23 Ułłauuz po zboczu W grzbietu — 5A kat. sł. (W. Samochwałow, A. Riabuchin, Ju. Slezin i O. Trubnikow — 7 sierpnia 1964 r.).

Droga od alplagru «Bezengi» do lodowca Siewierny Ułłauuz — patrz opis 12. Na morenie lodowca pod zboczami wierzchołka Archimedes — biwak.

Od biwaku (w wiązaniach i na rakach!) przez lodowiec, a następnie w górę, 200–250 m na prawo poniżej dolnej skalnej wyspy. Przez bergschrund podnosić się prosto w górę 700–800 m po lodowo-śnieżnym zboczu, następnie niewyraźnie zaznaczonym żlebem, na prawo od drugiego trójkąta skalnej wyspy (zabezpieczenie! lawiny!) z wyjściem na śnieżny rów zrzutowy powyżej skalnej trójkątnej wyspy.

Z plateau:

• po śnieżnym stoku podnosić się przez bergschrund;
• dalej po śnieżno-lodowym zboczu 200–250 m w górę, do dolnej prawej skalnej wysepki poniżej wierzchołkowej baszty (lawiny!);
• po prawej stronie wysepki («żywe» kamienie! haki!) 10–15 m w górę.

Z wierzchołka wysepki:

• 300–400-metrowy trawers w lewo–w górę po lodowo-śnieżnym zboczu poniżej skał wierzchołkowej baszty (haki!);
• po lodowym zboczu-żlebie podnosić się na przełączkę Wschodniego grzbietu wierzchołka Ułłauuz.

Z przełączki:

• w górę po zwałowanych skałach grzbietu;
• następnie po śnieżno-skalnym żlebie prawej strony grzbietu podnosić się poniżej Wschodniego wzniesienia wierzchołkowej baszty;
• po prostych skałach 8–12 m w górę po żlebie;
• dalej po płytach podnosić się na pochyłą półkę–płytę (na ścianie dużo «żywych» kamieni!);
• po półce pod ścianą — trawers w lewo, omijając od dołu przewieszoną skałę;
• dalej po kominie i prostych skałach — podnosić się na wschodnią basztę wierzchołka;
• po 40-metrowym ostrym, zniszczonym skalnym grzbiecie — wyjście na wierzchołek Ułłauuz.

Pod wierzchołkiem, na usypisku południowo-wschodniego grzbietu — biwak.

Od początkowego biwaku — 20–24 godz.

Spust patrz w opisie 18 lub 19.

Rekomendacje dla wchodzących

1. Liczba uczestników — 4 osoby.
2. Biwak początkowy — morena lodowca Siewierny Ułłauuz. Godz. 3 — czas wyjścia o godz. 12:00 w nocy.
3. Wyposażenie: lina podstawowa — 2 × 40 m; lina pomocnicza — 4 m; haki skalne — 6–8; haki lodowe — 7–9; młotek skalny — 2; karabinki — 12–14; raki — 4 pary; namiot — 1.
4. Miejsca biwakowe — na śnieżnym płaskowyżu zrzutowym, na lodowym zboczu poniżej wierzchołkowej baszty, na Wschodnim grzbiecie, pod wierzchołkiem na Południowo-Wschodnim zboczu i na trasach zejścia.
5. Wyjście na trasę nie wcześniej niż w drugiej połowie lata (niebezpieczeństwo lawin!)