, A. Riabuchin, Ju. Slezin i O. Trubnikow — 7 sierpnia 1964 r.). Droga od alplagru «Bezengi» do lodowca Siewiernyj Ułłauuz patrz w opisanii 12. Na morenie lodowca pod zboczami wierzchołka Archimedes — biwak. Od biwaku (w wiązkach i na rakach!) przez lodowiec i następnie w górę, 200–250 m na prawo od dolnej skalnej wyspy. Przez bergszrund podjazd prosto w górę 700–800 m po lodowo-śnieżnym stoku, następnie — niewyraźnie wyrażonym żlebem, na prawo od drugiego trójkąta skalnej wyspy (ubezpieczenie! lawiny!) — z wyjściem na śnieżny rów zrzutów ponad skalną trójkątną wyspą. Z wyrównania: po śnieżnym stoku podjazd przez bergszrund; dalej po śnieżno-lodowym stoku 200–250 m w górę ku dolnej skalnej prawej wysepce pod wierzchołkową basztą (lawiny!); po prawej stronie wyspy («żywe» kamienie! haki!) 10–15 m w górę. Z wierzchołka wyspy: 300–400-metrowy trawers w lewo–w górę po lodowo-śnieżnym stoku pod skałami wierzchołkowej baszty (haki!); po lodowym stoku-żlebie podjazd na przełączkę Wschodniej grani wierzchołka Ułłauuz.
Wspinaczka na szczyt Ułłauuz południowo-zachodnim zboczem i wschodnim grzbietem, kategoria trudności 5A, z opisem trasy i rekomendacjami dla alpinistów.
23 Ułłauuz po zboczu W grzbietu — 5A kat. sł. (W. Samochwałow, A. Riabuchin, Ju. Slezin i O. Trubnikow — 7 sierpnia 1964 r.). Droga od alplagru «Bezengi» do lodowca Siewierny Ułłauuz — patrz opis 12. Na morenie lodowca pod zboczami wierzchołka Archimedes — biwak. Od biwaku (w wiązaniach i na rakach!) przez lodowiec, a następnie w górę, 200–250 m na prawo poniżej dolnej skalnej wyspy. Przez bergschrund podnosić się prosto w górę 700–800 m po lodowo-śnieżnym zboczu, następnie niewyraźnie zaznaczonym żlebem, na prawo od drugiego trójkąta skalnej wyspy (zabezpieczenie! lawiny!) z wyjściem na śnieżny rów zrzutowy powyżej skalnej trójkątnej wyspy. Z plateau: po śnieżnym stoku podnosić się przez bergschrund; dalej po śnieżno-lodowym zboczu 200–250 m w górę, do dolnej prawej skalnej wysepki poniżej wierzchołkowej baszty (lawiny!); po prawej stronie wysepki («żywe» kamienie! haki!) 10–15 m w górę. Z wierzchołka wysepki: 300–400-metrowy trawers w lewo–w górę po lodowo-śnieżnym zboczu poniżej skał wierzchołkowej baszty (haki!); po lodowym zboczu-żlebie podnosić się na przełączkę Wschodniego grzbietu wierzchołka Ułłauuz.
Wspinaczka na szczyt Ułłauuz przez Zachodni Grzbiet, kategoria trudności 4A, z opisem trasy i zaleceniami dla alpinistów.
Ułłauuz Granią Zachodnią — 4A kat. sł. (A. Bałdin, N. Ałchutow, T. Bałdina i J. Smirnow — 10 sierpnia 1958 r.). Droga od obozu alpinistycznego „Bezenge” do pola biwakowego na Grani Południowej żandarma Utiug patrz opis — 18. Od biwaku na grani zejście na śnieżne płaskowyż lodowca, powyżej trzeciego progu seraka. Stąd w lewo i do góry równolegle do Grani Południowej szerokim (25–30 m) śnieżnym żlebem Grani Zachodniej wierzchołka Ułłauuz, na prawo od żandarma Utiug. Śnieżnym żlebem (w zespołach!), omijając skały w żlebie z prawej strony, 250–300 m w górę i przez piargi — wyjście z żlebu na dolne siodło Grani Zachodniej wierzchołka
Wspinaczka na szczyt Ułłu-Auz-Baszi (4679 m) z przełęczy Kiundium-Miżirgi, kategoria trudności 3А.
Ułłu-Auz z przeł. Kündium-Miżyrgi. Szczyt Ułłu-Auz-Baszi (4679 m) położony jest w bocznym odgałęzieniu grani, oddzielającym dorzecza rzek Dumała i Miżyrgi. Wejście na Ułłu-Auz-Baszi z przełęczy Kündium-Miżyrgi klasyfikowane jest jako 3A kat. trudn. 1 dzień. Od a/d „Bezeńgi” droga prowadzi przez lewobrzeżną morenę lodowca Miżyrgi aż do zniknięcia ścieżki i obniżenia moreny do poziomu lodowca (około półtorej godziny chodu), następnie należy wejść na lodowiec i podążać jego środkiem aż do pierwszego stopnia lodospadu Kündium-Miżyrgi. Pierwszy próg przechodzi się w jego prawej części, wzdłuż najłagodniejszego
Wspinaczka na Ułłuauz południowym kontrforsem, kategoria trudności, pierwsze przejście w 1964 roku, szczegółowy opis trasy i zalecenia dla wspinaczy.
Ułłuauz południowym kontforsem - za kat. sl. (G. Czunowkin, Ju. Komarow, A. Pugaczow, W. Stankiewicz, Ju. Szewczenko i I. Szestipałow, 24 sierpnia 1964 r.). Droga od obozu "Bezengi" do biwaku na południowym grzbiecie żandarma Utjug - patrz opis 18. Od biwaku: Z grzbietu zejście na śnieżny płaskowyż lodowca powyżej trzeciego stopnia lodospadu Po płaskowyżu, następnie po śnieżnym wzniesieniu wejście na górny śnieżny płaskowyż cyrku utworzonego przez wierzchołki Ułłauz i Kundium-Miżirgi Za południowym kontforsem wierzchołka Ułłauz, widocznym z miejsca biwaku, w lewo (w wiązaniach!) i po pierwszym śnieżnym żlebie